Judges 17

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1ຍັງມີຊາຍຄົນໜຶ່ງຊື່ວ່າ ມີກາ. ລາວອາໄສຢູ່ໃນແຖບເນີນພູເອຟຣາອິມ.

2ລາວເວົ້າຕໍ່ແມ່ຂອງລາວວ່າ, “ເວລາຄົນລັກເອົາເງິນໜຶ່ງພັນໜຶ່ງຮ້ອຍຫລຽນ ຂອງແມ່ໄປນັ້ນ ລູກໄດ້ຍິນວ່າແມ່ສາບແຊ່ງຄົນຂີ້ລັກ. ນີ້ເດ ເງິນຈຳນວນນັ້ນ ລູກເອງເປັນຜູ້ເອົາໄປ.” ແມ່ຈຶ່ງເວົ້າຕໍ່ລາວວ່າ, “ລູກເອີຍ ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢາເວອວຍພອນເຈົ້າເຖີດ”

3ແລ້ວມີກາກໍເອົາເງິນສົ່ງຄືນໃຫ້ແມ່ຂອງຕົນ. ນາງເວົ້າວ່າ, “ເພື່ອໃຫ້ລູກຂອງແມ່ພົ້ນຈາກຄຳສາບແຊ່ງ ແມ່ຂໍຖວາຍເງິນຈຳນວນນີ້ຢ່າງໃຈຈິງແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ. ເຈົ້າຈະຕ້ອງເອົາເງິນນີ້ໄປໃຊ້ເຄືອບຮູບເຄົາຣົບເປັນໄມ້. ບັດນີ້ ແມ່ຂໍເອົາເງິນນີ້ມອບຄືນໃຫ້ເຈົ້າ.”

4ແລ້ວມີກາກໍສົ່ງເງິນນັ້ນຄືນໃຫ້ແມ່ຂອງຕົນ. ຜູ້ເປັນແມ່ຈຶ່ງເອົາເງິນສອງຮ້ອຍຫລຽນ ໄປໃຫ້ຊ່າງຕີເງິນ. ຊ່າງຕີເງິນຈຶ່ງເອົາເງິນຈຳນວນນີ້ເຄືອບຮູບເຄົາຣົບທີ່ເຮັດດ້ວຍໄມ້. ແລ້ວຮູບເຄົາຣົບນັ້ນກໍຖືກນຳມາຕັ້ງໄວ້ໃນເຮືອນຂອງມີກາ.

5ສະນັ້ນ ມີກາຈຶ່ງມີບ່ອນຂາບໄຫວ້ສ່ວນຕົວ. ລາວຍັງໄດ້ເຮັດຮູບເຄົາຣົບບາງຮູບແລະເອໂຟດຜືນໜຶ່ງ ແລ້ວກໍແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກລູກຊາຍຂອງຕົນເປັນປະໂຣຫິດ.

6ໃນສະໄໝນັ້ນ ຊາດອິດສະຣາເອນບໍ່ທັນມີກະສັດເທື່ອ ແລະຕ່າງຄົນຕ່າງກໍເຮັດຕາມໃຈມັກຂອງໃຜລາວ.

7ເວລານັ້ນຍັງມີຊາຍໜຸ່ມຊາວເລວີຜູ້ໜຶ່ງ ທີ່ເຄີຍຢູ່ເມືອງເບັດເລເຮັມໃນແຂວງຢູດາຍ.

8ລາວໄດ້ໜີຈາກເມືອງເບັດເລເຮັມເພື່ອໄປຊອກຫາບ່ອນຢູ່ໃນທີ່ອື່ນ. ໃນຂະນະທີ່ເດີນທາງໄປນັ້ນ ລາວໄດ້ແວ່ເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງມີກາ ຊຶ່ງຢູ່ທາງແຖບເນີນພູເອຟຣາອິມ.

9ມີກາຈຶ່ງຖາມລາວວ່າ, “ເຈົ້າມາແຕ່ໃສ?” ລາວຕອບວ່າ, “ຂ້ອຍມາແຕ່ເມືອງເບັດເລເຮັມ ຂ້ອຍເປັນຄົນເລວີ ແລະກຳລັງຊອກຫາບ່ອນຢູ່ອາໄສ.”

10ມີກາຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ຢູ່ກັບຂ້ອຍສາ ມາເປັນທີ່ປຶກສາແລະເປັນປະໂຣຫິດຂອງຂ້ອຍ. ທຸກປີໃດຂ້ອຍຈະຈ່າຍເງິນໃຫ້ເຈົ້າສິບຫລຽນ ພ້ອມທັງເຄື່ອງນຸ່ງແລະອາຫານການກິນ.”

11ຝ່າຍຊາຍໜຸ່ມເລວີກໍຕົກລົງຢູ່ກັບມີກາ ແລະເພິ່ນຖືລາວເປັນດັ່ງລູກຊາຍຄົນໜຶ່ງຂອງຕົນ.

12ມີກາແຕ່ງຕັ້ງລາວໃຫ້ເປັນປະໂຣຫິດ ແລະທັງໃຫ້ລາວອາໄສຢູ່ໃນເຮືອນນຳດ້ວຍ.

13ມີກາຈຶ່ງເວົ້າກັບຕົນເອງວ່າ, “ບັດນີ້ ຂ້ອຍຮູ້ວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວຈະໃຫ້ຂ້ອຍຮັ່ງມີເປັນດີ ເພາະຂ້ອຍໄດ້ຄົນເລວີເປັນປະໂຣຫິດສຳລັບຂ້ອຍ.”

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →