2 Chronicles 21

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1ยะโฮซาฟาดได้ล่วงลับไปตามปู่ย่าตายายในราชวงศ์ของท่าน, เขาได้เชิญพระศพไปฝังไว้กับปู่ย่าตายายในเมืองดาวิด, และยะโฮรามราชโอรสได้ขึ้นครอบครองแทนต่อไป.

2ยะโฮรามมีขนิษฐาเป็นราชบุตรของยะโฮซาฟาด, มีพระนามว่า, อะซะระยา, ยะฮีเอ็ล, ซะคาระยา, อะซะระยา, มีคาเอ็ล. และซะฟัตยา: ท่านเหล่านี้เป็นราชบุตรของยะโฮซาฟาดกษัตริย์ยิศราเอล.

3ราชบิดาพระราชทานเงิน, ทอง, และของวิเศษต่างๆ เป็นอันมาก, กับเมืองเข้มแข็งต่างๆ ที่แผ่นดินยูดา: มอบให้ราชบุตรเหล่านั้น, แต่ราชสมบัตินั้นท่านได้มอบไว้กับยะโฮราม; เพราะท่านเป็นราชโอรสองค์ใหญ่.

4ครั้นยะโฮรามได้ขึ้นครอบครองราชสมบัติแทนราชบิดาตั้งมั่นคงแล้ว, ท่านจึงได้ประหารขนิษฐาทั้งปวงด้วยดาบ, ทั้งลางคนที่เป็นเจ้านายในพวกยิศราเอลด้วย.

5เมื่อรับราชสมบัตินั้นยะโฮรามมีพระชนมายุได้สามสิบสองพรรษา, แล้วท่านได้ครอบครองที่กรุงเยรูซาเลมแปดปี.

6ท่านได้ประพฤติตามเยี่ยงอย่างกษัตริย์ที่แผ่นดินยิศราเอล, เหมือนราชวงศ์อาฮาบได้ประพฤตินั้น: ด้วยท่านได้ราชธิดาของอาฮาบด้านมเหษี: และได้ประพฤติการชั่วต่อพระเนตรพระยะโฮวา.

7ถึงกระนั้นพระยะโฮวาไม่พอพระทัยที่จะทำลายราชวงศ์ของดาวิด, เพราะทรงเห็นแก่คำสัตย์สาบานที่พระองค์ทรงสั่งไว้กับดาวิด, สัญญาว่าจะทรงโปรดพระราชทานให้ท่านและพงศ์พันธุ์ของท่านมีประทีปดวงหนึ่งสืบไปเป็นนิตย์

8ในรัชชกาลของท่านนั้น, ชาติอะโดมได้แข็งเมืองต่อแผ่นดินยูดา, ตั้งกษัตริย์ให้ปกครองเขาเอง.

9ยะโฮรามจึงเสด็จข้ามไปพร้อมด้วยเจ้านาย, และรถรบทั้งปวง: ได้ยกกระบวนศึกออก ณ เวลากลางคืน, ประหารพวกอะโดมนั้นที่ล้อมท่านกับนายรถไว้เสีย.

10พวกอะโดมไม่ขึ้นแก่แผ่นดินยูดาต่อไปตราบเท่าจนทุกวันนี้. ในคราวนั้นเมืองลิบนาก็ได้แข็งเมืองพ้นอำนาจท่านด้วย; เพราะท่านได้ละทิ้งพระยะโฮวาพระเจ้าเเห่งเชื้อพระวงศ์ปู่ย่าตายาย

11ท่านไว้สร้างที่บนเนินสูงสำหรับนมัสการบนภูเขาที่แผ่นดินยูดาหลายแห่ง, และได้กระทำให้ชาวกรุงยะรูซาเลมล่วงประเวณี, และนับถือพระเทียมเท็จ, และให้ชาวยูดาหลงกระทำผิด.

12มีหนังสือของเอลียาผู้พยากรณ์ฉะบับหนึ่งมายังท่านกล่าวว่า, พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งดาวิดราชบิดาต้นราชวงศ์ของเจ้าทรงตรัสดังนี้ว่า, เพราะเหตุเจ้าไม่ดำเนินตามทางยะโฮซาฟาดราชบิดา, หรือตามเยี่ยงอย่างอาซากษัตริย์ยูดา,

13แต่ได้ดำเนินตามทางกษัตริย์ยิศราเอล, จึงเป็นเหตุให้ชาวยูดาและชาวกรุงยะรูซาเลมกระทำการชั่วลามก, เหมือนเชื้อวงศ์ของอาฮาบได้กระทำนั้น, และได้ฆ่าน้องชายในราชวงศ์ของบิดาที่เป็นผู้ดีกว่าเจ้า:

14ดูเถิด, พระยะโฮวาจะทรงบันดาลให้โพยภัยอันตรายใหญ่เกิดแก่พลไพร่ของเจ้า, ทั้งบุตรชาย, ภรรยา, และแก่ทรัพย์สิ่งของทั้งปวงของเจ้า:

15ส่วนเจ้าเองจะเป็นโรคร้ายในท้องเพียงไส้จะหลุดออกมา, เพราะเหตุโรคร้ายนั้นกำเริบทวีขึ้นทุกวันๆ

16แล้วพระยะโฮวาได้ทรงดลใจแห่งพวกฟะลิศตีม, และพวกอาฮาบที่อยู่ใกล้เคียงพวกอายธิโอบนั้นให้ตื่นขึ้นต่อสู้ยะโฮราม:

17พวกนั้นได้ยกรุกเข้ามายังแผ่นดินยูดา, เก็บริบเอาทรัพย์สิ่งของทั้งปวงที่พบในวังกษัตริย์, กับบุตรภรรยาไปเสีย; ราชบุตรไม่มีเหลือ, เว้นแต่ยะโฮอาฮัศองค์น้อย

18ภายหลังเหตุการณ์ทั้งปวงนี้, พระยะโฮวาทรงบันดาลให้ท่านประชวรในท้องที่รักษาไม่หาย.

19ครั้นเวลาล่วงมาครบสองปี, ไส้ของท่านได้หลุดออกด้วยโรคนั้น: พอท่านประชวรหนักลงก็สิ้นพระชนม์. ส่วนราษฎรไม่ได้ทำการถวายเพลิง, เหมือนการถวายเพลิงของปู่ย่าตายายในราชวงศ์นั้น.

20เมื่อรับราชสมบัตินั้นท่านมีพระซนมายุได้สามสิบสองพรรษา, จึงได้ครอบครองที่กรุงยะรูซาเลมแปดปี, และเมื่อท่านสิ้นพระชนม์นั้นหามีใครคิดเสียดายไม่. เขาได้ฝังพระศพไว้ในอุโมงค์หลวง, สำหรับเชื้อวงศ์กษัตริย์

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →