bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Jeremiah 8
Jeremiah 8
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 9 →
1
Ing waktu kuwi mengkono tembungé GUSTI balungé para ratu ing Yéhuda, para penggedéné, para imam lan para nabi, uga balungé para wong sak isiné Yérusalèm bakal pada ditokké sangka kuburané,
2
dilèr ing sak ngisoré srengéngé, mbulan lan suradaduné langit, sing mbiyèné ditrésnani, dièloni, dinut, digolèki lan disujuti. Kabèh kuwi ora bakal diklumpukké lan dikubur, kuwi bakal digawé rabuk ing kebon.
3
Nanging sak kabèhé turahé wong sing ala kuwi bakal luwih seneng mati tenimbang urip ing saben panggonan, sing Tak kanggokké mbuyarké wong-wong kuwi, mengkono tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi.
4
Kowé ngomonga marang para wong kuwi: “Mengkéné tembungé GUSTI: Wong sing tiba kuwi apa ora tangi menèh? Wong sing nyingkur kuwi apa ora bali menèh?
5
Kenèng apa bangsa iki nyingkur, nyingkur terus? Pada nékat laku goroh, nulak mratobat.
6
Aku wis nggatèkké lan ngrungokké, omongané ora jujur! Ora ana sing nggetuni penggawé alané karo ngomong: Apa ta sing wis tak lakoni iki! karo mbedal mlayu pada bablas miturut parané déwé-déwé kaya jaran sing nrejang ing peperangan.
7
Uga manuk tyangak ing awang-awang, ngerti waktuné, manuk drekuku, sriti lan blekok pada kèlingan waktuné bali, nanging umat-Ku ora weruh angger-anggeré GUSTI.
8
Nanging kowé wani ngomong: Aku iki wityaksana lan nduwèni Torèté GUSTI? Lah, poteloté tukang nulis sing goroh, wis ngowahi dadi goroh.
9
Para wong wityaksana bakal pada kewirangan, kagèt lan kesasar. Lah wis pada nampik tembungé GUSTI, apa ijik pada kanggonan kawityaksanan?
10
Mulané bojoné bakal pada Tak pasrahaké marang wong liyané, lan tegalan-tegalané marang para penjajah. Wiwit sing tyilik tekané sing gedé, kabèh pada nggolèki untungé, dadia nabi, dadia imam, kabèh pada laku goroh.
11
Wong kuwi pada nambani tatuné anaké wadon umat-Ku, sing dianggep gampang waé, omongé: Tentrem rahayu! Tentrem rahayu! Nanging ora ana tentrem rahayu.
12
Pantyèn kudu rumangsa kisinan, awit pada nglakoni sing njijiki, nanging pada ora rumangsa kisinan babar pisan lan ora ngrumangsani tyatyaté. Mulané bakal pada tiba ing sak tengahé wong sing pada ambruk, bakal pada kejengklok, ing waktu pada nampa paukuman, mengkono tembungé GUSTI.
13
Tembungé GUSTI mengkéné: Aku arep njupuk pametuné, nanging wité anggur ora ana wohé, wité anjir ora ana wohé, lan godongé wis pada alum, mulané Aku bakal netepké, para wong sing bakal pada ngidak-idak wong-wong kuwi.”
14
Kenèng apa kita kok mung pada lungguhan waé? Hayuk pada ngumpul lan ngungsi menyang kuta sing kuwat lan lebur ing kono! Awit GUSTI, Gusti Allah kita, nglebur kita, ngekèki ombèn-ombèn ratyun marang kita, awit kita wis nggawé dosa ing ngarepé.
15
Kita ngarep-arep katentreman, nanging ora katekan siji-sijia sing betyik, ngarep-arep waras, nanging sing ana mung rasa wedi.
16
“Mbekèré jarané mungsuh krungu sangka Dan, sak ubengé negara pada gemeter karo bengèhé jarané lanang. Tekané ngentèkké negara sak isiné, kuta uga wong sak isiné pada dipangan.
17
Delengen, Aku ngetyulké ula upas ing sak tengahmu sing ora bisa dijapani, lan bakal nyokot kowé, mengkono tembungé GUSTI.”
18
Ora bisa waras kasusahan sing nibani aku, atiku lara banget.
19
Rungokna, bengokané anaké wadon bangsaku njaluk tulung sangka negara adoh: “GUSTI apa ora ing Sion? Apa ing kono ora ana Ratuné?” Kenèng apa pada nukulké larané ati-Ku karo retya-retyané lan déwa-déwa sangka negara liyané sing ora ana gunané?
20
Waktuné panèn wis kliwat, waktu ketiga wis kepungkur, nanging kita meksa durung diluwari!
21
Atiku remuk, awit tatuné anaké wadon bangsaku, aku ngalami susah, aku katekan karo rasa wedi.
22
Apa ing Giléad ora ana balsem? Apa ing kono ora ana dukun? Kenèng apa tatuné anak wadoné bangsaku durung waras?
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 9 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52