1 Corinthians 13

Malayalam (BSI) 2016 (സത്യവേദപുസ്തകം C.L. (BSI))

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1ഞാന്‍ മനുഷ്യരുടെയും മാലാഖമാരുടെയും ഭാഷകളില്‍ സംസാരിച്ചാലും സ്നേഹമില്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ മുഴങ്ങുന്ന ചേങ്ങലയോ ചിലമ്പുന്ന ഇലത്താളമോ ആയിരിക്കും.

2എനിക്കു പ്രവാചകന്‍റെ സിദ്ധി ഉണ്ടായിരുന്നേക്കാം; എല്ലാ നിഗൂഢരഹസ്യങ്ങളും എല്ലാ ജ്ഞാനവും ഞാന്‍ ഗ്രഹിച്ചെന്നു വരാം. മലകളെ മാറ്റുവാന്‍ തക്ക വിശ്വാസവും എനിക്ക് ഉണ്ടായിരിക്കാം. എങ്കിലും സ്നേഹമില്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഏതുമില്ല.

3എനിക്കുള്ള സര്‍വസ്വവും ദാനം ചെയ്താലും എന്‍റെ ശരീരം തന്നെ ദഹിപ്പിക്കുവാന്‍ ഏല്പിച്ചുകൊടുത്താലും എനിക്കു സ്നേഹമില്ലെങ്കില്‍ എല്ലാം നിഷ്ഫലം.

4സ്നേഹം അങ്ങേയറ്റം ക്ഷമിക്കുന്നു; ദയാപൂര്‍വം വര്‍ത്തിക്കുന്നു; സ്നേഹം അസൂയപ്പെടുന്നില്ല; ആത്മപ്രശംസ ചെയ്യുന്നുമില്ല. സ്നേഹം അഹങ്കരിക്കുന്നില്ല; പരുഷമായി പെരുമാറുന്നില്ല;

5സ്വാര്‍ഥതാത്പര്യം മുറുകെ പിടിക്കുന്നില്ല. സ്നേഹം ക്ഷോഭിക്കുന്നില്ല; അന്യരുടെ അപരാധങ്ങള്‍ കണക്കെഴുതി സൂക്ഷിക്കുന്നുമില്ല.

6അത് അധര്‍മത്തില്‍ സന്തോഷിക്കാതെ സത്യത്തില്‍ ആനന്ദംകൊള്ളുന്നു.

7സ്നേഹം എല്ലാം വഹിക്കുന്നു; എല്ലാം വിശ്വസിക്കുന്നു; എല്ലാം പ്രത്യാശിക്കുന്നു; എല്ലാം ക്ഷമയോടെ സഹിക്കുന്നു.

8സ്നേഹം അനശ്വരമാകുന്നു; പ്രവചനം മാറിപ്പോകും; അന്യഭാഷാഭാഷണം നിന്നുപോകും; ജ്ഞാനവും മറഞ്ഞുപോകും.

9എന്തെന്നാല്‍ നമ്മുടെ ജ്ഞാനം അപൂര്‍ണമാണ്; നമ്മുടെ പ്രവചനവും അപൂര്‍ണമാണ്.

10എന്നാല്‍ പൂര്‍ണമായതു വരുമ്പോള്‍ അപൂര്‍ണമായത് അപ്രത്യക്ഷമാകും.

11ഞാന്‍ ശിശുവായിരുന്നപ്പോള്‍ എന്‍റെ സംസാരവും എന്‍റെ ചിന്തയും എന്‍റെ നിഗമനങ്ങളും ശിശുവിന്‍റേതുപോലെ ആയിരുന്നു.

12പക്വത വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ശിശുസഹജമായവ പരിത്യജിച്ചു. ഇപ്പോള്‍ നാം കണ്ണാടിയില്‍ അവ്യക്തമായി കാണുന്നു; അന്നാകട്ടെ, അഭിമുഖം ദര്‍ശിക്കും. ഇപ്പോള്‍ എന്‍റെ അറിവ് പരിമിതമാണ്; അന്നാകട്ടെ, ദൈവം എന്നെ അറിയുന്നതുപോലെ ഞാനും പൂര്‍ണമായി അറിയും.

13വിശ്വാസം, പ്രത്യാശ, സ്നേഹം ഇവ മൂന്നും നിലനില്‌ക്കുന്നു. ഇവയില്‍ ഏറ്റവും മഹത്തായത് സ്നേഹംതന്നെ.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →