Jeremiah 46

Burmese MCLZV

← Chapter 45 Jump to: Chapter 47 →

1ထာဝရဘုရားသည္နိုင္ငံတကာကို ရည္မွတ္၍ ငါ့အားဗ်ာဒိတ္ေပးေတာ္မူ၏။-

2အီဂ်စ္ျပည္အေၾကာင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ကိုယ္ ေတာ္မိန႔္ေတာ္မူသည္မွာေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္၏။ ထာဝရဘုရားသည္ေယာရွိ၏သား ယုဒဘုရင္ေယာယကိမ္နန္းစံစတုတၳႏွစ္ ၌ ဥဖရတ္ျမစ္အနီးကာေခမိတ္အရပ္တြင္ ဗာဗုလုန္ဘုရင္ေနဗုခဒ္ေနဇာႏွိမ္နင္းလိုက္ သည့္အီဂ်စ္ဘုရင္ဖာေရာေနေခၚ၏တပ္မ ေတာ္ကိုရည္မွတ္၍ဗ်ာဒိတ္ေပးေတာ္မူ ၏။

3``အီဂ်စ္တပ္မွူးတို႔က`သင္တို႔၏ဒိုင္းလႊား မ်ားကို အသင့္ျပင္ဆင္ကာတိုက္ပြဲသို႔ဝင္ၾကေလာ့''

4သင္တို႔၏ျမင္းမ်ားကိုႀကိဳးတန္ဆာဆင္စီး ၾကေလာ့။ စီတန္းၿပီးလၽွင္သင္တို႔၏သံခေမာက္မ်ား ကို ေဆာင္းၾကေလာ့။ လွံမ်ားကိုေသြးၾကေလာ့။ သံခ်ပ္အကၤ်ီကိုဝတ္ၾကေလာ့' ဟုေအာ္ဟစ္ ၾက၏။

5သို႔ရာတြင္ထာဝရဘုရားက``ငါျမင္ရ သည္ကား အဘယ္သို႔နည္း။ သူတို႔သည္ေၾကာက္လန႔္၍ေနာက္သို႔ဆုတ္ခြာ ေနၾက၏။ သူတို႔၏စစ္သူရဲမ်ားသည္အေရးရွုံးနိမ့္ၾက ေလၿပီ။ သူတို႔သည္ေၾကာက္အားႀကီး၍၊ ေနာက္သို႔လွည့္မၾကည့္ဘဲအစြမ္းကုန္လ်င္ ျမန္စြာ ေျပးၾကေလကုန္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

6လ်င္ျမန္စြာေျပးသူတို႔သည္မလြတ္နိုင္။ စစ္သူရဲတို႔သည္မလြတ္ေျမာက္နိုင္။ သူတို႔သည္ေျမာက္ဘက္ေဒသ၊ဥဖရတ္ ျမစ္ အနီးတြင္ေျခေခ်ာ္၍လဲၾကကုန္၏။

7ေရလၽွံေသာျမစ္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ နိုင္းျမစ္ေရကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ခ်ီတက္လာသူကားအဘယ္သူနည္း။

8ေရလၽွံေသာျမစ္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ နိုင္းျမစ္ေရကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ခ်ီတက္လာသူမွာအီဂ်စ္နိုင္ငံျဖစ္ေပ သည္။ အီဂ်စ္နိုင္ငံက`ငါသည္ခ်ီတက္၍ကမၻာကို လႊမ္းမိုးမည္။ ၿမိဳ႕မ်ားႏွင့္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔အားဖ်က္ဆီးမည္။

9ျမင္းမ်ားတို႔တက္ၾကေလာ့။ ရထားမ်ားတို႔၊အျပင္းႏွင္ၾကေလာ့။ ဒိုင္းလႊားကိုင္ေဆာင္သူဆူဒန္ျပည္သားႏွင့္ လစ္ဗ်ားျပည္သားတို႔လုဒျပည္သားေလး သည္ေတာ္ အစရွိသည့္ စစ္သည္ေတာ္တို႔ထြက္သြားၾကေလာ့' ဟုဆို၏'' ဟူ၍ ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူ၏။

10ဤေန႔သည္အနႏၲတန္ခိုးရွင္အရွင္ ထာဝရဘုရား၏ေန႔ေတာ္ျဖစ္၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ရန္သူတို႔အားယေန႔ပင္ လက္စားေခ်ေတာ္မူမည္။ သူတို႔အားအျပစ္ဒဏ္ခတ္ေတာ္မူမည္။ ကိုယ္ေတာ္၏ဓားသည္သူတို႔အသားကိုအဝ စား၍ သူတို႔၏ေသြးကိုအဝေသာက္လိမ့္မည္။ ယေန႔အနႏၲတန္ခိုးရွင္သည္ဥဖရတ္ျမစ္ အနီး ေျမာက္ဘက္ေဒသ၌ မိမိ၏ယဇ္ေကာင္မ်ားကိုပူေဇာ္ေတာ္မူ၏။

11အီဂ်စ္ျပည္သူျပည္သားတို႔၊ ဂိလဒ္ျပည္သို႔သြား၍ ေဆးဝါးမ်ားကိုရွာၾကေလာ့။ သင္တို႔၏ေဆးမ်ားသည္တန္ခိုးအာနိသင္ မရွိ။ သင္တို႔၏အနာေရာဂါကိုမေပ်ာက္ကင္းေစနိုင္။

12လူမ်ိဳးတကာတို႔သည္သင္တို႔အရွက္ကြဲမွုကို ၾကားသိၾကေလၿပီ။ သင္တို႔ငိုေႂကြးသံကိုလူတိုင္းၾကားရၾက၏။ စစ္သူရဲသည္တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးတိုက္မိသျဖင့္ ႏွစ္ဦးစလုံးေျမေပၚသို႔လဲက်ၾကေလၿပီ။

13အီဂ်စ္ျပည္ကိုတိုက္ခိုက္ရန္ဗာဗုလုန္ဘုရင္ ေနဗုခဒ္ေနဇာလာေရာက္ေသာအခါ ထာဝရ ဘုရားသည္ငါ့အားဗ်ာဒိတ္ေပးေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္က၊

14``အီဂ်စ္ၿမိဳ႕မ်ားျဖစ္ေသာမိဂေဒါလ၊ေနာဖႏွင့္ တာပနက္ၿမိဳ႕တို႔အား၊ သင္တို႔သည္မိမိတို႔အတြက္ခုခံကာကြယ္ အသင့္ျပင္ဆင္ၾကေလာ့။ သင္တို႔တြင္ရွိသမၽွေသာအရာတို႔သည္ စစ္ပြဲတြင္ ဆုံးရွုံးပ်က္စီးလိမ့္မည္။''

15သင္တို႔၏တန္ခိုးႀကီးေသာဘုရားအာပိ သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ၿပိဳလဲရသနည္း။ သူ႔အားထာဝရဘုရားတြန္းခ်ေတာ္မူေလၿပီ။

16သင္တို႔၏စစ္သူရဲမ်ားသည္ေျခေခ်ာ္၍လဲ ၾကကုန္၏။ သူတို႔တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္`ျမန္ျမန္လာၾက။ ငါတို႔သည္မိမိတို႔ေနရင္းျပည္သို႔ျပန္ၾက ကုန္အံ့။ ရန္သူ၏ဓားေဘးမွလြတ္ေျမာက္ရန္ေျပးၾက ကုန္အံ့' ဟုဆိုၾက၏။

17``အီဂ်စ္ဘုရင္ဖာေရာအား `အခြင့္ေကာင္းကိုလက္လြတ္သူ၊ေလအိုးႀကီး' ဟူေသာနာမည္သစ္ကိုေပးၾကေလာ့။

18အနႏၲတန္ခိုးရွင္ငါထာဝရဘုရားသည္ ဘုရင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ငါသည္အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ေပတည္း။ တာေဗာ္ေတာင္ထိပ္သည္ေတာင္တကာတို႔ ထက္ ျမင့္သကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ကရေမလေတာင္ထိပ္သည္လည္း၊ပင္လယ္ အနီးတြင္ ျမင့္မားစြာတည္ရွိသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ သင္တို႔တိုက္ခိုက္မည့္သူသည္ခြန္အား ႀကီးမား ေပလိမ့္မည္။

19အခ်င္းအီဂ်စ္ျပည္သားတို႔၊ သုံ႔ပန္းအျဖစ္ေခၚေဆာင္ျခင္းကိုခံရန္ အသင့္ ျပင္ဆင္ထားၾကေလာ့။ ေနာဖၿမိဳ႕သည္လူသူဆိတ္ၿငိမ္ရာ သဲကႏၲာရျဖစ္လိမ့္မည္။

20အီဂ်စ္ျပည္သည္ေျမာက္အရပ္မွ မွက္ကိုက္ခံရသည့္ လွပဆူၿဖိဳးသည္ႏြားမႏွင့္တူ၏။

21အငွားစစ္သည္မ်ားပင္လၽွင္ႏြားသငယ္မ်ား သဖြယ္ ခိုကိုးရာမဲ့ျဖစ္ၾက၏။ သူတို႔သည္ခုခံတိုက္ခိုက္မွုကိုမျပဳဘဲ အားလုံးလွည့္၍ေျပးၾကေလသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္သူတို႔ဆုံးပါးပ်က္စီး ရမည့္ေန႔၊ ကံၾကမၼာဆိုးၾကဳံေတြ႕ရမည့္ေန႔ရက္ကာလသည္ က်ေရာက္လာၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။

22ရန္သူတပ္မေတာ္နီးကပ္လာသည္ႏွင့္အီဂ်စ္ ျပည္သည္ ျမည္သံျပဳေသာေႁမြကဲ့သို႔ထြက္ေျပးေလ၏။ လူတို႔သစ္ပင္မ်ားကိုခုတ္သကဲ့သို႔ရန္သူ တို႔သည္ သူ႔အားရဲတင္းမ်ားႏွင့္တိုက္ခိုက္ၾက၏။

23သူတို႔သည္သစ္ေတာကိုခုတ္လွဲသကဲ့သို႔ တိုက္ခိုက္ၾက၏။ သူတို႔၏လူမ်ားသည္မေရမတြက္နိုင္ေအာင္ မ်ားျပား၍ သူတို႔၏စစ္သူရဲမ်ားသည္၊အေရအတြက္ အားျဖင့္ က်ိဳင္းေကာင္မ်ားထက္ပင္မ်ားျပားၾက၏။

24အီဂ်စ္ျပည္သူတို႔သည္အရွက္ကြဲရၾက ေလၿပီ။ သူတို႔အားေျမာက္အရပ္မွလူတို႔က ႏွိမ္နင္းလိုက္ၾက၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

25ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔၏ဘုရားသခင္ အနႏၲတန္ခိုးရွင္ထာဝရဘုရားက``ငါသည္ သိဘိၿမိဳ႕၌ရွိေသာအမၼဳန္ဘုရားကိုအီဂ်စ္ ျပည္၊ အီဂ်စ္ဘုရားမ်ား၊ ဘုရင္မ်ားႏွင့္ အတူဆုံးမမည္။ အီဂ်စ္ျပည္ဘုရင္ႏွင့္ သူ႔ကိုအားထားယုံၾကည္သူမွန္သမၽွကို ငါဆုံးမမည္။-

26သူတို႔ကိုသတ္ျဖတ္လိုသူဗာဗုလုန္ဘုရင္ ေနဗုခဒ္ေနဇာႏွင့္တပ္မေတာ္လက္သို႔ငါ ေပးအပ္မည္။ သို႔ရာတြင္ေနာင္အခါ၌လူတို႔ သည္ေရွးကာလမ်ားကနည္းတူ အီဂ်စ္ျပည္ တြင္ျပန္လည္ေနထိုင္ၾကလိမ့္မည္။ ဤကား ငါထာဝရဘုရားႁမြက္ထားသည့္စကား ျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

27``ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္တို႔၊မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ ဣသေရလ ျပည္သားတို႔၊ထိတ္လန႔္တုန္လွုပ္မွုမျဖစ္ ၾကႏွင့္။ သုံ႔ပန္းမ်ားအျဖစ္ႏွင့္သင္တို႔ေသရၾက ေသာျပည္၊ ထိုေဝးလံေသာျပည္မွသင္တို႔အားငါကယ္ ဆယ္မည္။ သင္တို႔သည္ျပန္လာ၍ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေနထိုင္ ရၾကလိမ့္မည္။ ေဘးမဲ့လုံျခဳံမွုရွိလိမ့္မည္။ အဘယ္သူမၽွသင္တို႔အားေၾကာက္လန႔္ ေစလိမ့္မည္မဟုတ္။

28ငါသည္သင္တို႔ထံသို႔ႂကြလာ၍ သင္တို႔အားကယ္တင္မည္။ သင္တို႔အားငါကြဲလြင့္ေစခဲ့ရာ နိုင္ငံတကာတို႔ကိုငါဖ်က္ဆီးမည္။ သို႔ရာတြင္သင္တို႔ကိုမူဖ်က္ဆီးမည္ မဟုတ္။ ငါသည္သင္တို႔အားအျပစ္ဒဏ္မခတ္ဘဲ ထားမည္မဟုတ္ေသာ္လည္း၊ အျပစ္ဒဏ္ခတ္ေသာအခါ၌မူကားမၽွတစြာ ဒဏ္ခတ္မည္။ ဤကားငါထာဝရဘုရားေျပာၾကားသည့္ စကားျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

← Chapter 45 Jump to: Chapter 47 →