bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Jeremiah 51
Jeremiah 51
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 50
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 52 →
1
Mengkéné tembungé GUSTI: “Lah, Aku ngobahké semangat pengrusak kanggo Babèl lan wong negara Kasdim.
2
Aku bakal ngutus tukang napéni sing bakal napéni lan nyaponi negarané nganti resik, awit enggoné ngepung ing dinané kangèlan sangka kéblat papat.
3
Suradadu pemanah mentènga gandéwané intyeren marang sing ngintyeng, lan wong sing nganggo klambi tembaga! Aja ngéman marang para nom-nomané, kabèh suradaduné patènana!
4
Para wong sing pada dipatèni bakal ambruk ing negarané bangsa Kasdim lan wong sing tatu nemen ing dalan-dalané.
5
Israèl lan Yéhuda ora ditinggal dadi randa karo Gusti Allahé, GUSTI sing ngwasani langit lan bumi, awit negarané wong Kasdim kuwi wis kebak kesalahan ing ngarepé sing Mahasutyi, Gusti Allahé Israèl.
6
Mblayua sangka tengahé negara Babèl, saben wong golèka keslametané nyawané, supaya kowé aja pada katut dientèkké awit sangka kesalahané! Awit iki dinané balesané GUSTI; Panjenengané ngganjar marang para wong Babèl.
7
Mbiyèn Babèl kuwi kaya tuwung emas ing tangané GUSTI, sing mendemké wong sak lumahé bumi. Para bangsa pada ngombé angguré, ya kuwi jalarané pada dadi édan.
8
Dadakan Babèl ambruk lan remuk; tangisana Babèl kuwi! Jupukna lenga balsem kanggo nambani tatuné, menawa bisa waras!
9
Mbiyèn aku arep pada nambani Babèl, nanging ora bisa waras. Tinggalen waé, hayuk pada mulih menyang tanahku déwé-déwé! Tenan paukumané wis sundul langit, nganti tekan karo mendung!
10
GUSTI wis ndadèkké nyata kabèh kabeneran kita; hayuk pada nyritakké penggawéané GUSTI, Gusti Allah kita ing Sion!
11
Panahé pada lintyipana, tamèng-tamèng pada tyepakna! GUSTI wis nggugah semangaté para ratu ing Média, awit rantyamané nglawan Babèl kuwi ya kuwi kanggo entèkké, kuwi balesané GUSTI, kanggo mbaleské griyané sing sutyi.
12
Atyungna gendéra-gendérané marang témboké Babèl, penjagané kuwatna! Para wong jaga pada prenahna, nganakna tyegatan! Awit GUSTI wis ngrantyam lan uga bakal nindakké apa sing wis kanggo ngantyam wong sing manggon ing Babèl.
13
Hé kowé sing pada manggon ing pinggiré kali lan sugih banda, iki wis tekan ing pungkasané umurmu, wis tekan ing watesé uripmu!
14
GUSTI sing ngwasani langit lan bumi wis sumpah kanggo Panjenengané piyambak: Senajan kowé kebak manungsa nganti kaya walang, nanging wong bakal pada mbengok marang kowé bengokané perang.
15
GUSTI sing nggawé bumi karo pangwasan-Né, sing nelesi ndonya karo kawityaksanan-Né, lan sing mbèbèr langit karo pamikiran-Né.
16
Yèn Panjenengané ngetokké swarané, gembrujuk swarané banyu ing langit, Panjenengané nyinggahké pedut lan mendung sangka pojokané bumi, lan nggawé klélap bareng lan udan lan ngetokké angin sangka susuhé.
17
Saben wong kuwi sak temené bodo, ora nduwé kaweruh, lan saben tukang emas bakal ngalami kisinan awit retya ukir-ukiran garapané. Awit retya tyor-tyorané kuwi goroh, ora kanggonan nyawa.
18
Sak kabèhé kuwi tanpa guna, gawèané mung dadi guyonan lan bakal dilebur ing waktu tibané paukuman.
19
Ora mengkono kanggo Panjenengané sing dadi pandumané Yakub, awit Panjenengané sing nggawé samubarang kabèh, lan Israèl dadi taler duwèké, asmané disebut GUSTI sing ngwasani langit lan bumi.
20
Kowé kuwi mbiyèn dadi gepuk kanggo Aku, gamané perang: Karo kowé Aku ngremuk para bangsa, karo kowé Aku ngentèkké kraton-kraton.
21
Karo kowé Aku ngremuk jaran uga sing numpaki, karo kowé Aku ngejur kréta perang uga sing numpak.
22
Karo kowé Aku ngremuk wong lanang lan wong wadon, karo kowé Aku ngejur wong tuwa lan wong enom, karo kowé Aku ngejur jaka lan prawan,
23
karo kowé Aku ngremuk para pangon lan kumpulané wedusé, karo kowé Aku ngremuk para tani lan sapi sing kanggo ngluku, karo kowé Aku ngejur para bupati lan para penggedéné!
24
Uga Aku bakal ngekèki balesan marang Babèl lan kabèh wong Kasdim awit sangka kabèh penggawé alané, sing ditindakké marang Sion, kaya sing kok weruh déwé. Mengkono tembungé GUSTI.
25
Hé gunung pengrusak, lah, Aku dadi mungsuhmu, - mengkono tembungé GUSTI, - sing nglebur sak lumahé bumi! Aku bakal ngatyungké tangan-Ku marang kowé, nggolingké kowé sangka puntuk-puntuk lan ndadèkké kowé dadi gunung geni sing wis mati.
26
Wong ora bakal njupuk watu sangka kowé kanggo watu pojokan utawa dasar, nanging kowé bakal dadi panggonan sing garing selawasé. Mengkono tembungé GUSTI.
27
Ngedekna gendéra ing bumi, ngunèkna trompèt ing tengahé para umat, para bangsa pada budalana perang nglawan Babèl suradaduné kraton-kraton klumpukna - Ararat, Mini lan Askenas - ngangkata komendané perang nglawan Babèl, ngajokna jaran-jarané sing tyatyahé kaya walang!
28
Tyepakna para bangsa kanggo perang, para ratu ing Média, karo para bupati lan para penggedéné, lan kabèh negara sing sak ngisoré pangwasané.
29
Bumi gonjang-ganjing lan horek, awit rantyamané GUSTI kanggo Babèl arep ditindakké, ya kuwi supaya negara Babèl dadi negara sing bongkor, lan ora ana sing ngenggoni.
30
Para penggedéné Babèl wis pada lèrèn enggoné perang, pada tenguk-tenguk ing bèntèng-bèntèng watu, gagahé wis ilang, wis dadi kaya wong wadon. Omah-omahé wis diobong, sloroké gapurané tugel!
31
Kongkonan sing tyepet mlayu susul-susulan. Para tukang nggawa kabar pada susul-susulan, pada ngekèki kabar marang ratu ing Babèl, yèn kutané wis pada direbut sangka kéblat papat,
32
sabrangé wis pada direbut, bèntèng-bèntèng watu sing kanggo ngadepi wis diobongi, para suradadu wis pada wedi.
33
Sebab mengkéné tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi, Gusti Allahé Israèl: Anak wadon ing Babèl kuwi kaya tanduran, ing waktuné wong ngiles-ngiles. Sedéla engkas bakal wis waktu panèn.
34
Aku dipangan, dijuwing-juwing karo Nebukadnésar, ratu ing Babèl, disèlèhké kaya mangkok kosong. Panjenengané nguntal aku kaya naga, sing wetengé kebak pangananku sing énak-énak, aku dibuwang.
35
Babèl ketibana karo pamulasara lan aniaya sing pantyèn nibani marang aku: kaya mengkono kuduné omongé wong Sion, getihku bèn nibani wong Kasdim, kaya mengkono kuduné tembungé Yérusalèm.
36
Mulané mengkéné tembungé GUSTI: Lah, Aku bakal ngajokké perkaranmu lan mbales kowé: Aku bakal ngesatké segarané lan matèni sumberé banyu.
37
Babèl bakal dadi tumpukan gempuran, pandelikané asu alasan, panggonan sing ndadèkké wedi lan ngeses-ngeses lan dadi dienyèk, ora ana sing ngenggoni.
38
Pada bebarengan nggeruh kaya singa nom, lan nggereng kaya anak singa.
39
Yèn wis pada krasa sumuk, Aku bakal nyepakké pésta, bakal Tak mabukké supaya mumet, lan terus ambruk ing sak lawas-lawasé, lan ora bakal bisa tangi menèh. Mengkono tembungé GUSTI.
40
Aku bakal ngembrukké wong-wong kuwi, terus dibelèh kaya tyempé, lan kaya wedus gèmbèl lan wedus lanang.
41
Kepriyé nanging kuta Sesak, sing dadi pengalemané ndonya bisa direbut lan dikwasani! Kepriyé nanging Babèl terus dadi dalané trenyuh tyampur nggumun ing antarané para bangsa!
42
Segara wis munggah ngelepi negara Babèl, ombaké ngebyuki.
43
Kuta-kutané wis dadi negara ludes, tanah mati lan ara-ara samun, sing ora dipanggoni manungsa lan ora diambah karo wong siji-sijia.
44
Aku bakal ngukum Déwa Bèl ing Babèl, lan muntahké apa sing wis diuntal. Bangsa-bangsa ora bakal mili menèh, awit témboké Babèl uga wis ambruk.
45
Hé umat-Ku, metua sangka antarané! Saben wong nylametna nyawané sangka bebenduné GUSTI sing mulat-mulat!
46
Atimu aja gemeter lan wedi awit sangka kabar sing dikrungu ing negara: yèn ing taun iki sing kasebar kabar iki lan ing taun ngarep kabar kuwi, yèn penindesan mundak ndadra ing negara lan yèn pangwasa sing kereng nglawan pada kereng.
47
Mulané, bakal tekan wantyiné, Aku nglebur retya-retyané ing Babèl; sak ratané negarané bakal ngalami kisinan lan kabèh wong sing dipatèni pada ambruk ing sak tengahé.
48
Nanging langit lan bumi lan sak kabèhé sing pada ing kono bakal ramé nyuraki Babèl, yèn para tukang pengrusak teka sangka lor. Mengkono tembungé GUSTI.
49
Babèl bakal ambruk awit wong sing pada mati ing antarané Israèl pada kaya wong sak kabèhé ndonya sing mati karo Babèl.
50
Kowé, wong sing pada utyul sangka pedang, pada lungaa, aja mandek-mandek! Elinga marang GUSTI ing negara sing adoh lan Yérusalèm tukula menèh ing atimu!
51
Kula pada isin, awit kula krungu kabar bab disepèlèkké lan tembung nyawiahé sing ngenggoni bumi, nanging wong mantya pada mlebu ing panggonané sutyi ing griyané GUSTI.
52
Mulané mengkéné tembungé GUSTI: bakal tekan wantyiné Aku bakal nglebur retya-retyané lan ing sak ubengé negarané wong bakal pada nangis awit tatu disuduk.
53
Senajan Babèl mumbula tekan langit lan nggawé bèntèng-bèntèng watu ing panggonan sing duwur, nganti ora kena diparani, atas tembung-Ku kuwi bakal ditekani para tukang pengrusak, mengkono tembungé GUSTI.
54
Maraa rungokna! Sambaté sangka Babèl lan karusakan sing banget sangka negarané bangsa Kasdim!
55
Awit GUSTI ngrusak negara Babèl lan nglèrènké swarané sing banter. Senajan ombaké kaya banyu gedé lan swarané mundak ramé,
56
senajan mengkono para tukang pengrusak bakal nekani negara Babèl, para penggedéné bakal pada dityekeli lan gandéwané bakal pada remuk, awit GUSTI kuwi Gusti Allah sing ngekèki balesan; Panjenengané mesti bakal nindakké balesan.
57
Aku bakal mendemké para pengarepé, para wong sing wityaksana, para gubernur, para penggedéné lan para pahlawané, nganti pada ambruk keturon ing sak lawas-lawasé, ora bakal tangi menèh. Mengkono tembungé Ratu, sing asmané: GUSTI sing ngwasani langit lan bumi.
58
Mengkéné tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi: Témboké Babèl sing kandel bakal digempuri nganti rata karo lemah, gapura-gapurané sing duwur bakal diobong, terus kangèlané para bangsa pada tanpa guna lan rekasané para taleré bangsa mung pada dadi pangané geni waé.”
59
Pawelingé Yérémia marang Seruya, anaké Neria, anaké Makseya, waktu Seruya mèlu mlakuné Sedèkia, ratu ing Yéhuda, menyang ing Babèl, waktu ing taun sing kaping papat jamané. - Seruya kuwi ing waktu kuwi dadi penggedéné ubarampèné kraton. -
60
Yérémia wis nulisi ing kitab kabèh tyilaka, sing bakal nekani Babèl ya kuwi kabèh tembungé sing ketulis ing kono kanggo Babèl. -
61
Tembungé Yérémia marang Seruya: “Yèn kowé tekan ing Babèl, mbudidayaa, supaya kowé bisa matyakké kabèh tembungé iki
62
lan ngomonga: Duh GUSTI, Panjenengan wis ngomong kanggo kuta kuwi, yèn bakal Panjenengan entèkké sak isiné kabèh, nganti ora ana sing ngenggoni, ya manungsa ya kéwan lan kuta kuwi bakal dadi negara sing mati ing sak lawas-lawasé!
63
Yèn enggonmu matyakké layang iki wis rampung, terus bandulana watu lan dityemplungna ing kali Efrat
64
karo ngomonga: Kaya mengkéné bakal amblesé kuta Babèl lan ora bakal njedul menèh, awit sangka kabèh tyilaka sing Tak tibakké marang kuta kuwi.” Tekan seméné tembungé Yérémia.
← Chapter 50
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 52 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52