Jeremiah 33

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →

1ขณะที่เยเรมีย์ยังถูกกักตัวอยู่ที่ลานทหารองครักษ์ ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเขาเป็นครั้งที่สองว่า

2“พระยาห์เวห์ผู้สร้างโลก ผู้กำหนดรูปร่างและสถาปนามันไว้ ผู้มีนามว่าพระยาห์เวห์พูดดังนี้

3‘จงร้องเรียกเราและเราจะตอบเจ้า และจะบอกถึงสิ่งที่ยิ่งใหญ่ สิ่งที่เจ้าไม่รู้ และไม่อาจค้นพบได้นั้นแก่เจ้า’

4พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดเกี่ยวกับบ้านเรือนในเมืองนี้และวังของกษัตริย์ยูดาห์ซึ่งถูกรื้อลงเพื่อใช้ต้านเนินดินและดาบ

5ในการต่อสู้กับชาวบาบิโลน นั้นว่า ‘สถานที่เหล่านี้จะเต็มไปด้วยศพของผู้คนที่เราประหารด้วยความโกรธเกรี้ยวของเรา เราจะเบือนหน้าหนีเมืองนี้เพราะความชั่วร้ายทั้งปวงของมัน

6อย่างไรก็ตาม เราจะนำสุขภาพที่ดีและการบำบัดรักษามา เราจะรักษาประชาชนของเรา และจะให้พวกเขาชื่นชมกับสันติสุขและความมั่นคงอย่างล้นเหลือ

7เราจะนำยูดาห์และอิสราเอลกลับมาจากการเป็นเชลย และเราจะสร้างพวกเขาขึ้นใหม่ให้เหมือนแต่ก่อน

8เราจะชำระล้างพวกเขาจากบาปทั้งหมดที่ได้ทำต่อเรา และให้อภัยบาปที่ได้กบฏต่อเรา

9แล้วเมืองนี้จะนำเกียรติ ความชื่นชมยินดี และคำสรรเสริญมาให้เราต่อหน้าชนชาติในโลก ที่ได้ยินสิ่งดีทั้งปวงที่เราทำเพื่อเมืองนี้ และพวกเขาจะยำเกรงจนตัวสั่นกับความเจริญรุ่งเรืองและความสงบสุขซึ่งเราให้เมืองนี้’

10พระยาห์เวห์พูดว่า ‘เจ้ากล่าวถึงสถานที่แห่งนี้ว่าเป็นแดนร้าง ไม่มีคนหรือสัตว์อาศัยอยู่’ แต่ในหัวเมืองต่างๆ ของยูดาห์และตามถนนหนทางของเยรูซาเล็มซึ่งถูกทิ้งร้างและไม่มีทั้งคนหรือสัตว์อาศัยอยู่จะมีเสียงให้ได้ยินอีกครั้ง

11คือเสียงรื่นเริงยินดี เสียงเจ้าบ่าวเจ้าสาว เสียงบรรดาผู้นำเครื่องบูชาขอบคุณมายังบ้านของพระยาห์เวห์กล่าวว่า ‘ขอบคุณพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ เพราะพระยาห์เวห์ประเสริฐ ความรักของพระองค์ดำรงนิรันดร์ เพราะเราจะคืนความเจริญรุ่งเรืองแก่กรุงนี้เหมือนแต่ก่อน’ พระยาห์เวห์พูดดังนั้น

12พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า ‘แผ่นดินนี้ซึ่งถูกทิ้งร้างและปราศจากคนและสัตว์ จะมีทุ่งหญ้าในทุกเมืองอีกครั้ง ให้ผู้เลี้ยงแกะพาฝูงแพะแกะมานอนพัก

13ในเมืองต่างๆ ของแถบเทือกเขา เชิงเขาด้านตะวันตก เนเกบ ในเขตแดนของเบนยามิน เขตชานกรุงเยรูซาเล็ม และในเมืองต่างๆ ของยูดาห์ จะมีฝูงแพะแกะผ่านไปใต้มือของผู้เลี้ยงเพื่อจะนับพวกมันอีกครั้งหนึ่ง’ พระยาห์เวห์พูดดังนั้น

14พระยาห์เวห์พูดว่า ‘วันนั้นจะมาถึง เมื่อเราจะทำตามพันธสัญญาอันดีซึ่งเราได้ให้ไว้แก่คนอิสราเอลและยูดาห์

15เมื่อถึงเวลานั้น เราจะให้กิ่งอันชอบธรรม ออกมาจากเชื้อสายของดาวิด เขาจะผดุงความถูกต้องและเที่ยงธรรมในดินแดน

16เมื่อถึงเวลานั้น ยูดาห์จะได้รับความรอด และเยรูซาเล็มจะอาศัยอยู่อย่างปลอดภัย ผู้นั้นจะได้รับการขนานนามว่า พระยาห์เวห์พระผู้ช่วยให้รอดผู้ชอบธรรมของเรา’

17เพราะพระยาห์เวห์พูดว่า ‘ดาวิดจะไม่ขาดคนครองบัลลังก์ของอิสราเอล

18ทั้งปุโรหิตเผ่าเลวีก็จะไม่ขาดคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเรา เพื่อถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัว ธัญบูชา และเครื่องถวายอื่นๆ’ ”

19ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า

20“พระยาห์เวห์พูดว่า ‘หากเจ้าเลิกล้มพันธสัญญาที่เรามีต่อกลางวันและกลางคืน จนทำให้วันและคืนไม่ได้มาถึงตามกำหนดเวลาปกติได้

21เมื่อนั้นคำมั่นสัญญาของเราที่ให้กับดาวิดผู้รับใช้ของเรา และชนเลวีซึ่งเป็นปุโรหิตปฏิบัติหน้าที่ต่อหน้าเรา ก็จะเลิกล้มได้เช่นกัน และดาวิดก็จะไม่มีเชื้อสายที่จะครองบัลลังก์ของเขาอีก

22เราจะทำให้เชื้อสายของดาวิดผู้รับใช้ของเราและชนเลวีซึ่งปฏิบัติหน้าที่ต่อหน้าเรานั้นมีจำนวนเกินกว่าจะนับได้ ดั่งดวงดาวในท้องฟ้าและเม็ดทรายที่ชายฝั่งทะเล’ ”

23ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า

24“เจ้าไม่ได้สังเกตหรือว่าคนเหล่านี้พูดกันว่า ‘พระยาห์เวห์ทอดทิ้งสองอาณาจักร ที่พระองค์เลือกสรรไว้แล้ว’ เขาจึงดูหมิ่นประชาชนของเรา ไม่ยอมรับเป็นชาติหนึ่งอีกต่อไป

25พระยาห์เวห์พูดว่า ‘หากเราไม่ได้ทำพันธสัญญาที่เรามีต่อกลางวันและกลางคืน และไม่ได้สถาปนากฎเกณฑ์ของฟ้าสวรรค์และโลกไว้

26เมื่อนั้นเราจึงจะทอดทิ้งลูกหลานของยาโคบและดาวิดผู้รับใช้ของเรา และจะไม่เลือกลูกชายคนหนึ่งของเขาขึ้นปกครองลูกหลานของอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ เพราะเราจะให้พวกเขากลับสู่สภาพดีดังเดิม และจะเมตตาสงสารเขา’ ”

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →