2 Chronicles 10

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1សម្តេចរេហូ‌បោមទៅស៊ី‌គែម ដ្បិតប្រជា‌ជនអ៊ីស្រ‌អែលទាំងមូលបានជួប‌ជុំគ្នានៅទីនោះ ដើម្បីតែង‌តាំងសម្តេចជាស្តេច។

2កាលលោកយេរ៉ូ‌បោម ជាកូនរបស់លោកនេបាតឮដំណឹងនេះ លោកស្ថិតនៅស្រុកអេស៊ីប ព្រោះលោកបានគេចខ្លួនពីស្តេចស៊ូឡៃ‌ម៉ាន។ គាត់ក៏វិលត្រឡប់ពីស្រុកអេស៊ីបមកវិញ។

3ពេលនោះគេបានចាត់មនុស្សឲ្យទៅហៅលោកយេរ៉ូ‌បោមមកដែរ។ លោកយេរ៉ូ‌បោម និងជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលទាំងមូលមកជួប‌ជុំគ្នា ពួកគេជម្រាបស្តេចរេហូ‌បោមថា៖

4«ឪពុករបស់ស្តេចបានដាក់នឹមយ៉ាងធ្ងន់លើយើងខ្ញុំ។ ឥឡូវនេះសូមស្តេចមេត្តាសំរាលនឹមដ៏ធ្ងន់ ដែលឪពុករបស់ស្តេច បានដាក់លើយើងខ្ញុំផង នោះយើងខ្ញុំនឹងបម្រើស្តេច»។

5ស្តេចមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរត្រឡប់ទៅសិនចុះ ចាំបីថ្ងៃទៀត សឹមវិលមកជួបយើងវិញ»។ ប្រជា‌ជនក៏នាំគ្នាចាកចេញទៅ។

6ស្តេចរេហូ‌បោមបានពិភាក្សាជាមួយក្រុមអះលី‌ជំអះ ដែលជាទីប្រឹក្សារបស់ស្តេចស៊ូឡៃ‌ម៉ានជាឪពុកក្នុងគ្រាដែលស្តេចនៅមានជីវិតនៅឡើយដោយសួរថា៖ «តាមយោបល់របស់អស់លោក តើយើងត្រូវឆ្លើយយ៉ាងដូចម្តេចចំពោះប្រជា‌ជននេះ?»។

7អស់លោកអះលី‌ជំអះជម្រាបវិញថា៖ «ប្រសិនបើស្តេចមានចិត្តសប្បុរសចំពោះប្រជា‌ជននេះ ប្រសិនបើស្តេចសន្តោសមេត្តាដល់ពួកគេ ហើយមានប្រសាសន៍ទៅពួកគេដោយទន់ភ្លន់ នោះពួកគេនឹងបម្រើស្តេចរហូតតទៅ»។

8ប៉ុន្តែ ស្តេចរេហូ‌បោមមិនរវី‌រវល់នឹងយោបល់របស់អស់លោកអះលី‌ជំអះទេ គាត់បែរជាសួរយោបល់ពីពួកមន្ត្រីជំនិត ដែលធ្លាប់នៅជាមួយស្តេចតាំងពីកុមារមក។

9ស្តេចមានប្រសាសន៍ទៅពួកគេថា៖ «ប្រជា‌ជនសុំឲ្យយើងសំរាលនឹម ដែលឪពុករបស់យើងបានដាក់លើពួកគេ។ តើអស់លោកមានយោបល់ណា? តាមយោបល់អស់លោក តើយើងត្រូវឆ្លើយនឹងប្រជា‌ជននេះយ៉ាងដូចម្តេច?»។

10មន្ត្រីជំនិតដែលធ្លាប់នៅជាមួយស្តេចតាំងពីកុមារមកជម្រាបស្តេចថា៖ «សូមស្តេចប្រាប់ប្រជា‌ជនដែលមកសុំឲ្យស្តេចសំរាលនឹមឪពុករបស់ស្តេចនោះវិញថា “កូនដៃរបស់យើងមានកម្លាំងជាងដៃរបស់ឪពុកយើងទៅទៀត។

