bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Jeremiah 42
Jeremiah 42
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 41
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 43 →
1
Kabèh penggedéné suradadu, klebu Yohanan, anaké Kareah lan Asarya, anaké Hosaya, uga rayat kabèh, wiwit sing tyilik tekan sing gedé terus pada nemoni
2
lan ngomong marang Yérémia: “Kita pada masrahké penjaluk ing ngarepé sampéyan. Sampéyan supaya gelem ndongakké kita marang GUSTI, Gusti Allah sampéyan, kanggo sing ijik kèri kuwi kabèh; awit wong sing tyatyahé okèh mung kèri kita sing mung setitik kuwi sing ijik kèri kaya sing sampéyan weruh déwé iki.
3
Supaya GUSTI, Gusti Allah sampéyan, nduduhké marang kita, dalan ngendi sing kudu kita liwati lan apa sing kudu kita lakoni.”
4
Semauré Yérémia marang para wong kuwi: “Penjalukmu wis tak rungokké!, aku arep ndedonga marang GUSTI, Gusti Allahmu, kaya penjalukmu kuwi lan kabèh tembungé, sing dikèkké kanggo semaur, bakal tak omongaké marang kowé kabèh; sak tembung waé ora ana sing bakal tak elongi!”
5
Semauré wong-wong mau marang Yérémia: “Supaya GUSTI dadia seksi sing setia lan kenèng dipertyaya sing tumuju marang kita, yèn kita ora manut marang kabèh tembungé GUSTI, Gusti Allah sampéyan, sing sampéyan préntahaké marang kita.
6
Apik apa ala, kita bakal ngrungokké pitutur-pituturé GUSTI, Gusti Allah kita, sing sampéyan tekani awit sangka penjaluk kita marang sampéyan, supaya kita olèh slamet, awit kita pada manut marang pitutur-pituturé GUSTI, Gusti Allah kita.”
7
Bareng wis sepuluh dina Yérémia nampa tembung sangka GUSTI.
8
Yérémia terus nyeluk Yohanan anaké Kareah lan sak kabèhé penggedéné suradadu, sing pada mèlu lan rayat kabèh sing tyilik tekan sing gedé.
9
Yérémia terus ngomong marang wong-wong kuwi: “Mengkéné tembungé GUSTI, sing tak tekani awit sangka penjalukmu, perlu masrahaké penjaluk ing ngarepé Panjenengané.
10
Yèn kowé tetep manggon ing negara kéné, Aku bakal mbangun lan ora bakal mbubrah kowé. Aku bakal ndadèkké tukulmu lan ora bakal mbedoli kowé, awit Aku gela enggon-Ku nekakké tyilaka marang kowé.
11
Aja pada wedi marang ratuné Babèl, sing pada kok wedèni. Aja wedi marang dèwèké, mengkono tembungé GUSTI, awit Aku sing ngantyani kowé, nylametaké kowé lan ngluwari kowé sangka tangané.
12
Aku bakal ndadèkké kowé olèh kawelasan, nganti dèwèké mesakké marang kowé lan pertyaya waé kowé manggon ing negaramu.
13
Nanging yèn kowé nulak ngrungokké pitutur-pituturé GUSTI, Gusti Allahmu lan ngomong: Aku emoh manggon ing negara kéné,
14
awit gagasanmu: Ora! Aku arep budal menyang negara Egipte, ing kana aku ora bakal ngalami peperangan, ora bakal krungu trompèt lan ora ngrasakaké ngelih lan aku bakal pada manggon ing kana!,
15
hé turahané Yéhuda, saiki rungokna tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi, Gusti Allahé Israèl: Yèn kowé karep arep menyang negara Egipte, terus kowé sida budal, lan manggon ing kana dadi wong mantya,
16
pedang sing mbok wedèni kuwi bakal nututi kowé menyang negara Egipte lan ora mandek-mandek kowé bakal diuber-uber karo ngelih, sing kok samari kuwi, nganti kowé mati ing kana.
17
Kabèh wong sing arep menyang negara Egipte arep manggon ing kana dadi wong mantya, bakal mati karo pedang, kaliren lan lara pès; siji waé ora ana sing bisa luwar utawa utyul sangka tyilaka, sing Tak tekakké marang wong kuwi.
18
Tenan, mengkéné tembungé GUSTI sing ngwasani langit lan bumi, Gusti Allahé Israèl: Kaya grojokané nesu-Ku lan mulat-mulat bebendu-Ku kanggo wong sing manggon ing Yérusalèm, mengkono uga grojokané nesu-Ku kanggo kowé, yèn kowé lunga menyang Egipte. Kowé bakal dadi bebendu, rasa wedi, sepata lan dienyèk. Kowé ora bakal weruh panggonan iki menèh.
19
GUSTI wis ngomong marang kowé, hé turahané Yéhuda: kowé aja menyang Egipte! Pikiren tenan, aku wis ngomongi marang kowé ing dina iki!
20
Kowé wis nglabuhi mripaté awakmu déwé lan ndadèkké nyawamu kena bebaya, waktu kowé ngongkon aku nemoni ing ngarepé GUSTI, Gusti Allahmu karo paweling: Kula sampéyan ndongakké marang GUSTI, lan terus sampéyan omongaké marang kula tembung-tembungé GUSTI, Gusti Allah kita, supaya pada kula tindakké!
21
Nanging senajan aku wis ngekèki weruh marang kowé ing dina iki, nanging kowé ora ngrungokké pitutur-pituturé GUSTI, Gusti Allahmu, ya kuwi ora miturut marang kabèh tembungé sing tak terusaké marang kowé.
22
Mulané, pikiren sing tenan, yèn kowé kabèh bakal pada mati karo pedang, kaliren lan lara pès ing panggonan sing kok impi-impi arep kok enggoni dadi wong mantya.”
← Chapter 41
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 43 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52