2 Chronicles 10

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ระฮับอามจึงได้เสด็จไปยังเมืองเซเค็ม: ด้วยพวกยิศราเอลทั้งปวงได้ประชุมกันที่เมืองเซเค็มนั้น, เพื่อจะอัญเชิญท่านให้ขึ้นเสวยราชย์.

2ครั้นอยู่มายาราบะอามบุตรชายของนะบาตซึ่งอยู่ในเมืองอายฆุบโต, ได้ยินถึงข่าวนั้นท่านจึงกลับมาจากแผ่นดินนั้น, ด้วยท่านได้หนีกษัตริย์ซะโลโมไปอาศัยอยู่ที่แผ่นดินอายฆุบโตนั้น.

3แต่เขาได้ใช้คนไปเชิญท่านมา. แล้วยาราปะอามกับพวกยิศราเอลทั้งปวงมาเจ้าระฮับอามกราบทูลว่า,

4พระราชบิดาของท่านได้กระทำให้แอกของพวกข้าพเจ้าทั้งหลายหนักขึ้น: แต่บัดนี้ขอทรงพระกรุณาโปรดลดราชการอันยากลำบากของราชบิดานั้น, ให้แอกหนักของท่านซึ่งได้วางบนพวกข้าพเเจ้าเบาลง, แล้วข้าพเจ้าทั้งหลายจะปฏิบัติท่าน.

5มีพระราชดำรัสตอบคนทั้งปวงนั้นว่า, อีกสามวันจึงกลับมาหาเราเถิด. แล้วคนทั้งปวงก็ทูลลาไป

6ฝ่ายกษัตริย์ระฮับอามได้ปรึกษากับผู้เฒ่าผู้แก่ที่เคยเจ้าซะโลโมราชบิดา, ครั้งเมื่อท่านยังมีพระชนม์อยู่, ตรัสถามเขาว่า, ท่านทั้งหลายเห็นควรเราจะตอบพวกพลไพร่นั้นประการใด?

7พวกนั้นจึงทูลตอบว่า, ถ้าท่านแสดงพระกรุณาคุณแก่พลไพร่พวกนี้, และเกลี้ยกล่อมเอาใจเขา, ตรัสให้เป็นคำดีฐานกรุณา, พวกนั้นจะนบนอบปฏิบัติท่านตลอดไป.

8แต่ท่านได้ละเว้นคำทูลที่ผู้เฒ่าผู้แก่ทูลถวายนั้นเสีย, ไปปรึกษากับคนอายุรุ่นๆ ที่เป็นพวกสนิทค่อยเจริญขึ้นพร้อมกับท่าน.

9ตรัสถามพวกนั้นว่า, ท่านทั้งหลายเห็นควรตอบประการใดแก่พวกพลไพร่นี้ที่มาทูลว่า, แอกที่ราชบิดาของท่านได้วางบนข้าพเจ้านั้นขอลดหย่อนให้เบาลง?

10พวกคนหนุ่มซึ่งเจริญขึ้นพร้อมกับท่านนั้นได้ออกความเห็นทูลว่า, ให้ตรัสแก่ราษฎรที่มากราบทูลว่า, ราชบิดาของท่านได้ทำแอกของพวกข้าพเจ้าหนักขึ้น, แต่ขอท่านทรงโปรดพวกข้าพเจ้าให้ลดเบาลงเถิด; ตอบดังนี้ว่า, นิ้วก้อยของเราใหญ่กว่าบั้นเอวของราชบิดาเรา.

11ราชบิดาได้วางแอกหนักบนพวกเจ้า, แต่เราจะเพิ่มให้แอกนั้นหนักยิ่งขึ้นไป: ราชบิดาได้ตีพวกเจ้าด้วยไม้เรียว, แต่เราจะตีด้วยแมลงป่อง

12ยาราบะอามกับฝูงคนทั้งปวงจึงได้มาเฝ้าระฮับอามในวันที่สามตามที่กษัตริย์ได้รับสั่งนัดไว้ว่า, อีกสามวันจงกลับมาหาเราเถิด:

13ฝ่ายกษัตริย์ระฮับอามได้ละเว้นเสียซึ่งคำเตือนสติของพวกผู้เฒ่าผู้แก่; ตรัสตอบพวกนั้นเป็นคำหยาบคาย,

14ตามคำปรึกษาของพวกหนุ่มๆ กล่าวว่า, ราชบิดาของเราได้ทำให้แอกของพวกเจ้าหนักไป, แต่เราจะเพิ่มเติมอีก: ราชบิดาได้ตีพวกเจ้าด้วยไม้เรียว, แต่เราจะตีด้วยแมลงป่อง.

15กษัตริย์ระฮับอามหาได้โปรดสดับฟังถ้อยคำของพลไพร่ไม่: ด้วยเหตุการณ์นั้นเป็นมาแต่พระเจ้า, เพื่อพระยะโฮวาจะทรงทำให้พระดำรัสของพระองค์สำเร็จ, ซึ่งได้ทรงตรัสแก่ยาราบะอามบุตรชายของนะบาตโดยปากของอะฮียาชาวเมืองซีโรน

16ครั้นเมื่อพวกยิศราเอลเห็นว่ากษัตริย์ไม่ทรงโปรดอนุญาตคนทั้งปวงแล้ว, จึงทูลตอบกษัตริย์นั้นว่า, พวกเราได้เกี่ยวข้องกับดาวิดอย่างไรเล่า? มรดกของบุตรชายยิซัยไม่มีแล้ว: โอ้พวกยิศราเอลทุกคนจงกลับไปยังทัพอาศัยของตนเถิด, ดาวิดจงระวังเชื้อวงศ์ของตนเถิด. แล้วพวกยิศราเอลทั้งปวงได้ไปยังทัพอาศัยของตน.

17แต่ฝ่ายชนยิศราเอลซึ่งเป็นชาวเมืองในเขตต์ตระกูลยูดา, ระฮับอามยังครอบครองพวกนั้นอยู่,

18กษัตริย์ระฮับอามจึงใช้ฮะโดรามหัวหน้าในการเกณฑ์; แต่พวกยิศราเอลได้พากันเอาหินขว้างตาย. กษัตริย์ระฮับอามจึงรีบขึ้นราชรถหนีไปยังกรุงยะรูซาเลม.

19พวกยิศราเอลได้เกิดกบฏไม่นบนอบต่อราชวงศ์ของดาวิดตราบเท่ามาจนทุกวันนี้

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →