Jeremiah 5

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1“จงวิ่งไปมาตามถนนในเยรูซาเล็ม จงมองไปรอบๆ และพิจารณาดู จงค้นหาตามลานเมืองต่างๆ หากเจ้าหาพบแม้แต่คนเดียว ที่ซื่อสัตย์และแสวงหาความจริง เราจะยกโทษให้เมืองนี้

2ถึงแม้พวกเขาพูดว่า ‘พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’ พวกเขาก็กำลังสาบานเท็จ”

3พระยาห์เวห์ ตาของพระองค์มองหาความจริงไม่ใช่หรือ พระองค์เฆี่ยนพวกเขา แต่เขาก็ไม่รู้จักเจ็บ ขยี้พวกเขา แต่เขาก็ไม่ยอมแก้ไข พวกเขาทำหน้าด้านยิ่งกว่าหิน และไม่ยอมกลับใจ

4ข้าพเจ้าคิดว่า “คนเหล่านี้เป็นเพียงคนจน พวกเขาเป็นคนโง่เขลา เพราะเขาไม่รู้วิถีทางของพระยาห์เวห์ ไม่รู้ข้อกำหนดของพระเจ้าของตน

5ดังนั้น ข้าพเจ้าจะไปหาพวกผู้นำ และจะพูดกับพวกเขา คนเหล่านั้นย่อมรู้วิถีทางของพระยาห์เวห์ รู้ข้อกำหนดของพระเจ้าของตนอย่างแน่นอน” แต่คนเหล่านั้นก็พร้อมใจกันหักแอก และทำลายพันธนาการต่างๆ ด้วย

6ดังนั้น สิงโตจากป่าจะมาเล่นงานพวกเขา หมาป่าจากทะเลทรายจะเข้าขย้ำ เสือดาวจะซุ่มอยู่ใกล้เมืองต่างๆ ของพวกเขา คอยฉีกเนื้อคนที่ออกมาเป็นชิ้นๆ เพราะการทรยศของพวกเขาร้ายแรง และการกลับไปทำบาปก็มากมาย

7“ทำไมเราต้องอภัยให้พวกเจ้า ลูกหลานของพวกเจ้าละทิ้งเรา และสาบานต่อพวกพระ ซึ่งไม่ใช่พระเจ้า เราจัดหาทุกสิ่งที่จำเป็นให้พวกเขา แต่พวกเขาก็ยังคบชู้ และแห่กันไปตามซ่องโสเภณี

8พวกเขาเป็นม้าหนุ่มกลัดมันที่เลี้ยงดูอย่างดี ต่างกระสันหาภรรยาของคนอื่น

9จะไม่ให้เราลงโทษพวกเขาเพราะเรื่องนี้หรือ” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น “จะไม่ให้เราแก้แค้น ชนชาติที่ประพฤติอย่างนี้หรือ

10จงไปในสวนองุ่นและทำลายเสีย แต่อย่าทำลายจนหมดสิ้น จงตัดกิ่งก้านของมันออก เพราะคนเหล่านี้ไม่ได้เป็นของพระยาห์เวห์

11คนอิสราเอลและคนยูดาห์ ได้นอกใจเราจนถึงที่สุด” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น

12พวกเขาโกหกเกี่ยวกับพระยาห์เวห์ว่า “พระองค์จะไม่ทำอะไรหรอก! จะไม่มีอันตรายใดๆ เกิดขึ้นกับเรา เราจะไม่มีวันเห็นการฆ่าฟันหรือกันดารอาหาร

13บรรดาผู้เผยพระวจนะเป็นเพียงลม พระวจนะไม่อยู่ในคนเหล่านั้น ดังนั้นสิ่งที่เขาพูดก็จงตกแก่ตัวเขา”

14ดังนั้น พระยาห์เวห์พระเจ้าผู้มีฤทธิ์พูดว่า “เพราะว่าประชาชนพูดคำเหล่านี้ เราจะทำให้ถ้อยคำของเราในปากของเจ้าเป็นไฟ และคนเหล่านี้เป็นฟืนให้ไฟนี้เผาผลาญ

15คนอิสราเอลทั้งหลาย” พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้ “เรากำลังนำชนชาติหนึ่งจากแดนไกลมาสู้กับเจ้า เป็นชนชาติโบราณที่ยืนหยัดมานาน เป็นชนชาติที่เจ้าไม่รู้จักภาษาของเขา ไม่เข้าใจคำพูดของเขา

16แล่งธนูของเขาเป็นเหมือนหลุมศพที่เปิดอยู่ คนของเขาล้วนเป็นนักรบเกรียงไกร

17พวกเขาจะกลืนกินพืชผลและอาหารของเจ้า กลืนกินลูกชายลูกสาวของเจ้า พวกเขาจะกลืนกินทั้งฝูงแพะแกะและฝูงวัวของเจ้า กลืนกินทั้งเถาองุ่นและต้นมะเดื่อ พวกเขาจะใช้ดาบทำลาย เมืองป้อมปราการต่างๆ ที่เจ้าไว้วางใจ”

18พระยาห์เวห์ประกาศว่า “แม้ถึงเวลานั้น เราก็จะไม่ทำลายพวกเจ้าให้สูญสิ้นไป

19และเมื่อประชาชนถามว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราจึงทำสิ่งทั้งหมดนี้กับเรา’ เจ้าจะบอกพวกเขาว่า ‘เพราะพวกเจ้าละทิ้งพระเจ้า และปรนนิบัติพระต่างชาติในแผ่นดินของเจ้าเอง ฉะนั้น ตอนนี้พวกเจ้าจะต้องไปปรนนิบัติชนต่างชาติในแผ่นดิน ซึ่งไม่ใช่ของเจ้า’

20จงประกาศต่อลูกหลานของยาโคบ และป่าวร้องในยูดาห์ว่า

21‘ฟังนะ พวกคนโง่เขลาและไร้ความคิด ผู้มีตาแต่มองไม่เห็น ผู้มีหูแต่ไม่ได้ยิน

22เจ้าควรยำเกรงเราไม่ใช่หรือ’ ” พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้ “เจ้าควรตัวสั่นอยู่ต่อหน้าเราไม่ใช่หรือ เราตั้งทรายเป็นขอบเขตให้ทะเล เป็นปราการนิรันดร์ที่มันข้ามไม่ได้ คลื่นอาจจะม้วนตัว แต่ก็เอาชนะไม่ได้ มันอาจจะร้องคำราม แต่ก็ข้ามไม่ได้

23แต่ชนชาตินี้มีใจดื้อด้านและกบฏ พวกเขาหันหนีเราไป

24พวกเขาไม่บอกตัวเองว่า ‘ให้เรายำเกรงพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ผู้มอบฝนในฤดูใบไม้ร่วงและใบไม้ผลิตามฤดูกาล ผู้ให้เรามั่นใจว่าจะได้เก็บเกี่ยวตามฤดู’

25การทำผิดของเจ้ากีดกันสิ่งเหล่านี้ บาปของเจ้าทำให้เจ้าพลาดสิ่งดีๆ

26ในหมู่ประชาชนของเรามีคนชั่วร้าย ซึ่งหมอบคอยเหมือนคนวางบ่วงดักนก และเหมือนคนที่วางกับดักจับผู้คน

27บ้านของพวกเขาเต็มไปด้วยการหลอกลวง เหมือนกรงที่เต็มไปด้วยนก พวกเขากลายเป็นคนมั่งมีและมีอิทธิพล

28ทั้งอ้วนพีและล่ำสัน พวกเขาทำชั่วอย่างไร้ขีดจำกัด ไม่แสวงหาความยุติธรรม ไม่ช่วยคดีของลูกกำพร้าพ่อ ไม่ปกป้องความยุติธรรมของคนจน

29จะไม่ให้เราลงโทษพวกเขาเพราะเรื่องนี้หรือ” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น “จะไม่ให้เราแก้แค้น ชนชาติที่ประพฤติอย่างนี้หรือ

30สิ่งน่าสะพรึงกลัวและน่าตกใจ ได้เกิดขึ้นในแผ่นดินนี้

31คือพวกผู้เผยพระวจนะพยากรณ์เท็จ พวกปุโรหิตปกครองโดยสิทธิอำนาจของตน และประชาชนของเราก็รักวิถีนี้ แต่สุดท้ายพวกเจ้าจะทำอย่างไร”

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →