Jeremiah 15

Burmese MCLZV

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1ထိုေနာက္ထာဝရဘုရားက ငါ့အား``အကယ္ ၍ေမာေရွႏွင့္ရွေမြလတို႔ဤတြင္ရပ္လ်က္ ငါ့ အားေတာင္းပန္ေလၽွာက္လဲၾကေစကာမူ ငါ သည္ဤသူတို႔အားက႐ုဏာျပလိမ့္မည္ မဟုတ္။ သူတို႔အားငါ၏ေရွ႕ေမွာက္မွထြက္ ခြာသြားေစရန္ႏွင္ထုတ္ေလာ့။-

2သူတို႔ကမိမိတို႔သည္အဘယ္အရပ္သို႔ သြားရပါမည္နည္းဟု သင့္အားေမးေသာ အခါဤသို႔ေျပာၾကားေလာ့။ ``သင္တို႔အခ်ိဳ႕သည္အနာေရာဂါေဘး သင့္ၿပီး ေသရၾကမည္ျဖစ္၍ အနာေရာဂါျဖစ္ပြားရာသို႔လည္းေကာင္း၊ အခ်ိဳ႕တို႔မွာစစ္ပြဲတြင္က်ဆုံးရၾကမည္ျဖစ္၍ စစ္မက္ျဖစ္ပြားရာသို႔၊အခ်ိဳ႕တို႔ကားငတ္မြတ္ ေခါင္းပါးျခင္းေဘးသင့္၍ ေသရၾကမည္ျဖစ္၍ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးရာသို႔၊ အခ်ိဳ႕သူတို႔မွာမူသုံ႔ပန္းအျဖစ္ဖမ္းဆီး ေခၚေဆာင္ျခင္းခံရၾကမည္ျဖစ္၍၊ အဖမ္းခံရၾကမည့္အရပ္သို႔သြားရမည္ဟု'' ငါအားမိန႔္ေတာ္မူ၏။''

3သူတို႔အေပၚသို႔ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာေဘးအႏၲရာယ္ ေလးပါးသက္ေရာက္ေစရန္ ငါထာဝရဘုရား ဆုံးျဖတ္ထားေတာ္မူေလၿပီ။ သူတို႔သည္စစ္ပြဲ တြင္အသတ္ခံရၾကလိမ့္မည္။ သူတို႔၏အေလာင္း မ်ားကိုေခြးတို႔ဆြဲယူသြားၾကလိမ့္မည္။ ထို အေသေကာင္တို႔ကိုငွက္မ်ားထိုးၾကလိမ့္မည္။ ႂကြင္းက်န္သည့္အသားကိုေတာသားရဲတို႔ ကိုက္စားၾကလိမ့္မည္။-

4ယုဒျပည္တြင္ေဟဇကိ၏သားမနာေရွမင္း ျပဳစဥ္အခါကေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕တြင္ျပဳက်င့္ ခဲ့သည့္အမွုေၾကာင့္ ငါသည္ကမၻာေပၚရွိလူ အေပါင္းတို႔အားထိုသူတို႔ကိုျမင္၍ထိတ္ လန႔္တုန္လွုပ္ေစမည္။

5``ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သားတို႔၊သင္တို႔အား အဘယ္သူသနားမည္နည္း။ သင္တို႔အတြက္အဘယ္သူဝမ္းနည္း ပူေဆြးမည္နည္း။ အဘယ္သူသည္လမ္းတြင္ရပ္လ်က္သင္တို႔၏ က်န္းမာမွုကိုေမးျမန္းမည္နည္း။

6သင္တို႔သည္ငါ့အားပစ္ပယ္ၾကေလၿပီ။ သင္တို႔သည္ငါ့အားေက်ာခိုင္းၾကေလၿပီ။ ငါသည္အမ်က္ေဒါသခ်ဳပ္တည္းမွုကို ၿငီးေငြ႕ၿပီျဖစ္သျဖင့္ လက္ေတာ္ကိုဆန႔္၍သင္တို႔အားဖ်က္ဆီးေလၿပီ'' ဟုထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူ၏။

7``ေလတြင္လြင့္ပါသြားသည့္ဖြဲကဲ့သို႔သင္တို႔ အား ဤျပည္ရွိအၿမိဳ႕ၿမိဳ႕တို႔၌ကြဲလြင့္သြားေစေလၿပီ။ ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္၊ သင္တို႔သည္မိမိတို႔၏ ဆိုးညစ္သည့္ လမ္းစဥ္ကိုမစြန႔္ၾကသျဖင့္၊ သင္တို႔အားဝမ္းနည္းေၾကကြဲေစ၍ ငါသုတ္သင္ပယ္ရွင္းခဲ့ေလၿပီ။

8ငါသည္သင္တို႔၏အမ်ိဳးသမီးမ်ားအား မုဆိုးမျဖစ္လ်က္ အေရအတြက္အားျဖင့္ပင္လယ္ကမ္းေျခ သဲလုံးမကမ်ားေလၿပီ။ ငါသည္ငယ္ရြယ္သူတို႔အားမြန္းတည့္ခ်ိန္၌ သုတ္သင္ျခင္းျဖင့္ သူတို႔၏မိခင္မ်ားပူေဆြးရၾကသည္။ သူတို႔သည္႐ုတ္တရက္ထိတ္လန႔္တုန္လွုပ္ကာ ပူပင္ေသာကေရာက္ရၾကေလၿပီ။

9သားသမီးခုနစ္ေယာက္ဆုံးရွုံးရသည့္မိခင္သည္ ေမ့ေျမာေသဆုံးသြားေလၿပီ။ သူ၏ေန႔အလင္းသည္ေမွာင္မိုက္သို႔ေျပာင္းလဲ ေလၿပီ။ သူသည္အရွက္ရလ်က္မွိုင္ေတြကာေနရေလၿပီ။ သင္တို႔အနက္အသက္မေသဘဲ က်န္ရွိေနေသးေသာသူတို႔အားငါသည္ ရန္သူမ်ားကိုအသတ္ခိုင္းမည္။ ဤကားငါထာဝရဘုရားႁမြက္ဟသည့္ စကားျဖစ္၏။''

10ငါသည္ေပ်ာ္ရႊင္မွုကင္းမဲ့သူျဖစ္ပါသည္ တကား။ ငါ၏အမိသည္အဘယ္ေၾကာင့္ငါ့အား ဤေလာကထဲသို႔ေမြးထုတ္ပါသနည္း။ ဤျပည္ တြင္ရွိသမၽွေသာသူတို႔ႏွင့္ငါသည္စကား မ်ားရျငင္းခုံရပါ၏။ ငါသည္သူတစ္ပါး တို႔အားလည္းေကာင္း၊ သူတစ္ပါးတို႔ထံမွ လည္းေကာင္းေငြေၾကးမေခ်းငွားခဲ့။ သို႔ ပါလ်က္လူအေပါင္းတို႔သည္ငါ့အား က်ိန္ဆဲၾကပါ၏။-

11ထာဝရဘုရားက``ငါသည္ေကာင္းက်ိဳး ရေစအံ့ငွာသင့္ကိုကယ္ဆယ္မည္။ ေဘး အႏၲရာယ္ပူပင္ေသာကေရာက္ေသာအခ်ိန္ တြင္ သင္၏ရန္သူတို႔သည္အထံေတာ္သို႔ ေလၽွာက္လဲပန္ၾကားၾကလိမ့္မည္'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။-

12(သံကိုအထူးသျဖင့္ေျမာက္အရပ္မွရရွိ သည့္သံႏွင့္ေၾကးေရာေသာသံကိုအဘယ္ သူမၽွမခ်ိဳးျဖတ္နိုင္ပါ။)

13ထာဝရဘုရားကငါ့အား``ငါသည္တစ္ ျပည္လုံးတြင္ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္ကူးလြန္ သည့္အျပစ္မ်ားအတြက္ဒဏ္ခတ္မည္။ သူ တို႔၏စည္းစိမ္ဥစၥာေရႊေငြ၊ ရတနာမ်ား ကိုသိမ္းယူရန္ရန္သူမ်ားကိုေစလႊတ္မည္။-

14ငါ၏အမ်က္ေတာ္သည္မီးႏွင့္တူ၍ထာဝစဥ္ ေတာက္ေလာင္လ်က္ရွိသျဖင့္ ငါသည္မိမိလူ မ်ိဳးေတာ္အားသူတို႔မေရာက္ဘူးသည့္ျပည္ တြင္ရန္သူမ်ား၏အေစအပါးကိုခံေစ မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

15ထိုအခါငါက``ကိုယ္ေတာ္ရွင္သိရွိနားလည္ ေတာ္မူပါ၏။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ကိုေအာက္ေမ့ သတိရ၍ကူမေတာ္မူပါ။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးကို ညႇင္းဆဲႏွိပ္စက္သူတို႔အားလက္စားေခ်ရ ေသာအခြင့္ကိုေပးေတာ္မူပါ။ သူတို႔သည္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးအားသတ္ျဖတ္ၾကသည့္တိုင္ ေအာင္သည္းခံလ်က္ေနေတာ္မမူပါႏွင့္။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးအေစာ္ကားခံရသည္မွာ ကိုယ္ေတာ္ရွင္၏အတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္သည္ ကိုေအာက္ေမ့သတိရေတာ္မူပါ။-

16ကိုယ္ေတာ္ရွင္ဗ်ာဒိတ္ေပးေတာ္မူေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးသည္လုံးေစ့ပတ္ေစ့နားေထာင္ ပါ၏။ ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္တို႔သည္ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး ၏စိတ္ႏွလုံးကိုရႊင္ျပဳံးအားရေစပါ၏။ အနႏၲတန္ခိုးရွင္ဘုရားသခင္ထာဝရ ဘုရား၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးသည္ကိုယ္ေတာ္၏ နာမေတာ္ကိုေဆာင္ပါ၏။-

17ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးသည္အျခားသူမ်ားႏွင့္ ရယ္ေမာလ်က္ အေပ်ာ္အပါးလိုက္စားလ်က္ အခ်ိန္မျဖဳန္းပါ။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္ေပးအပ္ထား ေတာ္မူသည့္အလုပ္တာဝန္ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ မ်ိဳးသည္တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္းေနထိုင္ ကာအမ်က္ေဒါသႏွင့္ျပည့္၍လာပါ၏။-

18ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးသည္အဘယ္ေၾကာင့္ ဆက္လက္ ၍ေဝဒနာခံရပါသနည္း။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး ၏အနာမ်ားသည္အဘယ္ေၾကာင့္ ကုသ၍ မေပ်ာက္နိုင္ပါသနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ထို အနာမ်ားမက်က္ဘဲေနပါသနည္း။ ကိုယ္ ေတာ္ရွင္သည္ေႏြအခါခန္းေျခာက္သည့္ေခ်ာင္း ေရမထြက္သည့္စမ္းကဲ့သို႔ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး အားစိတ္ပ်က္ေစလိုေတာ္မူပါသေလာ'' ဟုေလၽွာက္၏။

19ယင္းသို႔ေလၽွာက္ထားေသာအခါ ထာဝရ ဘုရားက``အကယ္၍သင္သည္ေနာင္တရ မည္ဆိုလၽွင္ သင့္အားငါျပန္လက္ခံမည္။ သင္သည္လည္းငါ၏အေစခံျဖစ္ျပန္ရ လိမ့္မည္။ အကယ္၍သင္သည္တန္ဖိုးမဲ့ေသာ စကားကိုမေျပာဘဲအက်ိဳးရွိသည့္စကား ကိုေျပာမည္ဆိုက ငါ၏ပေရာဖက္ျဖစ္ျပန္ ရလိမ့္မည္။ ျပည္သူတို႔သည္သင္၏ထံသို႔ ျပန္လာၾကလိမ့္မည္။ သင္သည္သူတို႔ထံ သို႔သြားရန္မလိုေတာ့ေပ။-

20ထိုသူတို႔အားခုခံတိုက္ခိုက္နိုင္ရန္ ငါသည္ သင့္အားေၾကးဝါတံတိုင္းသဖြယ္ျဖစ္ေစမည္။ သူတို႔သည္သင့္ကိုတိုက္ခိုက္ၾကမည္ျဖစ္ေသာ္ လည္းသင့္ကိုႏွိမ္နင္းနိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္။ သင့္ ကိုကြယ္ကာေစာင့္ေရွာက္၍ေဘးမဲ့လုံျခဳံစြာ ထားရွိနိုင္ရန္ငါသည္သင္ႏွင့္အတူရွိေတာ္ မူမည္'' ဟုထာဝရဘုရားႁမြက္ဟသည့္ စကားျဖစ္၏။-

21``သင့္ကိုသူယုတ္မာတို႔၏လက္မွကယ္ဆယ္ ၍ အၾကမ္းဖက္သမားတို႔၏ေဘးမွကယ္ တင္မည္။''

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →