2 Chronicles 15

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1พระวิญญาณพระเจ้าได้สวมกับอะซาระยาบุตรชายของโอเดด:

2ท่านจึงได้ออกไปเฝ้าอาซา, ทูลว่า, ข้าแต่กษัตริย์อาซา, กับบรรดาชนตระกูลยูดาและตระกูลเบ็นยามิน, จงฟังข้าพเจ้าเถิด, พระยะโฮวาทรงสถิตอยู่ฝ่ายพวกท่าน. เมื่อท่านอยู่ฝ่ายพระองค์; ถ้าพวกท่านแสวงหาพระองค์ ๆ จะทรงโปรดให้พวกท่านประสพ; แต่ทว่า, ถ้าพวกท่านละทิ้งพระองค์ ๆ จะละทิ้งพวกท่านเสีย.

3พวกยิศราเอลได้ขาดจากพระเจ้าเที่ยงแท้, และจากปุโรหิตผู้สั่งสอน, และจากพระบัญญัติเป็นกาลนาน.

4แต่ครั้นพวกนั้นได้กลับหันหาพระยะโฮวาพระเจ้าของยิศราเอลในคราวทุกข์ยากลำบากของเขา, พระองค์ทรงโปรดให้เขาประสพพระองค์.

5ในคราวนั้นผู้ใดๆ จะเที่ยวไปหาความสุขก็มิได้พบ, มีแต่ความประทุษร้ายเบียดเบียฬข่มเหงใหญ่อยู่ทั่วท่ามกลางชนชาวเมืองต่างๆ.

6ประเทศนี้ก็แตกพ่ายแพ้ประเทศโน้น, และเมืองโน้นก็แตกพ่ายแพ้เมืองนี้: ด้วยพระเจ้าทรงทรมานให้เกิดวุ่นวายโดยความทุกข์ยากลำบากทุกอย่าง.

7แต่ท่านทั้งหลายจงตั้งใจให้มั่นคง, อย่าให้มืออ่อนแอไป: ด้วยการงานของพวกท่านจะไม่ปราศจากบำเหน็จ

8ครั้นอาซาได้สดับฟังคำทำนายเหล่านั้น, คือคำทำนายของโอเดดผู้พยากรณ์, ก็มีพระทัยกล้าขึ้น, จึงทำลายของอันน่าเกลียดเหล่านั้นกวาดเอาไปเสียจากเขตต์ยูดา และจากเบ็นยามิน, และจากเหล่าเมืองซึ่งท่านได้ตีได้ที่ภูเขาเอ็ฟรายิมนั้น, และท่านได้ซ่อมแซมแท่นบูชาของพระยะโฮวาที่อยู่หน้าเฉลียงโบสถ์วิหารของพระยะโฮวา

9ท่านจึงรับสั่งให้ชุมนุมรวบรวมคนทั้งปวงแต่ตระกูลยูดากับเบ็นยามิน, และคนแขกเมืองที่อาศัยอยู่ในเขตต์นั้นมาจากตระกูลเอ็ฟรายิม, มะนาเซ, และซีโมน: ด้วยมีชนชาติยิศราเอลมาสมัครเข้ากับท่านเป็นอันมาก, เมื่อเขาเห็นว่าพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทรงสถิตอยู่ด้วย.

10คนทั้งปวงนั้นได้ชุมนุมกันที่กรุงยะรูซาเลมในเดือนที่สามปีที่สิบห้าแห่งรัชชกาลของกษัตริย์อาซา.

11ในวันนั้นส่วนของที่ริบเอามานั้นเขานำโคตัวผู้เจ็ดร้อยตัว, กับแกะเจ็ดพันตัวบูชาถวายพระยะโฮวา.

12เขาได้ทำคำสัตย์สาบานว่า, จะแสวงหาพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งปู่ย่าตายายด้วยสุดใจสุดวิญญาณจิตต์;

13ส่วนผู้หนึ่งผู้ใดที่ไม่แสวงหาพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกยิศราเอลต้องประหารชีวิตผู้นั้นเสีย, ทั้งผู้ใหญ่, ผู้น้อย, ทั้งชาย, และหญิง.

14เขาสาบานตัวไว้แก่พระยะโฮวาด้วยเสียงดัง, ทั้งโห่ร้อง, และเสียงแตร.

15บรรดาชนชาวแผ่นดินยูดาก็ยินดีด้วยคำสัตย์สาบานนั้น: เพราะว่าเขาได้ทำสัตย์สาบานด้วยใจสุจริต, และได้แสวงหาพระองค์ด้วยความเต็มอกเต็มใจ; พระองค์จึงทรงโปรดให้เขาประสพพระองค์: แล้วพระยะโฮวาทรงโปรดให้แผ่นดินมีความสุขสำราญทั่วตลอดไป

16ฝ่ายสมเด็จพระนางมาคาราชมารดา, กษัตริย์อาซาทรงถอดจากยศมเหษี, เพราได้ทำรูปเสาเคารพอันน่าเกลียด; อาซาได้สับรูปนั้นเป็นจุล, เผาไฟเสียที่ลำธารเฆดโรน.

17แต่ที่นมัสการบนเนินสูงในแผ่นดินยิศราเอลยังหาได้กวาดไปเสียไม่: แต่ส่วนพระราชหฤทัยของกษัตริย์อาซาทรงซื่อสัตย์ตลอดเวลารัชชกาลของท่าน.

18ท่านได้นำสิ่งของที่ราชบิดาถวายก็ดี, หรือท่านเองถวายก็ดี, มีเงิน, ทอง, และภาชนะต่างๆ มาเก็บไว้ในโบสถ์วิหารของพระยะโฮวา.

19ศึกสงครามก็ไม่มีต่อไป, จนถึงปีที่สามสิบตำแห่งแผ่นดินอาซา

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →