bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Jeremiah 11
Jeremiah 11
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 12 →
1
Tembungé sing dipréntahké GUSTI marang Yérémia mengkéné:
2
“Rungokna isiné perjanjian iki lan kuwi préntahna marang wong Yéhuda lan sak isiné kuta Yérusalèm!
3
Préntahna marang wong kuwi: Mengkéné tembungé GUSTI, Gusti Allahé Israèl: Kenaa bebendu wong sing ora ngrungokké marang isiné perjanjiané iki,
4
sing wis Tak omongké marang leluhurmu, waktu Tak luwari sangka negara Egipte, sangka pawon nglebur wesi, karo tembungé mengkéné: Rungokna tembung-Ku lan lakonana kabèh sing Tak omongké marang kowé, nganti kowé bakal dadi umat-Ku lan Aku dadi Gusti Allahmu,
5
supaya Aku bisa netepi sumpah, sing Tak omongké marang para leluhurmu, yèn bakal Tak wènèhi tanah sing lubèr mèlek lan madu, kaya sing kelakon ing waktu iki.” Terus tembung semaurku: “Supaya kelakona mengkono, duh GUSTI!”
6
Tembungé GUSTI marang aku mengkéné: “Kabarna sak kabèhé tembungé iki ing kuta-kutané Yéhuda lan ing dalan-dalané Yérusalèm, mengkéné: Rungokna isiné perjanjian iki lan lakonana!
7
Awit Aku wis wanti-wanti ngomongi marang para leluhurmu, waktu pada Tak luwari sangka negara Egipte, tekan sepréné Aku tansah ngélingké: Rungokna tembung-Ku!
8
Nanging pada emoh ngrungokké lan nggatèkké, nanging déwé-déwé malah pada nékat nuruti atiné sing ala; Aku wis nekakké kabèh isiné perjanjiané iki, sing wis Tak omongké supaya digatèkké, nanging pada ora nggatèkké.”
9
Tembungé GUSTI marang aku: “Tunggalé wong Yéhuda lan wong isiné kuta Yérusalèm ketemu pada komplotan nglakoni ala.
10
Wong kuwi wis pada mbalèni penggawé alané para leluhuré, sing wis pada nulak ngrungokké tembung-Ku. Pada ngetutké mburi allah liyané lan dibektèni. Para turunané Israèl lan Yéhuda wis pada nyélaki perjanjian-Ku, sing Tak gawé karo para leluhuré.
11
Mulané mengkéné tembungé GUSTI: Aku bakal nibakké tyilaka marang bangsa iki, sing ora bisa diontyati lan yèn sambat marang Aku ora bakal Tak rungokké.
12
Lan senajan kuta-kutané Yéhuda lan wong Yérusalèm pada sambat marang allahé sing disembah karo kurban obongan, nanging allah kuwi babar pisan ora bisa mitulungi, waktu pada kena tyilaka.
13
Awit sak pira tyatyahé kuta-kutamu, ya semono tyatyahé allahmu, hé Yéhuda, lan sak pira tyatyahé dalan ing Yérusalèm, ya semono tyatyahé mesbèh gawéanmu kanggo allah sing ala kuwi, para mesbèh sing kanggo ngabekti marang Baal.
14
Nanging kowé, kowé aja ndongakké bangsa kuwi, awit Aku ora bakal ngrungokké, yèn ana sambaté marang Aku awit sangka sangsarané kuwi.
15
Apa urusané katrésnan-Ku ing omah-Ku, dèwèké apa ora wis nindakké rantyaman-rantyamané sing ala ta? Janji-janjimu lan daging sutyi apa bisa nyingkirké tyilaka sangka kowé, nganti kowé bisa bungah-bungah?
16
Kowé tau disebut karo GUSTI, wit saitun sing ngrembuyung, apik disawang mripat. Nanging karo swara sing medèni Panjenengané nyumet geni ing godong-godongé, nganti pangé pada kobong.
17
GUSTI sing ngwasani langit lan bumi, sing nggawé kowé tukul, wis netepké tyilaka kanggo kowé, jalaran sangka duraka sing digawé karo tyedak turunané Israèl lan Yéhuda nggawé nesuné ati-Ku karo enggoné ngabekti marang Baal.”
18
GUSTI wis ngekèki weruh marang aku, nganti aku ngerti; ing waktu kuwi Panjenengan, duh GUSTI, terus nduduhké penggawéané wong kuwi marang kula.
19
Nanging kula mbiyèn kaya tyempé sing nurut sing digiring bakal dibelèh, kula ora ngerti, yèn pada komplotan ngarah nyawa kula, omongané: “Hayuk kita pada ngrusak wit iki lan woh-wohé pisan! Hayuk iki dientèkké sangka tanahé wong urip, nganti jenengé ora katyeluk menèh.”
20
Nanging, duh GUSTI sing ngwasani langit lan bumi, sing dadi rèkter sing adil, sing njajal batin lan ati, kula supaya weruh balesan Panjenengan marang wong-wong kuwi, awit kula wis masrahké perkara kula ing ngarepé Panjenengan.
21
Mulané mengkéné tembungé GUSTI kanggo wong-wong ing Anatot, sing ngarah nyawaku, karo omongé: “Aja nubuat kanggo asmané GUSTI, supaya kowé aja nganti mati karo tanganku!”
22
Mulané mengkéné tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi: “Aku bakal ngukum wong-wong kuwi: para nom-nomané bakal pada mati karo pedang, anak-anaké lanang lan wadon bakal pada mati kaliren.
23
Ora ana sing tetep urip, awit Aku bakal nekakké tyilaka marang para wong lanang Anatot, ing taun tibané paukumané.”
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 12 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52