2 Chronicles 5

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ดังนั้นบรรดากิจการที่กษัตริย์ซะโลโมได้ทรงกระทำสำหรับโบสถ์วิหารของพระยะโฮวาก็สำเร็จ: แล้วซะโลโมได้นำสิ่งของทั้งปวงที่ดาวิดราชบิดาได้ถวายนั้นคือ; ทองคำ, เงิน, และเครื่องต่างๆ มาเก็บไว้ในคลังทรัพย์ที่โบสถ์พระวิหารของพระเจ้า ซะโลโมจึงรับสั่งให้บรรดาผู้ปกครองแห่งพวกยิศราเอล, และผู้หัวหน้าในตระกูลทั้งปวง, และผู้ใหญ่ทุกตระกูลในยิศราเอลมาประชุมที่กรุงยะรูซาเลม, เพื่อจะเชิญหีบสัญญาไมตรีของพระยะโฮวาขึ้นมาจากเมืองดาวิดคือเมืองซีโอน. เหตุฉะนั้นบรรดาพวกยิศราเอลจึงมาชุมนุมพร้อมกัน, เฝ้ากษัตริย์คราวเทศกาลเลี้ยงในเดือนที่เจ็ด. ผู้ปกครองทั้งหลายในพวกยิศราเอลก็ได้มา; และพวกเลวีได้เป็นผู้หามหีบสัญญาไมตรีนั้น. เขาได้เชิญหีบสัญญาไมตรีนั้นขึ้นมา, และพลับพลาที่ประชุม, กับเครื่องใช้บริสุทธิ์ทั้งปวงที่อยู่ในพลับพลาก็หามขึ้นมาด้วย, ปุโรหิตและพวกเลวีเป็นผู้เชิญส่งขึ้นมา. กษัตริย์ซะโลโมกับฝูงคนทั้งปวงในพวกยิศราเอลที่ได้ชุมนุมพร้อมกันกับกษัตริย์อยู่ต่อหน้าหีบไมตรีนั้น, ได้ฆ่าแกะและโคบูชาเป็นอันมากนับไม่ถ้วน. พวกปุโรหิตได้เชิญหีบสัญญาไมตรีของพระยะโฮวาขึ้นมาประดิษฐานไว้ในที่สำหรับหีบนั้น, คือที่โบสถ์วิหารห้องในอันบริสุทธิ์ยิ่ง, ใต้ปีกรูปครูบีมนั้น: ด้วยรูปครูบีมนั้นกางปีกออกเหนือสถานสำหรับหีบไมตรี, และรูปครูบีมยังปิดหีบไมตรีกับคานหามหีบนั้นไว้. คานนั้นยาวไปปลายยื่นออกเห็นที่หน้าหีบในห้องบริสุทธิ์ยิ่ง; แต่ที่ห้องนอกไม่ปรากฏ. หีบไมตรียังอยู่ที่นั่นจนถึงทุกวันนี้. ในหีบไมตรีนั้นไม่มีอะไร เว้นแต่แผ่นศิลาสองแผ่นที่โมเซเก็บไว้ในหีบที่ภูเขาโฮเร็บ, เมื่อครั้งพระยะโฮวาทรงโปรดทำคำสัญญาไมตรีกับพวกยิศราเอล, คราวเมื่อพวกนั้นออกมาจากแผ่นดินอายฆุบโต อยู่มาครั้นพวกปุโรหิตออกมาจากห้องบริสุทธิ์แล้ว: ด้วยว่าปุโรหิตที่อยู่พร้อมกันที่นั่นได้ชำระตัวหมดไม่แบ่งทำเป็นเวร: พวกเลวีที่ประโคมเพลง, ทั้งพวกอาซาฟ, พวกเฮมาน, พวายะดูธูน, กับพงศ์พันธุ์และญาติพี่น้องของเขา, ได้แต่งตัวด้วยผ้าป่านขาว, ถือฉิ่งฉาบ, กระจับปี่, และพิณสิบสาย, ยืนใกล้แท่นด้านทิศตะวันออกพร้อมกับพวกเหล่านั้น, มีปุโรหิตร้อยยี่สิบคนประกอบเพลงแตร: ครั้นพวกแตรและพวกกับเพลงทำเพลงพร้อมกันดุจเสียงเดียว, ประโคมถวายฉลองพระเดชพระคุณพระยะโฮวา; เมื่อเขาร้องเพลงขึ้นเสียงพร้อมกันกับวงแตรฉิ่งฉาบและเครื่องดนตรีต่างๆ นั้น, ได้ขอบพระคุณสรรเสริญพระยะโฮวาว่า, เพราะพระองค์ทรงพระกรุณาคุณ; และเพราะพระกรุณาของพระองค์ดำรงอยู่ถาวร; ขณะนั้นโบสถ์วิหารของพระยะโฮวาก็เต็มไปด้วยเมฆ; เพียงปุโรหิตจะยืนปฏิบัติก็ไม่ได้ด้วยเหตุเมฆนั้น: เพราะว่ารัศมีของพระยะโฮวาทรงแผ่คลุมทั่วเต็มโบสถ์วิหารของพระเจ้า

2ซะโลโมจึงรับสั่งให้บรรดาผู้ปกครองแห่งพวกยิศราเอล, และผู้หัวหน้าในตระกูลทั้งปวง, และผู้ใหญ่ทุกตระกูลในยิศราเอลมาประชุมที่กรุงยะรูซาเลม, เพื่อจะเชิญหีบสัญญาไมตรีของพระยะโฮวาขึ้นมาจากเมืองดาวิดคือเมืองซีโอน.

3เหตุฉะนั้นบรรดาพวกยิศราเอลจึงมาชุมนุมพร้อมกัน, เฝ้ากษัตริย์คราวเทศกาลเลี้ยงในเดือนที่เจ็ด.

4ผู้ปกครองทั้งหลายในพวกยิศราเอลก็ได้มา; และพวกเลวีได้เป็นผู้หามหีบสัญญาไมตรีนั้น.

5เขาได้เชิญหีบสัญญาไมตรีนั้นขึ้นมา, และพลับพลาที่ประชุม, กับเครื่องใช้บริสุทธิ์ทั้งปวงที่อยู่ในพลับพลาก็หามขึ้นมาด้วย, ปุโรหิตและพวกเลวีเป็นผู้เชิญส่งขึ้นมา.

6กษัตริย์ซะโลโมกับฝูงคนทั้งปวงในพวกยิศราเอลที่ได้ชุมนุมพร้อมกันกับกษัตริย์อยู่ต่อหน้าหีบไมตรีนั้น, ได้ฆ่าแกะและโคบูชาเป็นอันมากนับไม่ถ้วน.

7พวกปุโรหิตได้เชิญหีบสัญญาไมตรีของพระยะโฮวาขึ้นมาประดิษฐานไว้ในที่สำหรับหีบนั้น, คือที่โบสถ์วิหารห้องในอันบริสุทธิ์ยิ่ง, ใต้ปีกรูปครูบีมนั้น:

8ด้วยรูปครูบีมนั้นกางปีกออกเหนือสถานสำหรับหีบไมตรี, และรูปครูบีมยังปิดหีบไมตรีกับคานหามหีบนั้นไว้.

9คานนั้นยาวไปปลายยื่นออกเห็นที่หน้าหีบในห้องบริสุทธิ์ยิ่ง; แต่ที่ห้องนอกไม่ปรากฏ. หีบไมตรียังอยู่ที่นั่นจนถึงทุกวันนี้.

10ในหีบไมตรีนั้นไม่มีอะไร เว้นแต่แผ่นศิลาสองแผ่นที่โมเซเก็บไว้ในหีบที่ภูเขาโฮเร็บ, เมื่อครั้งพระยะโฮวาทรงโปรดทำคำสัญญาไมตรีกับพวกยิศราเอล, คราวเมื่อพวกนั้นออกมาจากแผ่นดินอายฆุบโต

11อยู่มาครั้นพวกปุโรหิตออกมาจากห้องบริสุทธิ์แล้ว: ด้วยว่าปุโรหิตที่อยู่พร้อมกันที่นั่นได้ชำระตัวหมดไม่แบ่งทำเป็นเวร:

12พวกเลวีที่ประโคมเพลง, ทั้งพวกอาซาฟ, พวกเฮมาน, พวายะดูธูน, กับพงศ์พันธุ์และญาติพี่น้องของเขา, ได้แต่งตัวด้วยผ้าป่านขาว, ถือฉิ่งฉาบ, กระจับปี่, และพิณสิบสาย, ยืนใกล้แท่นด้านทิศตะวันออกพร้อมกับพวกเหล่านั้น, มีปุโรหิตร้อยยี่สิบคนประกอบเพลงแตร:

13ครั้นพวกแตรและพวกกับเพลงทำเพลงพร้อมกันดุจเสียงเดียว, ประโคมถวายฉลองพระเดชพระคุณพระยะโฮวา; เมื่อเขาร้องเพลงขึ้นเสียงพร้อมกันกับวงแตรฉิ่งฉาบและเครื่องดนตรีต่างๆ นั้น, ได้ขอบพระคุณสรรเสริญพระยะโฮวาว่า, เพราะพระองค์ทรงพระกรุณาคุณ; และเพราะพระกรุณาของพระองค์ดำรงอยู่ถาวร; ขณะนั้นโบสถ์วิหารของพระยะโฮวาก็เต็มไปด้วยเมฆ;

14เพียงปุโรหิตจะยืนปฏิบัติก็ไม่ได้ด้วยเหตุเมฆนั้น: เพราะว่ารัศมีของพระยะโฮวาทรงแผ่คลุมทั่วเต็มโบสถ์วิหารของพระเจ้า

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →