2 Chronicles 2

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ซะโลโมทรงดำริใคร่จะสร้างโบสถ์วิหารเพื่อพระนามของพระยะโฮวากับราชมณเฑียรหลวง.

2ซะโลโมจึงเกณฑ์คนสำหรับแบกหามเจ็ดหมื่นคน, และสำหรับถากไม้ที่ภูเขาแปดหมื่นคน, และเป็นนายงานสามพันหกร้อยคน.

3ซะโลโมจึงมีราชสาสน์ไปยังฮีรามเจ้ากรุงตุโรเป็นใจความว่า, ท่านได้กระทำแก่ราชบิดาของเราโดยส่งไม้สนมาสร้างพระราชมณเฑียรเป็นราชวังของท่านอย่างไร, ขอโปรดกระทำแก่เราอย่างนั้นเหมือนกัน.

4ดูกรท่าน, เรากำลังสร้างโบสถ์วิหารแก่พระนามพระยะโฮวาพระเจ้าของเรา, ถวายแก่พระองค์เป็นที่เผาเครื่องบูชาหอมต่อพระพักตรพระองค์, และสำหรับตั้งขนมถวายเสมอ, กับเผาเครื่องบูชาเพลิงถวายทั้งเวลาเช้าและเย็น, ในวันซะบาโต, ในวันต้นเดือน, และในวันเทศกาลตามฤดูของพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกเรา, นี่แหละเป็นธรรมเนียมให้พวกยิศราเอลถือสืบไปเป็นนิตย์.

5โบสถ์วิหารที่เราจะสร้างนั้นก็ใหญ่: ด้วยพระเจ้าของพวกเราเป็นใหญ่เหนือพระทั้งปวง.

6แต่ผู้ใดจะมีกำลังสร้างโบสถ์วิหารสำหรับพระองค์ได้, เพราะว่าท้องฟ้าและชั้นฟ้าเห็นไม่เป็นที่พอแก่การสถิตของพระองค์? เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้วข้าพเจ้าเป็นผู้ใดเล่า, ที่จะสร้างโบสถ์วิหารสำหรับพระองค์นั้น, เว้นแต่เป็นที่เผาเครื่องหอมถวายต่อพระพักตรพระองค์เท่านั้น?

7บัดนี้ขอท่านโปรดส่งช่างที่ฉลาดคนหนึ่งซึ่งชำนาญในการทำทองคำ, เงิน, ทองเหลือง, เหล็ก, และในการทอผ้าสีม่วง, สีแดงจัด, สีคราม, และชำนาญในการสลักต่างๆ, จะได้ทำกับช่างฉลาดที่ข้าพเจ้ามีอยู่แล้วนั้นที่เมืองยูดาและกรุงยะรูซาเลมที่ดาวิดราชบิดาได้จัดไว้นั้น.

8ขอท่านโปรดส่งไม้จากภูเขาละบาโนน: คือต้นสนธรรมดา, ต้นสนหอม, และต้นจันทน์แดงมาให้ข้าพเจ้า, ด้วยทราบแล้วว่าคนของท่านชำนาญตัดไม้ที่ภูเขาละบาโนน, ดูกรท่านคนของข้าพเจ้าจะอยู่กับคนของท่าน.

9เพื่อเขาจะได้จัดเตรียมไม้ไว้ให้มาก: เพราะว่าโบสถ์วิหารที่จะสร้างนั้นหวังจะทำให้ใหญ่แปลกปลาดอย่างยิ่ง.

10ดูกรท่าน, ข้าพเจ้าจะส่งสะเบียงอาหารสำหรับคนของท่านที่เป็นช่างถากไม้นั้น, เป็นข้าวสาลีที่นวดแล้วสองหมื่นถังใหญ่, ข้าวบาระลีสองหมื่นถังใหญ่, น้ำองุ่นสองหมื่นถังและน้ำมันสองหมื่นถัง.

11ฮีรามกษัตริย์กรุงตุโรจึงมีราชสาส์นตอบมายังซะโลโมว่า, พระยะโฮวาทรงพระกรุณาแก่พลไพร่ของพระองค์, พระองค์จึงทรงโปรดให้ท่านเป็นกษัตริย์ครอบครองพลไพร่นั้น.

12ฮีรามจึงตรัสตอบต่อไปว่า, สาธุการแก่พระยะโฮวาพระเจ้าของพวกยิศราเอลผู้ทรงสร้างฟ้าและแผ่นดิน, และได้ทรงโปรดพระราชทานให้กษัตริย์ดาวิดมีราชบุตรอันฉลาดประกอบด้วยความรู้และสติปัญญาสมควรกับการสร้างโบสถ์วิหารสำหรับพระยะโฮวาและราชมณเฑียรหลวง.

13บัดนี้ข้าพเจ้าขอส่งช่างแห่งฮูรามราชบิดาของเรา, เป็นคนฉลาดประกอบด้วยสติปัญญา,

14เป็นบุตรของหญิงตระกูลดาน, แต่บิดาเป็นชาติตุโร, ผู้นี้เป็นช่างทองคำ, เงิน, ทองเหลือง, เหล็ก, หิน, และไม้, และช่างทอผ้าสีม่วง, สีคราม, ผ้าป่านเนื้อละเอียด, ผ้าสีแดงจัด; ทั้งชำนาญในการสลักต่างๆ, และในการคิดทำแบบแผนทุกอย่างที่จะรับสั่งให้เขาทำ, พร้อมกับช่างที่ฉลาดของท่าน, และช่างที่ฉลาดของดาวิดราชบิดาของท่าน.

15อนึ่งข้าวสาลี, ขาวบาระลี, น้ำมัน, และน้ำองุ่นที่ท่านได้สัญญาไว้นั้น. ขอส่งมากับพวกผู้รับใช้ของท่านเถิด:

16ส่วนพวกข้าพเจ้าจะตัดไม้จากภูเขาละบาโนนตามที่ท่านจะต้องการ: ทำเป็นแพส่งมาทางทะเลยังเมืองยับเป; แล้วให้ท่านรับขึ้นไปยังกรุงยะรูซาเลม

17ซะโลโมจึงได้ทำบัญชีบรรดาแขกเมืองในแผ่นดินยิศราเอล, ภายหลงบัญชีที่ดาวิดราชบิดาได้จดไว้นั้น; มีจำนวนคนถึงแสนห้าหมื่นสามพันหกร้อยคน.

18จึงได้กำหนดให้เป็นพวกแบกหามของหนักเจ็ดหมื่นคน, เป็นพวกถากไม้ที่ภูเขาแปดหมื่นคน, และให้เป็นนายกำกับการงานสามพันหกร้อยคน

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →