Jeremiah 5

Burmese MCLZV

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သားတို႔၊သင္တို႔၏လမ္း မ်ားတစ္ေလၽွာက္ သြားေရာက္၍လွည့္လည္ရွာေဖြၾကေလာ့။ ဆင္ျခင္သုံးသပ္ၾကေလာ့။ သုစရိုက္ကိုျပဳက်င့္သူ၊သစၥာေစာင့္ရန္ႀကိဳးစား သူကို ေတြ႕ရွိနိုင္ရန္ေစ်းရပ္ကြက္မ်ားတြင္ရွာေဖြ ၾကေလာ့။ အကယ္၍ထိုသူကိုသင္တို႔ရွာေဖြေတြ႕ရွိနိုင္ပါက ထာဝရဘုရားသည္ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ကို အျပစ္လႊတ္ေတာ္မူလိမ့္မည္။

2သင္တို႔သည္ထာဝရဘုရားအသက္ရွင္ ေတာ္မူသည့္အတိုင္းဟုဆိုၾကေသာ္လည္း သင္တို႔သည္မဟုတ္မမွန္က်ိန္ဆိုၾက၏။

3ထာဝရဘုရားသည္သစၥာရွိမွုကိုအမွန္ပင္ လိုလားေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္သင္တို႔အားဒဏ္ခတ္ ေတာ္မူေသာ္လည္းသင္တို႔သည္ဂ႐ုမစိုက္ၾက။ ဖ်က္ဆီးေခ်မွုန္းေတာ္မူေသာ္လည္းပဲ့ျပင္ ဆုံးမမွုကို သင္တို႔မခံမယူလိုၾက။ သင္တို႔သည္ေက်ာက္ခဲထက္ေခါင္းမာလ်က္ ေနာင္တမရဘဲေနၾက၏။

4ထိုေနာက္ငါကဤသူတို႔ကားဆင္းရဲသူမ်ား ျဖစ္၏။ မသိနားမလည္သူတို႔သည္ထာဝရဘုရား၏ အလိုေတာ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ဘုရားသခင္ျပ႒ာန္းေတာ္မူသည့္စည္းမ်ဥ္း ဥပေဒသေတာ္တို႔ကိုေသာ္လည္းေကာင္း မသိၾကသျဖင့္မိုက္မဲစြာျပဳက်င့္ၾကေလၿပီ။

5ငါသည္တန္ခိုးအာဏာရွိသူတို႔ထံသြား၍ သူတို႔အားေျပာဆိုမည္။ သူတို႔သည္အမွန္ပင္ထာဝရဘုရား၏ အလိုေတာ္ကိုသိရွိၾကရာ၏။ ဘုရားသခင္ျပ႒ာန္းေတာ္မူသည့္ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒသေတာ္တို႔ကိုသိရွိ ၾကရာ၏'' ဟုေတြးေတာမိ၏။ သို႔ရာတြင္သူတို႔အားလုံးပင္ထာဝရဘုရား၏ ထမ္းပိုးကိုခ်ိဳးလ်က္ ေႏွာင္ႀကိဳးမ်ားကိုလည္းျဖတ္ၾကေလၿပီ။

6ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ေတာမွျခေသၤ့တို႔သည္ သူတို႔ကိုကိုက္သတ္ၾကလိမ့္မည္။ သဲကႏၲာရမွဝံပုေလြတို႔သည္သူတို႔အား အပိုင္းပိုင္းကိုက္ျဖတ္ၾကလိမ့္မည္။ က်ားသစ္တို႔သည္လည္းသူတို႔၏ၿမိဳ႕မ်ား အနီးတြင္ ေစာင့္ကာၿမိဳ႕ျပင္သို႔ထြက္လာသူမွန္သမၽွကို အပိုင္းပိုင္းကိုက္ျဖတ္ၾကလိမ့္မည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ထိုသူတို႔သည္ အျပစ္မ်ားသူမ်ားျဖစ္သည့္ျပင္ ဘုရားသခင္ကို၊အႀကိမ္ႀကိမ္အဖန္ဖန္ ေက်ာခိုင္းခဲ့ၾကေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။

7``ငါသည္မိမိလူမ်ိဳးေတာ္၏အျပစ္မ်ားကို အဘယ္ေၾကာင့္ေျဖလႊတ္ရမည္နည္း။ သူတို႔၏သားသမီးမ်ားသည္ငါ့ကိုစြန႔္ပစ္ကာ ဘုရားအတုအေယာင္မ်ားကိုတိုင္တည္လ်က္ က်ိန္ဆိုၾကေလၿပီ။ ငါသည္မိမိလူမ်ိဳးေတာ္အားဝစြာေကၽြး ေသာ္လည္း သူတို႔သည္သူတစ္ပါးအိမ္ရာကိုျပစ္မွားကာ ျပည့္တန္ဆာမ်ားႏွင့္မွားယြင္းၾက၏။

8သူတို႔သည္အစာဝ၍ရာဂထန္သည့္ ျမင္းဆိုးမ်ားကဲ့သို႔ဟီလ်က္အိမ္နီးခ်င္း တို႔၏ ဇနီးမ်ားကိုတပ္မက္ၾက၏။

9ဤအမွုအရာမ်ားအတြက္ငါသည္သူတို႔အား အျပစ္ဒဏ္မခတ္ဘဲေနသင့္သေလာ။ ဤသို႔ေသာျပည္သူတို႔ကိုလက္စားမေခ်ဘဲ ေနသင့္သေလာ။''

10ငါသည္သူတို႔၏စပ်စ္ဥယ်ာဥ္မ်ားကို ရန္သူတို႔အားခုတ္ပစ္ေစမည္။ သို႔ရာတြင္စပ်စ္ပင္တို႔ကိုအကုန္အစင္ ဖ်က္ဆီးပစ္ေစလိမ့္မည္မဟုတ္။ စပ်စ္ကိုင္းမ်ားသည္ငါမပိုင္မဆိုင္သျဖင့္ ယင္းတို႔ကို ခုတ္ထြင္ပစ္ရန္ရန္သူတို႔အားငါေစခိုင္းမည္။

11ဣသေရလႏွင့္ယုဒျပည္သားတို႔သည္ငါ့အား လုံးဝသစၥာေဖာက္ၾကေလၿပီ။ ဤကားငါထာဝရဘုရားႁမြက္ဟသည့္ စကားျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

12ထာဝရဘုရား၏လူမ်ိဳးေတာ္သည္ ကိုယ္ေတာ္ အေၾကာင္းကိုမဟုတ္မမွန္ေျပာဆိုၾကေလ ၿပီ။ သူတို႔က``ကိုယ္ေတာ္သည္အဘယ္သို႔မၽွ အေရးယူေတာ္မူလိမ့္မည္မဟုတ္။ ငါတို႔သည္ လည္းဆင္းရဲဒုကၡခံရၾကလိမ့္မည္မဟုတ္။ စစ္ မက္အႏၲရာယ္ကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ငတ္မြတ္ ျခင္းေဘးကိုေသာ္လည္းေကာင္းၾကဳံေတြ႕ရ လိမ့္မည္မဟုတ္'' ဟုဆိုၾက၏။-

13သူတို႔က``ပေရာဖက္တို႔သည္ေလသက္သက္ သာလၽွင္ျဖစ္၍ သူတို႔မွာေဟာၾကားစရာ ထာဝရဘုရား၏ဗ်ာဒိတ္ေတာ္တစ္စုံတစ္ ရာမၽွမရွိ သူတို႔ေဟာသည့္အတိုင္းသူတို႔ ၌ျဖစ္ပါေစ'' ဟုဆိုၾက၏။-

14အနႏၲတန္ခိုးရွင္ဘုရားသခင္ထာဝရ ဘုရားက``အို ေယရမိ၊ ထိုသူတို႔သည္ဤသို႔ ေျပာဆိုသျဖင့္ ငါ့စကားသည္သင္၏ႏွုတ္ တြင္မီးသဖြယ္ျဖစ္၍ သူတို႔သည္လည္းထင္း ကဲ့သို႔ျဖစ္ရလိမ့္မည္။ မီးသည္သူတို႔ကို ကၽြမ္းေလာင္၍သြားလိမ့္မည္'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

15ဣသေရလျပည္သားတို႔၊ ထာဝရဘုရား က``ငါသည္သင္တို႔အားတိုက္ခိုက္ေစရန္ ေဝး လံရပ္ျခားမွလူမ်ိဳးစုတစ္စုကိုေခၚေဆာင္ ခဲ့လိမ့္မည္။ သူတို႔သည္အင္အားႀကီး၍အလြန္ ေရွးက်ေသာလူမ်ိဳး၊ သင္တို႔မသိနားမလည္ ေသာဘာသာစကားကိုေျပာဆိုေသာလူမ်ိဳး ျဖစ္၏။-

16သူတို႔၏ေလးသမားတို႔သည္ခြန္အားႀကီး ၍ ပြင့္ေနေသာသခၤ်ိဳင္းကဲ့သို႔မညႇာမတာ သတ္တတ္ၾက၏။-

17သူတို႔သည္သင္တို႔၏အသီးအႏွံမ်ားႏွင့္ အစာေရစာမ်ားကိုစားေသာက္ကာ သင္တို႔ သားသမီးမ်ားကိုသတ္ၾကလိမ့္မည္။ သူတို႔ သည္သင္တို႔သိုးအုပ္၊ ႏြားအုပ္မ်ားကိုစား ၾကလိမ့္မည္။ သင္တို႔စပ်စ္ပင္ႏွင့္သေဘၤာ သဖန္းပင္တို႔ကိုလည္းစားၾကလိမ့္မည္။ သူ တို႔၏တပ္မေတာ္သည္သင္တို႔အားကိုးအား ထားျပဳသည့္ခံတပ္ၿမိဳ႕မ်ားကိုၿဖိဳဖ်က္ ပစ္ၾကလိမ့္မည္။''

18ထာဝရဘုရားက``ထိုေန႔ရက္ကာလမ်ား ၌ပင္လၽွင္ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္အား လုံးဝ သုတ္သင္ဖ်က္ဆီးလိမ့္မည္မဟုတ္။-

19ေယရမိ၊ ထိုသူတို႔သည္သင့္အား`အဘယ္ ေၾကာင့္ထာဝရဘုရားသည္ဤအမွုတို႔ကို ျပဳေတာ္မူပါသနည္း' ဟုေမးၾကလိမ့္မည္။ ထိုအခါသူတို႔အား`သင္တို႔သည္ထာဝရ ဘုရားအားစြန႔္ပစ္ကာ မိမိတို႔ျပည္၌ပင္ လူမ်ိဳးျခားဘုရားမ်ား၏အေစကိုခံခဲ့ ၾက၏။ သို႔ျဖစ္၍တိုင္းတစ္ပါးတြင္လူမ်ိဳး ျခားတို႔၏အေစကိုသင္တို႔ခံရၾကလိမ့္ မည္' ဟုျပန္လည္ေျဖၾကားေလာ့'' ဟုမိန႔္ ေတာ္မူ၏။

20ထာဝရဘုရားက``ယာကုပ္၏သားေျမး ယုဒျပည္သူတို႔အားေျပာၾကားေလာ့။-

21မ်က္စိရွိလ်က္ႏွင့္မျမင္နိုင္၊ နားရွိလ်က္ ႏွင့္မၾကားနိုင္သူ၊ အခ်င္းမိုက္မဲထုံထိုင္း ေသာလူတို႔၊ နားေထာင္ၾကေလာ့။-

22ငါသည္ထာဝရဘုရားျဖစ္၏။ သင္တို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ငါ့ကိုမေၾကာက္ၾကသနည္း။ ငါ၏ေရွ႕ေတာ္၌အဘယ္ေၾကာင့္မတုန္မလွုပ္ ၾကသနည္း။ ငါသည္ပင္လယ္အတြက္နယ္ နိမိတ္၊ ပင္လယ္ေရမေက်ာ္မျဖတ္နိုင္သည့္ အျမဲတမ္းနယ္နိမိတ္ကိုသဲမ်ားျဖင့္သတ္ မွတ္ထား၏။ ပင္လယ္သည္လွိုင္းတံပိုးထ နိုင္ေသာ္လည္း ထိုနယ္နိမိတ္ကိုမျဖတ္မ ေက်ာ္နိုင္။ လွိုင္းတံပိုးတို႔သည္ထ၍ျမည္ ဟည္းေသာ္လည္း ထိုနယ္စပ္ကိုမေက်ာ္ မလြန္နိုင္။-

23သို႔ရာတြင္အခ်င္းလူတို႔၊ သင္တို႔သည္ေခါင္း မာပုန္ကန္ကာလမ္းလြဲ၍ငါ၏ထံမွထြက္ ခြာသြားၾကေလၿပီ။-

24ရာသီအလိုက္၊ မိုးဦးမိုးေႏွာင္းကိုရြာသြန္း ေစလ်က္၊ ႏွစ္စဥ္အသီးအႏွံရိတ္သိမ္းရာ ကာလကိုစီမံေတာ္မူေသာငါ့အား သင္ တို႔မေၾကာက္ရြံ့မရိုေသၾက။-

25သင္တို႔၏အမွားမ်ားႏွင့္အျပစ္ဒုစရိုက္က ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာမ်ားကိုတားဆီးလ်က္ သင္တို႔ထံမွလႊဲေရွာင္သြားေစေလၿပီ။

26``ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္အထဲ၌ ဆိုးညစ္သူမ်ား ရွိ၏။ သူတို႔သည္ေထာင္ေခ်ာက္ျဖင့္ငွက္ဖမ္းသူ မ်ားကဲ့သို႔လူကိုဖမ္းရန္ေခ်ာင္းေျမာင္းၾက၏။-

27မုဆိုးသည္မိမိ၏ေလွာင္အိမ္ကိုငွက္မ်ားျဖင့္ ျပည့္ေစသကဲ့သို႔ ထိုသူတို႔သည္မိမိတို႔ေန အိမ္မ်ားကိုတိုက္ရာပါပစၥည္းမ်ားျဖင့္ျပည့္ ေစၾကေလၿပီ။ ထို႔ေၾကာင့္သူတို႔သည္တန္ခိုး ႀကီးမား၍ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝၾက၏။-

28ဝဝလင္လင္စားေသာက္ရ၍ဆူၿဖိဳးလ်က္ ေနၾက၏။ သူတို႔သည္မေကာင္းမွုမ်ားကို အေတာမသတ္ျပဳက်င့္ၾက၏။ မိဘမဲ့သူ တို႔အားရပိုင္ခြင့္မ်ားကိုမေပးၾက။ ညႇင္း ပန္းႏွိပ္စက္ျခင္းခံရသူတို႔အားလည္း တရားမၽွတမွုကိုမျပဳၾက။

29``သို႔ရာတြင္ဤအမွုအရာမ်ားအတြက္ သူ တို႔အားငါထာဝရဘုရားဒဏ္ေပးမည္။ ဤ လူမ်ိဳးအားငါလက္စားေခ်မည္။-

30ဤျပည္တြင္အံ့ၾသရြံရွာဖြယ္ေကာင္း သည့္အမွုေပၚေပါက္လာသည္မွာ၊-

31ပေရာဖက္တို႔သည္မွန္ေသာစကားကိုမေျပာ ၾက။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔သည္ပေရာဖက္အမိန႔္ ေပးသည္အတိုင္းအုပ္စိုးၾက၏။ ငါ၏လူမ်ိဳး ေတာ္ကလည္းဤသို႔ျပဳက်င့္မွုတို႔ကိုမကန႔္ ကြက္ၾက။ သို႔ရာတြင္သူတို႔သည္ေနာက္ဆုံး တစ္ေန႔၌အဘယ္သို႔ျပဳၾကမည္နည္း။

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →