2 Chronicles 25

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1ស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ាឡើងសោយរាជ្យ នៅពេលមានអាយុម្ភៃប្រាំឆ្នាំ ហើយសោយរាជ្យបានម្ភៃប្រាំបួនឆ្នាំ នៅក្រុងយេរូ‌សាឡឹម។ ម្តាយរបស់ស្តេចមាននាមថា យ៉ូអា‌ដាន ជាអ្នកក្រុងយេរូ‌សាឡឹម។

2ស្តេចបានប្រព្រឹត្តអំពើសុចរិតជាទីគាប់ចិត្ត អុលឡោះ‌តាអាឡា តែមិនមែនដោយស្មោះអស់ពីចិត្តទេ។

3ក្រោយពីឡើងគ្រងរាជ្យ និងពង្រឹងអំណាចហើយ ស្តេចប្រហារជីវិតពួកមេ‌ទ័ពដែលបានសម្លាប់ឪពុករបស់ស្តេច។

4ប៉ុន្តែ ស្តេចពុំបានឲ្យគេប្រហារជីវិតកូនចៅរបស់ពួកឃាតកទេ ដ្បិតស្តេចគោរពតាមសេចក្តីដែលមានចែងទុកក្នុងហ៊ូកុំរបស់ណាពីម៉ូសា គឺ អុលឡោះ‌តាអាឡា បានបង្គាប់ថា៖ «ឪពុកមិនត្រូវស្លាប់ ព្រោះតែទោសរបស់កូន ហើយកូនក៏មិនត្រូវស្លាប់ ព្រោះតែទោសរបស់ឪពុកដែរ គឺត្រូវប្រហារជីវិតមនុស្សម្នាក់ៗ តាមអំពើបាបដែលខ្លួនប្រព្រឹត្ត»។

5ស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ាប្រមូលទាហាននៅស្រុកយូដា គឺប្រជា‌ជនក្នុងកុល‌សម្ព័ន្ធយូដា និងកុល‌សម្ព័ន្ធពុន‌យ៉ាមីន ហើយចែកពួកគេជាកង តាមអំបូររបស់ខ្លួន ក្រោមការដឹកនាំរបស់មេបញ្ជា‌ការកង‌ពលធំ និងមេបញ្ជា‌ការកង‌ពលតូច។ បន្ទាប់មកស្តេចជំរឿនប្រុសៗដែលមានអាយុពីម្ភៃឆ្នាំឡើងទៅ ឃើញមានទាំងអស់ ៣០០ ០០០នាក់ ជាទាហានដ៏ចំណានដែលប្រើលំពែង ប្រើខែលចេញទៅធ្វើសឹកបាន។

6ស្តេចក៏បានយកប្រាក់សុទ្ធមួយរយណែនទៅជួលទាហានដ៏ពូកែអង់‌អាចចំនួន ១០០ ០០០ នាក់ ពីស្រុកអ៊ីស្រ‌អែល។

7មានអ្នកជំនិតរបស់អុលឡោះមួយនាក់ មកជម្រាបស្តេចថា៖ «សូមជម្រាបស្តេច សូមកុំឲ្យទាហានអ៊ីស្រ‌អែលចេញទៅជាមួយស្តេចឡើយ ដ្បិត អុលឡោះ‌តាអាឡា មិននៅជាមួយអ៊ីស្រ‌អែល គឺទ្រង់មិននៅជាមួយកូនចៅអេ‌ប្រា‌អ៊ីមទាំងនេះទេ។

8ប្រសិនបើស្តេចឲ្យពួកគេទៅជាមួយ ទោះបីស្តេចខំប្រឹងប្រយុទ្ធយ៉ាងណាក្តី ក៏អុលឡោះធ្វើឲ្យស្តេចបរា‌ជ័យ នៅចំពោះមុខខ្មាំងសត្រូវដែរ ដ្បិតមានតែអុលឡោះប៉ុណ្ណោះ ដែលប្រទានជ័យ‌ជំនះ ឬធ្វើឲ្យបរា‌ជ័យ»។

9ស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ាមានប្រសាសន៍ទៅកាន់អ្នកជំនិតរបស់អុលឡោះថា៖ «តើត្រូវធ្វើដូចម្តេច ចំពោះប្រាក់ដែលយើងបានឲ្យទៅទាហានអ៊ីស្រ‌អែលទាំងនោះ!»។ អ្នកជំនិតរបស់អុលឡោះជម្រាបស្តេចថា៖ « អុលឡោះ‌តាអាឡា អាចប្រទានប្រាក់មកស្តេចវិញច្រើនជាងនេះទៅទៀត»។

