Jeremiah 50 — Burmese MCLZV

1ထာဝရဘုရားသည္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ထို ျပည္သူျပည္သားတို႔ကိုရည္မွတ္၍ငါ့ အားဗ်ာဒိတ္ေပးေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္က၊-

2``ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သည္က်ဆုံးေလၿပီ။ ထိုၿမိဳ႕ ၏ေမေရာဒပ္ ဘုရားသည္လည္းက်ိဳးပဲ့ေၾကမြ၍သြားေလၿပီ။ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ရွိစက္ဆုပ္ရြံရွာဖြယ္ေကာင္းသည့္ ႐ုပ္တုမ်ားသည္ အရွက္ကြဲလ်က္ေခ်မွုန္းျခင္းကိုခံရၾကပါသည္ တကား။ ဤသတင္းကိုထိုလူမ်ိဳးတကာတို႔အား ေျပာၾကားေၾကညာေလာ့။ အခ်က္ျပအလံဟူ၍ေၾကာ္ျငာေလာ့။ ထိုသတင္းကိုလၽွို႔ဝွက္၍မထားႏွင့္။

3``ေျမာက္အရပ္မွလူမ်ိဳးတစ္ရပ္သည္ဗာဗုလုန္ ၿမိဳ႕ကိုတိုက္ခိုက္ရန္ခ်ီတက္လာၿပီးလၽွင္ ထိုၿမိဳ႕ ကိုသဲကႏၲာရျဖစ္ေစၾကလိမ့္မည္။ လူႏွင့္တိရစၧာန္ မ်ားထြက္ေျပးၾကမည္ျဖစ္၍ထိုအရပ္သည္ လူသူဆိတ္ၿငိမ္ရာျဖစ္လိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္ မူ၏။

4ထာဝရဘုရားက``ထိုအခ်ိန္ကာလက် ေရာက္လာေသာအခါ ဣသေရလႏွင့္ယုဒ ျပည္သားတို႔သည္ငိုယိုကာ မိမိတို႔ဘုရားသခင္တည္းဟူေသာငါ့အားလိုက္လံရွာေဖြ ၾကလိမ့္မည္။-

5သူတို႔သည္ဇိအုန္ၿမိဳ႕သို႔သြားရာလမ္းကို ေမးျမန္းစုံစမ္းလ်က္ ထိုၿမိဳ႕သို႔ေရွ႕ရွု၍ သြားၾကလိမ့္မည္။ သူတို႔သည္ထာဝရ ဘုရားႏွင့္ထာဝစဥ္ပဋိညာဥ္ဖြဲ႕ၿပီးလၽွင္ ထိုပဋိညာဥ္ကိုအဘယ္အခါ၌မၽွခ်ိဳး ေဖာက္ၾကလိမ့္မည္မဟုတ္။

6``ငါ၏လူစုေတာ္သည္ေတာင္မ်ားေပၚတြင္ သိုးထိန္းတို႔ကလမ္းလြဲေစသည့္သိုးမ်ား ႏွင့္တူၾက၏။ သူတို႔သည္တစ္ေတာင္တက္ တစ္ေတာင္ဆင္းသြားလာကာ မိမိတို႔သိုးၿခံ ကိုေမ့ေလ်ာ့သြားသည့္သိုးမ်ားကဲ့သို႔ လွည့္လည္သြားလာခဲ့ၾကေလၿပီ။-

7သူတို႔သည္မိမိတို႔ႏွင့္ၾကဳံေတြ႕ရသူလူ အေပါင္းတို႔၏တိုက္ခိုက္မွုကိုခံရၾက၏။ သူတို႔၏ရန္သူမ်ားက`ထိုသူတို႔သည္ ထာဝရဘုရားကိုျပစ္မွားၾကသည္ျဖစ္၍ သူတို႔အားငါတို႔ျပဳသည့္အမွုသည္မမွား။ သူတို႔၏ဘိုးေဘးမ်ားသည္ထာဝရဘုရား ကိုယုံၾကည္ကိုးစားခဲ့သူမ်ားျဖစ္သျဖင့္ သူတို႔ကိုယ္တိုင္သည္လည္းကိုယ္ေတာ္အား သစၥာေစာင့္သင့္ၾကေပသည္' ဟုဆိုၾက၏။

8``အို ဣသေရလျပည္သားတို႔၊ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ မွထြက္ေျပးၾကေလာ့။ ထိုျပည္မွထြက္ခြာ သြားၾကေလာ့။ အဦးအဖ်ားထြက္ခြာ သြားၾကေလာ့။-

9ငါသည္ေျမာက္အရပ္ရွိခြန္အားႀကီးမား သည့္နိုင္ငံမ်ားကိုလွုံ႔ေဆာ္ကာ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ ကိုတိုက္ခိုက္ေစမည္။ သူတို႔သည္စစ္ေရးစစ္ ရာခင္းက်င္းလ်က္ထိုၿမိဳ႕ကိုတိုက္ခိုက္သိမ္း ယူၾကလိမ့္မည္။ သူတို႔သည္ပစ္မွတ္ကိုအစဥ္ ထိမွန္ေအာင္ပစ္ခတ္နိုင္သူမုဆိုးေက်ာ္ မ်ားကဲ့သို႔မိမိတို႔ေလးမ်ားကိုပစ္ခတ္ တတ္ၾက၏။-

10ဗာဗုလုန္ျပည္သည္လုယက္ျခင္းကိုခံရ လိမ့္မည္။ လုယက္သူတို႔သည္လည္း မိမိတို႔ အလိုရွိသည့္ပစၥည္းဥစၥာမွန္သမၽွကိုသိမ္း ယူၾကလိမ့္မည္။ ဤကားငါထာဝရဘုရား ႁမြက္ဟသည့္စကားျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

11ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သားတို႔၊ သင္တို႔သည္ငါ၏ နိုင္ငံေတာ္ကိုလုယက္ခဲ့ၾက၏။ သင္တို႔သည္ ေကာက္နယ္သည့္ႏြားမကဲ့သို႔ေသာ္လည္း ေကာင္း၊ ဟီလ်က္ေနေသာျမင္းကဲ့သို႔ေသာ္ လည္းေကာင္း ဝမ္းေျမာက္ရႊင္လန္းစြာသြား လာေနၾကေသာ္လည္း၊-

12သင္တို႔၏ၿမိဳ႕သည္အရွက္ကြဲ၍အသေရ ပ်က္လိမ့္မည္။ နိုင္ငံတကာတို႔တြင္ဗာဗုလုန္ နိုင္ငံသည္ အသိမ္ငယ္ဆုံးေသာနိုင္ငံျဖစ္ လိမ့္မည္။ ယင္းသည္ေျခာက္ေသြ႕၍ေရမရွိ သည့္သဲကႏၲာရျဖစ္လိမ့္မည္။-

13ငါ၏အမ်က္ေတာ္ေၾကာင့္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ တြင္ အဘယ္သူမၽွေနထိုင္ရၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္။ ထိုၿမိဳ႕သည္ယိုယြင္းပ်က္စီးလ်က္ က်န္ရစ္လိမ့္မည္။ အနီးမွျဖတ္သန္းသြား လာသူအေပါင္းတို႔သည္ထိုၿမိဳ႕ၾကဳံေတြ႕ ရသည့္အျဖစ္အပ်က္ကိုျမင္၍ လန႔္ဖ်ပ္ တုန္လွုပ္ကာအံ့ၾသ၍သြားၾကလိမ့္မည္။

14``ေလးသမားတို႔၊ စစ္ေရးစစ္ရာခင္းက်င္း လ်က္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ကိုတိုက္ခိုက္ဝိုင္းရံၾက ေလာ့။ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သည္ငါထာဝရဘုရား အားျပစ္မွားေလၿပီ။ သို႔ျဖစ္၍သင္တို႔၏ ျမားရွိသမၽွကိုထိုၿမိဳ႕ထဲသို႔ပစ္လႊတ္ ၾကေလာ့။-

15ၿမိဳ႕ပတ္လည္တြင္စစ္တိုက္သံမ်ားကိုေႂကြး ေၾကာ္ၾကေလာ့။ ယခုဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သည္ လက္နက္ခ်ေလၿပီ။ ၿမိဳ႕တံတိုင္းတို႔သည္ က်ိဳးေပါက္ၿပိဳက်သြားေလၿပီ။ ငါသည္ ဗာဗုလုန္အမ်ိဳးသားတို႔အားလက္စား ေခ်လ်က္ေနသည္ျဖစ္၍ သင္တို႔သည္သူတို႔ အေပၚ၌လက္စားေခ်ၾကေလာ့။ သူတစ္ပါး တို႔အားသူတို႔ျပဳက်င့္ခဲ့ၾကသည့္အတိုင္း သူတို႔အားျပဳက်င့္ၾကေလာ့။-

16ဗာဗုလုန္ျပည္တြင္ပ်ိဳးၾကဲခြင့္မျပဳၾက ႏွင့္။ သူတို႔ကိုလည္း အသီးအႏွံမ်ားရိတ္ သိမ္းခြင့္မေပးၾကႏွင့္။ ထိုအရပ္တြင္ေန ထိုင္လ်က္ရွိသည့္လူမ်ိဳးျခားမွန္သမၽွ သည္ ယခုစစ္ဆင္လ်က္ရွိသည့္တပ္မေတာ္ ကိုေၾကာက္သျဖင့္ မိမိတို႔ျပည္သို႔ျပန္ ၾကလိမ့္မည္။

17ထာဝရဘုရားက``ဣသေရလျပည္သား တို႔သည္ျခေသၤ့မ်ားကိုက္သျဖင့္ ကြဲလြင့္သြား သည့္သိုးမ်ားႏွင့္တူၾက၏။ ဦးစြာပထမ အာရွုရိဘုရင္သည္သူတို႔အားတိုက္ခိုက္၏။ ထိုေနာက္ဗာဗုလုန္ဘုရင္ေနဗုခဒ္ေနဇာ ကသူတို႔၏အရိုးမ်ားကိုတတိတိကိုက္ ဖဲ့ေလသည္။-

18ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ဣသေရလအမ်ိဳး သားတို႔၏ဘုရားသခင္အနႏၲတန္ခိုးရွင္ ငါထာဝရဘုရားသည္ အာရွုရိဘုရင္ ကိုအျပစ္ဒဏ္ခတ္သည့္နည္းတူေနဗုခဒ္ ေနဇာမင္းႏွင့္သူ၏နိုင္ငံကိုအျပစ္ဒဏ္ ခတ္မည္။-

19ဣသေရလျပည္သားတို႔အားမိမိတို႔ ျပည္သို႔ငါျပန္လည္ပို႔ေဆာင္မည္။ သူတို႔ သည္ကရေမလေတာင္ထိပ္ႏွင့္ဗာရွန္ေဒသ တြင္စိုက္ပ်ိဳးသည့္အသီးအႏွံမ်ားကိုစား ရၾကလိမ့္မည္။ ဧဖရိမ္ႏွင့္ဂိလဒ္နယ္ေျမ မ်ားတြင္ေပါက္ေရာက္သမၽွေသာအသီး အႏွံမ်ားကိုအဝစားရၾကလိမ့္မည္။-

20ထိုအခ်ိန္ကာလက်ေရာက္လာေသာအခါ ငါသည္မိမိအသက္ရွင္ခြင့္ေပးထားသူတို႔ ၏အျပစ္မ်ားကိုေျဖလြတ္ေျဖရွင္းမည္ျဖစ္ ၍ ဣသေရလျပည္တြင္အျပစ္ဒုစရိုက္တစ္ စုံတစ္ခုမၽွေတြ႕ရွိရလိမ့္မည္မဟုတ္။ ယုဒ ျပည္တြင္လည္းဆိုးညစ္မွုတစ္စုံတစ္ရာမၽွ ေတြ႕ရွိရလိမ့္မည္မဟုတ္။ ဤကားငါထာဝရ ဘုရားႁမြက္ဟသည့္စကားျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ ေတာ္မူ၏။

21``ပုန္ကန္တတ္ေသာျပည္သားႏွင့္ အျပစ္ဒဏ္ သင့္သည့္ျပည္သားတို႔အားတိုက္ခိုက္ၾက ေလာ့။ သူတို႔အားသတ္ျဖတ္သုတ္သင္ၾက ေလာ့။ ငါမိန႔္မွာသမၽွတို႔ကိုျပဳၾကေလာ့။ ဤကားငါထာဝရဘုရားႁမြက္ဟသည့္ စကားျဖစ္၏။-

22ထိုျပည္တြင္စစ္တိုက္သည့္အသံဗလံမ်ား ကိုၾကားရ၏။ ဆုံးပါးပ်က္စီးမွုကား ႀကီးလွေပ၏။-

23ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သည္တစ္ကမၻာလုံးကိုသံတူ ႏွင့္ရိုက္ႏွက္ခဲ့၏။ သို႔ရာတြင္ယခုအခါထို သံတူသည္အစိတ္စိတ္အႁမႊာႁမႊာက်ိဳးပဲ့၍ သြားေလၿပီတကား။ လူမ်ိဳးတကာတို႔သည္ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ၾကဳံေတြ႕ရသည့္အျဖစ္အပ်က္ ကိုျမင္၍လန႔္ဖ်ပ္တုန္လွုပ္ၾကကုန္၏။-

24အို ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕၊ သင္သည္ငါ့ကိုတိုက္ခိုက္ ခဲ့၏။ ငါေထာင္ထားသည့္ေထာင္ေခ်ာက္တြင္ အမွတ္မထင္ဖမ္းမိေလၿပီ။-

25ငါသည္အမ်က္ထြက္သျဖင့္မိမိ၏လက္ နက္တိုက္ကိုဖြင့္၍လက္နက္မ်ားကိုထုတ္ ယူေတာ္မူေလၿပီ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕တြင္အနႏၲတန္ခိုးရွင္ငါထာ ဝရဘုရားျပဳရန္အမွုရွိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။-

26ထိုၿမိဳ႕ကိုအဘက္ဘက္မွေန၍တိုက္ခိုက္ၾက ေလာ့။ စပါးက်ီမ်ားကိုေဖာက္ဖ်က္ၾကေလာ့။ တိုက္ခိုက္လုယက္၍ရေသာဥစၥာပစၥည္းတို႔ကို စပါးပုံမ်ားကဲ့သို႔စုပုံထားၾကေလာ့။ ၿမိဳ႕ ကိုသုတ္သင္ဖ်က္ဆီးၾကေလာ့။ အဘယ္ အရာကိုမၽွခ်န္လွပ္မထားၾကႏွင့္။-

27စစ္သည္တပ္သားအေပါင္းကိုသတ္ျဖတ္ၾက ေလာ့။ အစုလိုက္အျပဳံလိုက္သတ္ၾကေလာ့။ ဗာဗုလုန္ျပည္သားတို႔သည္အမဂၤလာရွိ ၾက၏။ သူတို႔အျပစ္ဒဏ္ခံရမည့္ေန႔ရက္ ကာလသည္က်ေရာက္လာေလၿပီ'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

28(ဗာဗုလုန္ျပည္မွလြတ္ေျမာက္လာေသာစစ္ ေျပးဒုကၡသည္မ်ားသည္ဇိအုန္ၿမိဳ႕သို႔လာ ေရာက္ၿပီးလၽွင္ ကိုယ္ေတာ္၏ဗိမာန္ေတာ္ကို ဗာဗုလုန္ျပည္သားတို႔ဖ်က္ဆီးၾကသည့္ အတြက္ ငါတို႔ဘုရားသခင္ထာဝရ ဘုရားသည္သူတို႔အားအဘယ္သို႔လက္ စားေခ်ေတာ္မူေၾကာင္းကိုေျပာျပၾက၏။)

29``ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ကိုတိုက္ခိုက္ရန္ေလးသမား တို႔အားေျပာၾကားၾကေလာ့။ ေလးႏွင့္ျမား ကိုအသုံးျပဳတတ္သူမွန္သမၽွကိုေစလႊတ္ ၾကေလာ့။ ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းရံထားၾကေလာ့။ အဘယ္ သူမၽွထြက္မေျပးေစႏွင့္။ ထိုၿမိဳ႕သားတို႔အား လက္စားေခ်ၾကေလာ့။ သူတို႔သည္ သူတစ္ပါး တို႔အားျပဳက်င့္ခဲ့ၾကသည့္အတိုင္းသူတို႔ အားျပဳက်င့္ၾကေလာ့။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆို ေသာ္သူတို႔သည္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ ၏သန႔္ရွင္းျမင့္ျမတ္ေတာ္မူေသာအရွင္ ျဖစ္သူငါ့ကိုမာနေထာင္လႊားစြာဆန႔္ က်င္ခဲ့ၾကၿပီ။-

30သူတို႔၏လူငယ္လူရြယ္မ်ားသည္ၿမိဳ႕လမ္း မ်ားေပၚတြင္အသတ္ခံရၾကလိမ့္မည္။ သူ တို႔၏စစ္သည္တပ္သားအေပါင္းတို႔သည္ လည္းထိုေန႔၌သုတ္သင္ပယ္ရွင္းျခင္းကို ခံရၾကလိမ့္မည္။ ဤကားငါထာဝရ ဘုရားႁမြက္ဟသည့္စကားျဖစ္၏။

31``အို ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕၊ သင္သည္မာန္မာနႏွင့္ ျပည့္ဝလ်က္ေနသျဖင့္ အနႏၲတန္ခိုးရွင္ ဘုရားသခင္၊ ငါထာဝရဘုရားသည္သင့္ ကိုအတိုက္အခံျပဳမည္။ သင့္အားငါ အျပစ္ဒဏ္ခတ္ရမည့္ေန႔ရက္ကာလ သည္က်ေရာက္လာေလၿပီ။-

32မာန္မာနေထာင္လႊားသည့္သင္တို႔နိုင္ငံသည္ ေျခေခ်ာ္၍လဲလိမ့္မည္။ သင့္အားျပန္ထရန္ အဘယ္သူမၽွကူမလိမ့္မည္မဟုတ္။ ငါ သည္သင္တို႔၏ၿမိဳ႕မ်ားကိုမီးေလာင္ကၽြမ္း ေစမည္ျဖစ္၍ သင္တို႔ပတ္လည္တြင္ရွိသမၽွ ေသာအရာတို႔သည္ပ်က္စီးလိမ့္မည္'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

33အနႏၲတန္ခိုးရွင္ထာဝရဘုရားက``ဣသ ေရလႏွင့္ယုဒျပည္သားတို႔သည္ညႇင္းပန္း ႏွိပ္စက္ျခင္းကိုခံရၾက၏။ ဖမ္းဆီးသိမ္းယူ သြားသူမ်ားသည္သူတို႔အားၾကပ္တည္းစြာ အေစာင့္ခ်၍ထားၾက၏။ သူတို႔ကိုထြက္ခြာ သြားခြင့္မျပဳၾက။-

34သို႔ရာတြင္ထိုသူတို႔အားကယ္ဆယ္ေတာ္မူ မည့္အရွင္သည္ခြန္အားႀကီးမားေတာ္မူ၏။ ထိုအရွင္၏နာမေတာ္မွာအနႏၲတန္ခိုးရွင္ ထာဝရဘုရားျဖစ္သတည္း။ ထိုအရွင္ကိုယ္ ေတာ္တိုင္သူတို႔၏အက်ိဳးကိုျပဳစုေတာ္မူ ၍ ျပည္ေတာ္တြင္ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာမွုရွိေစ ေတာ္မူလိမ့္မည္။ ဗာဗုလုန္အမ်ိဳးသားတို႔ ကိုမူကားဒုကၡေရာက္ေစေတာ္မူလိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

35ထာဝရဘုရားက``ဗာဗုလုန္ျပည္သည္ ပ်က္ျပဳန္း ရလိမ့္မည္။ ျပည္သူျပည္သားမ်ား၊အုပ္စိုးသူမ်ားႏွင့္ ပညာရွိမ်ားသည္ေသဆုံးရၾကလိမ့္မည္။

36ထိုျပည္၏မိစၧာပေရာဖက္တို႔သည္ေသဆုံး ရၾကလိမ့္မည္။ သူတို႔သည္အလြန္မိုက္မဲသူမ်ားျဖစ္၏။ ထိုျပည္၏စစ္သည္တပ္သားတို႔သည္ ေသဆုံးရၾကလိမ့္မည္။ သူတို႔သည္အလြန္ေၾကာက္လန႔္တုန္လွုပ္လ်က္ ရွိၾက၏။

37သူတို႔၏ျမင္းမ်ား၊စစ္ရထားမ်ားကို ဖ်က္ဆီးပစ္ၾကေလာ့။ ငွားရမ္းထားသည့္စစ္သည္တပ္သားတို႔ သည္ ေသဆုံးရၾကလိမ့္မည္။ သူတို႔သည္အလြန္အားအင္ခ်ည့္နဲ႔လ်က္ ေနၾက၏။ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕၏ပစၥည္းဘ႑ာမ်ားကို ဖ်က္ဆီးပစ္ၾကေလာ့။ ယင္းတို႔ကိုတိုက္ခိုက္လုယက္ၾကေလာ့။

38ထိုျပည္တြင္မိုးေခါင္ေစ၍ျမစ္မ်ားကိုခန္း ေျခာက္ ေစၾကေလာ့။ ဗာဗုလုန္ျပည္သည္ထိတ္လန႔္ဖြယ္ေကာင္းသည့္ ႐ုပ္တုေပါမ်ားသည့္ျပည္ျဖစ္ေပသည္။ ထို႐ုပ္တုမ်ားေၾကာင့္ျပည္သူတို႔သည္ မိုက္မဲသူမ်ားျဖစ္ၾကေလၿပီ။

39``သို႔ျဖစ္၍ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သည္နတ္ဆိုးမ်ား၊ ဆိုးညစ္ေသာဝိညာဥ္မ်ားႏွင့္ ငွက္ဆိုးမ်ား ခိုေအာင္းရာျဖစ္လိမ့္မည္။ ထိုၿမိဳ႕သည္ေနာင္ ကာလအစဥ္အဆက္လူသူကင္းမဲ့ရာ အရပ္ျဖစ္လိမ့္မည္။-

40ေသာဒုံၿမိဳ႕၊ ေဂါေမာရၿမိဳ႕ႏွင့္နီးနားဝန္းက်င္ ေက်းရြာမ်ားသည္ ငါ၏ဖ်က္ဆီးျခင္းကိုခံခဲ့ ရသည့္နည္းတူ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သည္လည္းခံရ လိမ့္မည္။ ကာလအနည္းငယ္မၽွပင္လၽွင္ထို ၿမိဳ႕တြင္ေနထိုင္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မၽွရွိ လိမ့္မည္မဟုတ္။ ဤကားငါထာဝရဘုရား ႁမြက္ဟသည့္စကားျဖစ္၏။-

41``ေျမာက္ဘက္နိုင္ငံတစ္ခုမွလူတို႔သည္ ခ်ီတက္၍လာလိမ့္မည္။ ရပ္ေဝးမွတန္ခိုးႀကီးမားသည့္နိုင္ငံျဖစ္သည္။ ဘုရင္မ်ားသည္စစ္တိုက္ရန္ျပင္ဆင္လ်က္ရွိ၏။

42သူတို႔သည္မိမိတို႔ေလးမ်ားႏွင့္ဓားမ်ားကို ကိုင္စြဲၾကေလၿပီ။ သူတို႔သည္ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္၍ က႐ုဏာကင္းမဲ့သူမ်ားျဖစ္ေပသည္။ သူတို႔၏ျမင္းခြာသံမ်ားသည္ပင္လယ္ေရ ျမည္ဟီးသံႏွင့္တူ၏။ သူတို႔သည္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ကိုတိုက္ရန္ အသင့္ရွိၾကေလၿပီ။

43ဗာဗုလုန္ဘုရင္သည္ထိုသတင္းကိုၾကား ေသာအခါ မိမိ၏လက္မ်ားကိုပင္မလွုပ္မရွားနိုင္ ေတာ့ေခ်။ သူသည္စိတ္ဒုကၡေရာက္လ်က္သားဖြားသည့္ အမ်ိဳးသမီးကဲ့သို႔ေဝဒနာခံရေလသည္။

44``ငါထာဝရဘုရားသည္ေယာ္ဒန္ျမစ္တစ္ ေလၽွာက္ရွိထူထပ္ေသာေတာအုပ္ထဲမွ စိမ္းလန္း ေသာျမက္ခင္းျပင္သို႔ထြက္လာသည့္ျခေသၤ့ကဲ့ သို႔ထြက္လာၿပီးလၽွင္ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သားတို႔ အားမိမိတို႔ၿမိဳ႕မွ႐ုတ္တရက္ထြက္ေျပးေစ မည္။ ထိုေနာက္ထိုၿမိဳ႕ကိုအုပ္စိုးရန္ဘုရင္ တစ္ပါးကိုငါေရြးခ်ယ္ခန႔္ထားမည္။ ငါႏွင့္ အဘယ္သူကိုႏွိုင္းယွဥ္၍ရမည္နည္း။ အဘယ္ သူသည္ငါႏွင့္အံတုဖက္ၿပိဳင္ဝံ့မည္နည္း။ အဘယ္မည္ေသာမင္းသည္ငါ့အားအတိုက္ အခံျပဳနိုင္မည္နည္း။-

45သို႔ျဖစ္၍ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕အတြက္ငါျပဳလုပ္ ထားသည့္အႀကံအစည္ကိုလည္ေကာင္း၊ ၿမိဳ႕ သူၿမိဳ႕သားမ်ားအတြက္ငါႀကံစည္ထား သည့္အမွုအရာကိုလည္းေကာင္းနားေထာင္ ၾကေလာ့။ ရန္သူသည္သူတို႔၏သားသမီး မ်ားကိုပင္လၽွင္ဒယဥ့္တိုက္ဆြဲ၍ေခၚေဆာင္ သြားလိမ့္မည္။ ေတြ႕ျမင္ရသူအေပါင္းတို႔ သည္လန႔္ဖ်ပ္တုန္လွုပ္ၾကလိမ့္မည္။-

46ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ၿပိဳလဲေသာအခါႀကီးစြာ ေသာအသံျဖစ္ေပၚလာသျဖင့္ ကမၻာေျမ ႀကီးသည္တုန္လွုပ္၍သြားလိမ့္မည္။ ေၾကာက္ လန႔္ေအာ္ဟစ္ၾကေသာအသံမ်ားကိုလည္း လူမ်ိဳးတကာတို႔ၾကားရၾကလိမ့္မည္'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။