1 Corinthians 11

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Mîna ku min Mesîh ji xwe re mînak girtiye, hûn jî min mînak bigirin!

2Niha, bona ku hûn di her tiştî de min di bîra xwe de tînin û mîna ku min radestî we kiriye, hûn bi hînkirinan ve digirin, ez pesnê we didim.

3Lê belê ez dixwazim hûn bizanibin ku, serê her zilamî Mesîh û serê pîrekê zilam û serê Mesîh Xwedê ye.

4Her zilamê ku serê xwe dixumîne, dua dike, an jî peyxambertî dike, serê xwe biçûk dixîne.

5Lê belê her pîreka ku ser vekirî dua dike, an jî peyxambertî dike, serê xwe biçûk dixîne; ji ber ku bi ser kur kirinê re yek û eynî tişt e!

6Ji ber ku ger pîrek xwe nexumîne, bila porê wê jî bête jêkirin; lê belê ger kurkirin, an jî por jêkirina pîrekê şerm be, bila serê xwe bixumîne.

7Divê zilam serê xwe nexumîne; ji ber ku zilam di mînakiya Xwedê de ye û bilindahiya Xwedê ye; lê belê pîrek bilindahiya zilam e.

8Ji ber ku zilam ne ji pîrekê, lê belê pîrek ji zilam e.

9Ji ber ku zilam jî ne ji bona pîrekê, lê belê pîrek ji bona zilam hate afirandin.

10Ji ber vêya ji ber sedema milyaketan pîrek, divê li ser serê xwe bibe xwediyê nîşana serweriyê.

11Tevî vêya, di Xudan de ne pîrek bê zilam, ne jî zilam bê pîrek e.

12Ji ber, mîna ku pîrek ji zilam ve afiriye, zilam jî bi navgîniya pîrekê ve dibe; lê belê her tişt ji Xwedê ye.

13Hûn bi xwe qirar bidin; ma bê nuxumandin dua kirina pîrekê ji Xwedê re li cîh e?

14Ma gelo xweza jî hînî we nake ku, pordirêjiya zilam bona wî bêhurmetî ye?

15Lê belê pordirêjiya pîrekê, ji wê re bilindahî ye; ji ber ku por, mîna rûberekî ji wê re hatiye dayîn.

16Lê belê ger kesek bixwaze ku têkeve keftûleftê, kevneşopek me yî ûsa nîne, ne jî ya Dêrên Xwedê heye.

17Lê belê ez bi temmî kirina vêya, pesnê ne bona ya hîn jî qenc, lê bona ya hîn jî xerab bicivin, nadim.

18Ji ber ku ya yekemîn, dema hûn di Dêrê de tên cem hev, ez dibihîzim ku di nava we de cihêtî hene û ez pariyek jî bi vêya bawer im.

19Ji ber, bona ku di nava we de yên meqbûl xuya bibin, divê di nava we de veqetandinan çê bibin!

20Niha, dema hûn li cîhekî dicivin, hûn bona beşbûna sifra Xudan nacivin;

21ji ber ku her yek, li benda yê din nasekine û xwarina xwe dixwe û hinek kes birçî dimînin, hinek kes jî serxweş dibin.

22Ma bo xwarin û vexwarinê malên we tune ye? An jî ma hûn Dêra Xwedê biçûk dibînin û dixwazin yên xwarina wan nîne bişermînin? Ma ez ji we re çi bibêjim? Ma ez pesnê we bidim? Di vêya de pesnê we nadim!

23Ji ber ya ku min radestî we kiriye, ji Xudan stendim; şeva ku Xudan Îsa dan dest, nan rahişt

24û piştî ku şikir kir, şikand û got: Bigirin, bixwin! Vêya bedena minî ya ji bo we tê şikestin e; vêya bona bîranîna min bikin!

25Mîna vêya paşî xwarinê kasê jî rahişt û got: Ev kaseya peymana nû ya di xwîna min de ye; dema ku her car we vexwar, bona bîranîna min vêya bikin!

26Ji ber, dema we her ku ji vî nanî xwar û ji vê kasê vexwar, heta ku ew bi xwe were, hûn bangewaziya mirina Xudan dikin.

27Bo vê yekê her kî ku bi şiklekî ne liyaq e nan bixwe, an jî ji kaseya Xudan ve vexwe, li dijî beden û xwîna Xudan sûcdar dibe.

28Lê belê bila mirov xwe bi xwe biceribîne û bi vî awayî nan bixwe û ji kasê vexwe.

29Ji ber ku yê dixwe û vedixwe, ger bedenê seh neke, dê li dijî xwe daraziyê bixwe û vexwe.

30Ji ber vê yekê gellekên ji we lawaz û nexweş in û gellek kes jî radikevin.

31Lê belê ger me xwe bi xwe daraz bikirana, em ne dihatin daraz kirin.

32Lê belê gava ku em bên darazkirin, bona ku em bi dinê re nebin mehkûm, Xudan me perwerde dike.

33Ji ber vê yekê, birayên min, dema hûn bona xwarinê hatin cem hev, li benda hev bin!

34Ger kesek birçî be, bila di mal de bixwe; da ku, hûn ji bona darazkirinê necivin. Û tiştên ku şunda mane, wexta ku ez bêm, ez ê wan çareser bikim.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →