1 Corinthians 13

Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1Калі я гавару мовамі чалавечымі і ангельскімі, а любві ня маю, то я медзь зьвінячая ці кімвал гудзячы.

2Калі я маю прароцтва, і ведаю ўсе тайны і ўсякае веданьне, і калі маю ўсю веру, каб і горы перастаўляць, а ня маю любві, дык я нішто.

3I калі я раздам усю маемасьць маю і аддам цела маё на спаленьне, а любві ня маю, дык няма мне ніякае карысьці.

4Любоў церціць доўга, міласэрная яна; любоў не завідуе; любоў не вывышшаецца, не надзімаецца,

5ня буяніць, ня шукае свайго, не гняўліва, ня думае благога,

6ня радуецца з крыўды, але цешыцца з праўды.

7Усё пакрывае, усяму верыць, усяго спадзяецца, усё церпіць.

8Любоў ніколі ня чэзьне, а вось прароцтвы — і тыя чэзнуць, і мовы змоўкнуць, і веда зьніштожыцца.

9Бо мы часткова ведаем і часткова прарочым;

10калі-ж прыдзе дасканалае, тады тое, што часткова, счэзьне.

11Калі я быў дзіцяткам, дык падзіцячаму гаварыў, падзіцячаму разважаў; я як стаўся мужам, дык пакінуў дзіцячае.

12Цяпер мы бачым як-бы праз мутнае шкло, дагадваючыся; тады-ж абліччам да аблічча; цяпер я пазнаю? часткова, а тагды пазнаю гэтак сама, як сам я пазнаны.

13А цяпер трываюць вера, надзея, любоў— гэтыя тры; але большая з іх — любоў.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →