Jeremiah 51 — Burmese MCLZV

1ထာဝရဘုရားက``ငါသည္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔ကိုဖ်က္ဆီးေခ်မွုန္းရန္ ေလျပင္းထေစမည္။-

2ဖြဲမ်ားကိုလြင့္စဥ္ေအာင္တိုက္ခတ္သည့္ေလ ကဲ့သို႔ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ကိုဖ်က္ဆီးရန္လူမ်ိဳး ျခားတို႔ကိုငါေစလႊတ္မည္။ ယင္းသို႔ဆုံးပါး ဖ်က္ဆီးရာေန႔ရက္ကာလက်ေရာက္လာ ေသာအခါ သူတို႔သည္အဘက္ဘက္မွေန၍ တိုက္ခိုက္ကာထိုၿမိဳ႕ကိုအကုန္အစင္ပယ္ ရွင္းလိမ့္မည္။-

3ဗာဗုလုန္စစ္သည္တပ္သားမ်ားအားမိမိ တို႔ျမားမ်ားကိုပစ္လႊတ္ခြင့္ကိုေသာ္လည္း ေကာင္း၊ သံခ်ပ္အကၤ်ီမ်ားဝတ္ဆင္ခြင့္ကို ေသာ္လည္းေကာင္းမေပးၾကႏွင့္။ သူတို႔၏ လူငယ္လူရြယ္တို႔အားခ်မ္းသာမေပး ၾကႏွင့္။ တပ္မေတာ္တစ္ခုလုံးကိုေခ်မွုန္း ပစ္ၾကေလာ့။-

4သူတို႔သည္ဒဏ္ရာရလ်က္မိမိတို႔၏ လမ္းမ်ားတြင္ ေသဆုံးၾကလိမ့္မည္။-

5ဣသေရလျပည္သားႏွင့္ယုဒျပည္သားတို႔ သည္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔၏သန႔္ရွင္း ျမင့္ျမတ္ေတာ္မူေသာအရွင္ ငါ့အားျပစ္မွား ၾကေသာ္လည္းအနႏၲတန္ခိုးရွင္ငါထာဝရ ဘုရားသည္သူတို႔ကိုစြန႔္ပစ္ေတာ္မမူ။-

6ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕မွထြက္ေျပးၾကေလာ့။ သင္တို႔ သည္အသက္ေဘးမွလြတ္ေျမာက္ရန္ထြက္ ေျပးေလာ့။ ဗာဗုလုန္အျပစ္ေၾကာင့္အေသ မခံၾကႏွင့္။ ယခုငါသည္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ အာခံသည့္အျပစ္ဒဏ္အတြက္လက္စား ေခ်လ်က္ရွိ၏။-

7ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သည္ငါကိုင္၍ထားသည့္ေရႊ ဖလား၊ ကမၻာတစ္ဝွမ္းလုံးကိုမူးယစ္ေစသည့္ စပ်စ္ရည္ခြက္ဖလားႏွင့္တူ၏။ လူမ်ိဳး တကာတို႔သည္ထိုခြက္ဖလားမွစပ်စ္ ရည္ကိုေသာက္၍႐ူးသြတ္ၾကကုန္၏။-

8ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သည္႐ုတ္တရက္ၿပိဳလဲပ်က္ စီးသြားေလၿပီ။ ထိုၿမိဳ႕အတြက္ငိုေႂကြး ၾကေလာ့။ သူ၏ဒဏ္ရာမ်ားအတြက္ေဆး ဝါးကိုရွာၾကေလာ့။ သူ႔အားအနာေရာဂါ ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ကုသေကာင္းကုသနိုင္ ေပလိမ့္မည္။-

9`ငါတို႔သည္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ကိုကူမရန္ႀကိဳး စားၾကပါေသာ္လည္းမ်ားစြာေနာက္က်၍ ေနေလၿပီ။ လာၾက။ ထိုၿမိဳ႕မွထြက္ခြာ၍ငါ တို႔ျပည္သို႔ျပန္ၾကကုန္အံ့။ ဘုရားသခင္သည္ အနႏၲတန္ခိုးေတာ္ျဖင့္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ကိုအ ျပစ္ဒဏ္စီရင္ေတာ္မူၿပီ။ လုံးဝသုတ္သင္ ဖ်က္ဆီးေတာ္မူၿပီ' ဟုဆိုၾက၏။

10``ငါ၏လူစုေတာ္က`ငါတို႔ေျဖာင့္မွန္ေၾကာင္း ကို ထာဝရဘုရားျပေတာ္မူေလၿပီ။ ငါ တို႔သည္ဇိအုန္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔ထံသို႔ သြား၍ ငါတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရ ဘုရားျပဳေတာ္မူေသာအမွုေတာ္ကို ေျပာၾကားၾကကုန္အံ့' ဟုေႂကြးေၾကာ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

11ထာဝရဘုရားသည္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ကိုသုတ္ သင္ဖ်က္ဆီးပစ္ရန္အႀကံရွိေတာ္မူသျဖင့္ ေမဒိဘုရင္တို႔ကိုလွုံ႔ေဆာ္ေပးေတာ္မူေလ ၿပီ။ ထိုနည္းအားျဖင့္ထာဝရဘုရားသည္ ကိုယ္ေတာ္၏ဗိမာန္ေတာ္ဖ်က္ဆီးခံခဲ့ ရျခင္းအတြက္လက္စားေခ်ေတာ္မူမည္။ တိုက္ခိုက္ေနသူတပ္မေတာ္အရာရွိမ်ား က``သင္တို႔၏ျမားမ်ားကိုခၽြန္ၾကေလာ့။ ဒိုင္းလႊားမ်ားကိုကိုင္ေဆာင္ၾကေလာ့။-

12ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ရိုးတို႔ကိုတိုက္ခိုက္ရန္အခ်က္ ေပးၾကေလာ့။ သင္တို႔၏အေစာင့္တပ္ကိုအား ျဖည့္ၾကေလာ့။ ကင္းလုလင္တို႔ကိုေနရာယူ ေစၾကေလာ့။ ျခဳံခိုတိုက္ခိုက္မည့္တပ္သား တို႔ကိုခ်ထားၾကေလာ့'' ဟုအမိန႔္ေပး ၾက၏။ ထာဝရဘုရားသည္မိမိႀကံစည္ထားေတာ္ မူသည္အတိုင္း၊ ဗာဗုလုန္ျပည္သားတို႔အား မိမိႀကိမ္းေမာင္းထားသည္ႏွင့္အညီျပဳ ေတာ္မူေလၿပီ။-

13ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သည္ျမစ္မ်ားႏွင့္ပစၥည္းဘ႑ာ ေပါမ်ားႂကြယ္ဝေသာၿမိဳ႕ျဖစ္ေသာ္လည္း ပ်က္ စီးရန္အခ်ိန္ေစ့ၿပီျဖစ္သျဖင့္ယင္း၏အသက္ ေသြးေၾကာျပတ္၍သြားေတာ့၏။-

14အနႏၲတန္ခိုးရွင္ထာဝရဘုရားသည္ဗာဗု လုန္ၿမိဳ႕ကိုတိုက္ခိုက္ရန္အတြက္ က်ိဳင္းေကာင္မ်ား သဖြယ္၊ ေျမာက္ျမားစြာေသာလူတို႔ကိုေခၚေဆာင္ လာမည္ဟု မိမိ၏နာမေတာ္ကိုတိုင္တည္က်ိန္ ဆိုေတာ္မူေလၿပီ။ ထိုသူတို႔သည္လည္းေအာင္ ပြဲရ၍ေႂကြးေၾကာ္ၾကလိမ့္မည္။

15ထာဝရဘုရားသည္တန္ခိုးေတာ္ျဖင့္ ပထဝီေျမႀကီးကိုျဖစ္ေပၚေစေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ဉာဏ္ပညာေတာ္ျဖင့္ ေလာက႒ာတ္ကိုဖန္ဆင္းေတာ္မူၿပီးလၽွင္၊ အသိပညာေတာ္ျဖင့္မိုးေကာင္းကင္ကို ျဖန႔္ၾကက္ေတာ္မူ၏။

16အမိန႔္ေပးေတာ္မူေသာအခါမိုးေကာင္းကင္ အထက္ရွိ ေရတို႔သည္အသံျမည္ဟည္းၾကကုန္၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ေျမႀကီးစြန္းမွမိုးတိမ္မ်ားကို တက္ေစေတာ္မူ၏။ မိုးရြာလ်က္ေနစဥ္လၽွပ္စစ္မ်ားကိုျပက္ေစ ေတာ္မူကာ မိမိသိုေလွာင္ထားရာမွေလကိုလည္း တိုက္ေစေတာ္မူ၏။

17ဤသို႔ျပဳေတာ္မူသျဖင့္လူအေပါင္းတို႔သည္ ဉာဏ္ပညာ၊ အသိဉာဏ္ကင္းမဲ့သူမ်ားျဖစ္ရၾကကုန္၏။ ႐ုပ္တုကိုသြန္းသူမွန္သမၽွသည္ မိမိတို႔သြန္းလုပ္သည့္႐ုပ္တုမ်ားမွာဘုရား အစစ္အမွန္မဟုတ္သျဖင့္စိတ္ပ်က္ၾက ကုန္၏။ ထို႐ုပ္တုမ်ားတြင္အသက္မရွိ။

18ယင္းတို႔သည္အခ်ည္းႏွီးသက္သက္ျဖစ္၍ စက္ဆုတ္ရြံရွာဖြယ္သာလၽွင္ျဖစ္ေပသည္။ ကိုယ္ေတာ္သည္အျပစ္ဒဏ္စီရင္ရန္ ႂကြလာေတာ္မူေသာအခါ၊ ထို႐ုပ္တုတို႔ကိုသုတ္သင္ဖ်က္ဆီးပစ္ေတာ္ မူလိမ့္မည္။

19ယာကုပ္၏ဘုရားသခင္ကား႐ုပ္တုမ်ား ကဲ့သို႔မဟုတ္။ ကိုယ္ေတာ္သည္အရာခပ္သိမ္းကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာအရွင္ျဖစ္၍၊ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ကိုမိမိကိုယ္ပိုင္ လူစုေတာ္အျဖစ္ေရြးခ်ယ္ထားေတာ္မူေလၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္၏နာမေတာ္ကားအနႏၲတန္ခိုးရွင္ ထာဝရဘုရားျဖစ္၏။

20ထာဝရဘုရားက``အို ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕၊ သင္သည္ငါ၏သံတူ၊စစ္တိုက္ရာတြင္ ငါအသုံးျပဳသည့္လက္နက္ျဖစ္၏။ ငါသည္သင့္ကိုအသုံးျပဳ၍လူမ်ိဳးတကာကို ေခ်မွုန္းခဲ့၏။ တိုင္းနိုင္ငံတို႔ကိုၿပိဳကြဲေစခဲ့၏။

21ျမင္းႏွင့္ျမင္းစီးသူရဲမ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ ရထားႏွင့္ရထားထိန္းမ်ားကိုလည္းေကာင္း ကစဥ့္ကလ်ားျဖစ္ေစခဲ့၏။

22အမ်ိဳးသား၊အမ်ိဳးသမီးမ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ အသက္ႀကီးသူ၊အသက္ငယ္သူမ်ား ကိုလည္းေကာင္း၊ ေယာက်ာ္းကေလးမ်ားႏွင့္မိန္းကေလးမ်ား ကိုလည္းေကာင္းကြပ္မ်က္ခဲ့၏။

23သိုးထိန္းမ်ားႏွင့္သိုးအုပ္မ်ားကိုသတ္ျဖတ္၍၊ လယ္သမားမ်ားႏွင့္သူတို႔၏ထြန္ႏြားမ်ား ကိုလည္းေကာင္း၊ မင္းမ်ားႏွင့္မွူးမတ္မ်ားကိုလည္းေကာင္း ေခ်မွုန္းခဲ့၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

24ထာဝရဘုရားက``ဇိအုန္ၿမိဳ႕အားဗာဗုလုန္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔ျပဳက်င့္ခဲ့သည့္ဒုစရိုက္ မေကာင္းမွုမ်ားအတြက္ ငါလက္စားေခ် သည္ကိုသင္တို႔ေတြ႕ျမင္ရၾကလိမ့္မည္။-

25အို ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕၊ သင္သည္ကမၻာေျမျပင္တစ္ခု လုံးကိုဖ်က္ဆီးတတ္သည့္ေတာင္ႏွင့္တူ၏။ သို႔ရာတြင္ငါထာဝရဘုရားကားသင္၏ ရန္သူျဖစ္ေပသည္။ ငါသည္သင့္ကိုဆြဲကိုင္ ကာေျမျပင္ႏွင့္တစ္ညီတည္းျဖစ္ေစမည္။ သင့္အားျပာပုံဆိုက္ေစမည္။-

26သင္ယိုယြင္းပ်က္စီးရာမွက်န္ရစ္ေသာေက်ာက္ တုံးမ်ားကို အေဆာက္အအုံတည္ေဆာက္ရာတြင္ ေနာင္အဘယ္အခါ၌မၽွအသုံးျပဳၾကေတာ့ မည္မဟုတ္။ သင္သည္ထာဝစဥ္လူသူကင္းမဲ့ ရာျဖစ္၍ေနလိမ့္မည္။ ဤကားငါထာဝရ ဘုရားႁမြက္ဟသည့္စကားျဖစ္၏။

27``တိုက္ခိုက္ရန္အခ်က္ေပးၾကေလာ့။ လူမ်ိဳး တကာတို႔ၾကားၾကေစရန္တံပိုးခရာမွုတ္ ၾကေလာ့။ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ကိုစစ္ခ်ီရန္လူမ်ိဳး တကာတို႔အားအသင့္ျပင္ဆင္ေစၾကေလာ့။ အာရရတ္ျပည္၊ မိႏၷိျပည္ႏွင့္အာရွေကနတ္ ျပည္တို႔အားတိုက္ခိုက္ရန္ေျပာၾကားၾကေလာ့။ ဦးေဆာင္တိုက္ခိုက္နိုင္ရန္စစ္ေသနာပတိကို ခန႔္ထားၾကေလာ့။ က်ိဳင္းေကာင္အုပ္ကဲ့သို႔ျမင္း တို႔ကိုခ်ီတက္ေစၾကေလာ့။-

28ေမဒိဘုရင္မ်ား၊ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္အရာရွိ မ်ားအားလည္းေကာင္း၊ သူတို႔၏လက္ေအာက္ခံ နိုင္ငံအေပါင္းအားလည္းေကာင္းဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ ကိုတိုက္ခိုက္ရန္အသင့္ျပင္ေစၾကေလာ့။-

29ထာဝရဘုရားသည္မိမိ၏အႀကံအစည္ ေတာ္ကိုအေကာင္အထည္ေဖာ္ေတာ္မူၿပီျဖစ္၍ ကမၻာေျမႀကီးသည္တုန္လွုပ္၍သြား၏။ ကိုယ္ ေတာ္သည္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ကိုလူသူဆိတ္ၿငိမ္ ရာေဒသျဖစ္ေစေတာ္မူလိမ့္မည္။-

30ဗာဗုလုန္စစ္သည္တပ္သားတို႔သည္စစ္မတိုက္ ၾကေတာ့ဘဲမိမိတို႔ခံတပ္မ်ားအတြင္း၌သာ လၽွင္ေနလ်က္ရွိၾက၏။ သူတို႔သည္စိတ္ပ်က္ အားေလ်ာ့ကာအမ်ိဳးသမီးမ်ားသဖြယ္ျဖစ္ ၾကေလကုန္ၿပီ။ ၿမိဳ႕တံခါးတို႔သည္က်ိဳးေပါက္ ကုန္လ်က္အိမ္မ်ားသည္လည္းမီးေလာင္၍ေန၏။-

31ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သည္အဘက္ဘက္မွၿပိဳက်လ်က္ ရွိေၾကာင္းဗာဗုလုန္ဘုရင္အားမင္းလုလင္တို႔ သည္ တစ္ဦးၿပီးတစ္ဦးလာေရာက္ေလၽွာက္ထား ၾက၏။-

