Proverbs 23

Icelandic 2007 (Biblían (2007))

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →

1Þegar þú situr til borðs með valdhafa, gættu þess þá vel hvern þú hefur fyrir framan þig

2og settu hníf við barka þér sértu gráðugur.

3Láttu þig ekki langa í kræsingar hans því að þær eru hverful fæða.

4Leitastu ekki við að verða ríkur, hafðu vit á að gera það ekki.

5Beinir þú augum þínum til auðsins er hann horfinn. Hann á sér vængi sem örn og hverfur til himins.

6Matastu ekki hjá nískum manni og láttu þig ekki langa í kræsingar hans.

7Hann er eins og maður sem telur eftir. „Et og drekk,“ segir hann við þig en hugur fylgir ekki máli.

8Bitanum, sem þú kyngdir, verður þú að spýta upp aftur og fagurgalanum hefur þú sólundað.

9Talaðu ekki fyrir eyrum heimskingjans því að hann fyrirlítur skynsemisorð þín.

10Færðu ekki úr stað landamerki ekkjunnar og gakktu ekki inn á akra munaðarleysingjanna

11því að lausnari þeirra er máttugur, hann mun flytja mál þeirra gegn þér.

12Snúðu hjarta þínu að umvönduninni og eyrum þínum að orðum viskunnar.

13Sparaðu ekki aga við hinn unga, ekki deyr hann þótt þú sláir hann með vendi.

14Þú slærð hann með vendinum og frelsar líf hans frá helju.

15Sonur minn, verði hjarta þitt viturt, þá gleðst ég líka í hjarta mínu

16og nýru mín fagna þegar varir þínar mæla það sem rétt er.

17Öfundaðu ekki syndara í hjarta þínu en guðhrædda menn ævinlega.

18Þá áttu þér framtíð og von þín mun aldrei bregðast.

19Hlustaðu, sonur minn, vertu vitur og beindu hjarta þínu á rétta leið.

20Vertu ekki með drykkjurútum eða þeim sem háma í sig kjöt

21því að drykkjumenn og mathákar verða snauðir og víman mun klæða þig í tötra.

22Hlustaðu á föður þinn sem gat þig og fyrirlíttu ekki móður þína þegar hún verður gömul.

23Kauptu sannleika, og seldu hann ekki, visku, fræðslu og skilning.

24Faðir réttláts manns fagnar og sá sem gat vitran son gleðst yfir honum.

25Faðir þinn og móðir gleðjist og fagni sú sem fæddi þig.

26Sonur minn, gefðu mér hjarta þitt og láttu augu þín gaumgæfa vegu mína.

27Skækja er djúp gröf og framandi kona þröngur pyttur.

28Hún liggur í leyni eins og ræningi og fjölgar hinum ótrúu meðal mannanna.

29Hver barmar sér? Hver veinar? Hver á í stælum? Hver kvartar? Hver fær sár að þarflausu? Hver rauð augu?

30Þeir sem sitja við vín fram á nætur, þeir sem koma saman til að bergja á vínblöndu.

31Horfðu ekki á vínið, hve rautt það er, hvernig það glóir í bikarnum og rennur ljúflega niður.

32Að síðustu bítur það sem höggormur og spýtir eitri sem naðra.

33Augu þín munu sjá kynlega hluti og munnur þinn mæla fáránleika.

34Þú verður eins og sá sem liggur í úthafinu miðju, eins og sá er liggur efst uppi á siglutré.

35„Þeir slógu mig, ég kenndi ekki til, þeir börðu mig, ég varð þess ekki var. Þegar ég vakna af víninu fæ ég mér meira.“

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →