2 Chronicles 16

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1เมื่อถึงปีสามสิบหกแห่งแผ่นดินกษัตริย์อาซา, บาอะซากษัตริย์ยิศราเอลก็ยกมาต่อสู้แผ่นดินยูดา, ได้สร้างเมืองรามา, หวังห้ามไม่ให้ผู้ใดออกไปเข้ามาหาอาซากษัตริย์ยูดา.

2ขณะนั้นอาซาได้ส่งเงินทองจากคลังทรัพย์ในโบสถ์วิหารของพระยะโฮวา, และในราชวังไปยังเบ็นฮะดัดกษัตริย์แผ่นดินซุเรีย, ซึ่งอาศัยอยู่กรุงดาเมเซ็ค, และทูลว่า,

3ทางไมตรีในระหว่างเรากับท่าน, และในระหว่างราชบิดาของเรากับราชบิดาของท่านก็มีอยู่: ดูเถิด, เราได้ส่งเงินทองมาให้ท่าน; ขอท่านจงไปหักไมตรีของท่านเสียกับบาอะซากษัตริย์ยิศราเอล, เพื่อเขาจะได้นำทัพไปจากเรา.

4ครั้นเบ็นฮะดัดได้ฟังคำของกษัตริย์อาซา, ก็ส่งนายและกองทัพไปตีเมืองไอโยน, ดาน, และฮาเบ็ลมายิม, ในประเทศยิศราเอล, กับเมืองสำหรับเก็บทรัพย์ในตระกูลนัฟธาลี.

5เมื่อกษัตริย์บาอะซาแจ้งความแล้ว, ท่านได้หยุดพักเลิกการสร้างเมืองรามา.

6กษัตริย์อาซาจึงเกณฑ์บรรดาชาวยูดา; ให้ขนหินและไม้ที่บาอะซาได้สร้างเมืองรามา, ไปใช้สร้างเมืองเฆบาและเมืองมิศฟา

7คราวนั้นฮะนานีผู้สำเร็จฌาณได้มาเฝ้าอาซากษัตริย์ยูดา, ทูลว่า, การที่ท่านพึ่งกษัตริย์ซุเรีย, มิได้พึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน, จึงเป็นเหตุให้กองทัพกษัตริย์ซุเรียพ้นจากมือของท่านแล้ว.

8พวกอายธิโอบกับพวกลูบีมนั้นเป็นกองทัพใหญ่นัก, มีรถรบ, และทหารม้าเป็นอันมากมิใช่หรือ? แต่เมื่อท่านได้พึ่งพระยะโฮวา, พระองค์ทรงมอบเขาไว้ในมือท่าน.

9ด้วยพระยะโฮวาทรงทอดพระเนตรไปทั่วพิภพโลก, เพื่อจะสำแดงว่าพระองค์ทรงฤทธานุภาพสถิตอยู่กับคนทั้งปวงที่มีใจซื่อสัตย์สุจริตต่อพระองค์. ในสิ่งนี้ท่านได้ประพฤติเป็นโฉดเขลาไป: เหตุฉะนั้นจะมีการศึกสงครามแก่ท่านตั้งแต่นี้ต่อไป.

10กษัตริย์อาซาก็ทรงกริ้วผู้สำเร็จฌาณถึงกับจับตัวขังไว้ในคุก: สิ่งที่ให้กริ้วโกรธเป็นเพราะเหตุการณ์นั้น, คราวนั้นอาซายังได้เบียดเบียฬข่มเหงพลไพร่ลางคนด้วย

11กิจการของกษัตริย์อาซาทั้งเบื้องต้นเบื้องปลายนั้น, ก็มีปรากฏอยู่ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์แผ่นดินยูดาและแผ่นดินยิศราเอล.

12เมื่อถึงปีที่สามสิบเก้าแห่งรัชชกาลนั้น, กษัตริย์อาซาก็ทรงประชวรที่พระบาทอาการหนักมาก: แต่ในการประชวรนั้นท่านมิได้แสวงหาพระยะโฮวา, หาแต่พวกแพทย์หลวง.

13อาซาก็ล่วงลับไปตามเชื้อวงศ์ปู่ย่าตายาย, สิ้นพระชนม์ในปีที่สี่สิบเอ็ดแห่งแผ่นดินของท่าน.

14เขาได้เชิญพระศพไปฝังไว้ในอุโมงค์แต่ฉะเพาะของท่าน, ซึ่งท่านได้เจาะเตรียมไว้ที่เมืองดาวิด, พระศพนั้นวางไว้ในโลงที่บรรจุเครื่องหอมต่างๆ อันปรุงโดยช่างอย่างปราณีต: แล้วได้กระทำการถวายเพลิงเป็นการใหญ่หลวง

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →