2 Chronicles 1

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

Jump to: Chapter 2 →

1ซะโลโมราชบุตรของดาวิดได้ทรงปกครองตั้งแผ่นดินให้มั่นคงอยู่, ฝ่ายพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านได้. ทรงสถิตอยู่ด้วย, ทรงบันดาลให้ท่านมีความเจริญยิ่งๆ ขึ้น.

2ซะโลโมจึงรับสั่งให้บรรดาพวกยิศราเอล, คือนายพัน, นายร้อย, พวกตุลาการ, และทุกคนที่ครอบครองในพวกยิศราเอลทั่วไป, ให้คนหัวหน้าของพงศ์พันธุ์ประชุมกัน.

3กษัตริย์ซะโลโมจึงเสด็จพร้อมด้วยบรรดาฝูงคนขึ้นไปยังที่เนินสูงสำหรับนมัสการที่ฆิบโอน; ด้วยว่าพลับพลาที่ประชุมเฝ้าพระเจ้าที่โมเซผู้รับใช้ของพระยะโฮวาได้กระทำไว้ในป่ายังอยู่ที่นั่น

4แต่หีบไมตรีของพระเจ้านั้นดาวิดได้ทรงเชิญขึ้นมาจากเมืองคีระยัธยะอารีมประดิษฐานไว้ในตำบลที่ท่านได้เตรียมไว้: เพราะท่านได้ตั้งพลับพลาสำหรับหีบนั้นไว้ที่กรุงยะรูซาเลม.

5อนึ่ง, แท่นทองเหลืองที่บะซาเอ็ลบุตรชายของอูรี, ผู้เป็นบุตรชายของฮูรได้กระทำไว้นั้นอยู่ที่เมืองฆิบโอน, หน้าพลับพลาของพระยะโฮวา: กษัตริย์ซะโลโมกับฝูงคนทั้งปวงได้แสวงหาแท่นนั้น.

6ซะโลโมได้เสด็จขึ้นไปยังแท่นทองเหลืองฉะเพาะพระพักตรพระยะโฮวาที่พลับพลาชุมนุมเฝ้าพระองค์, แล้วทรงฆ่าสัตว์พันตัวเผาบูชาที่แท่นนั้น

7ในคืนวันนั้นพระเจ้าทรงปรากฏแก่ซะโลโม, และตรัสว่า, เจ้าปรารถนาให้เราโปรดประการใดจงขอสิ่งนั้นเถิด.”

8ซะโลโมจึงทูลว่า, พระองค์ได้ทรงโปรดสำแดงพระกรุณาอันใหญ่ยิ่งแก่ดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้า, แล้วได้ทรงตั้งข้าพเจ้าให้เป็นกษัตริย์แทนราชบิดา.

9ข้าแต่พระยะโฮวาเจ้า, พระดำรัสที่พระองค์ได้ทรงตรัสไว้แก่ราชบิดาของข้าพเจ้านั้น, ขอให้ตั้งอยู่มั่นคงเถิด: ด้วยพระองค์ได้ทรงโปรดตั้งข้าพเจ้าให้เป็นกษัตริย์เหนือฝูงคนเป็นอันมากเหมือนผงคลีดิน.

10บัดนี้ขอพระองค์ทรงโปรดพระราชทานสติปัญญาให้แก่ข้าพเจ้า, เพื่อข้าพเจ้าจะได้ออกไปและเข้ามาต่อหน้าพลไพร่นั้น: ด้วยว่าผู้ใดอาจจะครอบครองพลไพร่พวกใหญ่ของพระองค์นี้ได้?

11พระเจ้าทรงตรัสตอบแก่ซะโลโมว่า, “เจ้ามีใจปรารถนาในสิ่งนี้, ไม่ได้ขอทรัพย์สมบัติ, หรือเกียรติยศ, หรือการประหารชีวิตของศัตรู, ทั้งไม่ได้ขอชีวิตของตนให้ยืนนาน; แต่ได้ขอสติปัญญาเพื่อเจ้าจะได้ปกครองพลไพร่ของเรา, ที่เราได้มอบให้เจ้าครอบครองนั้น:

12จึงได้ทรงพระราชทานสติปัญญาให้แก่เจ้าแล้ว; และยังจะทรงพระราชทานทรัพย์สมบัติ, และเกียรติยศ, แก่เจ้ามากยิ่งกว่ากษัตริย์ทั้งปวงก่อนเจ้านั้น, ทั้งสืบไปเบื้องหน้ากษัตริย์องค์ใดจะเสมอเหมือนเจ้าไม่มีเลย.”

13ซะโลโมจึงเสด็จกลับจากการนมัสการที่ตำบลเนินสูงที่อยู่หน้าพลับพลาประชุมที่เฝ้าที่ฆิบโอนมายังกรุงยะรูซาเลม, แล้วได้ทรงครอบครองพวกยิศราเอล

14ซะโลโมทรงรวบรวมราชรถและพลทหารม้าไว้: ได้ราชรถพันสี่ร้อยคัน, และพลทหารม้าหมื่นสองพันคน, ตั้งไว้ที่เมืองเก็บราชรถบ้าง, และอยู่กับท่านที่กรุงยะรูซาเลมบ้าง.

15กษัตริย์ซะโลโมได้ทรงกระทำให้มีเงินและทองที่กรุงยะรูซาเลมมากดุจหิน, และให้มีต้นสนมากมายดุจต้นซิกกะโมรที่มีอยู่ในที่ลุ่มราบ.

16ฝูงม้าที่ซะโลโมมีอยู่ได้นำมาจากประเทศอายฆุบโต, พวกค้าขายของกษัตริย์เคยซื้อไปตามราคาเป็นฝูงๆ.

17พวกนั้นได้ส่งราชรถขึ้นมาจากประเทศอายฆุบโตราคาคันละหกร้อยบาท, และราคาม้าตัวละร้อยห้าสิบบาท: ดังนั้นได้ส่งราชรถและม้าขึ้นมาให้เจ้าเมืองเฮธ, และเจ้าเมืองซุเรียทุกๆ ท่านนั้น.

Jump to: Chapter 2 →