1 Corinthians 3

Welsh CTE 1894 (Testament Newydd gyda Nodiadau 1894-1915 (William Edwards))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1A myfi, frodyr, ni allwn lefaru wrthych megys wrth rai ysprydol, eithr wrth fel rhai o gnawd, megys wrth fabanod yng Nghrist.

2Mi a'ch porthais chwi â llaeth, nid â bwyd sylweddol; canys nid oeddech etto yn gryfion; na, nid ydych hyd y nod yn awr yn gryfion,

3canys yr ydych etto yn gnawdol: canys tra y mae yn eich plith chwi eiddigedd a chynnen, onid ydych chwi yn gnawdol, ac yn rhodio yn ol dyn?

4Canys pan ddywed un, Myfi wyf eiddo Paul; ac arall, Myfi wyf eiddo Apollos, onid dynion ydych?

5Pa beth gan hynny yw Apollos? a pha beth yw Paul? Gweinidogion drwy y rhai y credasoch: a phob un fel y rhoddodd yr Arglwydd iddo.

6Myfi a blennais; Apollos a ddyfrhâodd; eithr Duw oedd yn rhoddi y cynnydd.

7Felly ynte nid yw yr hwn sydd yn plannu ddim, na'r hwn sydd yn dyfrhau; ond Duw yr hwn sydd yn rhoddi y cynnydd.

8Etto, yr hwn sydd yn plannu, a'r hwn sydd yn dyfrhau, un peth ydynt: ond pob un a dderbyn ei wobr ei hun yn ol ei lafur ei hun.

9Canys cydweithwyr â Duw ydym ni: amaethdir Duw, adeiladwaith Duw ydych chwi.

10Yn ol gras Duw yr hwn a roddwyd i mi, fel pen‐adeiladydd medrus myfi a osodais sylfaen; ac y mae arall yn adeiladu arno: ond edryched pob un pa fodd y mae yn adeiladu arni.

11Canys sylfaen arall ni all neb ei osod heb law yr un a osodwyd, yr hwn yw Iesu Grist.

12Ac os yw neb yn adeiladu ar y sylfaen, aur, arian, meini gwerthfawr, coed, gwair, sofl,

13gwaith pob un a ddaw i'r amlwg; canys y dydd a'i gwna yn eglur, canys mewn tân y mae yn cael ei ddadguddio; a gwaith pob un pa fath ydyw, y tân ei hun a brawf.

14Os yw gwaith neb yn aros, yr hwn a oruwch‐adeiladodd efe, efe a dderbyn wobr.

15Os gwaith neb a losgir i'r llawr, efe a golledir: eithr efe ei hun a achubir, ond felly megys trwy dân.

16Oni wyddoch mai Cyssegr Duw ydych, a bod Yspryd Duw yn trigo ynoch?

17Os oes neb yn dinystrio Cyssegr Duw, hwnnw Duw a ddinystria; oblegyd Cyssegr Duw sydd sanctaidd, a'r cyfryw ydych chwi.

18Na thwylled neb ei hun. Od oes neb yn tybied ei fod yn ddoeth yn eich mysg yn y byd hwn, aed yn ffol, fel yr elo yn ddoeth,

19Canys doethineb y byd hwn sydd ffolineb gyda Duw; canys y mae yn ysgrifenedig, — Yr hwn sydd yn gafaelu yn y doethion yn eu cyfrwysdra.

20A thrachefn, Y mae yr Arglwydd yn gwybod meddyliau y doethion, mai ofer ydynt.

21Mewn canlyniad, na fydded i neb ymffrostio mewn dynion; canys pob peth sydd eiddoch chwi:

22pa un bynnag ai Paul, ai Apollos, ai Cephas, ai y byd, ai bywyd, ai angau, ai pethau presennol, ai pethau i ddyfod: pob peth sydd eiddoch chwi;

23a chwithau yn eiddo Crist, a Christ yn eiddo Duw.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →