Jeremiah 49

Burmese MCLZV

← Chapter 48 Jump to: Chapter 50 →

1ထာဝရဘုရားသည္အမၼဳန္ျပည္သားတို႔ ကိုရည္မွတ္၍မိန႔္ေတာ္မူသည္မွာ``ဣသေရလ အမ်ိဳးသားမ်ားကားအဘယ္မွာနည္း။ သူ တို႔၏ျပည္အတြက္ခုခံကာကြယ္မည့္သူ တစ္စုံတစ္ေယာက္မၽွမရွိသေလာ။ သူတို႔ သည္အဘယ္ေၾကာင့္မိလကုံဘုရားကို ဝတ္ျပဳကိုးကြယ္သူတို႔အား ဂဒ္အႏြယ္၏ နယ္ေျမကိုသိမ္းယူေစကာထိုအရပ္တြင္ ေနထိုင္ခြင့္ျပဳၾကသနည္း။-

2ငါသည္ရဗၺာၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔အားစစ္တိုက္ သံမ်ားကို ၾကားေစမည့္အခ်ိန္ကာလက် ေရာက္လာလိမ့္မည္။ ထိုၿမိဳ႕သည္ပ်က္စီးလ်က္ ယင္း၏ေက်းလက္ေတာရြာမ်ားသည္လည္း မီးေလာင္ကၽြမ္းလိမ့္မည္။ ထိုအခါဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔သည္မိမိတို႔ျပည္ကိုသိမ္းယူ ထားသူတို႔၏လက္မွျပန္လည္ရရွိၾက လိမ့္မည္။-

3ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕သားတို႔ငိုေႂကြးၾကေလာ့။ သင္တို႔၏အာဣၿမိဳ႕သည္ပ်က္စီးသြားေလ ၿပီ။ ရဗၺာၿမိဳ႕သူတို႔၊ ဝမ္းနည္းေႂကြကြဲမွုကိုျပ ၾကေလာ့။ ေလၽွာ္ေတကိုဝတ္၍ဝမ္းနည္းေၾက ကြဲမွုကိုျပၾကေလာ့။ ကေယာင္ေခ်ာက္ခ်ား ေျပးလႊားၾကေလာ့။ သင္တို႔၏မိလကုံဘုရား သည္သူ၏ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ား၊ မင္းသား မ်ားႏွင့္အတူျပည္ႏွင္ဒဏ္ခံရလိမ့္မည္။-

4သစၥာမရွိေသာလူမ်ိဳးတို႔၊ သင္တို႔သည္အဘယ္ ေၾကာင့္ႂကြားဝါသနည္း။ သင္တို႔၏အင္အား သည္ခ်ည့္နဲ႔ေနၿပီ။ သင္တို႔သည္အဘယ္ေၾကာင့္ မိမိတို႔တန္ခိုးစြမ္းရည္ကိုယုံစား၍`ငါတို႔ အားအဘယ္သူမၽွတိုက္ခိုက္ရဲလိမ့္မည္ မဟုတ္' ဟုဆိုၾကသနည္း။-

5ငါသည္ပတ္ဝန္းက်င္ရွိလူတို႔အားသင္တို႔ ကိုတိုက္ခိုက္ေစမည္ျဖစ္၍သင္တို႔သည္ထြက္ ေျပးရၾကလိမ့္မည္။ လူတိုင္းပင္မိမိတို႔ အသက္ေဘးအတြက္ထြက္ေျပးၾကမည္ ျဖစ္သျဖင့္သင္တို႔၏တပ္သားမ်ားကို ျပန္လည္စု႐ုံးေပးမည့္သူတစ္စုံတစ္ ေယာက္မၽွရွိလိမ့္မည္မဟုတ္။

6``သို႔ရာတြင္ေနာင္အခါ၌ငါသည္အမၼဳန္ ျပည္သားတို႔အားတစ္ဖန္ျပန္၍ေကာင္း စားေစမည္။ ဤကားငါထာဝရဘုရား ႁမြက္ဟသည့္စကားျဖစ္၏။'' ဟုမိန႔္ေတာ္ မူ၏။

7တန္ခိုးေတာ္အရွင္ထာဝရဘုရားသခင္ သည္ဧဒုံျပည္ကိုရည္မွတ္၍``ဧဒုံျပည္သား တို႔သည္ဆင္ျခင္တိုင္းထြာနိုင္စြမ္းမရွိၾက ေတာ့ၿပီေလာ။ သူတို႔၏ပညာရွိမ်ားသည္ လည္းအဘယ္အမွုကိုျပဳသင့္ေၾကာင္း အႀကံဉာဏ္မေပးနိုင္ၾကေတာ့ၿပီေလာ။ သူတို႔၏အသိပညာမွန္သမၽွသည္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေလၿပီေလာ။-

8အို ေဒဒန္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔၊ လွည့္၍ထြက္ေျပး ၾကေလာ့။ ပုန္းေအာင္း၍ေနၾကေလာ့။ ဧေသာ ၏သားေျမးတို႔အားအျပစ္ဒဏ္ခတ္မည့္ အခ်ိန္ကာလက်ေရာက္လာၿပီျဖစ္၍ ငါသည္သူတို႔ကိုသုတ္သင္ဖ်က္ဆီးမည္။-

9လူတို႔သည္စပ်စ္သီးမ်ားကိုလာ၍ဆြတ္ ခူးၾကေသာအခါ စပ်စ္ကိုင္းမ်ားတြင္အ သီးအနည္းငယ္ခ်န္ထားတတ္ၾက၏။ ညဥ့္ အခါ၌ဓားျပမ်ားလာေရာက္လၽွင္လည္း မိမိတို႔ႏွစ္သက္ရာပစၥည္းမ်ားကိုသာ လၽွင္ယူသြားတတ္ၾက၏။-

10သို႔ရာတြင္ငါမူကားဧေသာ၏သားေျမး မ်ားထံမွရွိသမၽွေသာပစၥည္းဥစၥာမ်ား ကို႐ုပ္သိမ္းမည္။ သူတို႔ဆက္လက္ပုန္းေအာင္း ၍မေနနိုင္ေစရန္သူတို႔ပုန္းေအာင္းရာအရပ္ မ်ားကိုေဖာ္ထုတ္မည္။ ဧဒုံျပည္သားအေပါင္း တို႔အားငါသုတ္သင္ပယ္ရွားလိုက္ေလၿပီ။ သူတို႔တစ္စုံတစ္ေယာက္မၽွမက်န္ရွိၾက ေတာ့ေပ။-

11သင္တို႔၏မိဘမဲ့ကေလးမ်ားကိုငါႏွင့္ ထားခဲ့ၾကေလာ့။ သူတို႔အားငါၾကည့္ရွု ျပဳစုမည္။ သင္တို႔၏မုဆိုးမမ်ားသည္ ငါ့ကိုမွီခိုအားကိုးနိုင္၏။

12``အျပစ္ဒဏ္မခံသင့္သူမ်ားပင္လၽွင္ခံ ရၾကပါမူ၊ သင္တို႔သည္အျပစ္ဒဏ္ခြက္ ဖလားမွမေသာက္ဘဲေနရၾကလိမ့္မည္ ဟုထင္မွတ္ၾကသေလာ။ သင္တို႔သည္ဧကန္ မုခ်အျပစ္ခြက္ဖလားမွေသာက္ရၾက မည္။-

13ေဗာဇရၿမိဳ႕သည္ေတြ႕ျမင္ရသူတို႔လန႔္ဖ်ပ္ တုန္လွုပ္ဖြယ္လူသူကင္းမဲ့ရာအရပ္ျဖစ္ေစ ရန္လည္းေကာင္း၊ လူတို႔သည္ထိုၿမိဳ႕ကိုျပက္ ရယ္ျပဳ၍ယင္း၏အမည္နာမကိုက်ိန္စာ အျဖစ္အသုံးျပဳၾကေစရန္လည္းေကာင္း ငါကိုယ္တိုင္ပင္က်ိန္ဆိုကတိျပဳၿပီ။ နီး နားဝန္းက်င္ရွိေက်းရြာအေပါင္းတို႔သည္ ထာဝစဥ္ယိုယြင္းပ်က္စီးလ်က္ေနလိမ့္ မည္။ ဤကားငါထာဝရဘုရားႁမြက္ဆို သည့္စကားျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

14ငါက``အခ်င္းဧဒုံျပည္၊ ထာဝရဘုရား ၏ထံေတာ္မွဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကိုငါခံရၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္သည္လူမ်ိဳးတကာတို႔အား သင္ တို႔၏တပ္မေတာ္မ်ားကိုစုေဝး၍ဧဒုံ ျပည္ကိုတိုက္ခိုက္ၾကေလာ့။ စစ္ပြဲဝင္ရန္ အသင့္ျပင္ၾကေလာ့ဟုေျပာၾကားရန္ တမန္ေတာ္တစ္ဦးကိုေစလႊတ္ေတာ္ မူေလၿပီ။-

15ထာဝရဘုရားသည္သင္တို႔နိုင္ငံကိုအား အင္ခ်ည့္နဲ႔ေစေတာ္မူမည္ျဖစ္၍ အဘယ္သူ မၽွသင္တို႔ကိုေလးစားၾကလိမ့္မည္မဟုတ္။-

16သင္တို႔၏မာန္မာနကသင္တို႔အားလွည့္ စားေလၿပီ။ သင္တို႔ထင္မွတ္သကဲ့သို႔အ ဘယ္သူမၽွသင္တို႔အားမေၾကာက္ၾက။ သင္ တို႔သည္ေတာင္ထိပ္ေပၚရွိေက်ာက္ေဆာင္ျမင့္ ေပၚတြင္ေနထိုင္လ်က္ရွိၾက၏။ သို႔ရာတြင္ ယင္းကဲ့သို႔လင္းယုန္သဖြယ္ျမင့္မားသည့္ အရပ္တြင္ သင္တို႔ေနထိုင္ၾကေသာ္လည္း ငါသည္သင္တို႔အားဆြဲခ်မည္။ ဤကား ငါထာဝရဘုရားႁမြက္ဆိုသည့္စကား ျဖစ္၏ဟုမိန႔္ေတာ္မူေလၿပီ'' ဟုဆို၏။

17``ဧဒုံျပည္သည္မ်ားစြာယိုယြင္းပ်က္စီး သြားမည္ျဖစ္သျဖင့္ အနီးမွျဖတ္သန္းသြား လာသူတို႔သည္ထိုျပည္ျဖစ္ပ်က္ရပုံအျခင္း အရာကိုျမင္ေသာအခါလန႔္ဖ်ပ္တုန္လွုပ္ ၾကလိမ့္မည္။-

18ေသာဒုံၿမိဳ႕၊ ေဂါေမာရၿမိဳ႕ႏွင့္နီးနားဝန္း က်င္ေက်းရြာမ်ားသည္ သုတ္သင္ဖ်က္ဆီး ျခင္းကိုခံရသည့္နည္းတူဧဒုံျပည္သည္ လည္းခံရလိမ့္မည္။ ကာလအနည္းငယ္မၽွ ပင္လၽွင္ထိုျပည္တြင္ေနထိုင္မည့္သူတစ္ဦး တစ္ေယာက္မၽွရွိလိမ့္မည္မဟုတ္။ ဤကား ငါထာဝရဘုရားႁမြက္ဆိုသည့္စကား ျဖစ္၏။-

19ငါသည္ေယာ္ဒန္ျမစ္တစ္ေလၽွာက္ရွိထူထပ္ ေသာေတာအုပ္ထဲမွ စိမ္းလန္းေသာျမက္ခင္း ျပင္သို႔ထြက္လာသည့္ျခေသၤ့ကဲ့သို႔ထြက္လာ ၿပီးလၽွင္ ဧဒုံအမ်ိဳးသားတို႔အားမိမိတို႔ ျပည္မွထြက္ေျပးေစမည္။ ထိုေနာက္ငါသည္ ထိုနိုင္ငံကိုအုပ္စိုးရန္မင္းတစ္ပါးအား ေရြးခ်ယ္ခန႔္ထားမည္။ ငါႏွင့္အဘယ္သူ ကိုႏွိုင္းယွဥ္၍ရမည္နည္း။ အဘယ္သူသည္ ငါႏွင့္အံတုဖက္ၿပိဳင္ဝံ့မည္နည္း။ အဘယ္ မည္ေသာမင္းသည္ငါ့အားအတိုက္အခံ ျပဳနိုင္မည္နည္း။-

20သို႔ျဖစ္၍ဧဒုံျပည္သူတို႔အတြက္ငါျပဳ လုပ္ထားသည့္အႀကံအစည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေတမန္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔အတြက္ငါႀကံ စည္ထားသည့္အမွုအရာကိုလည္းေကာင္း နားေထာင္ၾကေလာ့။ ရန္သူသည္သူတို႔၏ သားသမီးမ်ားကိုပင္လၽွင္ဒယဥ့္တိုက္ ဆြဲ၍ေခၚေဆာင္သြားလိမ့္မည္။-

21ဧဒုံျပည္ၿပိဳလဲေသာအခါႀကီးစြာေသာ အသံျဖစ္ေပၚလာသျဖင့္ကမၻာေျမႀကီး သည္တုန္လွုပ္၍သြားလိမ့္မည္။ ေၾကာက္လန႔္ ေအာ္ဟစ္ၾကေသာအသံမ်ားကိုလည္း အာကဗာပင္လယ္ေကြ႕တိုင္ေအာင္ၾကားရ ၾကလိမ့္မည္။-

22ေကာင္းကင္မွအေတာင္ကိုျဖန႔္လ်က္ထိုးဆင္း လာသည့္လင္းယုန္ငွက္ကဲ့သို႔ ရန္သူသည္ ေဗာဇရၿမိဳ႕ကိုတိုက္ခိုက္လိမ့္မည္။ ထိုအခါ ဧဒုံစစ္သည္တပ္သားတို႔သည္သားဖြား ေဝဒနာခံရသည့္အမ်ိဳးသမီးကဲ့သို႔ ထိတ္လန႔္တုန္လွုပ္ၾကလိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္ မူ၏။

23ထာဝရဘုရားသည္ဒမာသက္ၿမိဳ႕ကိုရည္ မွတ္၍မိန႔္ေတာ္မူသည္မွာ``ဟာမတ္ၿမိဳ႕ႏွင့္အာ ပဒ္ၿမိဳ႕မွလူတို႔သည္သတင္းဆိုးကိုၾကား ရၾကသျဖင့္ ပူပန္ေသာကျဖစ္ကာစိတ္ဆင္း ရဲလ်က္ေနၾက၏။ စိုးရိမ္ပူပန္မွုသည္ပင္လယ္ လွိုင္းလုံးမ်ားသဖြယ္ သူတို႔အေပၚသို႔လွိမ့္၍ လာသျဖင့္သူတို႔သည္ေဆာက္တည္ရာမရ နိုင္ၾက။-

24ဒမာသက္ၿမိဳ႕သားတို႔သည္စိတ္အားငယ္ လ်က္ထိတ္လန႔္တုန္လွုပ္ကာထြက္ေျပးၾက ကုန္၏။ သူတို႔သည္သားဖြားသည့္အမ်ိဳး သမီးကဲ့သို႔ ကိုယ္စိတ္ေဝဒနာျပင္းစြာ ခံစားရၾကေပသည္။-

25အခါတစ္ပါးကေပ်ာ္ေမြ႕ဖြယ္ရာေကာင္း၍ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားခဲ့ေသာ ထိုၿမိဳ႕ေတာ္သည္ လုံးလုံးလ်ားလ်ားလူသူကင္းမဲ့လ်က္ရွိ ေတာ့၏။-

26သို႔ျဖစ္၍ထိုေန႔ရက္ကာလက်ေရာက္ေသာ အခါ လူငယ္လူရြယ္မ်ားႏွင့္စစ္သူရဲအ ေပါင္းတို႔သည္ၿမိဳ႕လမ္းမ်ားအေပၚတြင္ အသတ္ခံရၾကလိမ့္မည္။-

27ငါသည္ဒမာသက္ၿမိဳ႕ရိုးမ်ားႏွင့္ဗဟၤာဒဒ္ မင္း၏နန္းေတာ္အေဆာက္အအုံမ်ားကို မီးသင့္ေလာင္ေစမည္'' ဤကားငါထာဝရ ဘုရားႁမြက္ဟသည့္စကားျဖစ္၏။

28ထာဝရဘုရားသည္ဗာဗုလုန္ဘုရင္ေန ဗုခဒ္ေနဇာမင္းႏွိမ္နင္းေအာင္ျမင္သည့္ ေကဒါ အႏြယ္ဝင္ႏွင့္ဟာေဇာ္ၿမိဳ႕ကိုအစိုးရသူတို႔ အားရည္မွတ္၍``ေကဒါအႏြယ္ဝင္တို႔အား သြားေရာက္တိုက္ခိုက္ၾကေလာ့။ ထိုအေရွ႕ႏြယ္ သားတို႔အားဖ်က္ဆီးေခ်မွုန္းၾကေလာ့။-

29သူတို႔၏တဲရွင္မ်ားႏွင့္သိုးအုပ္မ်ားကို လည္းေကာင္း၊ တဲကန႔္လန႔္ကာမ်ားႏွင့္တဲတြင္း ရွိပစၥည္းမွန္သမၽွကိုလည္းေကာင္းသိမ္းယူ ၾကေလာ့။ သူတို႔၏ကုလားအုတ္မ်ားကိုသိမ္း ယူၿပီးလၽွင္လူတို႔အား`သင္တို႔၏ပတ္လည္ သို႔ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းသည့္ေဘးအႏၲရာယ္ ေရာက္ရွိလာေလၿပီ' ဟုေျပာၾကားၾကေလာ့။

30``ဟာေဇာ္ၿမိဳ႕သားတို႔၊ ရပ္ေဝးသို႔ထြက္ေျပး ပုန္းေအာင္းေနၾကရန္ သင္တို႔အားငါထာဝရ ဘုရားသတိေပး၏။ ဗာဗုလုန္ဘုရင္ေနဗုခဒ္ ေနဇာသည္သင္တို႔ကိုလုပ္ႀကံရန္ႀကံစည္ ထားေလၿပီ။-

31`လာၾက၊ ငါတို႔သည္ေဘးမဲ့လုံျခဳံမွုရွိလွ ၿပီဟုထင္မွတ္သူထိုလူမ်ိဳးကိုတိုက္ခိုက္ ၾကကုန္အံ့။ သူတို႔၏ၿမိဳ႕သည္ၿမိဳ႕တံခါးႏွင့္ ကန႔္လန႔္ပင္မရွိ။ လုံျခဳံမွုကင္းမဲ့သည့္ၿမိဳ႕ ျဖစ္သည္' ဟုဆို၏။

32``သူတို႔၏ကုလားအုတ္မွစ၍တိရစၧာန္ အေပါင္းကိုယူၾကေလာ့။ ငါသည္ဆံပင္ ျဖတ္သူတို႔ကိုအရပ္တကာသို႔ကြဲလြင့္ေစ၍ အရပ္ရပ္မွေဘးအႏၲရာယ္ဆိုးႏွင့္ေတြ႕ၾကဳံ ေစမည္။-

33ဟာေဇာ္ၿမိဳ႕သည္ေခြးအမ်ားခိုေအာင္းရာ၊ ထာဝစဥ္လူသူကင္းမဲ့လ်က္ေနလိမ့္မည္။ ထိုအရပ္တြင္ေနာက္တစ္ဖန္ေနထိုင္သူတစ္စုံ တစ္ေယာက္မၽွရွိလိမ့္မည္မဟုတ္'' ဟုမိန႔္ ေတာ္မူ၏။

34ယုဒဘုရင္ေဇဒကိနန္းတက္ၿပီးေနာက္ မၾကာမီ အနႏၲတန္ခိုးရွင္ထာဝရဘုရား သည္ ဧလံျပည္ကိုရည္မွတ္၍ငါ့အားဗ်ာ ဒိတ္ေပးေတာ္မူသည္မွာ၊-

35``ငါသည္ဧလံျပည္ကိုလြန္စြာတန္ခိုး ႀကီးမားေအာင္ျပဳစုေပးသူ ေလးသည္ေတာ္ အေပါင္းအားကြပ္မ်က္မည္။-

36ေကာင္းကင္အရပ္ေလးမ်က္ႏွာမွလာေသာ ေလကိုဧလံျပည္သို႔တိုက္ခတ္ေစ၍ ျပည္သူ တို႔အားအရပ္တကာသို႔ကြဲလြင့္ေစမည္။ ထို ဒုကၡသည္မ်ားမေရာက္ၾကသည့္တိုင္းနိုင္ငံ တစ္ခုမၽွရွိလိမ့္မည္မဟုတ္။-

37ဧလံျပည္သားတို႔သည္မိမိတို႔ကိုသတ္ျဖတ္ လိုသူရန္သူမ်ားအားေၾကာက္လန႔္ေအာင္ငါ ျပဳမည္။ ငါသည္ျပင္းစြာအမ်က္ထြက္၍သူ တို႔အားသုတ္သင္ပယ္ရွင္းမည္။ သူတို႔အား လုံးဝသုတ္သင္ပယ္ရွင္းသည္တိုင္ေအာင္ တပ္မေတာ္မ်ားကိုငါေစလႊတ္၍တိုက္ခိုက္ ေစမည္။-

38ငါသည္ဧလံဘုရင္မ်ားႏွင့္ေခါင္းေဆာင္ မ်ားကိုသုတ္သင္ပယ္ရွင္းကာထိုျပည္တြင္ ငါ၏ရာဇပလႅင္ကိုတည္ထားမည္။-

39သို႔ရာတြင္ေနာင္အခါ၌ဧလံျပည္သားတို႔ အားတစ္ဖန္ျပန္၍ေကာင္းစားေစမည္။ ဤ ကားငါထာဝရဘုရားႁမြက္ဆိုသည့္ စကားျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

← Chapter 48 Jump to: Chapter 50 →