Jeremiah 3

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1“หากชายใดหย่าขาดจากภรรยา และเธอไปแต่งงานกับชายอีกคน เขาควรจะกลับไปหาเธออีกหรือ แผ่นดินจะไม่เปื้อนมลทินไปหมดหรือ แต่เจ้าก็ใช้ชีวิตเหมือนโสเภณีมีชู้รักหลายคน บัดนี้เจ้าจะกลับมาหาเราหรือ” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น

2“จงแหงนหน้ามองที่สูงร้างนั้น ดูสิ มีที่ไหนที่เจ้าไม่ทำตัวแปดเปื้อนบ้าง เจ้านั่งคอยพวกชู้รักอยู่ริมทาง นั่งเหมือนคนเร่ร่อนในทะเลทราย เจ้าทำให้แผ่นดินเป็นมลทิน ด้วยความสำส่อนและความชั่วร้ายของเจ้า

3เพราะฉะนั้นฝนจึงถูกระงับเสีย และไม่มีฝนฤดูใบไม้ผลิตกลงมา กระนั้นเจ้าก็ยังหน้าด้านเหมือนหญิงโสเภณี ไม่มียางอายเอาเสียเลย

4เจ้าเพิ่งร้องหาเราไม่ใช่หรือว่า ‘พระบิดาของข้าพเจ้า ผู้เป็นมิตรตั้งแต่ข้ายังเยาว์วัย

5พระองค์จะโกรธเสมอไปหรือ ความโกรธเกรี้ยวของพระองค์จะคงอยู่ตลอดไปหรือ’ เจ้าพูดเช่นนี้แหละ แต่เจ้าก็ทำชั่วทุกอย่างอยู่ร่ำไป”

6ในสมัยของกษัตริย์โยสิยาห์ พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “เจ้าเห็นสิ่งที่อิสราเอลผู้นอกใจทำไหม เธอขึ้นไปบนภูเขาสูงทุกลูก ใต้ต้นไม้ใบเขียวทุกต้น แล้วคบชู้ที่นั่น

7เราคิดว่า เมื่ออิสราเอลทำทั้งหมดนี้แล้ว เธอจะกลับมาหาเรา แต่ก็เปล่า และยูดาห์น้องสาวผู้ไม่ซื่อสัตย์ของเธอก็เห็น

8เราจึงทำหนังสือหย่าขาดอิสราเอลผู้นอกใจ แล้วไล่เธอไปเพราะการคบชู้ทั้งหลาย แต่เราก็เห็นยูดาห์น้องสาวผู้ไม่ซื่อสัตย์ของเธอไม่กลัวเลย เธอก็ออกไปคบชู้ด้วย

9เพราะเธอเห็นว่าความเสื่อมศีลธรรมของอิสราเอลเป็นเรื่องเล็กน้อย จึงทำให้แผ่นดินเป็นมลทิน โดยไปคนชู้กับหินและไม้

10ถึงขนาดนี้แล้ว ยูดาห์น้องสาวผู้ไร้สัตย์ของเธอก็ยังไม่กลับมาหาเราอย่างสุดใจ มีแต่แสร้งทำ” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น

11พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “อิสราเอลผู้ไม่ซื่อก็ยังชอบธรรมกว่ายูดาห์ผู้ไร้สัตย์

12จงไปประกาศกับพวกทางเหนือว่า พระยาห์เวห์ประกาศว่า ‘อิสราเอลผู้ไม่ซื่อเอ๋ย กลับมาเถิด เราจะไม่หน้าบึ้งใส่เจ้าอีกต่อไป เพราะเราสัตย์ซื่อ’ พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้ ‘เราจะไม่โกรธตลอดไป

13เพียงแต่เจ้ายอมรับผิด ว่าได้กบฏต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ว่าได้ปันใจให้พวกพระต่างชาติ ใต้ต้นไม้ใหญ่ทุกต้น และไม่ได้เชื่อฟังเรา’ ” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น

14“กลับมาเถิด ประชาชนที่ไม่ซื่อสัตย์” พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้ “เพราะเราเป็นสามีของเจ้า เราจะเลือกสรรเจ้าคนหนึ่งจากเมืองหนึ่ง สองคนจากตระกูลหนึ่ง และนำเจ้ากลับไปศิโยน

15แล้วเราจะให้บรรดาผู้เลี้ยงที่เราพอใจกับเจ้า ผู้ที่จะนำเจ้าด้วยความรู้และความเข้าใจ

16เมื่อถึงเวลานั้นที่เจ้ามีลูกหลานจนเต็มแผ่นดิน” พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้ ผู้คนจะไม่พูดถึง “ ‘หีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์’ อีก จะไม่คิดถึง ไม่จดจำ ไม่ถวิลหา และไม่สร้างขึ้นมาใหม่

17แต่ในเวลานั้น พวกเขาจะเรียกเยรูซาเล็มว่า ‘พระบัลลังก์ของพระยาห์เวห์’ ชนชาติทั้งปวงจะมาชุมนุมกันที่เยรูซาเล็ม เพื่อถวายเกียรติแด่นามของพระยาห์เวห์ พวกเขาจะไม่ดื้อดึงทำตามใจชั่วของตนอีกต่อไป

18เมื่อถึงเวลานั้น ชนยูดาห์จะสมทบกับชนอิสราเอล จะรวมกันมาจากดินแดนทางเหนือ มายังดินแดนที่เราได้ยกให้กับบรรพบุรุษของเจ้าเป็นมรดก”

19เราเองกล่าวไว้ว่า “ ‘เรายินดีเหลือเกินที่จะปฏิบัติต่อเจ้าเหมือนลูก และมอบดินแดนที่น่ารื่นรมย์แก่เจ้า เป็นมรดกที่งดงามที่สุดในชนชาติทั้งสิ้น’ เราคิดว่าเจ้าจะเรียกเราว่า ‘พ่อ’ และจะติดตามเราโดยไม่หันหนีไปไหน

20แต่อิสราเอล เจ้าก็ไม่ซื่อสัตย์ต่อเรา เหมือนภรรยาที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อสามี” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น

21มีเสียงหนึ่งร่ำไห้ดังจากที่สูงร้าง เป็นเสียงร่ำไห้อ้อนวอนของชนอิสราเอล เพราะพวกเขาได้บิดเบือนวิถีของตน และได้ลืมพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน

22“กลับมาเถิด ประชาชนผู้ไม่ซื่อสัตย์ เราจะรักษาเจ้าจากการหลงผิด แน่แล้ว เราจะมาหาพระองค์ เพราะพระองค์เป็นพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา

23แท้จริงการกราบไหว้รูปเคารพ บนเนินเขาและภูเขาต่างๆ เป็นเรื่องหลอกลวง แท้จริงความรอดของอิสราเอล อยู่ในพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา

24ตั้งแต่เรายังเยาว์วัย เทพเจ้าที่น่าอับอายนั้นได้ผลาญ ผลจากหยาดเหงื่อแรงงานบรรพบุรุษของเรา ทั้งฝูงแพะแกะและฝูงสัตว์ ลูกชายและลูกสาว

25ให้เรานอนลงด้วยความอับอาย และเอาความอัปยศอดสูคลุมกาย ทั้งเราและบรรพบุรุษของเรา ได้ทำบาปต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ตั้งแต่เรายังเยาว์วัยจนทุกวันนี้ เราไม่ได้เชื่อฟังพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราเลย”

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →