Ezekiel 20 — Icelandic 2007 (Biblían (2007))

1Á tíunda degi fimmta mánaðar sjöunda ársins komu nokkrir af öldungum Ísraels til að leita svara hjá Drottni og settust frammi fyrir mér.

2Þá kom orð Drottins til mín:

3Mannssonur, ávarpaðu öldunga Ísraels og segðu við þá: Svo segir Drottinn Guð: Eruð þið komnir til að leita svara hjá mér? Svo sannarlega sem ég lifi leyfi ég ykkur ekki að leita svara hjá mér, segir Drottinn Guð.

4Vilt þú ekki heldur dæma þá? Mannssonur, vilt þú dæma þá? Leiddu þeim viðbjóðslega breytni feðra þeirra fyrir sjónir

5og segðu við þá: Svo segir Drottinn Guð: Daginn, sem ég valdi Ísrael, hóf ég upp hönd mína og vann niðjum Jakobsættar eið. Ég opinberaði mig þeim í Egyptalandi, hóf upp hönd mína, sór og sagði: Ég er Drottinn Guð ykkar.

6Þann dag hóf ég upp hönd mína og sór þeim að leiða þá út úr Egyptalandi til lands sem ég hafði valið þeim, lands sem flýtur í mjólk og hunangi og ber af öllum löndum.

7Því næst sagði ég við þá: Sérhver ykkar fleygi þeim viðurstyggilegu skurðgoðum sem augu ykkar beinast að. Saurgið ykkur ekki á skurðgoðunum í Egyptalandi. Ég er Drottinn Guð ykkar.

8En þeir risu gegn mér og vildu ekki hlusta á mig. Enginn fleygði viðurstyggilegum skurðgoðunum sem augu þeirra loddu við, og þeir sneru ekki baki við skurðgoðum Egyptalands. Þá hugðist ég úthella reiði minni yfir þá og svala heift minni á þeim í Egyptalandi.

9En sökum nafns míns gerði ég það ekki svo að það yrði ekki vanhelgað í augum þjóðanna sem þeir bjuggu á meðal. Ég hafði opinberað mig Ísraelsmönnum í augsýn þjóðanna til að leiða þá út úr Egyptalandi

10og ég leiddi þá út úr Egyptalandi og fór með þá inn í eyðimörkina.

11Ég gaf þeim lög mín og boðaði þeim reglur mínar. Hver sá maður, sem framfylgir þeim, lifir vegna þeirra.

12Ég gaf þeim einnig hvíldardaga mína sem tákn um sáttmálann milli mín og þeirra svo að þeir skildu að ég, Drottinn, helga þá.

13En Ísraelsmenn risu gegn mér í eyðimörkinni. Þeir fóru ekki að lögum mínum og höfnuðu reglum mínum þótt hver sá sem hlýðir þeim lifi vegna þeirra. Þeir vanhelguðu hvíldardaga mína stórum. Þá hugðist ég úthella reiði minni yfir þá þarna í eyðimörkinni og tortíma þeim.

14Vegna nafns míns greip ég til annars ráðs til þess að það vanhelgaðist ekki í augum þjóðanna þar sem ég hafði leitt Ísrael út fyrir augum þeirra.

15Þá hóf ég upp hönd mína og sór þeim, þarna í eyðimörkinni, að fara ekki með þá til landsins sem ég hafði heitið að gefa þeim, landsins sem flýtur í mjólk og hunangi og af öllum löndum ber.

16Þetta gerði ég af því að þeir höfðu hafnað reglum mínum og ekki fylgt lögum mínum og vanhelgað hvíldardaga mína því að hugur þeirra var bundinn skurðgoðum.

17En ég leit til þeirra miskunnarauga og ég eyddi þeim ekki og ég gerði ekki út af við þá í eyðimörkinni.

18Ég sagði því við syni þeirra í eyðimörkinni: Fylgið ekki lögum feðra ykkar og haldið ekki reglur þeirra og saurgið ykkur ekki á skurðgoðum þeirra.

19Ég er Drottinn Guð ykkar. Farið að lögum mínum og haldið reglur mínar og framfylgið þeim.

20Haldið hvíldardaga mína heilaga svo að þeir verði tákn sáttmálans milli mín og ykkar og þið skiljið að ég er Drottinn Guð ykkar.

21En synirnir risu upp gegn mér. Þeir fylgdu ekki lögum mínum og héldu ekki reglur mínar með því að framfylgja þeim, en hver sá sem hlýðir þeim lifir vegna þeirra. Þeir vanhelguðu hvíldardaga mína. Þá hugðist ég úthella reiði minni yfir þá og svala heift minni á þeim, þarna í eyðimörkinni.

22En ég hélt aftur af mér vegna nafns míns og til þess að það yrði ekki vanhelgað í augum þjóðanna þar sem ég hafði leitt þá út fyrir augum þeirra.

23Þá hóf ég upp hönd mína og sór þeim, þarna í eyðimörkinni, að tvístra þeim innan um framandi þjóðir og dreifa þeim um löndin

24vegna þess að þeir höfðu ekki framfylgt reglum mínum, hafnað lögum mínum og vanhelgað hvíldardaga mína og augu þeirra mændu á eftir skurðgoðum feðra þeirra.

25Þá gaf ég þeim einnig lög sem ekki voru góð og reglur sem ekki veittu þeim líf.

26Ég saurgaði þá með fórnargjöfum þeirra þegar þeir sendu allt sem opnar móðurlíf gegnum eld. Ég ætlaði að ofbjóða þeim svo að þeir skildu að ég er Drottinn.

27Ávarpaðu þá Ísraelsmenn, mannssonur, og segðu við þá: Svo segir Drottinn Guð: Feður ykkar smánuðu mig einnig með því að þeir sviku mig.

28Þegar ég hafði flutt þá til landsins, sem ég sór með upplyftri hendi að gefa þeim, slátruðu þeir sláturfórnum sínum þar um leið og þeir sáu háan hól eða laufgað tré. Þar færðu þeir fram gjafir sínar sem vöktu reiði mína, létu þekkan ilm stíga þar upp og dreyptu þar dreypifórnum sínum.

29Þá sagði ég við þá: „Til hvaða fórnarhæðar haldið þið?“ Þess vegna er slíkur staður nefndur fórnarhæð allt til þessa dags.

30Segðu því við Ísraelsmenn: Svo segir Drottinn Guð: Ætlið þið að saurga ykkur á sama hátt og feður ykkar og hórast með viðurstyggilegum skurðgoðum þeirra?

31Þegar þið berið fram fórnargjafir ykkar með því að láta syni ykkar ganga gegnum eld saurgið þið ykkur. Og allt fram á þennan dag saurgið þið ykkur á öllum skurðgoðum ykkar. Ætti ég þá að leyfa ykkur að leita svara hjá mér, Ísraelsmenn? Svo sannarlega sem ég lifi, segir Drottinn Guð, leyfi ég ykkur ekki að leita svara hjá mér.

32Aldrei skal það verða sem kom ykkur í hug þegar þið sögðuð: Við viljum vera eins og aðrar þjóðir, eins og þjóðflokkarnir í öðrum löndum sem tilbiðja stokka og steina.

33Svo sannarlega sem ég lifi, segir Drottinn Guð, mun ég ríkja yfir ykkur með sterkri hendi, upphöfnum armi og fossandi heift.

34Ég mun leiða ykkur frá framandi þjóðum og löndum og safna ykkur saman úr þeim löndum, sem ykkur var dreift til, með sterkri hendi, upphöfnum armi og fossandi heift.

35Ég mun fara með ykkur inn í eyðimörk þjóðanna og þar held ég dóm yfir ykkur augliti til auglitis.

36Ég held dóm yfir ykkur eins og ég hélt dóm yfir feðrum ykkar í eyðimörk Egyptalands, segir Drottinn Guð.

37Ég mun láta ykkur renna undir hirðisstafinn og telja ykkur vandlega.

38Uppreisnarseggi og þá sem voru mér mótsnúnir skil ég frá ykkur. Þótt ég leiði þá út úr landinu, sem þeir leituðu hælis í, munu þeir ekki komast inn í land Ísraels. Þá munuð þið skilja að ég er Drottinn.

39En þið, Ísraelsmenn. Svo segir Drottinn Guð: Sérhver fleygi burt skurðgoðum sínum. En síðar munuð þið áreiðanlega hlusta á mig og ekki vanhelga mitt heilaga nafn framar með gjöfum ykkar og skurðgoðum.

40Því að á mínu heilaga fjalli, á hinu háa fjalli Ísraels, segir Drottinn Guð, munu allir Ísraelsmenn, allir í landinu, þjóna mér. Þar mun ég taka náðarsamlega á móti þeim og þar mun ég áskilja mér afgjöld ykkar, frumgróðafórnir og allar helgigjafir ykkar.

41Ég mun taka náðarsamlega á móti ykkur vegna hins þægilega fórnarilms. Þegar ég leiði ykkur frá hinum framandi þjóðum og safna ykkur saman úr löndunum, sem ykkur var dreift um, mun ég opinbera heilagleika minn á ykkur í augsýn þjóðanna.

42Og þið munuð skilja að ég er Drottinn þegar ég leiði ykkur inn í land Ísraels, inn í landið sem ég sór með uppréttum armi að gefa feðrum ykkar.

43Þar munuð þið minnast breytni ykkar og allra verka ykkar sem þið hafið saurgað ykkur á. Þá mun ykkur bjóða við sjálfum ykkur vegna allra þeirra illu verka sem þið hafið framið.

44Þið munuð skilja að ég er Drottinn þegar ég fer þannig með ykkur vegna nafns míns en ekki vegna illrar breytni ykkar og óhæfuverka, Ísraelsmenn, segir Drottinn Guð.