2 Chronicles 35

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 34 Jump to: Chapter 36 →

1โยซีอาได้ถือศีลปัศคาที่กรุงยะรูซาเลมตามพระดำรัสของพระยะโฮวา: เขาได้นำสัตว์สำหรับปัศคาในวันที่สิบสี่ของเดือนต้นปี.

2ท่านได้จัดพวกปุโรหิตไว้ตามตำแหน่ง, และได้แนะนำเขาให้ตั้งใจในการปฏิบัติที่โบสถ์พระยะโฮวา,

3ท่านมีรับสั่งแก่พวกเลวีที่เฉลิมตั้งไว้เป็นพวกบริสุทธิ์ของพระยะโฮวา, ซึ่งมีตำแหน่งสั่งสอนบรรดาพวกยิศราเอลว่า, จงเชิญหีบสัญญาไมตรีนั้นตั้งไว้ในโบสถ์วิหารที่ซะโลโมราชบุตรของดาวิดกษัตริย์ยิศราเอลได้สร้างไว้นั้น, หีบนั้นจะไม่เป็นภาระบนบ่าของพวกท่านต่อไป: ท่านทั้งหลายจงปฏิบัติพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน, และพวกยิศราเอลพลไพร่ของพระองค์,

4จงจัดเวรตามเชื้อวงศ์ปู่ย่าตายาย, ดังรับสั่งซึ่งเขียนไว้โดยดาวิดกษัตริย์ยิศราเอล, และซะโลโมราชบุตร.

5จงยืนในโบสถ์วิหารตามญาติพี่น้องชาติยิศราเอล, ต้องจัดเวรตามบิดาใหญ่, ตามวงศ์พวกเลวีตระกูลละเวร.

6จงฆ่าสัตว์ปัศคา, จงชำระเตรียมตัวจัดการเลี้ยงพวกพี่น้องของตน, ให้เขาถือตามที่พระยะโฮวาได้ทรงตรัสไว้โดยโมเซ

7โยซีอาได้พระราชทานลูกแกะ, ลูกแพะ, ให้ราษฏร, คนทั้งปวงที่ประชุมกันบูชาถวายก็ได้ถือศีลปัศคา, จำนวนสัตว์ที่ใช้ในการนี้ถึงสามหมื่นตัว, กับโคอีกสามพันตัว, สัตว์ทั้งหลายนี้เป็นของหลวง.

8พวกเจ้านายของท่านมีน้ำใจออกแจกแก่ราษฎร, แก่พวกปุโรหิต, แลพวกเลวี: ฮิศคียา, ซะคาระยา, และยะฮีเอ็ล, ผู้เป็นนายใหญ่ในโบสถ์วิหารของพระเจ้า, ให้แกะสองพันหกร้อยตัว, และโคสามร้อยตัว. ถวายแก่พวกปุโรหิตสำหรับใช้ในการถือศีลปัศคา.

9ส่วนคะนันยา, ซะมายา, และนะธันเอ็ล, กับญาติพี่น้องของท่านฮะซับยา, ยะอีเอ็ล, และโยซาบาด, ผู้หัวหน้าในพวกเลวี, ได้ออกแกะให้ห้าพันตัวกับโคห้าร้อยตัว, ให้แก่พวกเลวีสำหรับถือศีลปัศคา

10เมื่อเตรียมการไว้พร้อมแล้ว, พวกปุโรหิตได้ยืนอยู่ในที่ของตน, พวกเลวีก็อยู่ในเวรของเขาตามรับสั่งของกษัตริย์.

11เขาจึงได้ฆ่าสัตว์ปัศคา, แล้วพวกปุโรหิตรับโลหิตจากมือพวกนั้นไปประพรม, และพวกเลวีก็ได้ถลกหนังสัตว์เหล่านั้น.

12ส่วนสัตว์บูชาด้วยเพลิงถวายนั้น, เขาได้แจกราษฎรตามพงศ์พันธุ์, ตามเชื้อวงศ์บิดาใหญ่, เพื่อเขาจะได้นำถวายพระยะโฮวา, ตามซึ่งเขียนไว้ในหนังสือของโมเซ. ฝ่ายโคนั้นเขาก็ทำอย่างเดียวกัน.

13เขาได้ปิ้งเนื้อปัศคาด้วยไฟตามแบบอย่างซึ่งได้บัญญัติไว้นั้น: แต่เนื้อสัตว์ที่ถวายเป็นของบริสุทธิ์นั้น, เขาได้ต้มในหม้อกะทะใหญ่, และหม้อกะทะเล็ก, แล้วรีบแจกแก่ราษฎรทั้งปวง.

14ภายหลังเขาจึงเตรียมไว้สำหรับพวกตนเอง, และสำหรับปุโรหิต: เพราะพวกปุโรหิตพงศ์พันธุ์ของอาโรนติดธุระเผาเครื่องบูชาด้วยเพลิงกับน้ำมันนั้นจนถึงเวลาค่ำ; เหตุฉะนั้นพวกเลวีจึงได้จัดเตรียมไว้สำหรับตนเอง, และสำหรับพวกปุโรหิตพงศ์พันธุ์ของอาโรนด้วย.

15ส่วนพวกขับร้องเพลงประโคมเสียงในพงศ์พันธุ์ของอาซาฟก็อยู่ในที่ตำแหน่งของตน, ตามข้อบังคับบัญชาของดาวิด, อาซาฟ, เฮมาน, และยะดูธูนอาลักษณ์ของกษัตริย์; และพวกนายประตูก็เฝ้าอยู่ทุกประตู: พวกนั้นมิได้ละเว้นเสียซึ่งกิจธุระในตำแหน่งของตน; ด้วยพวกเลวีญาติพี่น้องได้จัดเตรียมไว้สำหรับพวกเขานั้น

16เช่นนั้นแหละการปฏิบัตินมัสการพระยะโฮวาก็จัดเตรียมไว้พร้อมเสร็จในวันนั้น, เพื่อจะได้ถือศีลปัศคา, และเผาเครื่องบูชาด้วยเพลิงถวายที่แท่นของพระยะโฮวา, ตามรับสั่งของโยซีอากษัตริย์.

17ครั้งนั้นพวกยิศราเอลที่ประชุมพร้อมกันนั้นได้ถือศีลปัศคา, และศีลเลี้ยงด้วยขนมไม่มีเชื้อครบเจ็ดวัน.

18การถือศีลปัศคาในพวกยิศราเอลเช่นนี้นั้น, นับแต่คราวซะมูเอลผู้พยากรณ์มาก็ไม่เคยมีเลย; กษัตริย์ยิศราเอลองค์ใดๆ ก็ไม่ได้ถือศีลปัศคาเช่นโยซีอาได้ถือพร้อมด้วยพวกปุโรหิตพวกเลวีชนชาวแผ่นดินยูดา, และแผ่นดินยิศราเอลด้วยกันกับชาวกรุงยะรูซาเลม.

19ศีลปัศคานั้นเขาได้ถือ, เมื่อรัชชกาลของโยซีอาล่วงมาได้สิบแปดปีแล้ว

20ภายหลังเมื่อโยซีอาจัดเตรียมโบสถ์วิหารนั้นเสร็จแล้ว, นะโคกษัตริย์อายฆุบโตได้ยกกองทัพมาจะทำการสงครามกับเมืองคาระคามิศที่ฝั่งแม่น้ำฟะราธ: ฝ่ายโยซีอาได้ยกไปจะต้านทานไว้.

21นะโคก็ใช้ราชทูตไปหาโยซีอาทูลว่า, ข้าแต่กษัตริย์แผ่นดินยูดา, เรากับท่านมีการเกี่ยวข้องกันอย่างไร? คราวนี้เราไม่ได้ยกมาจะต่อสู้กับท่าน, แต่เพื่อจะสู้รบกับวงศ์ข้าศึกของเรานั้น: เพราะพระเจ้าได้ทรงบังคับสั่งให้เรารีบทำ: ส่วนท่านจงถอยไปเสียจากพระเจ้าผู้ทรงสถิตอยู่ด้วยเรา, เพื่อพระองค์จะไม่ได้ล้างผลาญท่านเสีย.

22ฝ่ายโยซีอามิได้หันพระพักตรไปจากท่าน, แต่ได้แปลงตัวคิดจะสู้รบ, หาฟังคำของกษัตริย์นะโคที่มาจากพระโอษฐ์ของพระเจ้าไม่, แต่ได้ยกกองทัพมาจะสู้รบที่ซอกเขามะฆิโด.

23พวกธนูก็ยิงถูกกษัตริย์โยซีอา; ท่านจึงรับสั่งแก่ทหารรักษาพระองค์ว่า, จงส่งเราไปเสียให้พ้น; เพราะเราถูกอาวุธเจ็บปวดสาหัสมาก.

24ทหารรักษาพระองค์จึงได้หามท่านลงจากราชรถ, เชิญเสด็จขึ้นประทับในราชรถที่สองของพระองค์ ส่งมายังกรุงยะรูซาเลม, ท่านก็สิ้นพระชนม์, แล้วเขาได้เชิญพระศพไปยังไว้ในอุโมงค์ราชวงศ์ของท่าน. บรรดาชนชาวยูดาและกรุงยะรูซาเลมก็พากันไว้ทุกข์ให้แก่โยซีอา.

25ยิระมายาได้แต่งเพลงคร่ำครวญกล่าวถึงโยซีอา: พวกร้องเพลงทั้งปวงทั้งชายหญิงเมื่อร้องเพลงแสดงทุกข์นั้น เขาย่อมพรรณาถึงโยซีอาจนถึงทุกวันนี้, ความนั้นจึงได้ยกตั้งไว้เป็นแบบอย่างในพวกยิศราเอล: ซึ่งมีปรากฏอยู่ในหนังสือเพลงร้องทุกข์.

26ราชกิจอื่นๆ กับความเลื่อมใสของโยซีอามิได้กระทำตามหนังสือพระราชบัญญัติของพระยะโฮวา,

27กิจการทั้งปวงของท่านทั้งเบื้องต้นเบื้องปลายนั้นมีปรากฏอยู่ในพงศาวดารกษัตริย์ยิศราเอลและยูดา

← Chapter 34 Jump to: Chapter 36 →