Judges 3

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ເພາະເຫດນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງໄດ້ປ່ອຍບາງຊົນຊາດໃຫ້ເຫຼືອຢູ່ໃນດິນແດນເພື່ອທົດສອບຊາວອິດສະຣາເອນ ຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ເຄີຍຜ່ານການສູ້ຮົບໃນດິນແດນການາອານ.

2ພຣະອົງກະທຳເຊັ່ນນີ້ ເພື່ອແອບສອນລູກຫລານຂອງຊາວອິດສະຣາເອນທຸກຄົນ ໃຫ້ຮູ້ຈັກກ່ຽວກັບການເຮັດເສິກ ໂດຍສະເພາະຢ່າງຍິ່ງແລ້ວ ແມ່ນຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍສູ້ຮົບມາກ່ອນ.

3ພວກທີ່ຍັງເຫລືອຢູ່ໃນດິນແດນນັ້ນ ມີດັ່ງນີ້: ຊາວຟີລິດສະຕິນຢູ່ໃນຫ້າເມືອງ, ຊາວການາອານທັງໝົດ, ຊາວຊີໂດນ ແລະຊາວຮີວີທີ່ຢູ່ຕາມເທິງພູເລບານອນ ຕັ້ງແຕ່ພູບາອານ-ເຮີໂມນຈົນເຖິງທາງຜ່ານຂອງຊ່ອງແຄບຮາມັດ.

4ປະຊາຊົນເຫຼົ່ານີ້ເປັນພວກທີ່ເຫຼືອຢູ່ເພື່ອທົດສອບເບິ່ງຊາດອິດສະຣາເອນວ່າ ພວກເຂົາຈະເຊື່ອຟັງຄຳສັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວທີ່ໄດ້ໃຫ້ໄວ້ຜ່ານທາງໂມເຊນັ້ນຫລືບໍ່?

5ດ້ວຍເຫດນີ້ ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນຈຶ່ງໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ທ່າມກາງຊາວການາອານ, ຊາວຮິດຕີ, ຊາວອາໂມ, ຊາວເປຣີຊີ, ຊາວຮີວີ ແລະຊາວເຢບຸດ.

6ພວກເຂົາໄດ້ເອົາລູກສາວຂອງພວກນັ້ນມາເປັນເມຍ ແລະໄດ້ຍົກລູກສາວຂອງຕົນເອງໃຫ້ເປັນເມຍລູກຊາຍຂອງພວກນັ້ນ, ແລະຂາບໄຫວ້ບັນດາພະຂອງຊົນຊາດເຫຼົ່ານັ້ນ.

7ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນໄດ້ລືມໄລພຣະເຈົ້າຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງພວກຕົນ; ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດບາບຕໍ່ສາຍຕາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະຂາບໄຫວ້ຮູບເຄົາຣົບບາອານແລະເຈົ້າແມ່ອາເຊຣາ.

8ດ້ວຍເຫດນີ້ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງໂກດຮ້າຍຊາດອິດສະຣາເອນ ແລະປ່ອຍໃຫ້ເຈົ້າກູຊານຣີຊາທາອີມກະສັດແຫ່ງເມໂຊໂປຕາເມຍ ຊະນະພວກເຂົາ. ຊາດອິດສະຣາເອນໄດ້ຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບຂອງເພິ່ນເປັນເວລາແປດປີ.

9ແລ້ວຊາວອິດສະຣາເອນກໍໄດ້ຮ້ອງຫາພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສົ່ງຊາຍຜູ້ໜຶ່ງມາຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນ. ຊາຍຜູ້ນີ້ແມ່ນໂອດນີເອນ ລູກຊາຍຂອງເກນາດຜູ້ທີ່ເປັນນ້ອງຊາຍຂອງກາເລັບ.

10ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວລົງມາຄວບຄຸມລາວ ແລະລາວໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງຊາດອິດສະຣາເອນ. ໂອດນີເອນໄດ້ອອກໄປເຮັດເສິກ ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມອບກະສັດກູຊານ-ຣິຊາທາອິມແຫ່ງອາຣາມໃຫ້ຢູ່ໃນກຳມືຂອງລາວ ແລະມືຂອງລາວກໍເອົາຊະນະຕໍ່ກູຊານ-ຣິຊາທາອິມ.

11ປະເທດຊາດບ້ານເມືອງໄດ້ມີຄວາມສະຫງົບສຸກເປັນເວລາສີ່ສິບປີ ແລ້ວໂອດນີເອນລູກຊາຍຂອງເກນາດກໍໄດ້ຕາຍໄປ.

12ຕໍ່ມາ ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນໄດ້ພາກັນເຮັດບາບຕໍ່ສາຍຕາພຣະເຈົ້າຢາເວອີກ. ດ້ວຍເຫດນີ້ພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງໃຫ້ເຈົ້າເອກໂລນກະສັດແຫ່ງໂມອາບ ມີກຳລັງເຂັ້ມແຂງກວ່າມາຕໍ່ສູ້ຊາດອິດສະຣາເອນ, ຍ້ອນວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ພາກັນເຮັດບາບຕໍ່ສາຍຕາພຣະເຈົ້າຢາເວ.

13ເຈົ້າເອກໂລນໄດ້ຮ່ວມມືກັບພວກອຳໂມນ ແລະພວກອາມາເຫຼັກ ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ຊະນະຊາດອິດສະຣາເອນ ແລະຢຶດເຢຣິໂກເມືອງແຫ່ງຕົ້ນຕານ.

14ຊາດອິດສະຣາເອນໄດ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງເຈົ້າເອກໂລນ ເປັນເວລາສິບແປດປີ.

15ແລ້ວຊາວອິດສະຣາເອນກໍຮ້ອງຫາພຣະເຈົ້າຢາເວອີກ ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສົ່ງຊາຍຄົນໜຶ່ງມາຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນ. ຊາຍຄົນນີ້ແມ່ນເອຮຸດ ຄົນແຮງກໍ້າຊ້າຍຜູ້ທີ່ເປັນລູກຊາຍຂອງເກຣາຈາກເຜົ່າເບັນຢາມິນ. ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນໄດ້ໃຊ້ເອຮຸດນຳເອົາຂອງຂວັນ ໄປມອບໃຫ້ກະສັດເອກໂລນແຫ່ງໂມອາບ.

16ດັ່ງນັ້ນ ເອຮຸດຈຶ່ງຕີດາບສອງຄົມດວງໜຶ່ງ ຍາວປະມານຫ້າສິບເຊັນ. ລາວເຊື່ອງດາບນັ້ນໄວ້ໃຕ້ເຄື່ອງນຸ່ງເບື້ອງຂວາມື.

17ແລ້ວລາວກໍນຳເອົາຂອງຂວັນໄປມອບໃຫ້ກະສັດເອກໂລນ ຜູ້ທີ່ເປັນຄົນຕຸ້ຍພີ້.

18ເມື່ອເອຮຸດນຳເອົາຂອງຂວັນມາມອບໃຫ້ເຈົ້າເອກໂລນແລ້ວ ລາວຈຶ່ງໃຊ້ຄົນທີ່ຫາມຂອງຂວັນມານັ້ນກັບຄືນເມືອ.

19ສ່ວນເອຮຸດເອງໄດ້ກັບໄປທີ່ເສົາຫີນແກະສະຫລັກທີ່ຢູ່ໃກ້ກັບກິນການ ແລ້ວກັບຄືນໄປບອກເຈົ້າເອກໂລນວ່າ, “ກະສັດທີ່ເຄົາຣົບ ຂ້ານ້ອຍມີຄວາມລັບຢາກຈະບອກທ່ານ.” ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດຈຶ່ງສັ່ງຄົນຮັບໃຊ້ວ່າ, “ຈົ່ງໃຫ້ພວກເຮົາຢູ່ຕາມລຳພັງເຖີດ” ແລະພວກຄົນຮັບໃຊ້ກໍພາກັນອອກໄປ.

20ແລ້ວໃນຂະນະທີ່ກະສັດກຳລັງນັ່ງຢູ່ໃນຫ້ອງອາກາດເຢັນແຕ່ຜູ້ດຽວທີ່ເທິງດາດຟ້ານັ້ນ ເອຮຸດກໍເຂົ້າໄປຫາເພິ່ນ ແລະເວົ້າວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍມີຖ້ອຍຄຳຈາກພຣະເຈົ້າສຳລັບທ່ານ.” ກະສັດຈຶ່ງລຸກຢືນຂຶ້ນ.

21ເອຮຸດໃຊ້ມືຊ້າຍຖອດເອົາດາບຈາກທາງຂວາມືແທງທີ່ທ້ອງຂອງກະສັດ.

22ດາບທັງດວງໄດ້ທະລຸເຂົ້າໄປໃນທ້ອງ ແລະໄຂມັນຫຸ້ມດາບນັ້ນໄວ້. ເອຮຸດບໍ່ໄດ້ດຶງດາບອອກຈາກທ້ອງຂອງກະສັດ ແລະມັນຊອດອອກທາງຫລັງຂອງເພິ່ນ.

23ແລ້ວເອຮຸດກໍອອກມາຂ້າງນອກ, ອັດປະຕູໃສ່ໄລໄວ້.

24ຫຼັງຈາກນັ້ນ ລາວກໍປົບໜີໄປ. ເມື່ອພວກຄົນຮັບໃຊ້ໄດ້ເຫັນປະຕູອັດໄວ້ ພວກເຂົາຈຶ່ງຄິດວ່າກະສັດກຳລັງຢູ່ໃນຫ້ອງນໍ້າ.

25ພວກເຂົາຄອຍຖ້າຢູ່ຕັ້ງດົນນານ ແຕ່ກໍບໍ່ເຫັນກະສັດໄຂປະຕູອອກມາ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເອົາກະແຈໄປໄຂເບິ່ງ ແລະພົບຜູ້ເປັນນາຍຂອງຕົນນອນຕາຍຢູ່ກາງພື້ນ.

26ເອຮຸດໄດ້ແລ່ນປົບໜີໄປໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຄອຍຖ້າຢູ່. ລາວຜ່ານທາງເສົາຫີນແກະສະຫລັກ ແລະປົບໜີໄປທີ່ເມືອງເສອີຣາ.

27ເມື່ອມາຮອດເຂດເນີນພູເອຟຣາອິມ ລາວຈຶ່ງເປົ່າແກລະດົມພົນເອົາທະຫານອິດສະຣາເອນອອກສູ້ຮົບ; ແລ້ວລາວກໍນຳພາພວກເຂົາລົງຈາກເນີນພູໄປ.

28ລາວສັ່ງພວກທະຫານວ່າ, “ຈົ່ງຕາມຂ້ອຍມາ ພຣະເຈົ້າຢາເວໃຫ້ພວກເຈົ້າຊະນະຊາວໂມອາບ ສັດຕູຂອງພວກເຈົ້າແລ້ວ.” ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຕາມເອຮຸດລົງໄປຢຶດແຄມທ່າຂອງແມ່ນໍ້າຈໍແດນ ບ່ອນທີ່ຊາວໂມອາບໃຊ້ຂ້າມໄປມາ ແລະບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຜູ້ໃດຂ້າມແມ່ນໍ້າໄປເດັດຂາດ.

29ໃນມື້ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຂ້າທະຫານຊາວໂມອາບຜູ້ເກັ່ງກ້າຕາຍປະມານສິບພັນຄົນ ໂດຍບໍ່ມີໃຜລອດໜີໄປໄດ້.

30ຊາວອິດສະຣາເອນໄດ້ຊະນະຊາວໂມອາບ ແລ້ວປະເທດຊາດບ້ານເມືອງກໍມີຄວາມສະຫງົບສຸກເປັນເວລາແປດສິບປີ.

31ຜູ້ນຳຄົນຕໍ່ມາແມ່ນຊຳຄາ ລູກຊາຍຂອງອານາດ. ລາວກໍເປັນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຊ່ວຍຊາວອິດສະຣາເອນໃຫ້ພົ້ນ ແລະໂດຍໃຊ້ໄມ້ບັງຄັບງົວຂ້າພວກຟີລິດສະຕິນຈຳນວນຫົກຮ້ອຍຄົນ.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →