Jeremiah 48 — Burmese MCLZV

1ေမာဘျပည္ကိုရည္မွတ္၍အနႏၲတန္ခိုးရွင္ ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူသည္ကားဤသို႔ တည္း။ ``ေနေဗာၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔အားက႐ုဏာ သက္ၾကေလာ့။ သူတို႔၏ၿမိဳ႕သည္ပ်က္စီး၍သြားေလၿပီ။ ကိရယသိမ္ၿမိဳ႕သည္ဖမ္းဆီးသိမ္းယူျခင္း ကိုခံ၍၊ ထိုၿမိဳ႕၏ခံတပ္မ်ားသည္ၿဖိဳပ်က္လ်က္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔သည္လည္းအရွက္ကြဲရ ၾက၏။

2ေမာဘျပည္၏ဘုန္းအသေရသည္ကြယ္ ေပ်ာက္၍ သြားေလၿပီ။ ရန္သူတို႔သည္ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕ကိုသိမ္းယူ၍ ေမာဘ နိုင္ငံကိုသုတ္သင္ဖ်က္ဆီးရန္ႀကံစည္လ်က္ ရွိ၏။ မာဒေမနၿမိဳ႕သည္ဆိတ္ၿငိမ္၍ေနလိမ့္မည္။ စစ္သည္တပ္သားတို႔သည္ထိုၿမိဳ႕ကိုခ်ီတက္ တိုက္ခိုက္ၾကလိမ့္မည္။

3ေဟာရနိမ္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔က`အၾကမ္းဖက္မွု၊ သုတ္သင္ဖ်က္ဆီးမွု' ဟုဟစ္ေအာ္ၾက၏။

4``ေမာဘျပည္သည္ၿပိဳပ်က္၍သြားေလၿပီ။ ကေလးသူငယ္တို႔ေအာ္ဟစ္သံကို နားေထာင္ၾကေလာ့။

5လုဟိတ္ေတာင္ေပၚသို႔တက္ရာလမ္းတြင္သူတို႔ ရွိုက္ႀကီးငင္ႀကီးငိုေႂကြးသံကိုလည္းေကာင္း၊ ေဟာရနိမ္ၿမိဳ႕သို႔ဆင္းရာလမ္းတြင္၊စိတ္ဒုကၡ ေရာက္၍ ေအာ္ဟစ္သံမ်ားကိုလည္းေကာင္းၾကားၾကေလာ့။

6သူတို႔က`သင္တို႔အသက္ခ်မ္းသာရေအာင္ လ်င္ျမန္စြာေျပးၾကေလာ့။ သဲကႏၲာရမွျမည္းရိုင္းကဲ့သို႔ေျပးၾကေလာ့' ဟုဆိုၾက၏။

7``အို ေမာဘျပည္၊သင္သည္မိမိ၏အင္အားႏွင့္ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာကိုအားကိုး၏။ သို႔ရာတြင္ယခုသင္သည္ႏွိမ္နင္းျခင္းကိုခံ ရလိမ့္မည္။ သင္၏ဘုရားေခမုရွသည္လည္းသူ၏မင္း သားမ်ား၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ားႏွင့္အတူျပည္ႏွင္ဒဏ္ သင့္ရေပေတာ့အံ့။

8အဘယ္ၿမိဳ႕မၽွဆုံးပါးပ်က္စီးမွုႏွင့္ ကင္းလြတ္လိမ့္မည္မဟုတ္။ ခ်ိဳင့္ဝွမ္းေရာ၊လြင္ျပင္ပါပ်က္စီးလိမ့္မည္။ ဤကားငါထာဝရဘုရားႁမြက္ဟသည့္စကား ျဖစ္၏။

9ေမာဘျပည္အတြက္သခၤ်ိဳင္းကမၸည္းေက်ာက္တိုင္ စိုက္ထူၾကေလာ့။ ထိုျပည္သည္မၾကာမီပ်က္စီးရလိမ့္မည္။ ထိုျပည္ရွိၿမိဳ႕မ်ားသည္ပ်က္စီး၍လူသူ ဆိတ္ၿငိမ္ရာျဖစ္လိမ့္မည္။''

10(ထာဝရဘုရား၏အမွုေတာ္ကိုစိတ္ႏွလုံး အႂကြင္းမဲ့ႏွင့္မထမ္းေဆာင္သူသည္ က်ိန္ဆဲ ျခင္းကိုခံရပါေစသတည္း။ မိမိ၏ဓားႏွင့္ ခုတ္၍မသတ္ေသာသူသည္က်ိန္ဆဲျခင္းကို ခံရပါေစသတည္း။)

11ထာဝရဘုရားက``ေမာဘျပည္သူတို႔သည္ အစဥ္ပင္ေဘးမဲ့လုံျခဳံစြာေနခဲ့ရ၍အဘယ္ အခါ၌မၽွျပည္ႏွင္ဒဏ္မသင့္ခဲ့ဘူးေပ။ ေမာဘ ျပည္သည္အိုးတစ္လုံးမွတစ္လုံးသို႔မေျပာင္း၊ ေမႊ ေႏွာက္မွုလည္းမျပဳဘဲအနည္ထိုင္ရန္ထားရွိ သျဖင့္အနံ့အရသာမပ်က္၊ ေကာင္းျမဲ ေကာင္းလ်က္ေနသည့္စပ်စ္ရည္ႏွင့္တူ၏။

12``သို႔ျဖစ္၍ေမာဘျပည္ကိုစပ်စ္ရည္သဖြယ္ သြန္ေမွာက္မည့္လူတို႔အား ငါေစလႊတ္မည့္အခ်ိန္ ကာလက်ေရာက္လာလိမ့္မည္။ သူတို႔သည္ထို ျပည္၏စပ်စ္ရည္အိုးမ်ားကိုသြန္ေမွာက္ကာ အစိတ္စိတ္အႁမႊာႁမႊာခြဲပစ္ၾကလိမ့္မည္။-

13ထိုအခါမိမိတို႔ယုံၾကည္ခဲ့ၾကေသာေဗသလ ဘုရားကို ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔စိတ္ပ်က္ ၾကသကဲ့သို႔ ေမာဘျပည္သူတို႔သည္မိမိတို႔ ၏ေခမုရွဘုရားကိုလည္းစိတ္ပ်က္ၾကလိမ့္ မည္။

14``ေမာဘျပည္သားတို႔၊သင္တို႔သည္အဘယ္ ေၾကာင့္ မိမိတို႔ကိုယ္ကို၊အာဇာနည္မ်ား၊စစ္ျပန္ သူရဲေကာင္းမ်ားဟုေျပာဆိုၾကသနည္း။

15ေမာဘျပည္ႏွင့္ၿမိဳ႕တို႔သည္ပ်က္စီးကာ သူတို႔၏လက္ေရြးစင္လူငယ္လူရြယ္တို႔သည္ အသတ္ခံရၾကေလၿပီ။ ငါသည္အနႏၲတန္ခိုးရွင္ထာဝရဘုရား တည္းဟူေသာ ဘုရင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ဤကားငါႁမြက္ဟသည့္စကားျဖစ္၏။

16ေမာဘျပည္၏ကံၾကမၼာဆိုးသည္ခ်ဥ္းကပ္လာလ်က္ ထိုျပည္ယိုယြင္းပ်က္စီးရာကာလသည္၊မၾကာမီ ေရာက္ရွိလာေတာ့မည္။

17``နီးနားပတ္ဝန္းက်င္တြင္ေနထိုင္သူတို႔၊ထို နိုင္ငံအတြက္ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းၾကေလာ့။ ထိုနိုင္ငံ၏ဂုဏ္သတင္းကိုသိရွိၾကသူ အေပါင္းတို႔ `တန္ခိုးႀကီးမားသည့္ဤနိုင္ငံသည္ ထီးက်ိဳးစည္ေပါက္ျဖစ္လ်က္ ယင္း၏ဘုန္းအသေရႏွင့္တန္ခိုးအာဏာသည္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားေလၿပီ' ဟုေျပာဆိုၾကေလာ့။

18ဒိဘုန္ၿမိဳ႕တြင္ေနထိုင္သူတို႔၊ သင္တို႔သည္ဂုဏ္အသေရရွိသည့္ေနရာမွ သက္ဆင္း၍ေျမမွုန႔္ေပၚတြင္ထိုင္ၾကေလာ့။ ေမာဘျပည္ကိုပ်က္ျပဳန္းေစေသာသူသည္ ဤအရပ္သို႔ေရာက္ရွိလာကာသင္၏ခံတပ္ မ်ားကို ၿဖိဳဖ်က္လိုက္ေလၿပီ။

19အာေရာ္ၿမိဳ႕တြင္ေနထိုင္သူတို႔၊လမ္းနံေဘး တြင္ရပ္၍ ေစာင့္ေနၿပီးလၽွင္ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ၾကသူတို႔အားျဖစ္ ပ်က္သည့္ အခ်င္းအရာကိုေမးျမန္းေလာ့။

20ထိုသူတို႔က`ေမာဘျပည္က်ဆုံးေလၿပီ။ ထိုျပည္အတြက္ငိုေႂကြးၾကေလာ့။ ယင္းသည္အရွက္ကြဲေလၿပီ။ ေမာဘျပည္ပ်က္သုဥ္း၍သြားေၾကာင္းကို အာႏုန္ျမစ္ရိုးတစ္ေလၽွာက္တြင္ေႂကြးေၾကာ္ ၾကေလာ့' ဟုျပန္လည္ေျဖၾကားၾကလိမ့္မည္။

25ေမာဘျပည္၏အာဏာတန္ခိုးသည္ေပ်ာက္ ကြယ္၍သြားေလၿပီ။ ဤကားငါထာဝရ ဘုရားႁမြက္ဟသည့္စကားျဖစ္၏'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

26ထာဝရဘုရားက``ေမာဘျပည္သည္ငါထာဝရ ဘုရားအားပုန္ကန္ခဲ့သည္ျဖစ္၍ ထိုျပည္ကို ယစ္မူး၍ေနေစၾကေလာ့။ သူသည္မိမိ၏အန္ ဖတ္တြင္လူးလွိမ့္၍ေနလိမ့္မည္။ လူတို႔သည္ လည္းသူ႔အားေျပာင္ေလွာင္ၾကလိမ့္မည္။-

27အို ေမာဘျပည္၊ ဣသေရလျပည္သားတို႔ အားအဘယ္သို႔သင္ျပက္ရယ္ျပဳခဲ့သည္ ကိုေအာက္ေမ့သတိရေလာ့။ သင္သည္သူ တို႔အားသူခိုး၊ ဓားျပဂိုဏ္းႏွင့္အတူဖမ္း ဆီးရမိသူမ်ားသဖြယ္ျပဳက်င့္ခဲ့ေပ သည္။

28``ေမာဘျပည္သူတို႔၊ သင္တို႔သည္မိမိတို႔ ၏ၿမိဳ႕မ်ားမွထြက္ခြာၿပီးလၽွင္ ေက်ာက္ကမ္း ပါးသို႔သြားေရာက္ေနထိုင္ၾကေလာ့။ လၽွို ေျမာင္အၾကားတြင္အသိုက္လုပ္တတ္သည့္ ခ်ိဳးငွက္ကဲ့သို႔ျပဳၾကေလာ့။-

29ေမာဘျပည္သည္အလြန္မာနႀကီး၏။ ျပည္သူ တို႔သည္အဘယ္မၽွစိတ္ေနျမင့္၍၊ ေမာက္မာ ေထာင္လႊားကာမာန္မာနႀကီးၾကေၾကာင္းကို လည္းေကာင္း၊ အဘယ္မၽွကိုယ္က်ိဳးရွာတတ္ ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္းငါၾကားသိေတာ္ မူၿပီ။-

30သူတို႔၏ႂကြားဝါမွုမ်ားသည္အရာမေရာက္။ သူတို႔ျပဳေသာအရာမ်ားသည္လည္းတာရွည္ မခံ။ သူတို႔၏ေမာက္မာေထာင္လႊားမွုကိုငါ ထာဝရဘုရားသိ၏။-

31သို႔ျဖစ္၍ငါသည္ေမာဘျပည္သူအေပါင္း တို႔ႏွင့္ကိရဟရက္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔ အတြက္မ်က္ရည္က်မည္။-

32ယာဇာၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔အတြက္ငိုေႂကြး သည္ထက္စိဗမာၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ား အတြက္ ငါပို၍ငိုေႂကြးမည္။ အို စိဗမာၿမိဳ႕၊ သင္သည္ပင္လယ္ေသကိုေက်ာ္ျဖတ္၍ ယာဇာၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္ပ်ံ႕ႏွံ့သြားသည့္စပ်စ္ ပင္ႏွင့္တူ၏။ သို႔ရာတြင္ယခုအခါ၌သင္ ၏ေႏြရာသီသစ္သီးဝလံမ်ားႏွင့္စပ်စ္ ပင္မ်ားသည္အဖ်က္အဆီးခံရၾကေလ ၿပီ။-

33အသီးအႏွံႂကြယ္ဝသည့္ေမာဘျပည္မွ ရႊင္လန္းဝမ္းေျမာက္မွုကို႐ုပ္သိမ္းလိုက္ေလ ၿပီ။ စပ်စ္သီးနယ္ရာက်င္းမွစပ်စ္ရည္ မ်ားယိုထြက္၍မလာေတာ့ေပ။ စပ်စ္သီး ကိုနယ္၍ဝမ္းေျမာက္စြာေႂကြးေၾကာ္မည့္ သူလည္းတစ္ဦးတစ္ေယာက္မၽွမရွိေတာ့ေပ။

34``ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕ႏွင့္ဧလာေလၿမိဳ႕တို႔မွ လူတို႔ ငိုေႂကြးၾကေသာအသံကိုယာဟတ္ၿမိဳ႕တိုင္ ေအာင္ၾကားရၾက၏။ ထိုအသံကိုေဇာရၿမိဳ႕ မွေဟာရနိမ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ေကလက္ၿမိဳ႕တို႔မွပင္ ၾကားနိုင္ေလသည္။ နိမရိမ္ေခ်ာင္းသည္ လည္းခန္းေျခာက္၍သြား၏။-

35ငါသည္ေမာဘျပည္သားတို႔အားေတာင္ ထိပ္မ်ားတြင္မီးရွို႔ရာပူေဇာ္သကာမ်ား ဆက္ကပ္မွုႏွင့္ မိမိတို႔ဘုရားမ်ားအား ယဇ္ပူေဇာ္မွုကိုရပ္စဲေစမည္။ ဤကားငါ ထာဝရဘုရားႁမြက္ဟသည့္စကား ျဖစ္၏။

36``ေမာဘျပည္သားမ်ားႏွင့္ ကိရဟရက္ၿမိဳ႕ သူၿမိဳ႕သားမ်ားသည္မိမိတို႔ပိုင္ဆိုင္သမၽွ ေသာဥစၥာပစၥည္းမ်ားဆုံးရွုံးကုန္ၾကၿပီ ျဖစ္၍ ငါ၏စိတ္ႏွလုံးသည္မသာသီခ်င္း ကိုေႁပြမွုတ္သူကဲ့သို႔ထိုသူတို႔၏အတြက္ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းမည္။-

37လူတိုင္းပင္ဆံမုတ္ဆိတ္ပယ္ၾကေလၿပီ။ သူ တို႔သည္မိမိတို႔၏လက္မ်ားကိုထိရွ၍ ေလၽွာ္ေတကိုဝတ္ဆင္ထားၾက၏။-

38ေမာဘျပည္အိမ္ေခါင္မိုးမွန္သမၽွတို႔အေပၚ ၌လည္းေကာင္း၊ လူထုစည္းေဝးရာေျမကြက္ လပ္မွန္သမၽွတို႔၌လည္းေကာင္းငိုေႂကြးျမည္ တမ္းမွုမွတစ္ပါး အျခားအဘယ္အမွု အရာမၽွမေတြ႕ရၾက။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆို ေသာ္ငါသည္အသုံးမဝင္ေတာ့သည့္အိုး ကိုခြဲသကဲ့သို႔ ေမာဘျပည္ကိုခြဲလိုက္ၿပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။ ဤကားငါထာဝရ ဘုရားႁမြက္ဆိုသည့္စကားျဖစ္၏။-

39ေမာဘျပည္သည္ေၾကမြ၍သြားေလၿပီ။ ေမာဘျပည္သည္ငိုေႂကြးလ်က္ေနေလၿပီ။ ေမာဘျပည္သည္အသေရပ်က္ေလၿပီ။ ထို ျပည္သည္ယိုယြင္းပ်က္စီးလ်က္ေနသျဖင့္ နီးနားဝန္းက်င္မွလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ ယင္းကိုျပက္ရယ္ျပဳၾကကုန္၏။ ဤကား ငါထာဝရဘုရားႁမြက္ဟသည့္စကား ျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူသည္။

40ေတာင္ပံမ်ားကိုျဖန႔္၍ထားသည့္လင္းယုန္ ငွက္ကဲ့သို႔ရန္သူသည္ေမာဘျပည္ေပၚသို႔ ထိုးဆင္းလိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းထာဝရ ဘုရားမိန႔္ၾကားခဲ့ေလၿပီ။-

41ၿမိဳ႕မ်ား၊ ခံတပ္မ်ားသည္အသိမ္းခံရၾက လိမ့္မည္။ ထိုေန႔၌ေမာဘစစ္သည္ေတာ္တို႔ သည္သားဖြားေဝဒနာခံရေသာအမ်ိဳး သမီးကဲ့သို႔ေၾကာက္လန႔္ၾကလိမ့္မည္။-

42ေမာဘျပည္သည္ငါ့အားပုန္ကန္ခဲ့သျဖင့္ သုတ္သင္ဖ်က္ဆီးျခင္းကိုခံရကာနိုင္ငံ တစ္ခုအေနျဖင့္တည္ရွိေတာ့မည္မဟုတ္။-

43ေမာဘျပည္သူတို႔အားထိတ္လန႔္ဖြယ္ရာ မ်ား၊ ေျမတြင္းမ်ားႏွင့္ေထာင္ေခ်ာက္မ်ားသည္ အသင့္ေစာင့္ဆိုင္းလ်က္ရွိေပသည္။ ဤကား ငါထာဝရဘုရားႁမြက္ဟသည့္စကား ျဖစ္၏။-

44ထိတ္လန႔္ဖြယ္ရာေကာင္းသည့္အရာမွလြတ္ ေျမာက္ရန္ႀကိဳးစားသူသည္ေျမတြင္းထဲသို႔ က်လိမ့္မည္။ ေျမတြင္းမွတက္၍လာေသာသူ သည္လည္းေထာင္ေခ်ာက္မ်ားတြင္မိလိမ့္မည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ေမာဘျပည္ကိုသုတ္ သင္ဖ်က္ဆီးရန္အခ်ိန္ကိုငါသတ္မွတ္ ထားၿပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။-

45ခိုကိုးရာမဲ့ဒုကၡသည္မ်ားသည္ေဟရွဘုန္ ၿမိဳ႕တြင္ခိုလွုံရန္ႀကိဳးစားၾက၏။ သို႔ရာတြင္ အခါတစ္ပါးကရွိဟုန္မင္းနန္းစံခဲ့သည့္ ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕သည္မီးဟုန္းဟုန္းထ၍ေန ေလသည္။ မီးသည္စစ္မက္ဝါသနာပါသည့္ ေမာဘျပည္သူတို႔၏နယ္ျခားေဒသမ်ားႏွင့္ ေတာင္ထိပ္မ်ားကိုကၽြမ္းေလာင္ေစေလၿပီ။-

46ေမာဘျပည္သူတို႔အားက႐ုဏာသက္ၾက ေလာ့။ ေခမုရွဘုရားကိုရွိခိုးဝတ္ျပဳသူတို႔ သည္သုတ္သင္ဖ်က္ဆီးျခင္းကိုခံရၾက ေလၿပီ။ သူတို႔၏သားသမီးမ်ားသည္လည္း သုံ႔ပန္းအျဖစ္ေခၚေဆာင္ျခင္းကိုခံရၾက ေလၿပီ။

47သို႔ရာတြင္ေနာင္လာလတၱံ့ေသာကာလ၌ ထာဝရဘုရားသည္ ေမာဘျပည္ကိုတစ္ဖန္ ျပန္၍ေကာင္းစားလာေစမည္။ ဤကားေမာဘ ျပည္အေပၚသို႔က်ေရာက္မည့္အျဖစ္အပ်က္ ႏွင့္ပတ္သက္၍ ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူ ေသာစကားမ်ားျဖစ္သတည္း။