Judges 13

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1ຕໍ່ມາ ຊາວອິດສະຣາເອນໄດ້ເຮັດບາບຕໍ່ສາຍຕາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວອີກ; ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ປ່ອຍໃຫ້ຊາວຟີລິດສະຕິນປົກຄອງພວກເຂົາເປັນເວລາສີ່ສິບປີ.

2ໃນເວລານັ້ນ ໄດ້ມີຊາຍຄົນໜຶ່ງຈາກເມືອງໂຊຣາຊື່ວ່າ, ມາໂນອາ. ລາວເປັນຄົນເຜົ່າດານ ສ່ວນເມຍຂອງລາວນັ້ນເປັນໝັນ.

3ມື້ໜຶ່ງ ເທວະດາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວມາປາກົດຕໍ່ນາງ ແລະກ່າວວ່າ, “ເຈົ້າບໍ່ມີລູກ ແຕ່ອີກບໍ່ດົນເຈົ້າຈະຖືພາແລະໄດ້ລູກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ.

4ສະນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງລະວັງໃຫ້ດີ! ຢ່າດື່ມນໍ້າອະງຸ່ນ ຫລືເຫຼົ້າ ຫລືອາຫານໃດໆທີ່ຫວງຫ້າມ;

5ເມື່ອລູກຊາຍຂອງເຈົ້າເກີດມາແລ້ວ ເຈົ້າຕ້ອງບໍ່ຕັດຜົມໃຫ້ລາວຈັກເທື່ອ ເພາະນັບຕັ້ງແຕ່ມື້ທີ່ລາວເກີດມານັ້ນ ລາວຈະໄດ້ຮັບການອຸທິດຕົວແກ່ພຣະເຈົ້າ ເປັນຄົນນາຊີຣີ. ລາວຈະຕັ້ງຕົ້ນພາລະກິດໃນການຊ່ວຍກູ້ເອົາຊາດອິດສະຣາເອນ ໃຫ້ພົ້ນຈາກອຳນາດຂອງພວກຟີລິດສະຕິນ.”

6ແລ້ວຍິງຄົນນີ້ກໍໄປບອກຜົວຂອງຕົນວ່າ, “ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ມາຫາຂ້ອຍ ເພິ່ນເປັນທີ່ໜ້າຢຳເກງດັ່ງເທວະດາຂອງພຣະເຈົ້າ. ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຖາມເພິ່ນວ່າມາແຕ່ໃສ ແລະເພິ່ນກໍບໍ່ໄດ້ບອກຊື່ຂອງເພິ່ນໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້.

7ແຕ່ເພິ່ນໄດ້ບອກວ່າຂ້ອຍຈະຖືພາແລະເກີດລູກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ. ເພິ່ນຍັງບອກອີກວ່າ ບໍ່ໃຫ້ຂ້ອຍດື່ມນໍ້າອະງຸ່ນ ຫລືເຫຼົ້າ ຫລືກິນອາຫານໃດໆທີ່ຫວງຫ້າມ ເພາະເດັກນ້ອຍນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການອຸທິດຕົວແກ່ພຣະເຈົ້າຕະຫລອດຊົ່ວຊີວິດຂອງລາວ.”

8ແລ້ວມາໂນອາກໍໄດ້ພາວັນນາອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ຂໍໂຜດໃຊ້ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າກັບຄືນມາບອກພວກຂ້ານ້ອຍອີກແດ່ວ່າ ພວກຂ້ານ້ອຍຈະຕ້ອງເຮັດຢ່າງໃດກັບເດັກນ້ອຍທີ່ຈະເກີດມານັ້ນ.”

9ພຣະເຈົ້າໄດ້ເຮັດຕາມທີ່ມາໂນອາຂໍຮ້ອງ ແລະເທວະດາຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ກັບມາຫາຍິງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ນາງນັ່ງຢູ່ທີ່ທົ່ງນາ. ແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ມາໂນອາຜົວຂອງນາງບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

10ດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງຟ້າວແລ່ນໄປບອກຜົວຂອງຕົນວ່າ, “ມາເບິ່ງແມ ຊາຍທີ່ມາຫາຂ້ອຍໃນມື້ກ່ອນນັ້ນໄດ້ປາກົດຕໍ່ຂ້ອຍອີກ.”

11ດັ່ງນັ້ນ ມາໂນອາຈຶ່ງຟ້າວລຸກຂຶ້ນຕາມເມຍຂອງຕົນໄປ. ລາວໄປຫາຊາຍຄົນນັ້ນແລະຖາມວ່າ, “ແມ່ນທ່ານນີ້ບໍ ທີ່ເປັນຜູ້ກ່າວກັບເມຍຂອງຂ້ານ້ອຍ?” ເພິ່ນຕອບວ່າ, “ແມ່ນແລ້ວ.”

12ແລ້ວມາໂນອາກໍເວົ້າວ່າ, “ເມື່ອຖ້ອຍຄຳທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວມານັ້ນກາຍເປັນຈິງ ເດັກນ້ອຍຈະຕ້ອງປະພຶດຢ່າງໃດ? ແລະຈະໃຫ້ລາວດຳເນີນຊີວິດຢ່າງໃດ?”

13ເທວະດາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຕອບມາໂນອາວ່າ, “ຕ້ອງໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າ ເມຍຂອງເຈົ້າປະຕິບັດທຸກໆສິ່ງຕາມທີ່ເຮົາໄດ້ບອກນາງໄວ້ນັ້ນ.

14ນາງບໍ່ຕ້ອງກິນສິ່ງໃດໆທີ່ໄດ້ມາຈາກຕົ້ນອະງຸ່ນ ທັງບໍ່ຕ້ອງດື່ມນໍ້າອະງຸ່ນຫລືເຫຼົ້າ ແລະບໍ່ຕ້ອງກິນອາຫານໃດໆທີ່ຫວງຫ້າມ. ນາງຕ້ອງເຮັດທຸກໆສິ່ງຕາມທີ່ເຮົາໄດ້ບອກນາງໄວ້ນັ້ນ.”

15ເນື່ອງຈາກມາໂນອາບໍ່ຮູ້ວ່າແມ່ນເທວະດາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ລາວຈຶ່ງເວົ້າຕໍ່ເທວະດາຕົນນັ້ນວ່າ, “ກະລຸນາຢູ່ທີ່ນີ້ກ່ອນເຖີດ ໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍເອົາແບ້ໜຸ່ມມາຈັດແຈ່ງເປັນອາຫານໃຫ້ທ່ານຮັບກິນສາກ່ອນ.” ແຕ່ເທວະດານັ້ນກ່າວຕໍ່ລາວວ່າ, “ຖ້າເຮົາຢູ່ທີ່ນີ້ ເຮົາກໍຈະບໍ່ກິນອາຫານຂອງເຈົ້າ. ແຕ່ຖ້າເຈົ້າຢາກຈັດແຈ່ງອາຫານໃຫ້ເຮົາ ໃຫ້ເຈົ້າເຜົາສິ່ງນັ້ນຖວາຍບູຊາແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ.”

17ມາໂນອາຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ເທວະດາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວວ່າ, “ກະລຸນາບອກຊື່ຂອງທ່ານໃຫ້ຂ້ານ້ອຍຮູ້ດ້ວຍ ເມື່ອໃດຖ້ອຍຄຳທີ່ທ່ານບອກນີ້ກາຍເປັນຈິງ ຂ້ານ້ອຍຈະໄດ້ຖວາຍກຽດແກ່ທ່ານ.”

18ເທວະດາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຖາມລາວວ່າ, “ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຢາກຮູ້ຊື່ຂອງເຮົາ? ເພາະຊື່ຂອງເຮົາເປັນຊື່ແຫ່ງການອັດສະຈັນ.”

19ແລ້ວມາໂນອາກໍໄດ້ເອົາແບ້ໜຸ່ມແລະເຂົ້າເປັນເມັດໃສ່ເທິງແທ່ນບູຊາເປັນຫີນ ຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຜູ້ທີ່ກະທຳການອັດສະຈັນຕ່າງໆ.

20ໃນຂະນະທີ່ແປວໄຟລຸກຂຶ້ນໃນແທ່ນບູຊາຢູ່ນັ້ນ ມາໂນອາກັບເມຍຂອງຕົນກໍເຫັນເທວະດາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນໃນແປວໄຟ. ແລ້ວມາໂນອາກໍຮູ້ວ່າຊາຍຄົນນັ້ນແມ່ນເທວະດາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວແທ້ ແລະທັງສອງໄດ້ໝູບໜ້າລົງກັບພື້ນດິນ. ຫລັງຈາກນັ້ນ ມາໂນອາກັບເມຍຂອງລາວກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນເທວະດາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວອີກຕໍ່ໄປ.

22ແລ້ວມາໂນອາກໍໄດ້ເວົ້າກັບເມຍຂອງຕົນວ່າ, “ພວກເຮົາຕ້ອງຕາຍເປັນແນ່ ເພາະພວກເຮົາໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າ.”

23ແຕ່ເມຍຂອງມາໂນອາເວົ້າວ່າ, “ຖ້າພຣະເຈົ້າຢາເວຢາກຂ້າພວກເຮົາ ພຣະອົງຄົງບໍ່ຮັບເອົາເຄື່ອງຖວາຍບູຊາຂອງພວກເຮົາດອກ ແລະພຣະອົງກໍຄົງບໍ່ສຳແດງສິ່ງທັງໝົດນີ້ໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນ ຫລືບອກສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ໃນເວລານີ້.”

24ແລ້ວຍິງຄົນນີ້ກໍໄດ້ເກີດລູກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ ແລະນາງໃສ່ຊື່ໃຫ້ເດັກນັ້ນວ່າ ແຊມຊັນ. ລູກຊາຍຄົນນີ້ໄດ້ໃຫຍ່ເຕີບໂຕຂຶ້ນມາ ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ອວຍພອນລາວ.

25ໃນຂະນະທີ່ແຊມຊັນພັກຢູ່ໃນຄ້າຍຂອງຄົນໃນເຜົ່າດານ ລະຫວ່າງເມືອງໂຊຣາແລະເມືອງເອຊະຕາໂອນນັ້ນ ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວກໍໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃຫ້ກຳລັງແກ່ລາວ.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →