Jeremiah 52

Burmese MCLZV

← Chapter 51 Jump to:

1ေဇဒကိသည္နန္းတက္စဥ္အခါကအသက္ ႏွစ္ဆယ့္တစ္ႏွစ္ရွိ၍ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕တြင္တစ္ ဆယ့္တစ္ႏွစ္မၽွနန္းစံရေလသည္။ သူ႔မယ္ ေတာ္မွာလိဗနၿမိဳ႕သားေယရမိ၏သမီး ဟာမုတလျဖစ္၏။-

2ေဇဒကိမင္းသည္ေယာယကိမ္မင္းကဲ့သို႔ ပင္ထာဝရဘုရား၏ေရွ႕ေတာ္၌မေကာင္း မွုမ်ားကိုျပဳ၏။-

3ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ႏွင့္ယုဒျပည္၏အေျခ အေနသည္အလြန္ဆိုးရြား၍လာသျဖင့္ ထာဝရဘုရားသည္အမ်က္ထြက္ၿပီး လၽွင္ျပည္သားတို႔အားျပည္ႏွင္ဒဏ္သင့္ ေစေတာ္မူ၏။ ေဇဒကိသည္ဗာဗုလုန္ဘုရင္ကိုပုန္ကန္ သျဖင့္၊-

4ယုဒဘုရင္ေဇဒကိနန္းစံနဝမႏွစ္၊ ဒသမလ၊ ဆယ္ရက္ေန႔၌ဗာဗုလုန္ဘုရင္ ေနဗုခဒ္ေနဇာသည္ မိမိ၏စစ္သည္တပ္ သားအေပါင္းတို႔ႏွင့္အတူေယ႐ုရွလင္ ၿမိဳ႕ကိုတိုက္ခိုက္ရန္ခ်ီတက္လာ၏။ သူတို႔ သည္ၿမိဳ႕ျပင္တြင္တပ္စခန္းခ်၍ၿမိဳ႕ပတ္ လည္တြင္ေျမကတုတ္မ်ားကိုဖို႔လုပ္ၾက၏။-

5ထိုၿမိဳ႕သည္ေဇဒကိနန္းစံဆယ့္တစ္ႏွစ္ ေျမာက္တိုင္ေအာင္အဝိုင္းခံရေလသည္။-

6ထိုႏွစ္စတုတၳလ၊ ကိုးရက္ေန႔၌အစာငတ္ မြတ္ေခါင္းပါးမွုသည္အလြန္ဆိုးရြား၍ လာသျဖင့္ လူတို႔တြင္အစာေရစာ အလၽွင္းမရွိၾကေတာ့ေပ။-

7ထိုအခါၿမိဳ႕ရိုးမ်ားသည္က်ိဳးေပါက္၍သြား ေတာ့၏။ ၿမိဳ႕ကိုဗာဗုလုန္အမ်ိဳးသားတို႔ဝိုင္းရံ လ်က္ထားေသာ္လည္း စစ္သည္တပ္သားအေပါင္း သည္ညဥ့္အခါတြင္ထြက္ေျပးရန္ႀကိဳးစားၾက ၏။ သူတို႔သည္ဘုရင့္ဥယ်ာဥ္ေတာ္အတိုင္း သြားၿပီးလၽွင္ ၿမိဳ႕ရိုးႏွစ္ထပ္အၾကားရွိတံခါး ေပါက္မွထြက္၍ေယာ္ဒန္ခ်ိဳင့္ဝွမ္းဘက္သို႔ေျပး ၾက၏။-

8သို႔ရာတြင္ဗာဗုလုန္တပ္မေတာ္သားတို႔ သည္ေဇဒကိမင္းကိုလိုက္လံဖမ္းဆီးၾက ရာ ေယရိေခါၿမိဳ႕အနီးရွိလြင္ျပင္တြင္မိ ေလသည္။ ေဇဒကိ၏စစ္သူရဲအေပါင္းတို႔ သည္သူ႔အားစြန႔္ပစ္၍ထြက္ေျပးၾက၏။-

9ရန္သူတို႔သည္ေဇဒကိကိုဖမ္းဆီးၿပီးလၽွင္ ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းရွိရာဟာမတ္နယ္ေျမ၊ ရိဗလၿမိဳ႕သို႔ေခၚေဆာင္သြားၾက၏။ ထို အရပ္၌ပင္ေနဗုခဒ္ေနဇာသည္ေဇဒကိ အေပၚတြင္စီရင္ခ်က္ခ်မွတ္ေတာ္မူ၏။-

10ရိဗလၿမိဳ႕တြင္ဗာဗုလုန္ဘုရင္သည္ေဇ ဒကိ၏သားတို႔ကိုဖခင္၏မ်က္ေမွာက္၌ ပင္လၽွင္ကြပ္မ်က္ေစေလသည္။ ယုဒမွူးမတ္ တို႔ကိုလည္းကြပ္မ်က္ေစေသး၏။-

11ထိုေနာက္ေဇဒကိ၏မ်က္စိမ်ားကိုေဖာက္ ေစ၍သူ႔အားဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သို႔ေခၚေဆာင္ သြားရန္သံႀကိဳးမ်ားႏွင့္ခ်ည္ေႏွာင္ေစ၏။ ေဇဒကိသည္ေသသည္တိုင္ေအာင္ဗာဗုလုန္ ၿမိဳ႕တြင္ေထာင္ထဲ၌ေနရေလ၏။-

12ဗာဗုလုန္ဘုရင္ေနဗုခဒ္ေနဇာနန္းစံတစ္ ဆယ့္ကိုးႏွစ္ေျမာက္၊ ပဥၥမလဆယ္ရက္ေန႔၌ မင္းႀကီး၏အတိုင္ပင္ခံအမတ္ႏွင့္အေစာင့္ တပ္မေတာ္မွူးေနဗုဇရဒန္သည္ ေယ႐ုရွ လင္ၿမိဳ႕သို႔ဝင္ေရာက္လာ၏။-

13သူသည္ဗိမာန္ေတာ္ႏွင့္နန္းေတာ္ကိုလည္း ေကာင္း၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ရွိအေရးပါအရာ ေရာက္သူလူအေပါင္းတို႔၏ေနအိမ္မ်ားကို လည္းေကာင္းမီးရွို႔ပစ္ေလသည္။-

14သူ၏တပ္သားမ်ားကလည္းၿမိဳ႕ရိုးမ်ားကို ၿဖိဳခ်ၾက၏။-

15ထိုေနာက္မင္းႀကီး၏အေစာင့္တပ္မေတာ္မွူး ေနဗုဇာရဒန္သည္ၿမိဳ႕ထဲတြင္က်န္ရွိေန ေသးသည့္သူမ်ား၊ လက္မွုပညာသည္အႂကြင္း အက်န္မ်ားႏွင့္ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သားတို႔ဘက္ သို႔ကူးေျပာင္းလာသူမ်ားအား ဗာဗုလုန္ ၿမိဳ႕သို႔ေခၚေဆာင္သြားေလသည္။-

16သို႔ရာတြင္အလြန႔္အလြန္ဆင္းရဲေသာသူ အခ်ိဳ႕ကိုမူ ယုဒျပည္တြင္ခ်န္ထားခဲ့၍ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္မ်ားႏွင့္လယ္ယာမ်ားတြင္ အလုပ္လုပ္ေစ၏။

17ဗာဗုလုန္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ဗိမာန္ေတာ္ ထဲရွိေၾကးဝါတိုင္ႀကီးမ်ား၊ ေၾကးဝါေအာက္ ခံခုံမ်ားႏွင့္ေၾကးဝါေရကန္ႀကီးကိုအစိတ္ စိတ္အႁမႊာႁမႊာခ်ိဳးဖဲ့ၿပီးလၽွင္ ေၾကးဝါမွန္ သမၽွကိုဗာဗုလုန္ျပည္သို႔ယူေဆာင္သြား ၾက၏။-

18သူတို႔သည္ယဇ္ပလႅင္သန႔္ရွင္းေရးအတြက္ အသုံးျပဳသည့္တူရြင္းျပားမ်ား၊ ယဇ္ပလႅင္ ကိုသန႔္ရွင္းမွုျပဳရာ၌အသုံးျပဳသည့္ ျပာခြက္မ်ား၊ မီးခြက္မ်ားတိုက္ခၽြတ္ျပင္ ဆင္ရာတြင္အသုံးျပဳသည့္တန္ဆာပလာ မ်ား၊ ယဇ္ေကာင္ေသြးခံခြက္ဖလားမ်ား၊ နံ့ သာေပါင္းကိုမီးရွို႔ရာခြက္ဖလားမ်ားႏွင့္ ဗိမာန္ေတာ္အတြင္း ကိုးကြယ္ဝတ္ျပဳရာ တြင္အသုံးျပဳသည့္အျခားေၾကးဝါ ပစၥည္းအသုံးအေဆာင္မ်ားကိုလည္း ယူေဆာင္သြားၾက၏။-

19မီးက်ီးခဲမ်ားသယ္ယူရာတြင္အသုံးျပဳ သည့္ခြက္ငယ္မ်ားႏွင့္အိုးကင္းမ်ား၊ ယဇ္ ေကာင္ေသြးခံခြက္ဖလားမ်ား၊ ျပာခြက္မ်ား၊ မီးတင္ခုံမ်ား၊ နံ့သာေပါင္းကိုမီးရွို႔ရာ ခြက္ဖလားမ်ား၊ စပ်စ္ရည္ပူေဇာ္သကာ သြန္းေလာင္းရာတြင္အသုံးျပဳသည့္ခြက္ ဖလားအစရွိသည့္ေရႊသို႔မဟုတ္ေငြျဖင့္ ၿပီးသည့္ပစၥည္းမွန္သမၽွကိုလည္း ယူေဆာင္ သြားေလသည္။-

20ဗိမာန္ေတာ္အတြက္ေရွာလမုန္မင္းျပဳ လုပ္ခဲ့ေသာေၾကးဝါပစၥည္းမ်ားျဖစ္သည့္ တိုင္ႀကီးႏွစ္လုံး၊ ေအာက္ခံခုံမ်ား၊ ေရကန္ ႀကီးႏွင့္ေအာက္ခံႏြား႐ုပ္တစ္ဆယ့္ႏွစ္ခု တို႔သည္ခ်ိန္တြယ္၍မရေအာင္ပင္ေလးလံ ေပသည္။-

21တိုင္ႀကီးႏွစ္လုံးသည္ဆင္တူျဖစ္၍အျမင့္ ႏွစ္ဆယ့္ခုနစ္ေပ၊ လုံးပတ္တစ္ဆယ့္ရွစ္ေပ ရွိ၏။ ထိုတိုင္တို႔သည္ေခါင္းပြျဖစ္၍ဒုသုံး လက္မရွိေလသည္။ ေၾကးဝါတိုင္ထိပ္ပိုင္း မ်ားသည္အျမင့္ေပခုနစ္ေပခြဲစီရွိ၍ ယင္း တို႔၏ပတ္လည္တြင္သလဲသီးမ်ားႏွင့္တန္ ဆာဆင္ထားေသာကြန္ရြက္မ်ားရွိ၏။ ယင္း တို႔အားလုံးကိုေၾကးဝါမ်ားႏွင့္ျပဳလုပ္ ထား၏။-

23တိုင္တစ္တိုင္ရွိကြန္ရြက္မ်ားတြင္သလဲသီး အလုံးတစ္ရာရွိ၍ကိုးဆယ့္ေျခာက္လုံး ကိုေျမျပင္မွေတြ႕ျမင္နိုင္ေလသည္။

24ထိုမွတစ္ပါးလည္းမင္းႀကီး၏အေစာင့္တပ္ မေတာ္မွူးေနဗုဇာရဒန္သည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ မင္းစရာယ၊ သူ၏လက္ေထာက္ေဇဖနိႏွင့္ အျခားအေရးႀကီးသည့္ ဗိမာန္ေတာ္အရာ ရွိသုံးဦးတို႔ကိုေခၚေဆာင္၍သြား၏။-

25သူသည္ယုဒတပ္မွူးေဟာင္းတစ္ဦး၊ ၿမိဳ႕တြင္း ၌က်န္ရွိေနေသးေသာဘုရင္အတိုင္ပင္ခံ အမတ္ခုနစ္ဦး၊ တပ္မေတာ္မွတ္တမ္းထိန္း သည့္လက္ေထာက္တပ္မွူးႏွင့္အျခားအေရး ပါအရာေရာက္သူလူေျခာက္ဆယ္တို႔ကို လည္းေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွေခၚေဆာင္သြား ေလသည္။-

26ေနဗုဇရဒန္သည္ထိုသူတို႔ကိုဗာဗုလုန္ ဘုရင္ရွိရာရိဗလၿမိဳ႕သို႔ေခၚေဆာင္သြားရာ၊-

27မင္းႀကီးသည္ဟာမတ္နယ္ေျမရိဗလၿမိဳ႕ ၌ သူတို႔အားရိုက္ႏွက္၍ကြပ္မ်က္ေစေတာ္ မူ၏။ ဤသို႔လၽွင္ယုဒျပည္သားတို႔သည္သုံ႔ပန္း မ်ားအျဖစ္ႏွင့္ မိမိတို႔ျပည္မွသိမ္းသြား ျခင္းကိုခံရၾကေလသည္။-

28ေနဗုခဒ္ေနဇာဖမ္းသြားသည့္သုံ႔ပန္းစာရင္း မွာ သူ၏နန္းစံသတၱမႏွစ္၌သုံးေထာင္ႏွစ္ ဆယ့္သုံးေယာက္၊-

29နန္းစံရွစ္ႏွစ္ေျမာက္၌ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွ ရွစ္ရာသုံးဆယ့္ႏွစ္ေယာက္၊-

30နန္းစံႏွစ္ဆယ့္သုံးႏွစ္ေျမာက္၌ေနဗုဇာရဒန္ ေခၚေဆာင္သြားသူခုနစ္ရာေလးဆယ့္ငါးေယာက္၊ စုစုေပါင္းေလးေထာင့္ေျခာက္ရာျဖစ္သတည္း။

31ဗာဗုလုန္ဘုရင္ဧဝိလမေရာဒက္သည္ မိမိ နန္းတက္ေတာ္မူေသာႏွစ္၌ယုဒဘုရင္ ေယေခါနိအား အက်ဥ္းေထာင္မွလြတ္၍ က႐ုဏာျပေတာ္မူ၏။ ဤသို႔ျဖစ္ပ်က္သည္ မွာေယေခါနိအက်ဥ္းက်ၿပီးေနာက္ သုံး ဆယ့္ခုနစ္ႏွစ္ေျမာက္ဒြါဒသမလ၊ ႏွစ္ ဆယ့္ငါးရက္ေန႔ျဖစ္သတည္း။-

32ဧဝိလမေရာဒက္သည္ေယေခါနိအား ၾကင္နာစြာဆက္ဆံ၍ ဗာဗုလုန္ျပည္တြင္ သူႏွင့္အတူျပည္ႏွင္ဒဏ္သင့္သူအျခား ဘုရင္မ်ားထက္ပိုမိုခ်ီးျမႇင့္ေျမႇာက္စား ေတာ္မူ၏။-

33သို႔ျဖစ္၍ေယေခါနိသည္ေထာင္အဝတ္မ်ား ကိုလဲခြင့္ရလ်က္ အသက္ရွင္သမၽွကာလ ပတ္လုံးမင္းႀကီးႏွင့္အတူပြဲေတာ္တည္ ခြင့္ကိုရရွိ၏။-

34ထို႔ျပင္မိမိလိုအပ္သလိုသုံးစြဲနိုင္ရန္သူ အသက္ရွင္သမၽွကာလပတ္လုံး ေန႔စဥ္မွန္ မွန္အသုံးစရိတ္ကိုလည္းရရွိေလသည္။ ပေရာဖက္ေယရမိစီရင္ေရးထားေသာ အနာဂတၱိက်မ္းၿပီး၏။

← Chapter 51 Jump to: