2 Chronicles 28

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →

1อาฮาศเมื่อขึ้นเสวยราชย์นั้นมีพระชนมายุได้ยี่สิบพรรษา, ท่านได้ครอบครองที่กรุงยะรูซาเลมสิบหกปี, ท่านมิได้ประพฤติในการชอบธรรมต่อพระเนตรของพระยะโฮวา, เหมือนดาวิดผู้ราชบิดาใหญ่:

2แต่ท่านได้ประพฤติตามแบบอย่างกษัตริย์ในแผ่นดินยิศราเอล, และได้หล่อรูปทำเป็นพระบาละ.

3อนึ่ง, ท่านได้เผาเครื่องหอมบูชาที่ซอกเขาชื่อฮีโนม, กับได้เผาราชบุตรถวายบูชาตามแบบอย่างอันน่าเกลียดของชาวต่างประเทศเหล่าพวกที่พระยะโฮวาได้ทรงขับไล่ออกไปต่อหน้าพงศ์พันธุ์ยิศราเอล.

4ท่านได้ทำสักการบูชาและเผาเครื่องหอมในที่นมัสการ ณ บนเนินสูง, ที่เนินเขา, และใต้ต้นไม้เขียวสดทุกแห่ง

5พระยะโฮวาพระเจ้าของท่านจึงได้ทรงมอบท่านไว้ใต้อำนาจกษัตริย์ซุเรีย; พวกนั้นได้ตีท่าน, และได้คุมพลไพร่ของท่านเป็นอันมากเป็นชะเลยพาไปยังเมืองดาเมเซ็ค. กับได้ทรงมอบท่านไว้ใต้อำนาจกษัตริย์ยิศราเอล, กษัตริย์นั้นได้ตีประหารชีวิตคนเป็นอันมาก.

6เพคาราชบุตรของระมาลยาได้ฆ่าพลทหารยูดาในวันเดียวถึงแสนสองหมื่นคน, ล้วนเป็นคนเข้มแข็งกล้าหาญทั้งนั้น; เพราะพวกนั้นได้ละทิ้งพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งปู่ย่าตายาย.

7ซิครี, คนเข้มแข็งในตระกูลเอ็ฟรายิม, ได้ฆ่ามาเซยาราชบุตรของอาฮาศ, กับฮัศรีคามกรมวัง, และเอคานาอุปราชเสีย

8พวกยิศราเอลได้ควบคุมพรรคพวกญาติพี่น้องไปเป็นชะเลยสองแสนคน, ทั้งหญิง, และบุตรชายหญิง, กับได้ริบเอาทรัพย์สิ่งของเป็นอันมากพาไปยังกรุงซะมาเรีย.

9แต่มีผู้พยากรณ์ของพระยะโฮวาอยู่ที่นั่น, ชื่อโอเดดได้ออกไปประสพกองทัพที่เข้ามายังกรุงซะมาเรีย, กล่าวแก่พวกนั้นว่า, ดูกรท่าน, เพราะพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งปู่ย่าตายายทรงกริ้วต่อพวกยูดา, จึงได้ทรงมอบพวกนั้นไว้ใต้อำนาจพวกท่าน, แต่ท่านได้ประหารชีวิตพวกนั้นด้วยใจโมโหพลุ่งขึ้นเทียมฟ้า.

10บัดนี้ท่านทั้งหลายหวังจะคุมชาวยูดาและชาวกรุงยะรูซาเลมนั้นให้เป็นทาสาทาสี: ฝ่ายพวกท่านเล่า, การหลงผิดต่อพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งพวกท่านไม่มีเลยหรือ?

11จงฟังคำข้าพเจ้าเถิด, ชะเลยที่พวกท่านได้คุมมาแต่พรรคพวกญาติพี่น้องนั้นจงปล่อยเสีย: ด้วยพระยะโฮวาทรงกริ้วต่อพวกท่านเป็นกำลังแล้ว.

12ในทันใดนั้นผู้หัวหน้าในตระกูลเอ็ฟรายิม, คืออะซาระยาบุตรชายของโยฮานาน, บาราเกียบุตรชายของมาซีเลโมธ, ยะฮิศคียาบุตรชายของซาลุม, และอะมาซะยาบุตรชายของอัศลาย, ได้ยืนขึ้นกล่าวแก่คนทั้งปวงที่มาจากการศึกนั้นว่า,

13พวกท่านจะคุมชะเลยเข้ามาที่นี่ไม่ได้ด้วยซึ่งท่านคิดมุ่งหมายนั้นจะเป็นความผิดต่อพระยะโฮวา, บัดนี้พวกท่านจะทำบาปผิดเพิ่มเติมขึ้นอีก: การหลงผิดของพวกเราก็มากพออยู่แล้ว, พระองค์จึงทรงกริ้วต่อพวกยิศราเอลเป็นกำลัง.

14พลทหารจึงได้ละพวกชะเลยกับของริบทั้งปวงนั้นไว้ต่อหน้าเจ้านายและคนทั้งปวงที่ประชุมนั้น.

15ผู้หัวหน้าดังที่ได้ออกนามมาแล้วนั้นได้ลุกขึ้นรับพวกชะเลยไว้, ในพวกนั้นคนใดเปลือยกายเขาก็ใช้ของริบนั้นตกแต่งตัว, และสวมรองเท้าให้, กับเลี้ยงดูให้กินและดื่ม, และเอาน้ำมันชะโลมทาตัวให้, และทุกคนที่อ่อนกำลังก็ให้ขึ้นหลังลาส่งไปยังยะริโฮ, คือเมืองต้นตาลนั้น, ให้ถึงญาติพี่น้องของตน: แล้วเขาได้กลับมายังกรุงซะมาเรีย

16กาลคราวนั้นอาฮาศได้ใช้ทูตไปเฝ้ากษัตริย์อะซูริยะขอให้มาช่วย.

17ด้วยชาติอะโดมได้ยกมาตีปล้นแผ่นดินยูดาอีกครั้งหนึ่ง, ได้กวาดผู้คนไปเป็นชะเลย.

18อนึ่งพวกฟะลิศตีมได้ล่วงล้ำเข้ามาถึงหัวเมืองที่แผ่นดินราบต่ำ, กับเหล่าเมืองที่อยู่ฝ่ายทิศใต้ในแขวงตระกูลยูดา, ได้ตีเอาเมืองเบ็ธเซเม็ศ, อายาโลน, ฆะเดโรธ, และโซโค, กับหมู่บ้านที่ขึ้นกับเมืองนั้น, ทั้งธิมนากับหมู่บ้านที่ขึ้นกับเมืองนั้น: และคิมโซกับหมู่บ้านที่ขึ้นกับเมืองนั้น; แล้วได้ตั้งบ้านอาศัยอยู่ที่นั่น.

19ด้วยพระยะโฮวาทรงบันดาลให้แผ่นดินยูดาถอยอ่อนกำลังลง, เพราะอาฮาศกษัตริย์ยิศราเอล: เหตุว่าอาฮาศได้เกิดกบฏในแผ่นดินยูดา, และได้ล่วงละเมิดเป็นการใหญ่ต่อพระยะโฮวา.

20ธิฆลัธฟิลเอเซรกษัตริย์อะซูริยะได้เสด็จมากลับกระทำให้ท่านมีทุกข์ยากลำบาก, แต่มิได้อุดหนุนกำลังท่าน.

21ด้วยอาฮาศได้แบ่งทรัพย์สิ่งของที่โบสถ์วิหารของพระโฮวาที่มณเฑียรกษัตริย์, และที่วังเจ้านายทั้งปวง, มอบให้กษัตริย์อะซูริยะ: แต่หาเป็นประโยชน์แก่ท่านไม่.

22ในคราวทุกข์ลำบากนั้นกษัตริย์อาฮาศได้หลงประพฤติชั่วต่อพระเนตรพระยะโฮวายิ่งมากขึ้น.

23ด้วยท่านได้กระทำการสักการบูชาถวายแก่พระแห่งชาวเมืองดาเมเซ็ค, ซึ่งได้ตีท่านนั้น: ตรัสว่า, พระแห่งกษัตริย์ซุเรียได้ช่วยพวกเขา, เหตุฉะนั้นเราจะทำการสักการบูชาถวายแก่พระเหล่านั้นบ้าง, เพื่อจะได้ช่วยเรา. แต่ทว่าพระเหล่านั้นล้วนแต่เป็นเหตุพาท่านให้พินาศทั้งบรรดาพวกยิศราเอลด้วย.

24อาฮาศได้รวมเก็บถ้วยชามเครื่องใช้สอยต่างๆ ที่โบสถ์วิหารของพระเจ้า, ตัดหักเป็นท่อนๆ และปิดประตูโบสถ์วิหารของพระยะโฮวาเสีย, แล้วได้ทำแท่นหลวงที่ถนนแยกในกรุงยะรูซาเลมทุกมุม.

25ในทุกหัวเมืองทั่วแผ่นดินยูดา ท่านได้ทำที่สูงสำหรับนมัสการเผาเครื่องหอมถวายแก่พระเทียมเท็จ, ได้ทำให้พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งปู่ย่าตายายของท่านทรงพระพิโรธ.

26อนึ่งกิจการขนบธรรมเนียมอื่นๆ ของท่านตั้งแต่เบื้องต้นจนเบื้องปลาย, เรื่องนั้นมีปรากฏเขียนไว้ในพงศาวดารกษัตริย์ยูดาและยิศราเอล.

27อาฮาศก็ล่วงลับไปตามราชวงศ์ปู่ย่าตายาย, เขาได้เชิญพระศพไปฝังไว้ในเมืองหลวง, คือกรุงยะรูซาเลม: แต่เขาไม่ได้ฝังไว้ในอุโมงค์สำหรับกษัตริย์ในแผ่นดินยิศราเอล: ฮิศคียาราชบุตรจึงได้ขึ้นครอบครองแทนต่อไป

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →