Jeremiah 2

Burmese MCLZV

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ထာဝရဘုရားသည္ငါ့အား၊-

2``သင္သည္ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔သြား၍ ထိုၿမိဳ႕ တြင္ေနထိုင္သူအေပါင္းတို႔အားဤသတင္း စကားကိုျပန္ၾကားေလာ့။'' သင္တို႔သည္ငယ္ရြယ္စဥ္အခါကအဘယ္သို႔ သစၥာရွိခဲ့ၾကသည္ကိုငါသတိရ၏။ သင္သည္သတို႔သမီးကဲ့သို႔ငါ့ကိုခ်စ္ခဲ့၏။ သင္တို႔သည္စိုက္ပ်ိဳးျခင္းမရွိေသာ ေတာကႏၲာရတစ္ေလၽွာက္လုံးကိုျဖတ္၍ ငါ၏အေနာက္သို႔လိုက္ခဲ့ၾက၏။

3အို ဣသေရလအမ်ိဳးတို႔၊သင္တို႔ကို ငါတစ္ဦးတည္းသာလၽွင္ပိုင္ေတာ္မူ၏။ သင္တို႔သည္ငါပိုင္ေသာအျမတ္ထားရာ ျဖစ္၏။ ငါသည္သင္တို႔ကိုထိခိုက္နာက်င္ေစသူ အေပါင္းအား ေဘးအႏၲရာယ္ႏွင့္ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေစခဲ့၏။ ဤကားငါထာဝရဘုရားႁမြက္ဟသည့္ စကားပင္တည္း။''

4အခ်င္းယာကုပ္၏သားေျမး၊ ဣသေရလ အႏြယ္ဝင္တို႔၊ ထာဝရဘုရား၏ဗ်ာဒိတ္ ေတာ္ကိုနားေထာင္ၾကေလာ့။

5ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူသည္ကား ``ငါ၌အဘယ္အျပစ္ကိုေတြ႕ရွိ၍သင္တို႔၏ ဘိုးေဘးတို႔သည္ငါ့ထံမွထြက္သြားၾကသနည္း။ သူတို႔သည္တန္ဖိုးမရွိေသာ႐ုပ္တုမ်ားကို ဝတ္ျပဳရွိခိုး၍ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ပင္တန္ဖိုးမဲ့လာၾက၏။

6ငါသည္သူတို႔အားအီဂ်စ္ျပည္မွကယ္ဆယ္ ကာ ေတာကႏၲာရတစ္ေလၽွာက္လုံး၊သဲကႏၲာရမ်ား၊ ေျမတြင္းမ်ားႏွင့္ျပည့္ႏွက္လ်က္ေနေသာျပည္၊ ေျခာက္ကပ္၍ေဘးအႏၲရာယ္မ်ားေသာျပည္၊ လူသူဆိတ္ညံလ်က္ ခရီးသည္မရွိသည့္ျပည္ကိုျဖတ္၍ လမ္းျပပို႔ေဆာင္ေပးခဲ့ေသာ္လည္းသူတို႔သည္ ငါ့ကိုဂ႐ုမစိုက္ၾက။

7ငါသည္သူတို႔အားေျမၾသဇာေကာင္းမြန္ေသာ ျပည္သို႔အသီးအႏွံႏွင့္ အျခားမြန္ျမတ္သည့္အစားအစာမ်ားကို စားေသာက္ေစရန္ေခၚေဆာင္ခဲ့၏။ သို႔ရာတြင္သူတို႔သည္ငါ့ျပည္ကိုဖ်က္ဆီးပစ္ၾက၏။ သူတို႔အားငါေပးသည့္ျပည္ကိုညစ္ညမ္းေစၾက၏။

8ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔က`ထာဝရဘုရားသည္ အဘယ္မွာရွိေတာ္မူပါသနည္း' ဟုမေမးၾက။ ငါ၏ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔သည္ငါ့ကိုမသိ။ အုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔သည္ငါ့ကိုပုန္ကန္ၾက၏။ ပေရာဖက္တို႔ကဗာလဘုရား၏အမည္နာမကို တိုင္တည္ေျပာဆိုကာ အသုံးမဝင္သည့္႐ုပ္တုမ်ားကိုဝတ္ျပဳ ရွိခိုးၾက၏။

9``သို႔ျဖစ္၍ငါသည္သင္တို႔အား တစ္ဖန္တရားစြပ္စြဲမည္။ သူတို႔၏သားေျမးမ်ားအားလည္း စြပ္စြဲခ်က္တင္မည္'' ဟုထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္ မူ၏။

10ခိတၱိမ္ကၽြန္းရွိရာအေနာက္ဘက္သို႔သြားေလာ့။ ေကဒါျပည္သို႔လူလႊတ္၍ၾကည့္ရွုေစၾကေလာ့။ ယခုအမွုမ်ိဳးကိုအဘယ္အခါကမၽွ မျဖစ္ပ်က္ခဲ့ဘူးသည္ကိုသိျမင္ရလိမ့္မည္။

11မိမိတို႔၏ဘုရားမ်ားသည္မစစ္မမွန္ေသာ ဘုရားမ်ားပင္ျဖစ္၍ေနေစကာမူ အဘယ္လူမ်ိဳးသည္ဘုရားမ်ားကိုေျပာင္းလဲ ၍ ကိုးကြယ္ပါသနည္း။ သို႔ရာတြင္ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္မူကား မိမိတို႔၏ဂုဏ္အသေရကိုေဆာင္သည့္ ဘုရားသခင္တည္းဟူေသာ၊ ငါ့အားသူတို႔ကိုမကူညီနိုင္သည့္ဘုရား မ်ားႏွင့္ လဲလွယ္လိုက္ၾကေလၿပီ။

12သို႔ျဖစ္၍ငါထာဝရဘုရားသည္မိုးေကာင္းကင္အား ထိတ္လန႔္တုန္လွုပ္အံ့ၾသေတြေဝ၍သြားေစရန္ အမိန႔္ေပးေတာ္မူၿပီ။

13ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္သည္အသက္စမ္းေရတည္းဟူေသာ ငါ့အားစြန႔္ပစ္၍ေရမလုံ၊ကြဲအက္လ်က္ရွိသည့္၊ ေရေလွာင္ကန္မ်ားကိုတူးၾကသည္ျဖစ္၍ အျပစ္ဒုစရိုက္ႏွစ္ပါးကိုကူးလြန္ၾကေလၿပီ။

14``ဣသေရလသည္ကၽြန္မဟုတ္။ ကၽြန္သားေပါက္လည္းမဟုတ္။ သို႔ပါလ်က္၊ရန္သူမ်ားသည္အဘယ္ ေၾကာင့္ သူ႔အားလိုက္လံဖမ္းဆီးၾကသနည္း။

15ရန္သူမ်ားသည္သူ႔အားျခေသၤ့ကဲ့သို႔ေဟာက္ ၾက၏။ သူ၏ျပည္ကိုေျခာက္ေသြ႕ေစၾက၏။ သူ၏ၿမိဳ႕မ်ားသည္ယိုယြင္းပ်က္စီးကာ လူသူဆိတ္ညံလ်က္ရွိ၏။

16ေနာဖၿမိဳ႕သားမ်ားႏွင့္တာပနက္ၿမိဳ႕သားမ်ား သည္ သင္၏ဦးေခါင္းခြံကိုခြဲၾကေလၿပီ။

17အို ဣသေရလ၊ဤအမွုသည္သင္ျပဳသည့္အမွုပင္ ျဖစ္ပါသည္တကား။ ငါသည္သင့္အားလမ္းျပပို႔ေဆာင္၍လာစဥ္ သင္သည္မိမိတို႔ဘုရားသခင္၊ငါထာဝရ ဘုရားအား စြန႔္ပစ္ခဲ့၏။

18ယခုသင္သည္နိုင္းျမစ္ေရေသာက္ရန္အီဂ်စ္ျပည္သို႔ သြားျခင္းျဖင့္အက်ိဳးရွိမည္ဟုထင္သေလာ။ ဥဖရတ္ျမစ္ေရေသာက္ရန္အာရွုရိျပည္သို႔ သြားျခင္းျဖင့္အက်ိဳးရွိမည္ဟုထင္သေလာ။

19သင္၏ဒုစရိုက္ကသင့္ကိုဒဏ္ခတ္လိမ့္မည္။ သင္၏ေဖာက္ျပန္မွုကသင့္ကိုအျပစ္ဒဏ္ ေပးပါလိမ့္မည္။ မိမိ၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားအားသင္ စြန႔္ပစ္မွု၊ ငါ့အားမေၾကာက္မရြံ့ေတာ့ဘဲေနေသာအမွုတို႔သည္ အဘယ္မၽွဆိုးညစ္မိုက္မဲသည္ကိုသင္သိရွိ လာလိမ့္မည္။ ဤကားအနႏၲတန္ခိုးရွင္ငါထာဝရဘုရား ႁမြက္ဟသည္စကားပင္တည္း။

20အို ဣသေရလ၊သင္သည္ေရွးအခါကပင္ငါ၏ ထမ္းပိုးကိုခ်ိဳး၍ငါ၏ေႏွာင္ႀကိဳးမ်ားကိုျဖတ္ ခဲ့၏။ သင္သည္ငါ၏စကားကိုနားမေထာင္ငါ့အား ဝတ္မျပဳမကိုးကြယ္။ ေတာင္ျမင့္ရွိသမၽွအေပၚ၌လည္းေကာင္း၊စိမ္း လန္းသည့္ သစ္ပင္ရွိသမၽွေအာက္၌လည္းေကာင္း၊ သင္သည္ျပည့္တန္ဆာကဲ့သို႔ျပဳမူခဲ့ေလသည္။

21ငါသည္လက္ေရြးစင္မ်ိဳးေစ့မွစပ်စ္ႏြယ္ကို ငါစိုက္ပ်ိဳးခဲ့၏။ သို႔ရာတြင္သင္အဘယ္သို႔ျဖစ္လာၾက သည္ကိုၾကည့္ရွုေလာ့။ သင္သည္ပုပ္၍အသုံးမဝင္သည့္စပ်စ္ပင္ႏွင့္ တူေနပါသည္တကား။

22အကယ္၍သင္တို႔သည္ဆပ္ျပာႏွင့္အစြန္းခၽြတ္ ေဆး အေျမာက္အျမားကိုအသုံးျပဳမည္ဆိုေသာ္လည္း၊ သင္တို႔၏အျပစ္သည္ငါ၏ေရွ႕၌ ထင္ရွားလ်က္ပင္ရွိမည္။

23သင္တို႔သည္ဗာလဘုရားကိုအဘယ္အခါကမၽွ ဝတ္မျပဳရွိမခိုးခဲ့ပါ၊ မိမိတို႔ကိုယ္ကိုမညစ္ညမ္းေစခဲ့ပါဟူ၍ အဘယ္သို႔လၽွင္ဆိုနိုင္မည္နည္း။ ခ်ိဳင့္ဝွမ္းထဲတြင္သင္တို႔အဘယ္သို႔ အျပစ္ ကူးလြန္ခဲ့သည္ကိုၾကည့္ေလာ့။ သင္ျပဳခဲ့သည့္အမွုကိုသိမွတ္ေလာ့။ သင္သည္မုန္ယိုလ်က္ေနသည့္ကုလားအုတ္ ပ်ိဳကဲ့သို႔၊ အခ်ဳပ္အခ်ယ္မရွိဟိုမွသည္သို႔ေျပး လ်က္ေန၏။

24သင္သည္ေတာကႏၲာရတြင္ေနသည့္ ျမည္းရိုင္းမႏွင့္တူ၏။ မိတ္လိုက္ခ်ိန္က်ေသာအခါ၊ သူ႔အား အဘယ္သူတားဆီးနိုင္သနည္း။ သူ႔ကိုအလိုရွိသူျမည္းထီးမွန္သမၽွသည္ အပင္ပန္းခံ၍ရွာေနရန္မလို။ မိတ္လိုက္ခ်ိန္၌သူ႔အားအစဥ္ေတြ႕ရွိနိုင္ေလသည္။

25အို ဣသေရလ၊အျခားဘုရားမ်ားသို႔ လိုက္ေျပးျခင္းအားျဖင့္ သင္၏ေျခ၌ဖိနပ္မကၽြတ္ေစႏွင့္။ သင္၏အာေခါင္ကိုေသာ္လည္းမေျခာက္ေစႏွင့္။ သို႔ရာတြင္သင္က`အကၽြန္ုပ္သည္လူမ်ိဳးျခား ဘုရားမ်ားကိုခ်စ္၍၊ သူတို႔၏ေနာက္သို႔ပင္လိုက္ပါေတာ့မည္' ဟုဆို၏။

26အဖမ္းခံရခ်ိန္၌ သူခိုးသည္အရွက္ကြဲရ သကဲ့သို႔ သင္၏ဘုရင္မ်ား၊ မင္းညီမင္းသား မ်ား၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ား၊ ပေရာဖက္မ်ား၊ သင္ တို႔ဣသေရလျပည္သားအေပါင္းတို႔သည္ အရွက္ကြဲရၾကလိမ့္မည္။-

27သစ္ပင္အား`အရွင္သည္အကၽြန္ုပ္အဖျဖစ္ပါ သည္' ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ေက်ာက္တုံးအား`အရွင္ သည္အကၽြန္ုပ္အမိျဖစ္ပါသည္' ဟူ၍လည္း ေကာင္းသင္တို႔ေျပာဆိုၾက၏။ သင္တို႔သည္ငါ ၏ဘက္သို႔မလွည့္၊ ငါ့အားေက်ာခိုင္း၍သြား ၾက၏။ သို႔ရာတြင္သင္တို႔သည္ေဘးအႏၲရာယ္ ေတြ႕ေသာအခါ၌မူကား၊ ငါ့အားႂကြလာ ေတာ္မူ၍သင္တို႔ကိုကူမေတာ္မူရန္ေလၽွာက္ ထားၾက၏။

28``မိမိတို႔အတြက္သင္တို႔ျပဳလုပ္ထားသည့္ ဘုရားမ်ားကားအဘယ္မွာနည္း။ သင္တို႔ဒုကၡ ေရာက္ခ်ိန္ထိုဘုရားမ်ားကယ္နိုင္လၽွင္ကယ္ ေစၾကေလာ့။ အို ယုဒျပည္၊ သင္၏ၿမိဳ႕တို႔သည္ မ်ားျပားသကဲ့သို႔ သင္ျပဳလုပ္ေသာဘုရား တို႔သည္လည္းမ်ားျပားလွပါသည္တကား။-

29သင္တို႔အားလုံးပင္ငါ့ကိုပုန္ကန္ၾကေလၿပီ။ သင္တို႔သည္ငါ့ကို အဘယ္သို႔မေက်မနပ္ ျဖစ္ၾကသနည္း'' ဟုထာဝရဘုရားမိန႔္ ေတာ္မူ၏။-

30``ငါသည္သင္တို႔ကိုဆုံးမပါေသာ္လည္း အက်ိဳးမရွိ။ သင္တို႔သည္ပဲ့ျပင္သြန္သင္မွုကို လက္မခံလိုၾက။ အမ်က္ျပင္းစြာထြက္သည့္ ျခေသၤ့သဖြယ္ သင္တို႔သည္မိမိတို႔ပေရာဖက္ မ်ားကိုသတ္ျဖတ္ၾကေလၿပီ။-

31ဣသေရလျပည္သူတို႔၊ သင္တို႔သည္ထာဝရ ဘုရား၏စကားကိုနားေထာင္ၾကေလာ့။ ငါ သည္သင္တို႔အဖို႔ေတာကႏၲာရကဲ့သို႔လည္း ေကာင္း၊ ေမွာင္အတိလႊမ္းေနသည့္ျပည္ကဲ့သို႔ လည္းေကာင္းျဖစ္၍ေနေလၿပီေလာ။ ယင္းသို႔ မဟုတ္ပါမူသင္တို႔သည္အဘယ္ေၾကာင့္ ထင္သလိုျပဳက်င့္ကာ ငါ့ထံသို႔အဘယ္ အခါမၽွျပန္မလာဘဲေနေတာ့မည္ဟု ဆိုၾကသနည္း။-

32မိန္းမပ်ိဳသည္မိမိ၏ေက်ာက္မ်က္ရတနာ မ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ မဂၤလာေဆာင္သတို႔ သမီးသည္မိမိ၏မဂၤလာေဆာင္ဝတ္စုံကို လည္းေကာင္းေမ့ေလ်ာ့တတ္ပါသေလာ။ သို႔ ရာတြင္ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္မူကားမေရ မတြက္နိုင္ေသာေန႔ရက္မ်ားတြင္ငါ့ကို ေမ့ေလ်ာ့ၾကေလၿပီ။-

33သင္တို႔သည္မိမိတို႔ခ်စ္သူမ်ားကိုအမွန္ ပင္လိုက္၍ရွာတတ္ၾက၏။ ဆိုးညစ္သည့္အမ်ိဳး သမီးမ်ားကိုပင္သင္တို႔၏အက်င့္ကိုသင္ ေပးနိုင္ၾက၏။-

34ေဖာက္ထြင္းခိုးယူမွုအတြက္သင္တို႔ဖမ္းမမိ ေသာ္လည္း ထိုဆင္းရဲသားမ်ား၊ အျပစ္မဲ့သူ မ်ား၏ေသြးႏွင့္ သင္တို႔၏အဝတ္မ်ားသည္ စြန္းကြက္လ်က္ရွိ၏။ ``သို႔ပါလ်က္

35`ငါ့တြင္အျပစ္မရွိ၊ ထာဝရဘုရားသည္အမွန္ ပင္ ငါ့အားအမ်က္ထြက္ေတာ္မမူေတာ့ၿပီဟု' ဆို ခ်င္သည္။ သို႔ေသာ္သင္ကမိမိအျပစ္မကူး လြန္ပါဟုျငင္းဆိုသျဖင့္ ငါသည္သင့္အား အျပစ္ဒဏ္ခတ္ေတာ္မူမည္။-

36သင္တို႔သည္အျခားနိုင္ငံဘုရားမ်ားဆည္း ကပ္ေသာအားျဖင့္၊ မိမိကိုယ္ကိုတန္ဖိုးက် ေစသည့္အာရွုရိျပည္သည္သင့္အားအကူ အညီေပးရန္ပ်က္ကြက္သကဲ့သို႔ အီဂ်စ္ ျပည္သည္လည္းပ်က္ကြက္လိမ့္မည္။-

37သင္သည္အရွက္ကြဲလ်က္ေခါင္းငိုက္စိုက္ႏွင့္ အီဂ်စ္ျပည္မွျပန္လာရလိမ့္မည္။ ငါထာဝရ ဘုရားသည္သင္အားကိုးသူတို႔ကိုပစ္ပယ္ ေတာ္မူၿပီ။ သူတို႔ထံမွသင္သည္အဘယ္ အက်ိဳးကိုမၽွရရွိလိမ့္မည္မဟုတ္။''

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →