bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Jeremiah 30
Jeremiah 30
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 29
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 31 →
1
Tembungé GUSTI marang Yérémia:
2
“Mengkéné tembungé GUSTI, Gusti Allahé Israèl: Sak kabèhé tembungé sing Tak omongké marang kowé kuwi tulisen ing kitab.
3
Awit, bakal tekan ing waktuné, mengkono tembungé GUSTI, Aku bakal mulihké kahanané umat-Ku Israèl lan Yéhuda, tembungé GUSTI lan Aku bakal mbalèkké para wong kuwi menyang negara sing wis Tak wènèhaké marang para leluhuré lan bakal nduwèni kuwi.”
4
Iki tembungé sing dipréntahké karo GUSTI bab Israèl lan Yéhuda:
5
“Aku wis krungu, jeritan awit sangka wedi, rasa wedi lan ora ana katentreman, mengkono tembungé GUSTI.
6
Tyoba takona lan deloken, apa ana wong lanang sing nglairké anak? Kenèng apa sing Tak sawang saben wong lanang numpangké tangané ing wetengé kaya tyarané wong wadon, sing mbayi? Kenèng apa praupané pada kétok putyet?
7
Oh, tenan ta enggoné wedi dina kuwi, ora ana tandingé; kuwi dina kasusahan kanggo Yakub, nanging bakal diluwari.
8
Ing dina kuwi, mengkono tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi, Aku bakal nugel pasangané sangka guluné wong-wong kuwi lan medoti tali-taliné sing nyingseti lan wong kuwi bakal ora pada dadi batur menèh marang wong mantya.
9
Wong kuwi bakal pada ngabdi marang GUSTI, Gusti Allahé lan marang Daved, ratuné sing bakal Tak dekké.
10
Hé abdi-Ku Yakub, kowé aja wedi, mengkono tembungé GUSTI, hé Israèl, kowé aja giris! Awit, Aku ngluwari kowé sangka panggonan adoh, lan turunanmu sangka negarané pembuwangan. Yakub bakal mulih lan uripé bakal seneng lan tentrem, ora ana sing ngagèt-ngagèti.
11
Awit Aku nunggal karo kowé, mengkono tembungé GUSTI, perlu mitulungi kowé. Kabèh bangsa sing Tak pasrahi kowé ing sak tengahé, kuwi bakal Tak entèkké, nanging kowé ora bakal Tak tumpes tyutes. Aku bakal nggebuki kowé miturut karo angger-angger, nanging Aku babar pisan ora nganggep kowé tanpa kesalahan.
12
Tenan, mengkéné tembungé GUSTI: Laramu wis banget, tatumu ora bisa ditambani!
13
Ora ana sing mbélani wewenangmu, ora ana tambané udunmu, kowé ora bakal bisa waras!
14
Sak kabèhé wong sing seneng marang kowé, wis pada lali marang kowé, wis ora ana sing nakokké kowé menèh. Aku wis nggebuki kowé kaya tyarané satru karo gebukan sing sak kerengé. Awit kesalahanmu okèh, lan okèh tyatyahé dosamu.
15
Kenèng apa kowé sambat-sambat awit sangka laramu, sangka perihmu sing banget? Awit kesalahanmu okèh, lan okèh banget tyatyahé dosamu, mulané Aku nindakké kuwi kabèh kanggo kowé.
16
Nanging kabèh sing nguntal kowé, bakal entèk déwé, lan kabèh mungsuhmu bakal pada mlebu ing tawanan; wong sing njukuki kowé, bakal pada dadi rayahan, lan kabèh wong sing ngrampasi kowé bakal pada Tak dadèkké sing direbut.
17
Awit Aku bakal maraské kowé, Aku bakal ngobati korèng-korèngmu, mengkono tembungé GUSTI, awit wong kuwi pada ngarani kowé wong buwangan, ya kuwi turahé sing ora ana sing nakokké babar pisan.
18
Mengkéné tembungé GUSTI: Aku bakal mulihké kahanané tarup-tarupé Yakub, lan melasi panggonané; kuta kuwi bakal dibangun menèh ing sak nduwuré jugrukané, lan kratoné bakal ngadek ing panggonané sing lawas.
19
Kidung maturkesuwun bakal krungu ing sak tengahé, uga swarané wong pada bungah, Aku bakal ndadèkké tangkar tumangkar, lan ora bakal suda menèh. Aku bakal ndadèkké wong kuwi pada diluhurké lan ora disepèlèkké menèh!
20
Anak-anaké bakal dadi pada kaya mbiyèn, lan pasamuané bakal tetep urip ing ngarep-Ku. Aku bakal ngukum kabèh wong sing pada meres.
21
Wong sing mréntah bakal njedul sangka antarané wong-wong kuwi déwé lan wong sing mréntah bakal tukul sangka tengahé; Aku bakal nggawé bisa teka wong kuwi, lan tyedak karo Aku. Awit sapa sing wani ngetohké nyawané supaya tyedak karo Aku? Mengkono tembungé GUSTI.
22
Nanging kowé bakal dadi umat-Ku lan Aku dadi Gusti Allahmu.”
23
Delengen! Angin lesusé GUSTI, ya kuwi panasé bebenduné, wis metu nyamber-nyamber, angin lésus lan nyerang sirahé para wong duraka.
24
Bebenduné GUSTI sing mulat-mulat kuwi ora bakal sirep, nganti apa sing wis dirantyam ing atiné wis kaleksanan lan diwujutké; ing pungkasané jaman, kowé bakal ngerti bab kuwi.
← Chapter 29
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 31 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52