11ឪពុករបស់យើងបានដាក់នឹមយ៉ាងធ្ងន់លើអ្នករាល់គ្នា រីឯយើងវិញ យើងនឹងធ្វើឲ្យនឹមនេះរឹតតែធ្ងន់ថែមទៀត។ ឪពុកយើងប្រដៅអ្នករាល់គ្នាដោយប្រើរំពាត់ រីឯយើងយើងនឹងប្រដៅអ្នករាល់គ្នាដោយប្រើខ្យាដំរី”»។

12លុះដល់ថ្ងៃទីបីលោកយេរ៉ូ‌បោម និងប្រជា‌ជនទាំងមូលចូលមកជួបស្តេចរេហូ‌បោម តាមពេលដែលស្តេចបានកំណត់ថា៖ «ចាំបីថ្ងៃទៀត សឹមវិលត្រឡប់មកជួបយើងវិញ»។

13ស្តេចរេហូ‌បោមមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ពួកគេយ៉ាងតឹង‌រ៉ឹង គឺស្តេចមិនរវី‌រវល់នឹងយោបល់របស់ក្រុមអះលី‌ជំអះទេ។

14ស្តេចមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ប្រជា‌ជន តាមយោបល់របស់មន្ត្រីក្មេងៗថា៖ «ឪពុកយើងបានផ្ទុកនឹមយ៉ាងធ្ងន់លើអ្នករាល់គ្នា រីឯយើងវិញ យើងនឹងធ្វើឲ្យនឹមនេះ រឹតតែធ្ងន់ថែមទៀត។ ឪពុករបស់យើងប្រដៅអ្នករាល់គ្នា ដោយប្រើរំពាត់ រីឯយើង យើងនឹងប្រដៅអ្នករាល់គ្នា ដោយប្រើខ្យាដំរី»។

15ស្តេចមិនព្រមស្តាប់តាមសំណូមពររបស់ប្រជា‌ជនទេ ដ្បិត អុលឡោះ‌តាអាឡា បណ្តោយឲ្យមានសភាព‌ការណ៍ប្រែ‌ប្រួលដូច្នេះ ស្របតាមបន្ទូលដែលទ្រង់ថ្លែងមកកាន់លោកយេរ៉ូ‌បោម ជាកូនរបស់លោកនេបាត តាមរយៈណាពីអហ៊ីយ៉ានៅស៊ីឡូ។

16ពេលប្រជា‌ជនអ៊ីស្រ‌អែលទាំងមូលឃើញថា ស្តេចពុំព្រមស្តាប់តាមសំណូមពររបស់ខ្លួនទេ ពួកគេក៏ជម្រាបស្តេចថា៖ «ពួកយើងគ្មានជាប់ជំពាក់អ្វី នឹងស្តេចទតទៀតទេ ពួកយើងក៏គ្មានចំណែកមត៌កអ្វីរួមជាមួយ កូនរបស់លោកអ៊ីសាយដែរ! ប្រជា‌ជនអ៊ីស្រ‌អែលអើយ ចូរវិលត្រឡប់ទៅទីលំ‌នៅរៀងខ្លួនៗវិញចុះ។ រាជ‌វង្សរបស់ស្តេចទតអើយ ឥឡូវនេះសូមបីបាច់ថែរក្សាខ្លួនឯងទៅ!»។ ប្រជា‌ជនអ៊ីស្រ‌អែលនាំគ្នាវិលត្រឡប់ទៅកាន់ទីលំ‌នៅរបស់ខ្លួនវិញ។

17ស្តេចរេហូ‌បោមគ្រងរាជ្យលើជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែល ដែលរស់នៅតាមក្រុងទាំង‌ឡាយក្នុងស្រុកយូដា។

18ស្តេចរេហូ‌បោមចាត់លោកអដូ‌រ៉ាម ជាអ្នកទទួលខុសត្រូវលើកំណែន ឲ្យទៅជួបកុល‌សម្ព័ន្ធអ៊ីស្រ‌អែលឯទៀតៗ តែពួកគេបានគប់ដុំថ្មសម្លាប់គាត់។ ស្តេចរេហូ‌បោមឡើងរទេះស្ទើរតែមិនរួច ហើយស្តេចភៀសខ្លួនចូលក្រុងយេរូ‌សាឡឹមវិញ។

19គឺយ៉ាងនេះហើយដែលប្រជា‌ជនអ៊ីស្រ‌អែល បះ‌បោរប្រឆាំងនឹងរាជ‌វង្សស្តេចទតរហូតដល់សព្វថ្ងៃ។

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →