Jeremiah 25

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1ถ้อยคำของพระเจ้าเกี่ยวกับประชาชนของยูดาห์มาถึงเยเรมีย์ในปีที่สี่ในสมัยของเยโฮยาคิมลูกชายของกษัตริย์โยสิยาห์แห่งยูดาห์ ซึ่งเป็นปีแรกที่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนขึ้นครองราชย์

2ผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์จึงกล่าวกับชาวยูดาห์และชาวเยรูซาเล็มว่า

3ตลอด 23 ปีตั้งแต่ปีที่สิบสามในสมัยของโยสิยาห์ลูกชายของกษัตริย์อาโมนแห่งยูดาห์จนถึงวันนี้ ได้มีถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าเรื่อยๆ และข้าพเจ้าก็ถ่ายทอดให้พวกท่านฟังครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ท่านก็ไม่ฟัง

4และถึงแม้พระยาห์เวห์ส่งบรรดาผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของพระองค์มาหาพวกท่านครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พวกท่านก็ไม่ฟัง ไม่ใส่ใจ

5พวกผู้เผยพระวจนะพูดว่า “พวกเจ้าแต่ละคน จงหันกลับจากวิถีและความประพฤติชั่วร้ายเถิด แล้วเจ้าจะอยู่ในดินแดนที่พระยาห์เวห์ยกให้เจ้าและบรรพบุรุษของเจ้าตลอดไป

6อย่าไปติดตาม รับใช้ นมัสการพระอื่นๆ อย่ายั่วให้เราโกรธด้วยสิ่งที่มือของเจ้าเองสร้างขึ้น แล้วเราจะไม่ทำอันตรายเจ้า”

7พระยาห์เวห์พูดว่า “แต่เจ้าก็ไม่ฟังเรา และกระตุ้นให้เราโกรธโดยสิ่งที่มือของเจ้าสร้างขึ้น เจ้ารนหาทุกข์ใส่ตัว”

8ฉะนั้น พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “เพราะเจ้าไม่ฟังถ้อยคำของเรา”

9พระยาห์เวห์ประกาศว่า “เราก็จะเรียกชนชาติทั้งปวงจากทางเหนือ และกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนผู้รับใช้ของเรามาชุมนุมกัน เราจะนำพวกเขามาต่อสู้ดินแดนและผู้อาศัย ตลอดจนชนชาติต่างๆ ที่รายรอบอยู่ เราจะทำลายล้าง พวกเจ้าให้หมดสิ้น ทำให้เจ้าเป็นเป้าของความสยดสยอง การดูถูกและความหายนะตลอดกาล

10เราจะกำจัดเสียงรื่นเริง เสียงเจ้าบ่าวเจ้าสาว เสียงโม่แป้ง และแสงตะเกียงไปจากเจ้า

11ดินแดนทั้งหมดนี้จะกลายเป็นซากทิ้งร้างว่างเปล่า และชนชาติเหล่านี้จะรับใช้กษัตริย์บาบิโลนเป็นเวลาเจ็ดสิบปี”

12พระยาห์เวห์ประกาศว่า “แต่เมื่อครบเจ็ดสิบปีแล้ว เราจะลงโทษกษัตริย์บาบิโลนและชนชาติของเขา คือแผ่นดินของชาวบาบิโลน เพราะความผิดของพวกเขา เราจะทำให้มันรกร้างตลอดไป

13เราจะนำทุกสิ่งที่เราลั่นวาจาไว้มาสู่ดินแดนนั้น ทุกสิ่งที่เขียนในหนังสือนี้และเยเรมีย์พยากรณ์ไว้เกี่ยวกับชนชาติทั้งปวง

14พวกเขาจะตกเป็นทาสของกษัตริย์ยิ่งใหญ่จากชนชาติต่างๆ เราจะตอบแทนเขาตามการกระทำ และผลงานจากน้ำมือของเขา”

15พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดกับข้าพเจ้าว่า “จงรับถ้วยที่เต็มด้วยเหล้าองุ่นแห่งความโกรธนี้จากมือของเรา และให้ประชาชาติทั้งปวงที่เราใช้เจ้าไปหาดื่มจากถ้วยนี้

16เมื่อดื่มแล้ว พวกเขาจะโซซัดโซเซและคลุ้มคลั่งไป เพราะดาบที่เราจะส่งมาท่ามกลางพวกเขา”

17ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงรับถ้วยจากมือของพระยาห์เวห์ และให้มวลประชาชาติที่พระองค์ส่งข้าพเจ้าไปหานั้นดื่มจากถ้วยนี้

18เยรูซาเล็มและเมืองต่างๆ ของยูดาห์ พร้อมทั้งกษัตริย์และขุนนาง จะถูกทำให้เป็นซากรกร้าง เป็นเป้าของความสยดสยอง เป็นคำดูหมิ่น และคำสาปแช่ง เหมือนที่เป็นอยู่ทุกวันนี้

19ทั้งฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ ขุนนาง ข้าราชการ และราษฎรทั้งปวง

20ตลอดจนคนต่างด้าวทั้งปวงซึ่งอยู่ที่นั่น รวมทั้งกษัตริย์ทั้งปวงแห่งดินแดนอูส และแห่งฟีลิสเตีย (ผู้ครองอัชเคโลน กาซา เอโครน และประชาชนซึ่งเหลืออยู่ที่อัชโดด)

21ทั้งเอโดม โมอับ และอัมโมน

22กษัตริย์ทั้งปวงแห่งไทระและไซดอน บรรดากษัตริย์แห่งภูมิภาคซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของทะเล

23เดดาน เทมา บูส และคนทั้งปวงในที่ไกลโพ้น

24กษัตริย์อาระเบียทั้งปวงและของชนเร่ร่อนเผ่าต่างๆ ในทะเลทราย

25กษัตริย์ทั้งปวงแห่งศิมรี เอลาม และมีเดีย

26เหล่ากษัตริย์ของดินแดนทางเหนือทั้งใกล้และไกล จากแดนหนึ่งไปสู่อีกแดนหนึ่งและทั่วอาณาจักรทั้งปวงของโลก และในที่สุดกษัตริย์เชชัก เองก็จะดื่มจากถ้วยนี้ด้วย

27“จงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า จงดื่ม จงเมามาย อาเจียน และล้มจนลุกขึ้นอีกไม่ได้เพราะดาบที่เราจะส่งมาในหมู่พวกเจ้า’

28แต่หากพวกเขาไม่ยอมรับถ้วยนี้จากมือของเจ้ามาดื่ม จงบอกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดดังนี้ว่า เจ้าต้องดื่ม!

29ดูเถิด เรากำลังเริ่มต้นนำหายนะมาสู่เมืองซึ่งใช้ชื่อของเรา ส่วนเจ้าจะลอยนวลไปได้หรือ ไม่เลย เจ้าจะไม่พ้นโทษเพราะเราจะสั่งให้ดาบลงเหนือทุกคนบนโลก’ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ประกาศดังนั้น

30บัดนี้ จงพยากรณ์ถ้อยคำเหล่านี้กับพวกเขา จงบอกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์จะเปล่งเสียงกัมปนาทจากเบื้องบน พระองค์จะเปล่งเสียงจากที่พำนักอันบริสุทธิ์ และส่งเสียงดังสนั่นต่อสู้ดินแดนของพระองค์ พระองค์จะเปล่งเสียงเหมือนเสียงคนย่ำองุ่น จะเปล่งเสียงดังต่อทุกคนบนโลก

31ความโกลาหลจะดังก้องไปถึงสุดปลายแผ่นดินโลก เพราะพระยาห์เวห์จะดำเนินคดีกับชนชาติทั้งหลาย จะพิพากษาลงโทษมวลมนุษยชาติ จะประหารคนชั่วด้วยดาบ’ ” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น

32พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “ดูเถิด! ภัยพิบัติกำลังแพร่ไป จากชาติหนึ่งไปยังอีกชาติหนึ่ง พายุใหญ่กำลังปั่นป่วนขึ้น จากทุกมุมโลก

33ในเวลานั้น คนที่พระยาห์เวห์ประหารจะเกลื่อนกลาดอยู่ทุกหนทุกแห่ง จากสุดปลายโลกด้านหนึ่งถึงอีกด้านหนึ่ง จะไม่มีใครร้องไห้ หรือรวบรวมศพไปฝังไว้ แต่ทิ้งไว้บนพื้นเหมือนมูลสัตว์

34พวกผู้เลี้ยงแกะ จงร่ำไห้และคร่ำครวญเถิด พวกผู้นำฝูงแกะ จงเกลือกกลิ้งไปในฝุ่นธุลี เพราะถึงเวลาที่เจ้าจะถูกสังหารแล้ว เจ้าจะล้มตายเหมือนแกะตัวผู้ที่ดีที่สุด

35พวกผู้เลี้ยงแกะไม่รู้จะหนีไปที่ไหน พวกผู้นำฝูงแกะไม่รู้จะหลบไปที่ใด

36จงฟังเสียงร้องของพวกผู้เลี้ยงแกะ เสียงร่ำไห้ของบรรดาผู้นำฝูงแกะ เพราะพระยาห์เวห์กำลังทำลายทุ่งหญ้าของพวกเขา

37ท้องทุ่งอันสงบสุขจะถูกทิ้งร้าง เพราะความเกรี้ยวโกรธของพระยาห์เวห์

38พระองค์จะมาจากที่พำนักเหมือนราชสีห์ และดินแดนของพวกเขาจะถูกทิ้งร้าง เพราะดาบ ของผู้กดขี่ข่มเหง และเพราะเกรี้ยวโกรธของพระองค์”

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →