Jeremiah 14

Burmese MCLZV

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1မိုးေခါင္ျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ထာဝရဘုရား သည္ ငါ့အားမိန႔္ေတာ္မူသည္ကား၊

2``ယုဒျပည္သည္ငိုေႂကြးလ်က္ေန၏။ ယုဒၿမိဳ႕တို႔သည္ႏြမ္းလ်လ်က္ေန၏။ ယုဒျပည္အတြက္ဝမ္းနည္းေၾကကြဲၾက၏။ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သည္ေအာ္ဟစ္လ်က္ အကူအညီေတာင္းခံ၍ေန၏။

3ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝသူမ်ားသည္မိမိတို႔ အေစခံမ်ားကိုလႊတ္၍ ေရအခပ္ခိုင္းသည့္အတိုင္းအေစခံတို႔သည္ ေရကန္မ်ားသို႔သြားေရာက္ၾကေသာ္လည္း ေရကိုမေတြ႕ရၾက။ သူတို႔သည္အိုးေဟာင္းေလာင္းႏွင့္ျပန္လာရ ၾက၏။ သူတို႔သည္စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့ကာေဝခြဲမရ ျဖစ္လ်က္ ဦးေခါင္းျခဳံ၍ေနၾက၏။

4မိုးေခါင္သျဖင့္ေျမႀကီးသည္ေျခာက္ကပ္ လ်က္ေန၏။ လယ္သမားတို႔သည္စိတ္မခ်မ္းမသာေသာ ေၾကာင့္ ဦးေခါင္းျခဳံ၍ေနၾက၏။

5ကြင္းျပင္တြင္ျမက္မရွိေတာ့သျဖင့္သမင္မသည္ ေမြးခါစသားငယ္ကိုစြန႔္ပစ္၍ထားရ၏။

6ျမင္းရိုင္းတို႔သည္ေတာင္ထိပ္မ်ားတြင္ရပ္လ်က္ ေခြးအမ်ားကဲ့သို႔အသက္လု၍ရွူေနၾက၏။ သူတို႔သည္အစာငတ္မွုေၾကာင့္မ်က္စိမ်ား မွုံေဝလ်က္ေနၾက၏။

7ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္ကငါ့အား `ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔သည္မိမိတို႔အျပစ္မ်ား၏ စြပ္စြဲျခင္းကိုခံ၍ေနရေသာ္လည္း၊ အို ထာဝရဘုရား၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔အားကိုယ္ေတာ္ရွင္၏ နာမေတာ္ကိုေထာက္၍ကူမေတာ္မူပါ။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔သည္ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ကိုယ္ေတာ္ရွင္ကို ေက်ာခိုင္းမိၾကပါၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္အားျပစ္မွားမိၾကပါၿပီ။

8ကိုယ္ေတာ္ရွင္သာလၽွင္ဣသေရလအမ်ိဳးသား တို႔၏ ေမၽွာ္လင့္ရာျဖစ္ေတာ္မူပါ၏။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ဒုကၡေရာက္ေသာအခါ ကူမေတာ္မူေသာအရွင္ျဖစ္ေတာ္မူပါ၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ျပည္တြင္ဧည့္သည္ကဲ့သို႔၊ တစ္ညဥ့္မၽွသာတည္းခိုသည့္ခရီးသည္ကဲ့သို႔ ျပဳေတာ္မူပါသနည္း။

9အဘယ္ေၾကာင့္ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ အငိုက္မိသူကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ကူမနိုင္စြမ္းမရွိသည့္စစ္သူရဲကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း ျဖစ္ေတာ္မူပါသနည္း။ အို ထာဝရဘုရား၊ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္အမွန္ပင္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ႏွင့္အတူရွိေတာ္မူပါ၏။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ရွင္၏ နာမေတာ္ကိုေဆာင္ေသာသူျဖစ္ၾကပါ၏။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔အားစြန႔္ပစ္ေတာ္မမူပါ ႏွင့္' ဟုေလၽွာက္ထားၾက၏။''

10ထာဝရဘုရားသည္ထိုသူတို႔အေၾကာင္း ႏွင့္ပတ္သက္၍``သူတို႔သည္ငါ့ထံမွထြက္ ေျပးရန္ႏွစ္သက္ၾက၏။ မိမိတို႔ေျခကို မခ်ဳပ္တည္းလိုၾက။ ထို႔ေၾကာင့္ငါသည္သူ တို႔ကိုမႏွစ္သက္။ သူတို႔ျပဳခဲ့သည့္ဒုစရိုက္ မ်ားကိုေအာက္ေမ့သတိရ၍ သူတို႔အား အျပစ္ဒဏ္ခတ္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

11ထာဝရဘုရားက ငါ့အား``သင္သည္ထိုသူ တို႔ကိုကူမရန္ငါ့အားမေလၽွာက္ထားႏွင့္။-

12အကယ္၍သူတို႔သည္အစာေရွာင္၍ပင္ အကူအညီဟစ္ေအာ္ေတာင္းခံၾကေစ ကာမူ ငါသည္လူတို႔၏ဟစ္ေအာ္သံကို နားေထာင္လိမ့္မည္မဟုတ္။ အကယ္၍သူ တို႔သည္ငါ့အားမီးရွို႔ရာယဇ္မ်ားႏွင့္ ပူေဇာ္သကာမ်ားကိုပင္ဆက္သေသာ္ လည္း ငါသည္သူတို႔အားႏွစ္သက္လိမ့္ မည္မဟုတ္။ ယင္းသို႔ႏွစ္သက္မည့္အစား သူတို႔အားစစ္ပြဲမ်ားတြင္က်ဆုံးေစမည္။ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းေဘး၊ အနာေရာဂါ ေဘးသင့္၍ေသေစမည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ ပါ၏။

13ထိုအခါငါက``အရွင္ထာဝရဘုရား၊ ဤ ျပည္တြင္စစ္မက္အႏၲရာယ္၊ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါး ျခင္းေဘးအႏၲရာယ္က်ေရာက္လိမ့္မည္မဟုတ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာမွုသာလၽွင္ရွိလိမ့္မည္ဟု ပေရာဖက္မ်ားေဟာေျပာလ်က္ေနၾကသည္ ကိုကိုယ္ေတာ္ရွင္သိေတာ္မူပါ၏'' ဟု ေလၽွာက္၏။

14သို႔ရာတြင္ထာဝရဘုရားက``ပေရာဖက္တို႔ သည္ ငါ၏နာမေတာ္ကိုအမွီျပဳ၍ လိမ္လည္ ေျပာဆိုေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ငါသည္သူတို႔ ကိုမေစလႊတ္ခဲ့။ သူတို႔အားအဘယ္သို႔မၽွ လည္းမမွာၾကား။ အဘယ္ဗ်ာဒိတ္ကိုမၽွ လည္းငါမေပးခဲ့။ သူတို႔ေဖာ္ျပသည့္ဗ်ာဒိတ္ ႐ူပါ႐ုံတို႔သည္ငါျပသည့္႐ူပါ႐ုံမ်ား မဟုတ္။ သူတို႔ႀကိဳတင္ေဟာေျပာမွုမ်ား သည္အခ်ည္းႏွီးေဟာေျပာမွုမ်ားသာ လၽွင္ျဖစ္၏။-

15ငါမေစလႊတ္ဘဲငါ၏နာမေတာ္ကိုအမွီ ျပဳ၍ ဤျပည္တြင္စစ္မက္ႏွင့္ငတ္မြတ္ေခါင္းပါး ျခင္းေဘးအႏၲရာယ္က်ေရာက္လိမ့္မည္မဟုတ္ ဟု ေဟာေျပာၾကသူပေရာဖက္တို႔အားအဘယ္ သို႔ငါျပဳမည္ကို သင့္အားငါထာဝရဘုရား ေဖာ္ျပမည္။ ငါသည္သူတို႔အားစစ္ပြဲတြင္ က်ဆုံးေစမည္။ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္း ေဘးသင့္၍ေသေစမည္။-

16သူတို႔ေဟာေျပာသည္ကိုၾကားနာၾကသူတို႔ သည္လည္း သူတို႔ကဲ့သို႔ေသၾကလိမ့္မည္။ ငတ္ မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းေဘးႏွင့္ စစ္ေဘးတို႔ေၾကာင့္ သူတို႔၏အေလာင္းမ်ားကိုေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ လမ္းမ်ားေပၚတြင္စြန႔္ပစ္၍ထားၾကလိမ့္မည္။ ယင္းတို႔ကိုအဘယ္သူမၽွသၿဂႋဳဟ္ၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္။ ဇနီးသားသမီးမ်ားပါမက်န္၊ ထို သူအားလုံးပင္ဤနည္းအတိုင္းျဖစ္ရၾက လိမ့္မည္။ မိမိတို႔၏ယုတ္မာမွုမ်ားအတြက္ သူတို႔အားငါဒဏ္ခတ္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

17ငါ၏ေၾကကြဲမွုကိုျပည္သူတို႔အားဤသို႔ ေျပာျပရန္ငါ့အားထာဝရဘုရားအမိန႔္ ေပးေတာ္မူ၏။ ``ငါ၏မ်က္စိမ်ားသည္ေန႔ညဥ့္မျပတ္ မ်က္ရည္ထြက္လ်က္ေနပါေစေသာ။ ငါ့အမ်ိဳးသားတို႔သည္ျပင္းစြာ ဒဏ္ရာရလ်က္ မ်ားစြာနာက်င္လ်က္ရွိသျဖင့္၊ငါသည္အဘယ္ အခါ၌မၽွအငိုမတိတ္နိုင္ဘဲရွိပါေစေသာ။

18လယ္ျပင္မ်ားသို႔သြားေသာအခါစစ္ပြဲတြင္ က်ဆုံးသူမ်ားကိုငါျမင္ရ၏။ ၿမိဳ႕မ်ားသို႔ဝင္ေသာအခါလူတို႔အစာငတ္၍ ေသၾကသည္ကိုျမင္ရ၏။ ပေရာဖက္မ်ားႏွင့္ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ားသည္ မိမိတို႔အဘယ္သို႔ေသာအမွုကိုျပဳလ်က္ ေနမွန္းမသိဘဲ၊ အလုပ္တာဝန္မ်ားကိုထမ္းေဆာင္ေနၾက၏။''

19အို ထာဝရဘုရား၊ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ယုဒ ျပည္ကို အၿပီးအပိုင္ပစ္ပယ္ေတာ္မူပါၿပီေလာ။ ဇိအုန္ၿမိဳ႕သားတို႔အားမုန္းတီးရြံရွာေတာ္ မူပါသေလာ။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔၏အနာကိုကုသ၍ မရနိုင္သည့္တိုင္ေအာင္ အဘယ္ေၾကာင့္ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔အား၊ဤမၽွျပင္းထန္စြာ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရေစေတာ္မူပါသနည္း။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔သည္ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာမွုကို ေစာင့္ေမၽွာ္ၾကေသာ္လည္းအခ်ည္းႏွီးသာ ျဖစ္ပါ၏။ အနာေပ်ာက္လိမ့္မည္ဟုေမၽွာ္လင့္ၾကေသာ္လည္း ထိတ္လန႔္၍သာလာရၾကပါ၏။

20အို ထာဝရဘုရား၊ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔သည္ မိမိတို႔အျပစ္ႏွင့္ဘိုးေဘးမ်ား၏အျပစ္ မ်ားကို ေဖာ္ျပဝန္ခံပါ၏။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ရွင္အား ျပစ္မွားၾကပါၿပီ။

21ကိုယ္ေတာ္ရွင္၏နာမေတာ္ကိုေထာက္၍ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔အားစက္ဆုပ္ရြံရွာေတာ္မမူ ပါႏွင့္။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္၏ဘုန္းအသေရကိုေဆာင္သည့္ ရာဇပလႅင္တည္းဟူေသာေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ကို အသေရပ်က္ေစေတာ္မမူပါႏွင့္။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ႏွင့္ျပဳေတာ္ မူေသာ ပဋိညာဥ္ကိုဖ်က္ေတာ္မမူပါႏွင့္။

22လူမ်ိဳးတကာတို႔ကိုးကြယ္သည့္႐ုပ္တုမ်ား သည္ မိုးကိုမရြာေစနိုင္ပါ။ ေကာင္းကင္သည္အလိုအေလ်ာက္မိုးေရ ေပါက္မ်ား က်လာေအာင္မတတ္နိုင္ပါ။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္သာလၽွင္ဤအမွုမ်ားကို ျပဳေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရ ဘုရား၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ရွင္ကို ေမၽွာ္ကိုးၾကပါ၏။

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →