bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Jeremiah 15
Jeremiah 15
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 16 →
1
GUSTI ngomong marang aku: “Senajan Moses lan Samuèl ngadek ing ngarep-Ku, ati-Ku ora bakal bali menèh marang bangsa kuwi. Tundungen sangka ngarep-Ku bèn lunga!
2
Lan yèn pada takon marang kowé: Kula pada dikongkon lunga menyang ngendi, semaurana mengkéné: Mengkéné tembungé GUSTI: Sing marang pati, menyanga pati! Sing marang pedang, menyanga pedang! Sing marang pailan, menyanga pailan! Sing menyang tawanan, menyanga tawanan!
3
Aku bakal nekakké paukuman patang werna, mengkono tembungé GUSTI: pedang sing matèni, asu-asu sing nggèrèt-nggèrèt, manuk-manuk ing awang-awang lan kéwan-kéwan ing bumi, sing pada mangan lan ngrusak.
4
Karo tyara mengkono wong kuwi bakal pada Tak gawé sangsara kanggo kabèh kraton ing ndonya, jalaran sangka penggawéné Manasé anaké Hiskia, ratu Yéhuda, ing Yérusalèm.”
5
“Hé Yérusalèm, sapa sing bakal nduwé welas marang kowé, lan sapa sing bakal nglipur kasusahan marang kowé? Sapa sing bakal ngampiri nakokké kanggo keslametanmu?
6
Kowé déwé wis nampik Aku, mengkono tembungé GUSTI, lan wis lunga nyingkur Aku. Mulané Aku ngatungké tangan-Ku lan matèni kowé; Aku wis kesel enggon-Ku ngrasaké getun.
7
Aku napéni wong-wong kuwi karo tampah ing kuta-kutané negara. Aku wis ndadèkké umat-Ku pada kélangan anak lan pada bakal tak entèkké, awit ora pada mratobat sangka pertingkahé.
8
Randa-randané wis Tak dadèkké okèh ngungkuli tyatyahé wediné segara. Aku nekakké tukang pengrusak kanggo para ibu lan nom-nomané ing wayah awan. Karo dadakan Tak tibani rasa wedi lan horek.
9
Wong wadon sing wis manak kaping pitu kétok gloyoran, napasé sesek, kanggo dèwèké srengéngé wis mingslep senajan ing wayah awan, lan ngalami kisinan. Turahé bakal Tak pasrahké marang pedang ing ngarepé mungsuhé. Mengkono tembungé GUSTI.”
10
Tyilaka kula kuwi, duh ibu, nanging sampéyan nglairké kula, wong sing dadi sakwijiné bantah-bantahan lan grejekan kanggo wong sak negara. Kula duduk wong sing nyilihké utawa wong sing nyilih marang sapa waé, nanging kabèh pada nyepatani kula.
11
Tenan, duh GUSTI, kula wis ngladèni Panjenengan karo temen banget, lan wis mbélani mungsuh ing ngarepé Panjenengan ing waktu ngalami tyilaka lan kangèlan!
12
Apa wong bisa nugel wesi, wesi sangka lor lan tembaga?
13
“Kasugihan lan banda bakal Tak pasrahké dadi rayahan, kanggo berkah kanggo kabèh dosamu ing sak kabèhé panggonanmu.
14
Kowé bakal Tak dadèkké abdiné mungsuhmu, ing negara sing ora kok ngertèni, awit bebendu-Ku wis ngetokké geni, sing mulat-mulat ngenèngi kowé.”
15
Duh GUSTI, Panjenengan wis weruh bab kuwi, supaya éling lan mikir marang kula; Panjenengan supaya gelem mbales kula kanggo wong sing pada ngoyak kula. Aja nganti Panjenengan ngejarké kula dijukuk, awit gedéné kesabaran Panjenengan, supaya Panjenengan ngertèni, yèn enggèn kula dadi geguyoné kuwi awit sangka Panjenengan.
16
Yèn kula ditemokké karo pitutur-pitutur tembungé Panjenengan, terus kula rasakné énaké; tembungé Panjenengan kuwi dadi kebungahan kula lan nyenengké ati kula, awit asma Panjenengan disebut kanggo kula, duh GUSTI, Gusti Allah sing ngwasani langit lan bumi.
17
Kula ora naté jejagongan mèlu seneng-seneng karo para wong sing pada gegojèkan, awit kula kepenet karo tangan Panjenengan, kula terus lungguh dèwèkan awit Panjenengan wis ngebaki nesu ati kula.
18
Kenèng apa kangèlan kula ora entèk-entèk lan tatu kula abot banget, nganti angèl dijamoni? Tenan Panjenengan kuwi dadi kali sing asat, banyuné ora kenèng dijagakké.
19
Mulané semauré GUSTI mengkéné: “Yèn kowé gelem mratobat, Aku bakal mbalèkké kowé ngadep ing ngarep-Ku menèh, lan yèn kowé ngutyapké apa sing aji lan ora asor, kowé bakal dadi tutuk-Ku. Senajan wong kuwi pada bali marani kowé, nanging kowé ora perlu bali marang wong kuwi.
20
Aku bakal ndadèkké kowé dadi témbok tembaga sing kuwat kanggo bangsa iki; wong kuwi bakal pada merangi kowé, nanging ora bisa menang, awit Aku nuntun kowé, kowé Tak slametké lan Tak luwari. Mengkono tembungé GUSTI.
21
Aku bakal ngluwari kowé sangka tangané wong duraka, lan ngrebut kowé sangka tyengkeremané para wong sing duraka.”
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 16 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52