bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
/
Jeremiah 7
Jeremiah 7
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 8 →
1
ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
2
“จงยืนที่ทางเข้าบ้านของพระยาห์เวห์และประกาศว่า ‘ชนยูดาห์ทั้งปวงซึ่งผ่านเข้าประตูเหล่านี้เพื่อนมัสการพระยาห์เวห์ จงฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์
3
พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์’ พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดดังนี้ว่า ‘จงแก้ไขความประพฤติและวิถีทางของเจ้าเสียใหม่ แล้วเราจะอนุญาตให้เจ้าอาศัยอยู่ที่นี่’
4
อย่าไปเชื่อคำหลอกลวงและพูดว่า ‘นี่คือวิหารของพระยาห์เวห์ วิหารของพระยาห์เวห์วิหารของพระยาห์เวห์!’
5
หากเจ้าแก้ไขความประพฤติและวิถีทางของเจ้าอย่างจริงจัง และปฏิบัติต่อกันอย่างยุติธรรม
6
หากเจ้าไม่ข่มเหงคนต่างชาติ ลูกกำพร้าพ่อ หรือหญิงม่าย ไม่ทำให้ผู้บริสุทธิ์ต้องหลั่งเลือดที่นี่ หากเจ้าไม่ติดตามพระอื่นๆ ให้เจ้าเองได้รับอันตราย
7
เมื่อนั้น เราจะอนุญาตให้เจ้าอาศัยในที่แห่งนี้ ในแผ่นดินซึ่งเรายกให้บรรพบุรุษของเจ้าตลอดไป
8
แต่ดูสิ เจ้ากำลังเชื่อคำหลอกลวงที่ไร้ค่า
9
เจ้าจะลักขโมย ฆ่าคน ล่วงประเวณี และสาบานเท็จ เผาเครื่องหอมถวายพระบาอัล และติดตามพระอื่นๆ ที่เจ้าไม่รู้จักมาก่อน
10
แล้วก็เข้ามายืนต่อหน้าเราในบ้านแห่งนี้ ซึ่งใช้ชื่อของเรา แล้วเจ้าก็พูดว่า ‘เราปลอดภัย’ ปลอดภัยเพื่อทำสิ่งน่ารังเกียจทั้งหมดนี้หรือ
11
บ้านนี้ซึ่งใช้ชื่อของเรากลายเป็นซ่องโจรสำหรับเจ้าหรือ เรากำลังจับตาดูอยู่! พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
12
‘บัดนี้จงไปที่ชิโลห์ ซึ่งแรกเริ่มเราใช้เป็นที่สถาปนานามของเรา ไปดูซิว่าเราทำอะไรกับที่นั่น เพราะความชั่วร้ายของชนอิสราเอลประชาชนของเรา’
13
พระยาห์เวห์ประกาศว่า ‘ขณะที่เจ้าทำทุกสิ่งทุกอย่างนี้ เราพูดกับเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เจ้าไม่ฟัง เราเรียกแต่เจ้าไม่ตอบ
14
ฉะนั้นเราได้ทำกับชิโลห์อย่างไร บัดนี้เราจะทำอย่างนั้นกับบ้านซึ่งใช้ชื่อของเรา กับวิหารซึ่งเจ้าไว้วางใจ กับสถานที่ซึ่งเรายกให้เจ้าและบรรพบุรุษของเจ้าอย่างนั้น
15
เราจะเหวี่ยงเจ้าไปให้พ้นหน้าเรา เหมือนที่เราทำกับชนเอฟราอิมมิตรของเจ้า’
16
ดังนั้น อย่าอธิษฐานเผื่อชนชาตินี้ อย่าอ้อนวอนหรือขอเพื่อเขาอีกต่อไป อย่าร้องเรียกเพราะเราจะไม่ฟังเจ้า
17
เจ้าไม่เห็นหรือว่า พวกเขากำลังทำอะไรกันอยู่ ทั่วหัวเมืองของยูดาห์ และถนนในเยรูซาเล็ม
18
เด็กๆ เก็บฟืนมา แล้วพ่อก็ก่อไฟ ส่วนพวกผู้หญิงนวดแป้งทำขนมเพื่อถวายเทวีแห่งสวรรค์ พวกเขารินเครื่องดื่มบูชาถวายพระอื่นๆ เพื่อยั่วโทสะเรา
19
แต่เราคือผู้ที่เขากำลังยั่วยุหรือ พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้ พวกเขากำลังทำร้ายตัวเอง สร้างความอัปยศให้ตัวเองมากกว่าไม่ใช่หรือ
20
ฉะนั้น พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ‘เราจะระบายความโกรธและความเกรี้ยวกราดของเราเหนือที่แห่งนี้ เหนือมนุษย์และสัตว์ เหนือต้นไม้ในทุ่ง เหนือพืชผลในแผ่นดินของเจ้า เป็นไฟเผาผลาญที่ไม่มีใครดับได้’
21
พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดดังนี้ว่า ‘ไปเลย ไปเพิ่มเครื่องเผาบูชาทั้งตัวนอกเหนือจากเครื่องบูชาทั้งหลายอีก และเอาเนื้อมากินเสียเอง!
22
เพราะเมื่อเราพาบรรพบุรุษของเจ้าออกมาจากอียิปต์และพูดกับเขา เราไม่ได้สั่งเรื่องเครื่องเผาบูชาทั้งตัวและของถวายเท่านั้น’
23
แต่เรายังสั่งพวกเขาว่า ‘จงเชื่อฟังเรา แล้วเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า และเจ้าจะเป็นประชาชนของเรา จงเดินด้วยการเชื่อฟังที่เราสั่งเจ้า แล้วเจ้าจะอยู่เย็นเป็นสุข
24
แต่พวกเขาไม่ฟังและไม่ใส่ใจ กลับทำตามใจชั่วร้ายดื้อดึงของตน เขาถอยหลังแทนที่จะรุดไปข้างหน้า
25
นับแต่เมื่อครั้งบรรพบุรุษของเจ้าออกจากอียิปต์จนบัดนี้ เราส่งผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของเรามาหาเจ้าวันแล้ววันเล่า ครั้งแล้วครั้งเล่า
26
แต่พวกเขาไม่ฟังเรา ไม่ใส่ใจ เป็นคนหัวแข็ง ชั่วร้ายยิ่งกว่าบรรพบุรุษเสียอีก’
27
เมื่อเจ้าบอกเขาทุกอย่างตามนี้แล้ว พวกเขาจะไม่ฟังเจ้า เมื่อเจ้าร้องเรียก เขาจะไม่ตอบ
28
ฉะนั้นจงพูดกับเขาว่า ‘นี่เป็นชนชาติที่ไม่เชื่อฟังพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขา ไม่ยอมรับการตักเตือน ความจริงพินาศไปแล้ว หายไปจากริมฝีปากของเขา
29
จงโกนผมและโยนทิ้งไป จงคร่ำครวญโศกเศร้าบนที่สูงโล่งเตียน เพราะพระยาห์เวห์ได้ปฏิเสธและละทิ้งคนในชั่วอายุนี้ซึ่งอยู่ภายใต้ความโกรธของพระองค์’
30
พระยาห์เวห์ประกาศว่า ‘ชนยูดาห์ทำชั่วในสายตาของเรา พวกเขาได้ตั้งเทวรูปอันน่าชิงชังในบ้านซึ่งใช้ชื่อของเรา และทำให้ที่นั่นเป็นมลทิน
31
พวกเขาสร้างสถานบูชาบนที่สูงของโทเฟท ในหุบเขาเบนฮินโนม เพื่อเผาลูกชายลูกสาวของตนเป็นเครื่องบูชายัญ นี่เป็นสิ่งที่เราไม่เคยสั่ง หรือมีในความคิดของเราเลย’
32
พระยาห์เวห์ประกาศว่า ‘ดังนั้นจงระวัง เพราะจะถึงเวลาที่ผู้คนจะไม่เรียกหุบเขาแห่งนั้น ว่าโทเฟทหรือหุบเขาเบนฮินโนมอีกต่อไป’ แต่เรียกว่า ‘หุบเขาแห่งการเข่นฆ่า’ เพราะพวกเขาจะฝังคนตายในโทเฟทจนไม่มีที่เหลือ
33
แล้วซากศพของชนชาตินี้จะเป็นอาหารของนกและสัตว์ป่า และไม่มีใครมาไล่พวกมันไป
34
เราจะหยุดเสียงรื่นเริง เสียงสุขหรรษาของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวในเมืองของยูดาห์ และตามถนนในเยรูซาเล็ม เพราะดินแดนนี้จะกลายเป็นที่ร้าง”
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 8 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52