10ពេលនោះ ស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ាបំបែកទាហានអេ‌ប្រា‌អ៊ីមចេញពីជួរទ័ព ឲ្យគេវិលត្រឡប់ទៅផ្ទះរបស់ខ្លួនវិញ។ ទាហានទាំងនោះខឹងជន‌ជាតិយូដាយ៉ាងខ្លាំង គេវិលត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញទាំងក្តៅក្រហាយ។

11ស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ាតាំងចិត្តក្លាហាន នាំមុខកង‌ទ័ព ឆ្ពោះទៅជ្រលងភ្នំអំបិល ហើយប្រហារទាហានអេដុម អស់មួយម៉ឺននាក់។

12ទាហានយូដាចាប់បានខ្មាំងមួយម៉ឺននាក់ទៀត ហើយនាំឡើងទៅលើចំណោតថ្មមួយ រួចច្រានទម្លាក់ចុះមក ធ្វើឲ្យពួកគេស្លាប់ទាំងអស់គ្នា។

13រីឯទាហានអ៊ីស្រ‌អែលដែលស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ាបណ្តេញឲ្យវិលទៅផ្ទះវិញ ដើម្បីកុំឲ្យទៅច្បាំងជាមួយនោះ បាននាំគ្នារាតត្បាតក្រុងនានា ក្នុងស្រុកយូដា ដែលនៅចន្លោះក្រុងសាម៉ា‌រី និងក្រុងបេត‌ហូរ៉ូន ហើយសម្លាប់ប្រជា‌ជនអស់បីពាន់នាក់ ព្រមទាំងរឹបអូសយកជយ‌ភ័ណ្ឌជាច្រើនទៀតផង។

14ក្រោយពេលវាយឈ្នះជន‌ជាតិអេដុមហើយ ស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ាវិលត្រឡប់មកវិញ ទាំងនាំយកព្រះរបស់ជន‌ជាតិអេដុមមកជាមួយ។ ស្តេចយកព្រះទាំងនោះធ្វើជាព្រះរបស់ខ្លួនដោយក្រាបថ្វាយ‌បង្គំ និងដុតគ្រឿងក្រអូបជូនព្រះទាំងនោះទៀតផង។

15ពេលនោះ អុលឡោះ‌តាអាឡា ខឹងនឹងស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ាយ៉ាងខ្លាំង ទ្រង់ចាត់ណាពីឲ្យទៅជួបស្តេចជម្រាបថា៖ «ព្រះទាំងនេះមិនបានរំដោះប្រជា‌ជនរបស់ខ្លួនឲ្យរួចពីកណ្តាប់ដៃរបស់ស្តេចទេ ចុះហេតុដូចម្តេចបានជាស្តេចបែរទៅគោរពព្រះរបស់សាសន៍នោះដូច្នេះ!»។

16គាត់និយាយមិនទាន់ផុតផង ស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ាមានប្រសាសន៍ទៅគាត់ថា៖ «តើយើងបានតែង‌តាំងអ្នកឲ្យធ្វើជាទីប្រឹក្សារបស់ស្តេចពីអង្កាល់? ប្រសិនបើអ្នកមិនចង់ឲ្យគេវាយអ្នកទេនោះ ចូរនៅស្ងៀមទៅ!»។ ប៉ុន្តែ មុននឹងបញ្ចប់ណាពីជម្រាបថា៖ «ខ្ញុំដឹងហើយថា អុលឡោះបានសម្រេចនឹងបំផ្លាញស្តេច ដ្បិតស្តេចប្រព្រឹត្តបែបនេះ ហើយស្តេចក៏បដិសេធមិនព្រមស្តាប់យោបល់របស់ខ្ញុំដែរ»។

17ក្រោយពីបានសួរយោបល់ទីប្រឹក្សាឯទៀតៗរួចហើយ ស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ាជាស្តេចស្រុកយូដា ចាត់គេឲ្យទៅជម្រាបស្តេចយ៉ូអាស ជាបុត្ររបស់ស្តេចយ៉ូអា‌ហាស និងជាចៅរបស់ស្តេចយេហ៊ូវថា៖ «ចូរចេញមក យើងប្រយុទ្ធតទល់គ្នា!»។

18ស្តេចយ៉ូអាស ជាស្តេចស្រុកអ៊ីស្រ‌អែលចាត់មនុស្សឲ្យមកជម្រាបស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ា ជាស្តេចស្រុកយូដាវិញថា៖ «គ្រាមួយនោះគុម្ពបន្លាដែលដុះនៅភ្នំលីបង់ ចាត់គេឲ្យទៅប្រាប់ដើមតាត្រៅនៅភ្នំលីបង់ថា “ចូរលើកកូនស្រីរបស់អ្នកឲ្យមកធ្វើជាប្រពន្ធរបស់កូនប្រុសយើង”។ ប៉ុន្តែ មានសត្វព្រៃដើរកាត់តាមនោះ ហើយជាន់គុម្ពបន្លាខ្ទេចខ្ទីអស់។

19ស្តេចអួតខ្លួនថាវាយឈ្នះជន‌ជាតិអេដុម ដូច្នេះស្តេចកំពុងតែមានមោទន‌ភាព ហើយលើកតម្កើងខ្លួនឯង។ ឥឡូវនេះសូមនៅក្នុងដំណាក់ទៅ! ហេតុអ្វីបានជាស្តេចចង់ធ្វើសង្គ្រាមដែលបង្កឲ្យវេទនាដូច្នេះ? ស្តេច និងប្រជា‌ជនយូដាមុខជាបរា‌ជ័យមិនខាន!»។

20ប៉ុន្តែ ស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ាពុំព្រមស្តាប់ តាមសេចក្តីព្រមាននេះទេ ដ្បិតអុលឡោះបណ្តាលឲ្យកើតមានដូច្នេះ ដើម្បីឲ្យស្តេច និងកង‌ទ័ពធ្លាក់ទៅក្នុងកណ្តាប់ដៃរបស់បច្ចា‌មិត្ត ព្រោះស្តេចបានបែកចិត្តទៅរកព្រះនានារបស់ជន‌ជាតិអេដុម។

21ពេលនោះស្តេចយ៉ូអាស ជាស្តេចស្រុកអ៊ីស្រ‌អែល ឡើងមកប្រយុទ្ធតទល់នឹងស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ា ជាស្តេចស្រុកយូដា នៅក្រុងបេត‌សេមែសក្នុងស្រុកយូដា។

22កង‌ទ័ពយូដាវាយចាញ់កង‌ទ័ពអ៊ីស្រ‌អែល ហើយពលទាហានយូដាបាក់ទ័ពរត់មកកាន់ទីលំ‌នៅរៀងៗខ្លួនវិញ។

23ស្តេចយ៉ូអាសជាស្តេចស្រុកអ៊ីស្រ‌អែល ចាប់បានស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ា ជាបុត្ររបស់ស្តេចយ៉ូអាស និងជាចៅរបស់ស្តេចយ៉ូ‌អាហាសនៅបេត‌សេមែស ធ្វើជាឈ្លើយ។ បន្ទាប់មកស្តេចយ៉ូអាស នាំស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ាទៅក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ហើយវាយបំបែកកំពែងក្រុងចាប់តាំងពីទ្វារអេ‌ប្រា‌អ៊ីម រហូតដល់ទ្វារនៅជ្រុងកំពែងដែលមានប្រវែងបួនរយហត្ថ។

24ស្តេចប្រមូលយកមាសប្រាក់ និងវត្ថុមានតម្លៃទាំងប៉ុន្មាននៅក្នុងដំណាក់របស់អុលឡោះដែលមានលោកអូបេដ-អេដុម ជាអ្នកមើលខុសត្រូវ ព្រមទាំងវត្ថុនៅក្នុងឃ្លាំងរាជ្យទ្រព្យ ហើយនាំចំណាប់ខ្មាំងវិលត្រឡប់ទៅក្រុងសាម៉ា‌រីវិញ។

25ក្រោយពីស្តេចយ៉ូអាស ជាបុត្ររបស់ស្តេចយ៉ូអា‌ហាសស្តេចអ៊ីស្រ‌អែលស្លាប់ ស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ាជាបុត្ររបស់ស្តេចយ៉ូអាស ស្តេចស្រុកយូដា រស់នៅបានដប់ប្រាំឆ្នាំទៀត។

26កិច្ចការផ្សេងៗរបស់ស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ា សុទ្ធតែមានកត់‌ត្រាទុកក្នុងសៀវភៅរបស់ស្តេចស្រុកយូដា និងស្តេចស្រុកអ៊ីស្រ‌អែល។

27ក្រោយពេលដែលស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ាបែកចិត្តចេញពី អុលឡោះ‌តាអាឡា នៅក្រុងយេរូ‌សាឡឹម មានមនុស្សឃុប‌ឃិតគ្នាក្បត់នឹងស្តេច ដូច្នេះស្តេចក៏ភៀសខ្លួនទៅក្រុងឡាគីស តែគេបានដេញតាមគាត់រហូតដល់ក្រុងឡាគីសទៀត ហើយសម្លាប់គាត់នៅទីនោះ។

28គេដឹកសពរបស់ស្តេចអម៉ា‌ស៊ីយ៉ា ដាក់លើខ្នងសេះ នាំមកបញ្ចុះក្នុងផ្នូររបស់រាជវង្ស នៅបុរីស្រុកយូដា។

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →