bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Jeremiah 10
Jeremiah 10
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 11 →
1
Hé para turunané Israèl! Pada rungokna tembungé GUSTI, sing dipréntahké marang kowé:
2
Mengkéné tembungé GUSTI: “Kowé aja mada rupa karo tindak-tanduké para bangsa, aja kagèt karo tanda-tanda ing langit, senajan para bangsa pada wedi awit sangka kuwi.
3
Sing pada diajèni para bangsa kuwi tanpa guna. Brahala kuwi apa ora kayu sing ditegor karo wong ing alas, sing ditandangi karo tatah karo tangané tukang kayu?
4
Sing dipatyaki karo emas lan slaka, lan dikuwatké karo paku lan amer, supaya aja moyak-mayik.
5
Brahala kuwi kaya wong-wongan ing kebon timun, ora bisa guneman, kudu diangkat karo wong, awit ora bisa mlaku. Aja kok wedèni, awit brahala kuwi ora bisa nandangi ala lan nggawé betyik ya ora bisa.”
6
Ora ana sing madani Panjenengan, duh GUSTI! Panjenengan kuwi gedé lan asma Panjenengan gedé awit Panjenengan kuwi Mahakuwat.
7
Duh Ratuné para bangsa, sapa sing ora wedi marang Panjenengan? Tenan, wis sak mestiné wong wedi marang Panjenengan, awit ing antarané para wityaksana tunggalé para bangsa, lan ing antarané para ratuné, ora ana sing madani Panjenengan!
8
Brahala kuwi kabèh bodo lan gemblung, piwulangé déwa kuwi tanpa guna, awit kuwi mung kayu waé.
9
Slaka blébékan digawa sangka Tarsis lan emas sangka Ufas; brahala kuwi gawéané tukang lan gawéané tangané tukang emas. Sandangané mori wungu tuwa lan wungu nom, kabèh gawéané para tukang sing pinter.
10
Nanging GUSTI kuwi Gusti Allah sing sejati, Panjenengané kuwi Gusti Allah sing urip, lan Ratu sing langgeng. Kabèh nesu-Né nggojingké bumi lan para bangsa ora bisa tetep urip karo bebendu-Né.
11
Kowé mréntaha marang para wong kuwi mengkéné: “Para allah sing ora nggawé langit lan bumi kuwi bakal entèk sangka bumi lan sangka sak ngisoré langit iki.”
12
GUSTI sing nggawé bumi karo kekuwatan-Né, sing jejekké bumi karo kawityaksanan-Né lan mbèbèr langit karo akal pikiran-Né.
13
Yèn Panjenengané ngetokké swara-Né, swarané banyu ing langit gembleger, Panjenengané ngumbulké mendung-mendung sangka pojokané bumi, nggawé klélap bareng udan lan ngetokké angin sangka simpenan-Né.
14
Saben manungsa kuwi nyatané bodo ora ngerti apa-apa lan saben tukang emas pada kisinan awit sangka retya garapané. Awit retya tyor-tyorané kuwi ngapusi, ora nduwé nyawa.
15
Sak kabèhé kuwi tanpa guna, garapan sing dadi wohé pemoyok, lan sing bakal lebur ing waktu disiksa.
16
Panjenengané sing dadi pandumané Yakub ora kaya mengkono kahanané, awit Panjenengané sing nganakké samubarang kabèh, lan Israèl kuwi umat duwèké. Asmané ya kuwi GUSTI, sing ngwasani langit lan bumi.
17
Hé para wong ing pangepungan, barang-barangmu pada gawanen sangka negara kéné.
18
Awit mengkéné tembungé GUSTI: “sepisan iki Aku bakal mbuwang wong isiné kuta iki, lan bakal Tak susahké, supaya pada krasa.”
19
Oh tyilaka aku, awit sangka laraku, tatuku ora bisa waras! Aku nggagas: “Ah iki kasusahan sing kudu tak alami!”
20
Tarupku wis rusak lan taliné wis pedot kabèh. Anak-anakku wis pada ninggal aku, wis ora ana menèh, wis ora ana sing ngedekké tarupku lan sing mentèng tarupku.
21
Tenan, para pangon wis pada tanpa pikiran, pada ora takon marang pituduhé GUSTI. Mulané pada ora nemu beja, lan kabèh kéwan wedus pada pating plentyar.
22
Ana kabar sing aku krungu, uniné: Ana ombyak gedé sing bakal teka sangka negara lor, sing bakal nggawé kuta-kuta ing Yéhuda pada dadi sepi mamring, dadi pandelikané asu alasan.
23
Duh GUSTI, kula ngerti, yèn manungsa kuwi ora nduwé pangwasa netepké dalané déwé, lan wong sing mlaku ora nduwé pangwasa netepké jangkahé.
24
Duh GUSTI, kula supaya Panjenengan siksa, nanging sak pantesé, aja karo bebendu Panjenengan, supaya kula aja nganti Panjenengan entèkké!
25
Bebendu Panjenengan supaya Panjenengan esokna marang para bangsa sing ora kenal karo Panjenengan lan marang para taler-taler sing pada ora nyebut asma Panjenengan, awit wis pada mangan Yakub nganti entèk lan panggonané didadèkké ambruk.
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 11 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52