32ရန္သူသည္ျမစ္ကူးလမ္းကိုသိမ္းပိုက္ၿပီးလၽွင္ ရဲတိုက္မ်ားကိုမီးရွို႔ၾကေလၿပီ။ ဗာဗုလုန္ စစ္သည္တပ္သားတို႔သည္လည္းထိတ္လန႔္ တုန္လွုပ္၍သြားၾကေလကုန္ၿပီ။-

33မၾကာမီပင္ရန္သူသည္သူတို႔အားခုတ္ထစ္ ၿပီးလၽွင္ ေကာက္နယ္တလင္းမွစပါးမ်ားကဲ့ သို႔နင္းနယ္ၾကလိမ့္မည္။ ဤကားဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔၏ဘုရားသခင္အနႏၲတန္ ခိုးရွင္ထာဝရဘုရားႁမြက္ဟသည့္စကား ျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

34ဗာဗုလုန္ဘုရင္သည္ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ကို ခုတ္ထစ္ကိုက္စားခဲ့၏။ သူသည္ထိုၿမိဳ႕ကိုအိုးသဖြယ္သြန္ေမွာက္ကာ ေႁမြနဂါးကဲ့သို႔မ်ိဳခ်ခဲ့၏။ သူသည္မိမိအလိုရွိရာကိုသိမ္းယူၿပီး လၽွင္ က်န္ပစၥည္းမ်ားကိုမူပစ္ထုတ္လိုက္ေလသည္။

35``ငါတို႔ခံရသည့္အၾကမ္းဖက္မွုမ်ား အတြက္ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕တြင္ တာဝန္ရွိေစသတည္း'' ဟုဇိအုန္ၿမိဳ႕သားတို႔ ေျပာဆိုၾကေစ၏။ ``ငါတို႔ခံစားရသည့္ေဘးဒုကၡမ်ားအတြက္ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕တြင္တာဝန္ရွိေစသတည္း''ဟု ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သားတို႔ေျပာဆိုၾကေစ။

36သို႔ျဖစ္၍ထာဝရဘုရားသည္ေယ႐ုရွလင္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔အား``ငါသည္သင္တို႔၏ အက်ိဳးကိုျပဳစု၍သင္တို႔အတြက္လက္စား ေခ်မည္။ ဗာဗုလုန္ျပည္၏စမ္းေရတြင္းမ်ား ႏွင့္ျမစ္မ်ားကိုခန္းေျခာက္ေစမည္။-

37ထိုအခါဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သည္ေတာတိရစၧာန္ခို ေအာင္းရာ အေဆာက္အအုံပ်က္မ်ားျဖစ္၍ေန လိမ့္မည္။ ယင္းသည္တုန္လွုပ္ေခ်ာက္ခ်ားဖြယ္ ေကာင္းေသာျမင္ကြင္းျဖစ္၍ လူသူဆိတ္ၿငိမ္ ရာျဖစ္လိမ့္မည္။-

38ဗာဗုလုန္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ျခေသၤ့မ်ား ကဲ့သို႔ေဟာက္ၾက၏။ ျခေသၤ့ငယ္မ်ားကဲ့သို႔ ဟိန္းၾက၏။-

39သူတို႔သည္အစားၾကဴးသူမ်ားေပေလာ။ ငါ သည္သူတို႔အားစားပြဲႀကီးတစ္ခုတည္ခင္း ေကၽြးေမြးကာမူးယစ္ေပ်ာ္ရြင္ေစမည္။ သူတို႔ သည္အိပ္ေပ်ာ္၍သြားၿပီးလၽွင္ေနာင္အဘယ္ အခါ၌မၽွနိုးထၾကေတာ့မည္မဟုတ္။-

40ငါသည္သူတို႔အားသိုးသငယ္မ်ားကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ဆိတ္ထီး၊ သိုးထီးမ်ားကဲ့သို႔ လည္းေကာင္းသတ္ရန္ေခၚေဆာင္သြားမည္ ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

41ထာဝရဘုရားသည္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕အေၾကာင္း ႏွင့္ပတ္သက္၍မိန႔္ေတာ္မူသည္မွာ``ကမၻာတစ္ ဝွမ္းလုံးကခ်ီးမြမ္းေထာမနာျပဳသည့္ဗာ ဗုလုန္ၿမိဳ႕သည္အသိမ္းခံရေလၿပီ။ ဗာဗု လုန္ၿမိဳ႕သည္လူမ်ိဳးတကာတို႔အတြက္ လန႔္ဖ်ပ္တုန္လွုပ္စရာျဖစ္၍လာေလၿပီ။-

42ပင္လယ္ေရသည္ဗာဗုလုန္ျပည္ေပၚသို႔ လွိမ့္တက္ကာလွိုင္းတံပိုးမ်ားျဖင့္ဖုံး လႊမ္းလိုက္ေလၿပီ။-

43ၿမိဳ႕တို႔သည္လန႔္ဖ်ပ္တုန္လွုပ္စရာျမင္ကြင္း ျဖစ္လာၾကလ်က္လူသူဆိတ္ၿငိမ္ရာ၊ ေရ မရွိသည့္သဲကႏၲာရႏွင့္တူၾက၏။ ထိုၿမိဳ႕ မ်ားသို႔အဘယ္သူမၽွလည္းခရီးမျပဳ ၾက။-

44ငါသည္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕၏ေဗလဘုရားကို အျပစ္ဒဏ္ခတ္၍ ခိုးရာပါပစၥည္းမ်ားကို လည္းျပန္အပ္ေစမည္။ လူမ်ိဳးတကာတို႔ သည္သူ႔အားေနာက္တစ္ဖန္ဝတ္ျပဳကိုး ကြယ္ၾကေတာ့မည္မဟုတ္။ ``ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ရိုးမ်ားသည္ၿပိဳက်ေလၿပီ။-

45ဣသေရလျပည္သားတို႔၊ ထိုၿမိဳ႕မွထြက္ေျပး ၾကေလာ့။ လူအေပါင္းတို႔အသက္ခ်မ္းသာ ရာရေစရန္ ငါ၏ျပင္းထန္ေသာအမ်က္ ေတာ္မွေရွာင္ေျပးၾကေလာ့။-

46သင္တို႔ၾကားၾကရသည့္ေကာလဟလ သတင္းမ်ားေၾကာင့္မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ အား လည္းမငယ္ၾကႏွင့္။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္းသတင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေပၚထြက္လာတတ္၏။ နိုင္ငံအတြင္း အၾကမ္းဖက္သည့္သတင္းမ်ား၊ ဘုရင္တစ္ ပါးႏွင့္တစ္ပါးစစ္ျဖစ္ပြားသည့္သတင္း မ်ားပ်ံ႕ႏွံ့လာတတ္၏။-

47သို႔ျဖစ္၍ဗာဗုလုန္ျပည္ရွိ႐ုပ္တုမ်ားကို ငါစီရင္မည့္ေန႔ရက္ကာလက်ေရာက္လာ လိမ့္မည္။ ထိုျပည္တစ္ခုလုံးသည္အရွက္ကြဲ လိမ့္မည္။ ျပည္သူအေပါင္းတို႔သည္လည္း အသတ္ခံရၾကလိမ့္မည္။-

48ေျမာက္အရပ္မွလာေရာက္တိုက္ခိုက္သူတို႔ ၏လက္တြင္းသို႔ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕က်ဆင္းသြား ေသာအခါေျမႀကီးေပၚ၌လည္းေကာင္း၊ မိုး ေကာင္းကင္၌လည္းေကာင္းရွိသမၽွေသာ အရာတို႔သည္ဝမ္းေျမာက္သျဖင့္ေႂကြး ေၾကာ္ၾကလိမ့္မည္။-

49ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ေၾကာင့္ဣသေရလအမ်ိဳးသား အေျမာက္အျမားသည္လည္းေကာင္း၊ ကမၻာ အရပ္ရပ္ရွိလူတို႔သည္လည္းေကာင္းေသ ေၾကပ်က္စီးရၾကသျဖင့္ ယခုအခါ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သည္က်ဆုံးရလိမ့္မည္ဟူ ၍တည္း။

