1 Corinthians 15

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1Ya birano, dixwazim ku Mizgîniya min agahî we kir û we jî qebûl kir û pê ve dilsoz mane di bîra we de bînim;

2ger hûn bi gotina ku min ji we re mizgîn daye ve zexm bigirin, hûn ê bi navgîniya wê xelas bibin; dijberî wê divê we bi valahiyê bawerî anî be.

3Ji ber ku berî her tiştî yê ku min girt, têgihandim we: Ûsa ku, li gor Nivîsên Pîroz Mesîh, ji bona gunehên me mir û

4hate binerd kirin û li gor Nivîsên Pîroz, roja sisiyan vejiya

5û ew ji Kîfas re, pişt re ji Donzdehan re xuya bû.

6Dawiyê di carekî de xuyayî pênc sedî zêdetir birayan bû; gellekên wan hîn dijîn, lê belê hinekan jî mirin.

7Li pey vêya xuyayî Aqûp, pişt re ji hemû şagirtan re

8û dawîna dawîn xuyayî min, yê mîna zaroyê bê dem bûyiye jî bû.

9Ji ber ku ez herî biçûkê şagirta me; ez ne liyaq im ku bi şagirtiyê bême bang kirin; ji ber ku min tahdê li Dêra Xwedê kir.

10Lê belê ez her çi bim, bi kerema Xwedê ez ew im û kerema wî ya bona min bi valahiyê neçû; lê belê ji wan hemûyan zêdetir xebitîm; lê ne ez, tenê kerema Xwedê ya bi min re ye.

11Niha divê ez û divê ew, em wusa waz dikin û we wusa bawerî anî.

12Lê belê ger vejîna Mesîh ya ji mirinê tê waz kirin, çawa dibe ku hin kesên ji nava we dibêjin, vejîna miriyan tune?

13Lê belê ger vejîna miriyan tune be, Mesîh jî nevejiya ye!

14Û ger Mesîh nevejiya be, waza me vala, baweriya we jî vala ye!

15Û şahdeyiya me yî di derheqê Xwedê de jî dibe ku derew bibe; ji ber, me şahdeyiyê kirin ku Xwedê Mesîh ji mirinê ve vejand; ger bi rastî mirî nevejiyabin, dibe ku wî ew jî nevejandiye.

16Ji ber ku ger mirî navejin, Mesîh jî nevejiya ye.

17Û ger Mesîh nevejiya be, baweriya we vala ye; hûn hîn di nava gunehên xwe de ne.

18Li gor vêya yên bi aidbûnê Mesîh ve mirine jî helaq bûne.

19Ger tenê bona vê jiyana me hêviya xwe bi Mesîh ve girêda be, em ji her kesî zêdetir kesên belengaz in!

20Lê belê niha Mesîh, bi mînakbûna kesên miriye yê pêşîn ji mirinê ve vejiya ye.

21Ji ber ku li gor mirin bi navgîniya mirovekî hat, ji mirinê vejîn jî bi navgîniya mirovekî bû.

22Ji ber ku her kes çawa di Adem de dimire, bi vî awayî dê her kes di Mesîh de bigihêje jiyanê.

23Lê belê her kes dema dora wan bê dê bivejin: Mînaka pêşînbûnê Mesîh, dawiyê di hatina wî de yên aidî Mesîh in.

24Paşê, dema ew her rêvebiriyê û her hikumraniyê û her qudretê ji navendê rake, serweriyê bide Bavo Xwedê, dê dawî bibe.

25Ji ber, heta ku ew hemû neyarên wî li bin lingê wî raxe, divê ew serweriyê bajo.

26Dijminê herî dawiyê ji navendê bê rakirin mirin e.

27Ji ber ku: Hemû tiştan danî bin lingên wî. Lê belê dema bêje: Her tişt bengî wî hatine danîn, aşkere ye ku yê her tiştî bengî wî kiriye, bêhempa ye.

28Û dema her tişt bi wî ve bête bengî kirin, wê demê dê Law bengî yê ku her tiştî bengî wî kiriye, bibe; da ku, bila Xwedê di her tiştî de her tişt bibe.

29Ya na, dê yên bi navê miriyan vaftîz bûne çi bibin? Ger mirî tu carî nevejiyabin, mirovan çima bi navê miriyan vaftîz dibin?

30Û em bo çi xwe her demjmêrî davên talûkan?

31Ya birano, ji bona we bi heqê wê pesnvedana ku ez di Xudanê me Mesîh Îsa de xwediyê wê me, her roj dimirim!

32Ger li Efesê, bi mirovî, bi cenawiran re cengê kiribim, çi qenciya vêya ji min re heye? Ger mirî nevejin; em ê bixwin û vexwin, ji ber ku em ê sibê bimirin!

33Nexapin: Hevaliyên xerab xûyê qenc xera dikin!

34Bi rastî şiyar bibin û gunehan mekin! Ji ber ku di hinekan de zanîna Xwedê nîne; bona ku hûn bişermin ez vêya dibêjim.

35Lê belê yek dikare bibêje ku: Dê mirî çawa bivejin û dê bi bedenekî çawa bên?

36Ya bêaqil, heta ku tiştê te çandiye nemire, naveje!

37Û dema tu biçîne, tu reha ku bê nîne, tenê tovê wê, tovê genim an jî tovê riwekî din diçînî.

38Lê belê Xwedê li gor xwestina xwe bedenê dide wê û ji her tovê bedenek taybetî dide.

39Her goşt ne wekhev e; lê belê goştê mirovan tewrek û goştê heywanan tewrek û goştê masî û civîkan jî tewrek e.

40Bedenên semawî hene û bedenên dinyewî hene; lê belê rewnaqiya yên semawî tewrek û yên dinyewî tewrek e.

41Rewnaqiya rojê tewrek û rewnaqiya heyvê tewrek û rewnaqiya stêrkan tewrek e; ji ber ku di rewnaqiyê de stêrk ji stêrkê cihêtir e.

42Vejîna miriyan jî ûsa ye. Di rizandinê de tête çandin û di nerizandinê de tête vejandin;

43di bêhurmetiyê de tête çandin û di bilindahiyê de tête vejandin; di lawaziyê de tête çandin û di qudretê de tête vejandin;

44bi bedenekî xwezabûnê tê binerd kirin û bi bedenek ruhanî ve tê vejandin. Mîna ku bedena xweza heye, bedena ruhanî jî heye.

45Ûsa jî hatiye nivîsandin: Mirovê yekemîn Adem, bû canê ku dijî. Ademê dawîn bû ruhek divejîne.

46Lê belê pêşiyê ne yê ruhanî, lê yê xweza hat; yê ruhanî dawiyê hat.

47Mirovê pêşîn ji erdê, yanê ji axê ye; mirovê duwemîn Xudanê ji ezmana ye.

48Yê ji axê ve çawa be, yên ji axê ne jî ûsa ne û yê ezmanan çawa be, yên ezmanî jî ûsa ne.

49Û çawa ku me sûretê yê erdê kişandiye, em ê sûretê yê ezmanî jî bikişînin.

50Lê belê ya birano, ez vêya bibêjim, goşt û xwîn nikare Serweriya Xwedê bi mêrasî bigire; yên dirizên jî nikarin nerizandinê bi mêrasî bigirin.

51A vay, ez razekê ji we re dibêjim: Em ê gişt di xew de neçin, lê belê di dema borîjêna dawîn de, em ê hemû nişka ve, di çavşikanînkê de bêne guhertin;

52ji ber ku dê borîjên bê pifkirin û dê mirî bi nerizandinê ve bivejin û em ê bên guhertin.

53Ji ber ku divê ev ê dirize bêrizandinê û ev ê bimirinî jî bêmiriniyê li xwe ke.

54Lê belê dema ev yê ku dirize, nerizînê li xwe bike û ev yê ku dimire, bêmiriniyê li xwe bike, kelama ku hatiye nivîsandin dê wê çaxê bête cîh: Mirin di serfiraziyê de hate daqurtandin!

55a mirin, serfiraziya te li ku derê yî? Ya mirin, kelemê te li ku derê yî?

56Kelemê mirinê guneh e û hêza guneh zagon e.

57Lê belê bila ji Xwedê re şikir be, wî bi navgîniya Xudanê me Îsa Mesîh serfirazî daye me!

58Bo vê yekê birayên minî xoşewîst, bi zanîna ku keda we di Xudan de ne vala ye, pêdandî, bêhejîn û her tim di karê Xudan de li ser zêdebûnê bin!

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →