bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Jeremiah 13
Jeremiah 13
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 14 →
1
Mengkéné tembungé GUSTI marang aku: “Lungaa tuku sabuk mori lenan lan ubetna ing bangkèkanmu, nanging aja kok tyelup ing banyu!”
2
Aku terus tuku sabuk kaya préntahé GUSTI lan tak ubetké ing wetengku.
3
Sakwisé mengkono GUSTI mréntah menèh:
4
“Sabuk enggonmu tuku lan sing kok enggo kuwi utyulana! Menyanga ing kali Efrat sabuk kuwi delikna ing bolongané watu.”
5
Aku terus lunga lan ndelikké sabuké kaya préntahé GUSTI marang aku.
6
Sakwisé rodok suwé GUSTI ngomong marang aku: “Gelis lungaa menyang kali Efrat, sabuk sing Tak kongkon ndelikké kaé jupuken!”
7
Aku terus budal menyang kali Efrat, terus ngeduk lan njupuk sabuk kuwi sangka panggonané enggonku ndelikké, nanging jebul kuwi wis metel, ora ana gunané kanggo apa-apa.
8
Ing kono tembungé GUSTI marang aku:
9
“Mengkéné enggon-Ku bakal ngentèkké sombongé Yéhuda lan Yérusalèm.
10
Bangsa sing ala iki, sing nulak ngrungokké tembung-Ku, sing mung nuruti karepé atiné, ngetutké mburi allah liyané lan ngabekti lan sujut marang kuwi, bangsa kuwi bakal kaya sabuk sing wis ora ana gunané kanggo apa-apa iki.
11
Awit kaya sabuk sing rumaket ing wetengé wong, ya kaya mengkono mbiyèn enggon-Ku ngraketké turunané Yéhuda lan Israèl kabèh marang Aku, supaya bangsa iki dadia umat-Ku sing kesuwur, dipuji lan mulya kanggo Aku. Nanging pada nulak ngrungokké tembung-Ku.” Mengkono tembungé GUSTI.
12
“Tembungé iki préntahna marang wong-wong kuwi: Tembungé GUSTI, Gusti Allahé Israèl mengkéné: Saben botol kudu dikebaki anggur! Lan yèn wong kuwi pada nyauri: Kula apa ora wis pada ngerti, yèn saben botol kudu dikebaki anggur?
13
Ing kono kowé omongana menèh: Mengkéné tembungé GUSTI: kabèh wong ing negara iki uga para ratu sing lungguh ing damparé Daved, para imam lan para nabi, uga sak kabèhé wong kuta Yérusalèm bakal Tak mabukké,
14
lan bakal Tak bantingi nganti remuk; para bapak karo anak-anaké, mengkono tembungé GUSTI. Aku bakal ngentèkké wong-wong kuwi, ora Tak welasi, ora Tak éman lan ora Tak ngapura.”
15
Maraa rungokna, pasangen kupingmu, aja gemunggung, awit GUSTI wis ngomong.
16
GUSTI, Gusti Allahmu kuwi luhurna, sak durungé Panjenengané ndadèkké dina dadi peteng, sak durungé sikilmu kesandung ing gunung-gunung, ing wantyi soré, ing sak njeruhné kowé ngarep-arep padang, nanging Panjenengané ndadèkké padang dadi peteng banget, dadi peteng ndedet.
17
Yèn kowé pada nulak ngrungokké, aku bakal nangis ing pandelikan awit sangka gemunggungmu, luhku bakal kembeng-kembeng, malah nganti trotyosan, jalaran kumpulané wedusé GUSTI digiring dadi boyongan.
18
Kowé ngomonga marang ratu lan ratu wadon mengkéné: “Kula njaluk njagong ing panggonan sing ngisor déwé, awit makutané kaluhuran sampéyan wis tiba sangka sirah sampéyan!”
19
Kuta-kutané ing negara Negeb wis ditutupi gapurané, lan ora ana wong siji waé sing mbukakké. Yéhuda wis kebuwang kabèh ditawan menyang pembuwangan kabèh.
20
Hé Yérusalèm, delengen lan sawangen ana wong sing pada teka sangka lor! Ing ngendi kumpulan kéwan sing diwènèhké marang kowé, lan wedus-wedusé sing dadi kaluhuranmu?
21
Kepriyé omongmu, yèn wong-wong sing kok anggep dadi demenanmu, dijunjung dadi penggedému? Apa kowé ora keterjang lara kaya sambaté wong wadon sing ijik mbayi?
22
Lan yèn ana pitakonan sing tukul ing atimu: “Kenèng apa aku katekan sing kaya mengkéné iki kabèh?” Awit sangka gedéné dosamu, mulané pojokané tapihmu dibiyak lan kowé dirujak!
23
Wong Etiopia apa bisa salin werna. Utawa matyan tutul apa bisa ngowahi tutulé? Hé wong sing wis kulina nggawé dosa, apa kowé bisa nindakké betyik?
24
Aku bakal ngabul-abul kowé kaya kulit gabah, sing kabur karo angin ing ara-ara samun
25
Ya kuwi sing dadi nasipmu, pandumanmu, sing wis Tak timbang kanggo kowé, mengkono tembungé GUSTI, awit kowé lali marang Aku lan manut marang goroh.
26
Nanging Aku uga bakal nyilakakké pojokané tapihmu nganti tekan raimu, nganti kétok kewiranganmu.
27
Enggonmu laku bédang lan paringkikmu, nglontému sing rusuh ing gunung-gunung lan ing ara-ara, Aku wis weruh pratingkahmu sing ala kuwi. Hé Yérusalèm, tyilaka kowé kuwi, nganti pira suwéné menèh enggonmu dadi sutyi?
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 14 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52