50ထာဝရဘုရားသည္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ရွိ မိမိ ၏လူစုေတာ္အားမိန႔္ေတာ္မူသည္မွာ``သင္ တို႔သည္ေသေဘးမွလြတ္ေျမာက္ၾကေလၿပီ။ ယခုထြက္ခြာသြားၾကေလာ့။ ဆိုင္း၍မေန ႏွင့္။ သင္တို႔သည္မိမိတို႔ျပည္ႏွင့္ေဝးကြာ လ်က္ေနေသာ္လည္း သင္တို႔၏ထာဝရဘုရား တည္းဟူေသာငါ့ကိုသတိရၾကေလာ့။ ေယ႐ု ရွလင္ၿမိဳ႕ကိုလည္းသတိရၾကေလာ့။-

51သင္တို႔က`ငါတို႔သည္အသေရပ်က္၍ အရွက္ကြဲရၾကေလၿပီ။ ဗိမာန္ေတာ္မွ သန႔္ရွင္းရာဌာနေတာ္တို႔ကိုလူမ်ိဳးျခား မ်ားသိမ္းပိုက္လိုက္ၾကၿပီျဖစ္၍ ငါတို႔ သည္ခိုကိုးရာမဲ့ၾကရပါ၏' ဟုဆို ၾက၏။-

52ထို႔ေၾကာင့္ဗာဗုလုန္ျပည္ရွိ႐ုပ္တုမ်ား ကိုငါအျပစ္ဒဏ္စီရင္၍ တစ္တိုင္းတစ္ ျပည္လုံးတြင္ဒဏ္ရာရရွိသူတို႔ၿငီးတြား ၾကမည့္ေန႔ရက္ကာလက်ေရာက္လာလိမ့္ မည္။-

53အကယ္၍ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သည္မိုးေကာင္းကင္ သို႔တက္၍ ခံတပ္အခိုင္အမာေဆာက္လုပ္ နိုင္သည္ဟုပင္ဆိုေစကာမူ ငါသည္ထိုၿမိဳ႕ ကိုတိုက္ဖ်က္ရန္လူမ်ားကိုေစလႊတ္မည္။ ဤကားငါထာဝရဘုရားႁမြက္ဟသည့္ စကားျဖစ္၏'' ဟူ၍တည္း။

54ထာဝရဘုရားက၊ ``ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕၌ငိုေႂကြးေနၾကေသာ အသံကိုလည္းေကာင္း၊ တိုင္းျပည္ပ်က္သျဖင့္ဝမ္းနည္းပူေဆြးၾကေသာ အသံကိုလည္းေကာင္းနားေထာင္ၾကေလာ့။

55ငါသည္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ကိုသုတ္သင္ဖ်က္ဆီးမည္။ ထိုၿမိဳ႕၏အသံဗလံမ်ားကိုလည္း ဆိတ္သုဥ္းေစမည္။ စစ္သည္ဗိုလ္ေျခတို႔သည္အသံျမည္ဟီးေသာ လွိုင္းလုံးမ်ားကဲ့သို႔အျပင္းခ်ီတက္လာ၍၊ ဆူညံစြာေႂကြးေၾကာ္တိုက္ခိုက္ၾက၏။

56သူတို႔သည္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ကိုသုတ္သင္ဖ်က္ဆီးရန္ ေရာက္ရွိလာၾကေလၿပီ။ ဗာဗုလုန္စစ္သည္ေတာ္တို႔သည္ အဖမ္းခံရၾက၏။ သူတို႔၏ေလးမ်ားသည္လည္းက်ိဳး၍သြား ၾက၏။ ငါသည္ဒုစရိုက္ျပဳသူတို႔ဆုံးမတတ္ေသာ ဘုရားျဖစ္၏။ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕အားထိုက္ေလ်ာက္သည့္အတိုင္း အျပစ္ဒဏ္စီရင္မည္။

57ထိုၿမိဳ႕၏စီမံအုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ား၊ပညာရွိမ်ား၊ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္စစ္သည္တပ္သားမ်ား အား ငါမူးယစ္ေစမည္။ သူတို႔သည္အိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီးလၽွင္ ေနာင္အဘယ္အခါ၌မၽွနိုးထၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္။ ဤကားငါဘုရင္ႁမြက္ဟသည့္စကားျဖစ္၏။ ငါသည္အနႏၲတန္ခိုးရွင္ထာဝရဘုရား ျဖစ္သတည္း။

58တန္ခိုးႀကီးသည့္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕၏ၿမိဳ႕ရိုးမ်ားသည္ ၿပိဳက်ရလိမ့္မည္။ ျမင့္မားေသာၿမိဳ႕တံခါးတို႔သည္လည္း မီးေလာင္ကၽြမ္း၍သြားလိမ့္မည္။ လူမ်ိဳးတကာတို႔လုပ္ေဆာင္ထားေသာအရာ မ်ားသည္ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္လ်က္ သူတို႔ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ခဲ့မွုမ်ားသည္လည္း မီးေတာက္တြင္ေပ်ာက္လြင့္သြားၾက၏။ ဤကားအနႏၲတန္ခိုးရွင္ထာဝရဘုရား ႁမြက္ဟသည့္ စကားျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

59မာေသယ၏ေျမး၊ ေနရိ၏သားစရာယသည္ ေဇဒကိမင္း၏အပါးေတာ္ျမဲျဖစ္၏။ ယုဒ ဘုရင္ေဇဒကိနန္းစံစတုတၳႏွစ္၌စရာယ သည္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သို႔ရွင္ဘုရင္ႏွင့္အတူ သြားမည္ျဖစ္သျဖင့္ ငါသည္သူ႔အားအနည္း ငယ္ညႊန္ၾကားလိုက္ေလသည္။-

60ငါသည္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ၾကဳံေတြ႕ရမည့္ပ်က္စီး မွုမွန္သမၽွကိုလည္းေကာင္း၊ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ ႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာအျခားအမွုကိစၥမ်ား ကိုလည္းေကာင္းစာေစာင္တစ္ခုတြင္ေရး သား၍ေပး၏။-

61ငါသည္စရာယအား``ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သို႔ သင္ေရာက္ရွိေသာအခါဤစာေစာင္တြင္ ေရးသားေဖာ္ျပထားသမၽွေသာအေၾကာင္း အရာတို႔ကိုလူတို႔အားေအာ္၍ဖတ္ျပရန္ မေမ့ႏွင့္။-

62ထိုေနာက္`အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္ရွင္ သည္ဤအရပ္ကိုလူႏွင့္တိရစၧာန္မ်ားပါ မက်န္၊ သက္ရွိသတၱဝါတို႔ဆိတ္သုဥ္းရာ သဲကႏၲာရႏွင့္ထာဝစဥ္တူေစမည္ျဖစ္ ေၾကာင္းမိန႔္ေတာ္မူခဲ့ပါ၏' ဟုဆုေတာင္း ပတၳနာျပဳေလာ့။-

63စရာယ၊ သင္သည္ဤစာေစာင္ကိုျပည္သူ တို႔အားဖတ္ျပၿပီးေသာအခါ ေက်ာက္ခဲ တစ္လုံးတြင္ႀကိဳးႏွင့္ခ်ည္၍ဥဖရတ္ျမစ္ ထဲသို႔ပစ္ခ်ေလာ့။-

64ထိုေနာက္`ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သည္ဤအတိုင္းျဖစ္ ပ်က္ရလိမ့္မည္။ ထာဝရဘုရားပ်က္စီး ေစေတာ္မူမည္ျဖစ္၍ ထိုၿမိဳ႕သည္နစ္ျမဳပ္ ၿပီးလၽွင္ေနာက္တစ္ဖန္ျပန္၍ေပၚလာလိမ့္ မည္မဟုတ္' ဟုေျပာၾကားေလာ့'' ဟုဆို၏။ ဤကားေယရမိမွာၾကားသည့္စကားမ်ား ၿပီးဆုံးသတည္း။