bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
/
Jeremiah 6
Jeremiah 6
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 7 →
1
“วิ่งหนีเอาชีวิตรอดเถิด ชาวเบนยามิน! จงหนีจากเยรูซาเล็ม! จงเป่าแตรในเทโคอา! ส่งสัญญาณขึ้นเหนือเบธฮัคเคเรม! เพราะภัยพิบัติโผล่ขึ้นมาจากทางเหนือ เป็นหายนะร้ายแรง
2
เราจะทำลายธิดาแห่งศิโยน ผู้งดงามและบอบบาง
3
คนเลี้ยงแกะและฝูงสัตว์ของเขาจะมาโจมตีเธอ พวกเขาจะตั้งเต็นท์ล้อมเมือง แต่ละคนเลี้ยงสัตว์ของเขา
4
จงเตรียมทำศึกกับศิโยน! จงลุกขึ้น ให้เราบุกโจมตียามเที่ยงวัน! แต่อนิจจา กลางวันคล้อยลงแล้ว และร่มเงาของยามเย็นทอดยาว
5
ดังนั้นจงลุกขึ้น ให้เราโจมตีตอนกลางคืน และทำลายป้อมปราการต่างๆ เสีย!”
6
พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “จงโค่นต้นไม้ แล้วก่อเนินดินเพื่อสู้กับเยรูซาเล็ม กรุงนี้ต้องถูกลงโทษ เพราะเต็มไปด้วยการกดขี่ข่มเหง
7
ดั่งบ่อน้ำปล่อยน้ำไหลออกมา กรุงนี้ก็ได้ปล่อยความชั่วร้ายออกมา ความรุนแรงและการทำลายล้างดังกึกก้องอยู่ในเมืองนี้ ความเจ็บป่วยและบาดแผลของมันอยู่ต่อหน้าเราเสมอ
8
เยรูซาเล็ม จงฟังคำเตือนนี้ มิฉะนั้นเราจะหันหน้าหนีจากเจ้า และทำให้ดินแดนของเจ้ารกร้าง จนไม่มีใครอยู่อาศัยได้”
9
พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “ชนอิสราเอลที่เหลือรอดอยู่ก็ต้องถูกเก็บ เหมือนคนเก็บองุ่น ตรวจดูองุ่นแต่ละเถา เพื่อเก็บองุ่นทุกพวง”
10
จะให้ข้าพเจ้าพูดและเตือนใครได้ ใครจะฟังข้าพเจ้า หูของพวกเขาถูกปิด พวกเขาจึงไม่ได้ยิน พระวจนะของพระยาห์เวห์ระคายหูพวกเขา พวกเขาจึงไม่อยากฟัง
11
แต่ความโกรธของพระยาห์เวห์ก็สุมอยู่ที่ข้าพเจ้า สุดที่ข้าพเจ้าจะอัดอั้นไว้ “จงระบายออกมาที่เด็กๆ ตามถนน และคนหนุ่มที่ชุมนุมกัน ทั้งสามีและภรรยาก็ไม่เว้น รวมถึงคนเฒ่าคนแก่ที่ร่วงโรยไป
12
บ้านเรือนของเขาจะตกเป็นของคนอื่น พร้อมทั้งที่นาและภรรยา เมื่อเรายื่นมือออก ต่อสู้ประชาชนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนี้” พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้
13
“ตั้งแต่ผู้น้อยที่สุดจนถึงผู้ใหญ่ที่สุด ล้วนโลภมุ่งกำไร พวกผู้เผยพระวจนะและปุโรหิตก็ไม่ต่างกัน ล้วนโกหกหลอกลวง
14
พวกเขาทำแผลให้ประชาชนของเรา ราวกับว่าไม่สาหัสรุนแรงเท่าไร พวกเขากล่าวว่า ‘สันติสุข สันติสุข’ ทั้งๆ ที่ไม่มีสันติสุข
15
พวกเขาละอายใจในพฤติกรรมอันน่ารังเกียจของตนบ้างไหม เปล่าเลย พวกเขาไม่ละอายสักนิด ไม่รู้เลยว่าการมียางอายนั้นเป็นอย่างไร ฉะนั้นพวกเขาจะล้มลงในหมู่ผู้ที่ล้มลง เขาจะตกต่ำลงเมื่อเราลงโทษเขา” พระยาห์เวห์พูดดังนั้น
16
พระยาห์เวห์พูดว่า “จงยืนที่ทางแพร่งและมองดู จงถามถึงหนทางโบราณ จงถามหาหนทางที่ดี และเดินในทางนั้น แล้วจิตใจของเจ้าจะพบการพักสงบ แต่เจ้าพูดว่า ‘เราจะไม่ยอมเดินทางสายนั้น’
17
เราตั้งยามไว้เหนือเจ้าและกล่าวว่า ‘จงฟังเสียงแตร!’ แต่เจ้าพูดว่า ‘เราจะไม่ฟัง’
18
ฉะนั้น ฟังให้ดี เจ้าชนชาติทั้งหลาย พวกเจ้าที่เป็นพยาน จงสังเกตว่าจะเกิดอะไรกับเขา
19
แผ่นดินโลก เจ้าจงฟัง เรากำลังนำภัยพิบัติมาเหนือชนชาตินี้ เป็นผลจากแผนชั่วของพวกเขาเอง เพราะพวกเขาไม่ยอมฟังถ้อยคำของเรา และได้ละทิ้งกฎบัญญัติของเรา
20
เราแยแสอะไรกับเครื่องหอมจากเชบา หรือเครื่องเทศอันหอมหวลจากแดนไกล เครื่องเผาบูชาทั้งตัวของเจ้าไม่เป็นที่ยอมรับ เครื่องบูชาทั้งหลายของเจ้าไม่ได้ทำให้เราพอใจ”
21
ด้วยเหตุนี้พระยาห์เวห์จึงพูดว่า “เราจะตั้งเครื่องกีดขวางไว้ต่อหน้าชนชาตินี้ ให้ทั้งพ่อแม่และลูกสะดุดล้ม เพื่อนบ้านและมิตรสหายจะพินาศ”
22
พระยาห์เวห์พูดว่า “ดูเถิด กองทัพจะมา จากดินแดนทางเหนือ ชนชาติยิ่งใหญ่กำลังถูกเร่งเร้า จากทุกมุมโลก
23
พวกเขามีทั้งธนูและหอก โหดเหี้ยมและไร้ความเมตตา เสียงควบม้าของพวกเขา เหมือนเสียงทะเลคำราม พวกเขายกกระบวนทัพมา เพื่อโจมตีเจ้า ธิดาแห่งศิโยน”
24
เราได้ยินกิตติศัพท์เกี่ยวกับพวกเขา แขนขาของเราก็หมดเรี่ยวแรง ความทุกข์ทรมานเกาะกุมเรา เราเจ็บปวดเหมือนผู้หญิงที่กำลังคลอดลูก
25
อย่าออกไปที่ทุ่งนา หรือเดินตามถนน เพราะศัตรูถือดาบ และมีแต่ความสยดสยองรอบด้าน
26
พี่น้องร่วมชาติ จงสวมผ้ากระสอบ และเกลือกกลิ้งอยู่ในกองขี้เถ้า จงร้องไห้คร่ำครวญอย่างขมขื่น เหมือนสูญเสียลูกชายคนเดียวที่มีอยู่ เพราะในทันทีทันใด ผู้ทำลายล้างจะมาโจมตีเรา
27
“เราได้ทำให้เจ้าเป็นนักวิเคราะห์แร่ และประชาชนของเราเป็นสินแร่ เพื่อเจ้าจะสังเกต และทดสอบวิถีของพวกเขา
28
พวกเขาล้วนเป็นนักกบฏดื้อด้าน เที่ยวนินทาว่าร้ายไปทั่ว เขาเป็นเหมือนทองสัมฤทธิ์และเหล็ก ล้วนประพฤติตัวเสื่อมทราม
29
สูบลมก็สูบอย่างดุเดือด เพื่อเผาตะกั่วให้หมดไปด้วยไฟ แต่การถลุงก็เปล่าประโยชน์ คนชั่วไม่ได้ถูกขจัดออกไป
30
พวกเขาจะได้ชื่อว่าเป็น ‘เงินที่ถูกทิ้งแล้ว’ เพราะพระยาห์เวห์ได้ละทิ้งพวกเขาแล้ว”
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 7 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52