Hebrews 2

Tatar 2025 (Инҗил)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Шуңа күрә, туры юлдан читкә чыкмас өчен, ишеткәннәребезгә аеруча игътибарлы булырга тиешбез.

2Фәрештәләр аша җиткерелгән сүз дөрескә чыкты – һәртөрле җинаять һәм тыңлаусызлык тиешле җәзасын алды.

3Әгәр шундый бөек коткарылу белән исәпләшмибез икән, җәзадан без ничек котылып калырбыз? Хакимебез Гайсә котылу хакында кешеләргә беренче булып Үзе хәбәр итте, ә безгә Хаким әйткәнне ишеткән кешеләр җиткерде.

4Аллаһы моны галәмәтләр, могҗизалар һәм төрле кодрәтле гамәлләр кылып, Үзе сайлаганнарга Изге Рухны өләшеп исбатлады.

5Аллаһы без сөйләгән киләчәк дөньяны фәрештәләргә буйсындырмады бит.

6Әмма кемдер Язманың кайсыдыр бер урынында болай дип шаһитлык иткән: «Син шулай игътибар күрсәткән инсан кем ул?! Син шулай кайгырткан адәм баласы кем?!

7Син аны бераз вакытка фәрештәләрдән түбәнрәк куйдың; аңа шөһрәт һәм хөрмәт таҗы кидердең,

8бар нәрсәне аңа буйсындырып, аның аяк астына салдың». Аллаһы, бөтен нәрсәне адәм баласына буйсындырып, аңа буйсынмаган бер нәрсәне калдырмады. Без исә әлегә һәммә нәрсәнең аңа буйсынуын күрмибез.

9Ләкин без шуны күрәбез: кыска гына вакытка фәрештәләрдән түбәнрәк куелган Гайсәгә, үлем газабы кичергән өчен, дан-шөһрәт таҗы кидерелгән. Аллаһының мәрхәмәте белән Ул безнең һәрберебез хакына үлем ачысын татыган.

10Һәммә нәрсәне Үзе өчен һәм Үз кулы белән бар иткән Аллаһы, Үзенең күпләгән балалары белән данын уртаклашырга теләүче Зат, аларның Баш коткаручысы Гайсәне газаплар аша үткәреп камил иткән.

11Кешеләрне изге итүче Гайсә дә, изге ителгән адәмнәр дә – бер Атадан. Менә ни өчен Гайсә аларны туганнарым дип атаудан тартынмый.

12Ул: «Исемеңне туганнарыма игълан итәрмен, гыйбадәт кылырга җыелучылар арасында Сиңа дан җырлармын», –

13ди һәм «Мин Раббыга ышаныч баглыйм», – дип әйтә. Шулай ук болай ди: «Менә Мин Үзем һәм Миңа Аллаһы биргән балалар».

14Бу балаларның каны да, тәне дә булганга, үлемгә баш булган иблиснең хакимлеген Үз үлеме белән юк итү өчен, гомере буена үлемнән куркып кол булып яшәгән кешеләрне азат итү өчен, Гайсә Үзе дә кешеләрнең берсе кебек булды.

16Ул бит фәрештәләргә түгел, ә Ибраһим токымына ярдәм итәргә килде.

17Шуңа күрә, кешеләрне гөнаһларыннан йолып алыр һәм Аллаһыга хезмәт итүдә шәфкатьле һәм тугры Олуг Рухани булыр өчен, Гайсә бар нәрсәдә Үзенең туганнарына охшарга тиеш булды.

18Үзе дә сыналып газап чиккәнгә күрә, сыналуга дучар булганнарга Ул ярдәм итә ала.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →