2 Chronicles 32

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →

1ក្រោយពេលដែលស្តេចហេសេ‌គាសំដែងភក្តី‌ភាព ចំពោះអុលឡោះនោះមក ស្តេចសាន‌ហេ‌រីបជាស្តេចស្រុកអាស្ស៊ី‌រី បានលើកទ័ពមកលុកលុយស្រុកយូដា ហើយឡោម‌ព័ទ្ធក្រុងនានាដែលមានកំពែងរឹង‌មាំ ព្រមទាំងបញ្ជាឲ្យកង‌ទ័ពវាយសំរុកក្រុងទាំងនោះទៀតផង។

2កាលស្តេចហេសេ‌គា ឃើញស្តេចសាន‌ហេ‌រីប លើកទ័ពមកបម្រុងនឹងវាយលុកក្រុងយេរូ‌សាឡឹម

3ស្តេចក៏ប្រជុំពិភាក្សាជាមួយពួកមេ‌ទ័ព និងនាយទាហានដ៏អង់‌អាចរបស់គាត់ ដើម្បីសម្រេចបិទប្រភពទឹកដែលនៅខាងក្រៅទី‌ក្រុង។ ពួកគេគាំទ្រស្តេច

4ហើយប្រមូលប្រជា‌ជនជាច្រើនមកជួប‌ជុំគ្នា រួចបិទប្រភពទឹកទាំងអស់ ព្រមទាំងទប់ប្រឡាយដែលបង្ហូរទឹកនៅតំបន់នោះផង។ ពួកគេគិតគ្នាថា៖ «ពេលពួកអាស្ស៊ី‌រីមកដល់ គេមុខជាខ្វះទឹកពុំ‌ខាន»។

5ស្តេចហេសេ‌គាពង្រឹងទី‌ក្រុង ដោយជួសជុលកំពែងត្រង់កន្លែងដែលបាក់បែក ស្តេចលើកប៉មកំពែងឲ្យកាន់តែខ្ពស់ ព្រមទាំងសង់កំពែងមួយជាន់ទៀតពីខាងក្រៅ ហើយជួសជុលប៉មមីឡូនៅបុរីស្តេចទត។ ស្តេចក៏រកបានអាវុធ និងខែលមួយចំនួនធំដែរ។

6ស្តេចចាត់តាំងមេ‌ទ័ពឲ្យធ្វើជាមេបញ្ជា‌ការលើប្រជា‌ជន ហើយស្តេចហៅពួកគេឲ្យប្រជុំគ្នា នៅព្រលានជិតទ្វារក្រុងរួចមានប្រសាសន៍លើកទឹកចិត្តពួកគេថា៖

7«ចូរមានកម្លាំង និងទឹកចិត្តក្លា‌ហានឡើង! កុំភ័យខ្លាច ឬតក់‌ស្លុតនៅចំពោះមុខស្តេចស្រុកអាស្ស៊ី‌រី និងកង‌ទ័ពដ៏ច្រើនកុះ‌កររបស់គេឡើយ ដ្បិតនៅខាងយើងមានកម្លាំងជាងពួកគេ។

8ខាងស្តេចស្រុកអាស្ស៊ី‌រី មានតែកម្លាំងមនុស្សលោកប៉ុណ្ណោះ រីឯខាងយើងវិញ យើងមាន អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃយើង ទ្រង់នឹងជួយគាំទ្រយើងនៅពេលប្រយុទ្ធ»។ ប្រជា‌ជនក៏នាំគ្នាទុកចិត្តលើពាក្យសំដីរបស់ស្តេចហេសេ‌គា ជាស្តេចស្រុកយូដា។

9បន្ទាប់មកស្តេចសាន‌ហេ‌រីប ស្តេចស្រុកអាស្ស៊ី‌រី ចាត់អ្នកបម្រើឲ្យមកក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ក្នុងពេលដែលស្តេចនៅក្បែរក្រុងឡាគីស ជាមួយកង‌ទ័ពទាំងអស់។ ស្តេចបានចាត់ពួកគេឲ្យមកជួបស្តេចហេសេ‌គា ជាស្តេចស្រុកយូដា និងប្រជា‌ជនយូដាទាំងអស់ ដែលស្ថិតនៅក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ដើម្បីប្រកាសដូចតទៅ៖

10«ស្តេចសាន‌ហេ‌រីប ជាស្តេចស្រុកអាស្ស៊ី‌រីមានប្រសាសន៍ថា “តើអ្នករាល់គ្នាមានអ្វីជាបង្អែកបានជាទ្រាំលំបាក នៅក្នុងក្រុងយេរូ‌សាឡឹមបែបនេះ?”។

11ស្តេចហេសេ‌គាបញ្ឆោតអ្នករាល់គ្នា ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាស្លាប់ ដោយអត់បាយ អត់ទឹក គឺស្តេចប្រាប់ថា “ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃយើង នឹងរំដោះយើងឲ្យរួចពីកណ្តាប់ដៃរបស់ស្តេចស្រុកអាស្ស៊ី‌រីមិនខាន”។

12ស្តេចហេសេ‌គាហ្នឹងហើយ ដែលបានបំផ្លាញទី‌សក្ការៈនៅតាមទួលខ្ពស់ៗ ព្រមទាំងកំទេចអាសនៈរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា រួចបង្គាប់ឲ្យអ្នកស្រុកយូដា និងអ្នកក្រុងយេរូ‌សាឡឹមគោរពថ្វាយ‌បង្គំអាសនៈតែមួយ ហើយដុតគ្រឿងក្រអូប តែលើអាសនៈមួយនោះ!

13អ្នករាល់គ្នាដឹងទេឬថា តើយើង និងដូន‌តារបស់យើងប្រព្រឹត្តបែបណា ចំពោះជាតិសាសន៍ដទៃទៀតលើផែនដីនេះ? តើព្រះរបស់ប្រជា‌ជាតិទាំង‌ឡាយបានរំដោះស្រុករបស់ខ្លួន ឲ្យរួចពីកណ្តាប់ដៃរបស់យើងឬទេ?

14ក្នុងចំណោមព្រះរបស់ប្រជា‌ជាតិទាំងប៉ុន្មាន ដែលដូន‌តារបស់យើងបំផ្លាញ ជូនផ្តាច់ដល់ព្រះរបស់យើងនោះ គ្មានព្រះណាមួយអាចរំដោះប្រជា‌ជនរបស់ខ្លួន ឲ្យរួចពីកណ្តាប់ដៃរបស់យើងបានឡើយ។ រីឯព្រះរបស់អ្នករាល់គ្នាក៏ពុំអាចរំដោះអ្នករាល់គ្នា ឲ្យរួចពីកណ្តាប់ដៃរបស់យើងបានដែរ!

15ដូច្នេះមិនត្រូវឲ្យស្តេចហេសេ‌គាបញ្ឆោតអ្នករាល់គ្នា នៅពេលនេះ កុំជឿសំដីរបស់ស្តេចបែបនេះឡើយ! ដ្បិតគ្មានព្រះរបស់ប្រជា‌ជាតិណាមួយ ឬនគរណាមួយ អាចរំដោះប្រជា‌ជនរបស់ខ្លួន ឲ្យរួចពីកណ្តាប់ដៃរបស់យើង ឬដូន‌តារបស់យើងបានឡើយ។ ដូច្នេះព្រះទាំង‌ឡាយរបស់អ្នករាល់គ្នា ក៏ពុំអាចរំដោះអ្នករាល់គ្នាឲ្យរួចពីកណ្តាប់ដៃរបស់យើងបានដែរ!»។

16អ្នកបម្រើរបស់ស្តេចសាន‌ហេ‌រីប ចេះតែនាំគ្នាពោលពាក្យប្រមាថ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់ និងប្រមាថស្តេចហេសេ‌គា ជាអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់បន្តទៅទៀត។

17ស្តេចស្រុកអាស្ស៊ី‌រីសរសេរលិខិតមួយ ដើម្បីប្រមាថ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែល គឺក្នុងលិខិតនោះស្តេចថ្លែងថា៖ «ព្រះទាំងប៉ុន្មានរបស់ប្រជា‌ជាតិនានានៅផែនដីនេះ មិនអាចរំដោះប្រជា‌ជនរបស់ខ្លួនឲ្យរួចផុតពីកណ្តាប់ដៃរបស់យើងបានឡើយ។ ដូច្នេះព្រះរបស់ស្តេចហេសេ‌គា ក៏ពុំអាចរំដោះប្រជា‌ជនរបស់ខ្លួនឲ្យរួចពីកណ្តាប់ដៃរបស់យើងបានដែរ!»។

18អ្នកបម្រើរបស់ស្តេចស្រុកអាស្ស៊ី‌រី នាំគ្នាស្រែកប្រកាសយ៉ាងខ្លាំងៗជាភាសាយូដា ក្នុងគោលបំណងធ្វើឲ្យប្រជា‌ជន ដែលស្ថិតនៅតាមកំពែងក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ព្រឺខ្លាច និងភ័យតក់‌ស្លុត ដើម្បីឲ្យពួកគេងាយចូលវាយយកទី‌ក្រុង។

19ពួកគេនិយាយពីអុលឡោះជាម្ចាស់នៃក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ហាក់ដូចជានិយាយពីព្រះរបស់ជាតិសាសន៍នានានៅផែនដី ដែលសុទ្ធសឹងជាស្នាដៃរបស់មនុស្ស។

20ស្តេចហេសេ‌គា និងណាពីអេ‌សាយ ជាកូនរបស់លោកអម៉ុស បានទូរអា‌អង្វរអុលឡោះដើម្បីសូមឲ្យទ្រង់ជួយ។

21ពេលនោះ អុលឡោះ‌តាអាឡា ចាត់ម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់មួយនាក់ ឲ្យមកប្រល័យជីវិតទាហានដ៏ខ្លាំងពូកែទាំងប៉ុន្មាន ព្រមទាំងពួកមេបញ្ជា‌ការ និងពួកមេ‌ទ័ព នៅក្នុងទីតាំងទ័ពរបស់ស្តេចស្រុកអាស្ស៊ី‌រី។ ស្តេចវិលត្រឡប់ទៅស្រុកវិញទាំងអាម៉ាស់មុខ។ ស្តេចចូលទៅក្នុងវិហារនៃព្រះរបស់ស្តេច ហើយពេលនោះកូនបង្កើតរបស់ស្តេច នាំគ្នាសម្លាប់ស្តេចដោយមុខដាវ។

22អុលឡោះ‌តាអាឡា បានរំដោះស្តេចហេសេ‌គា និងប្រជា‌ជននៅក្រុងយេរូ‌សាឡឹមពីកណ្តាប់ដៃរបស់ស្តេចសាន‌ហេ‌រីប ជាស្តេចស្រុកអាស្ស៊ី‌រី និងខ្មាំងសត្រូវទាំងប៉ុន្មាន ហើយការ‌ពារប្រជា‌រាស្ត្ររបស់ទ្រង់គ្រប់ទិស‌ទី។

23មនុស្ស‌ម្នាជាច្រើននាំយកជំនូនមកជូន អុលឡោះ‌តាអាឡា នៅក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ព្រមទាំងយករបស់ផ្សេងទៀតមកជូនស្តេចហេសេ‌គា ជាស្តេចស្រុកយូដាដែរ ដ្បិតចាប់ពីពេលនោះមក ប្រជា‌ជាតិទាំងអស់គោរពរាប់អានស្តេចគ្រប់ៗគ្នា។

24នៅគ្រានោះស្តេចហេសេ‌គាឈឺជាទម្ងន់ ហៀបនឹងស្លាប់។ ស្តេចបានទូរអា‌អង្វរ អុលឡោះ‌តាអាឡា ហើយ អុលឡោះ‌តាអាឡា តបមកវិញ ដោយប្រទានទីសំគាល់ដ៏អស្ចារ្យមួយ។

25ប៉ុន្តែ ស្តេចហេសេ‌គាពុំបានដឹងគុណអុលឡោះដែលសំដែងចិត្តសប្បុរសចំពោះស្តេចទេ គឺស្តេចមានចិត្តអួតបំប៉ោង ធ្វើឲ្យអុលឡោះ‌តាអាឡាខឹងទាស់នឹងស្តេច ព្រមទាំងអ្នកស្រុកយូដា និងអ្នកក្រុងយេរូ‌សាឡឹម។

26ពេលនោះ ស្តេចហេសេ‌គាដឹងខ្លួនខុស ស្តេចក៏សារ‌ភាពកំហុសជាមួយប្រជា‌ជននៅក្រុងយេរូ‌សាឡឹម។ ដូច្នេះ អុលឡោះ‌តាអាឡា ពុំបានដាក់ទោសគេ ក្នុងពេលដែលស្តេចហេសេ‌គានៅមានអាយុឡើយ។

27ស្តេចហេសេ‌គាទទួលទ្រព្យសម្បត្តិ និងកិត្តិ‌យសយ៉ាងច្រើន។ ស្តេចបានសង់ឃ្លាំងសម្រាប់ទុកប្រាក់ មាស ត្បូងពេជ្រ គ្រឿងក្រអូប ខែល និងវត្ថុទាំងប៉ុន្មានដ៏មានតម្លៃ។

28ស្តេចក៏សង់ឃ្លាំងសម្រាប់ផ្ទុកស្រូវ ស្រាទំពាំង‌បាយ‌ជូរថ្មី និងប្រេង ព្រមទាំងក្រោល សម្រាប់សត្វពាហនៈគ្រប់មុខ និងវាលស្មៅសម្រាប់ហ្វូងចៀម។

29ស្តេចបានសង់ក្រុងផ្សេងៗ ហើយស្តេចមានហ្វូងសត្វជាច្រើន គឺហ្វូងគោ និងហ្វូងចៀម ដ្បិត អុលឡោះ‌តាអាឡា ប្រោសប្រទានឲ្យស្តេចមានទ្រព្យសម្បត្តិយ៉ាងស្តុក‌ស្តម្ភបំផុត។

30ស្តេចហេសេ‌គាក៏បានទប់ប្រភពទឹកគីហូនប៉ែកខាងលើ ហើយបំបែរផ្លូវទឹកចុះទៅខាងលិចក្នុងបុរីស្តេចទត។ អ្វីៗទាំងប៉ុន្មានដែលស្តេចហេសេ‌គាធ្វើ សុទ្ធតែបានសម្រេចទាំងអស់។

31ប៉ុន្តែ នៅគ្រាដែលស្តេចស្រុកបាប៊ី‌ឡូនចាត់ទូតឲ្យមក ដើម្បីសួរដំណឹងអំពីការអស្ចារ្យ ដែលកើតមាននៅក្នុងស្រុក អុលឡោះបានបោះបង់ចោលស្តេចហេសេ‌គាដើម្បីល្បង‌លមើលថា តើស្តេចមានចិត្តយ៉ាងណា។

32កិច្ចការផ្សេងៗទៀតរបស់ស្តេចហេសេ‌គា និងភក្តី‌ភាពរបស់ស្តេចចំពោះអុលឡោះសុទ្ធតែមានកត់‌ត្រាទុកក្នុងសៀវភៅនិមិត្ត‌ហេតុរបស់ណាពីអេ‌សាយ ជាកូនរបស់លោកអម៉ូស ព្រមទាំងសៀវភៅប្រវត្តិ‌សាស្ត្ររបស់ស្តេចស្រុកយូដា និងស្តេចស្រុកអ៊ីស្រ‌អែល។

33ពេលស្តេចហេសេ‌គាស្លាប់ គេបានបញ្ចុះសពស្តេចត្រង់កន្លែងដែលខ្ពស់ជាងគេ ក្នុងទីបញ្ចុះរបស់រាជ‌វង្សស្តេចទត។ អ្នកស្រុកយូដា និងអ្នកក្រុងយេរូ‌សាឡឹមទាំងមូលនាំគ្នាធ្វើពិធីបុណ្យគោរពស្តេច នៅពេលដែលស្តេចស្លាប់។ ស្តេចម៉ាណា‌សេជាកូនបានឡើងស្នងរាជ្យ។

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →