2 Chronicles 9

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1อนึ่งครั้นพระนางกษัตริย์แผ่นดินซะบาได้ยินกิตติศัพท์เลื่องลือถึงกษัตริย์ซะโลโมจึงเสด็จมายังกรุงยะรูซาเลม, ประสงค์จะชันสูตรทดลองกษัตริย์ซะโลโมด้วยปัญหาอันลึกซึ้ง, จึงเสด็จมาเป็นขบวนใหญ่, มีอูฐหลายตัวบรรทุกเครื่องหอม, ทองคำเป็นอันมาก, กับเพ็ชรพลอยวิเศษ: พระนางนั้นจึงเข้าเฝ้ากษัตริย์ซะโลโม, ทูลถามตามความประสงค์ในพระราชหฤทัย.

2ฝ่ายกษัตริย์ซะโลโมทรงแก้ปัญหาของพระนางนั้นได้ทั้งสิ้น: ข้อหนึ่งข้อใดที่จะปิดบังไว้จากกษัตริย์ซะโลโมที่ท่านชี้แจงให้พระนางไม่ได้นั้นไม่มีเลย.

3ครั้นพระนางกษัตริย์ซะบาได้เห็นสติปัญญาของซะโลโม, และมณเฑียรที่ท่านทรงสร้างได้แล้วนั้น,

4กับเครื่องเสวยที่โต๊ะของท่าน, และการที่พวกข้าราชการนั่งรับประทาน, ทั้งพวกเสนาบดีที่เข้าเฝ้า; และการปฏิบัติของมหาดเล็กกับเครื่องแต่งตัวของพวกนั้น, ทั้งทางเสด็จขั้นไปยังโบสถ์วิหารของพระยะโฮวา; พระทัยของพระนางก็สลดลงทีเดียว.

5พระนางนั้นจึงทูลกษัตริย์ซะโลโมว่า, ซึ่งเราได้ได้ยินในแผ่นดินของเราว่าด้วยกิจการและสติปัญญาของท่านก็สมจริง:

6แต่เราหาได้เชื่อข่าวนั้นไม่, จนได้มาเห็นกับตาของตน: แต่ดูกรท่าน, ที่เขาทูลกล่าวด้วยสติปัญญาของท่านว่ามากเท่าใดก็ยังไม่ถึงครึ่งหนึ่ง; ด้วยท่านประเสริฐยิ่งกว่ากิตติศัพท์ที่ได้ยินนั้นอีก.

7ข้าราชการและผู้รับใช้ของท่านและพวกที่ยืนเฝ้าอยู่เสมอ, และเคยได้ยินสติปัญญาของท่านก็เป็นสุข.

8สาธุการแก่พระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน, ผู้ทรงพอพระทัยในท่านจนตั้งท่านไว้บนพระที่นั่งของพระองค์, ให้เป็นกษัตริย์ครอบครองแทนพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน: ก็เพราะพระเจ้าของท่านได้ทรงรักพวกยิศราเอล, ประสงค์จะตั้งพวกเขาไว้เป็นนิตย์; พระองค์จึงทรงตั้งให้ท่านเป็นกษัตริย์ครอบครองพวกนั้นตามยุตติธรรม

9พระนางนั้นจึงนำเครื่องราชบรรณาการถวายกษัตริย์, คือทองคำร้อยยี่สิบตะลันต์, กับเครื่องหอมเป็นอันมาก, และหินเพ็ชร์พลอยวิศษ: เครื่องหอมอย่างดีที่พระนางกษัตริย์ซะบาได้ถวายกษัตริย์ซะโลโมนั้นไม่เคยมีเลย.

10ผู้คนของกษัตริย์ฮีรามกับผู้คนของกษัตริย์ซะโลโม, ที่บรรทุกทองคำมาจากเมืองโอฟีรนั้น, ก็ได้นำต้นจันทน์แดง, และเพ็ชร์พลอยวิเศษมาด้วย.

11แล้วกษัตริย์ได้เอาไม้จันทน์แดงนั้นปูกระทำบันไดสำหรับโบสถ์วิหารของพระยะโฮวา, และสำหรับราชวัง, กับกระทำพิณสิบสาย, และกระจับปี่สำหรับพวกขับเพลง: ไม้งามอย่างนั้นในแผ่นดินยูดาไม่มีใครเห็นเลย.

12ฝ่ายกษัตริย์ซะโลโมพระราชทานให้นางกษัตริย์ซะบาตามความประสงค์ทุกประการ, พระนางนั้นทูลขอสิ่งใด, ท่านก็พระราชทานสิ่งนั้นให้, นอกจากเครื่องบรรณาการที่ท่านได้ทรงประทานแล้วนั้น, พระนางนั้นจึงเสด็จกลับไปยังแผ่นดินของท่านกับทั้งบริวารตามเสด็จ

13น้ำหนักทองคำที่ซะโลโมได้รวมไว้ในปีหนึ่งเป็นหกร้อยสิบหกตะลันต์;

14ที่พ่อค้าหลวงได้เที่ยวหามิได้นับ, บรรดากษัตริย์อาระเบียและเจ้าเมืองในแผ่นดินนั้นได้นำทองคำและเงินมาถวายซะโลโมด้วย.

15กษัตริย์ซะโลโมได้กระทำโล่ห์ใหญ่สองร้อยอันด้วยทองคำที่แผ่ออก: ทองคำนั้นหนักโล่ห์ละหกร้อยบาท.

16ท่านได้กระทำโลห์เล็กอีกสามร้อยอัน, ด้วยทองคำที่แผ่ออก: หนักโล่ห์ละสามร้อยบาท. โล่ห์เหล่านั้นท่านกษัตริย์ได้เก็บไว้ในวังที่ทำด้วยไม้สนแต่ละบาโนน.

17นอกจากนั้นกษัตริย์ได้ทรงกระทำพระที่นั่งใหญ่ด้วยงาช้าง, หุ้มด้วยทองคำบริสุทธิ์.

18พระที่นั่งนั้นมีบันไดหกคั่น, และมีรองพระบาททองคำ, ทำติดอยู่กับพระที่นั่งนั้นทั้งสองข้าง, กับมีรูปสิงห์โตสองรูปยืนอยู่ทั้งสองข้างริมเครื่องต่อนั้นมา:

19ยังมีสิงห์โตสิบสองรูปยืนอยู่ที่คั่นบันไดข้างนี้และข้างโน้นทั้งหกคั่น. พระที่นั่งเช่นนี้ที่ประเทศอื่นไม่มีใครทำเลย.

20ถ้วยจอกสำหรับกษัตริย์ซะโลโมดื่มเสวยนั้นเป็นทองคำทั้งสิ้น, และถ้วยชามสำหรับราชวังที่ทำด้วยไม้สนจากภูเขาละบาโนนนั้นล้วนเป็นทองคำบริสุทธิ์; ไม่มีเครื่องเงินปะปนเลย, เพราะในคราวแผ่นดินกษัตริย์ซะโลโมนั้น, เงินเป็นเหมือนของไม่มีราคา.

21ด้วยกำปั่นของกษัตริย์ซะโลโมกับคนใช้ของกษัตริย์ฮีรามได้ไปยังธาระซิศสามปีกลับมาครั้งหนึ่ง: ได้บรรทุกทองคำ, เงิน, งาช้าง, ชะนี, และนกยูงมา

22กษัตริย์ซะโลโมมีทรัพย์สมบัติ, และสติปัญญาเจริญขึ้นยิ่งกว่ากษัตริย์ทั้งหลายทั่วพิภพ.

23บรรดากษัตริย์ทั่วโลกได้เสด็จมาเฝ้ากษัตริย์ซะโลโม, ประสงค์จะได้ยินสติปัญญาที่พระเจ้าได้ทรงโปรดพระราชทานให้นั้น.

24กษัตริย์ทุกๆ องค์ได้นำเครื่องบรรณาการมาถวาย, คือเครื่องเงิน, เครื่องทองคำ, เครื่องฉลองพระองค์, เครื่องอาวุธ, เครื่องหอม, ม้า, และลาตามกำหนดทุกปีๆ.

25ซะโลโมมีโรงไว้ม้าและราชรถสี่พันห้อง, มีทหารม้าหมื่นสองพันคน; พวกนั้นได้จัดให้พักอยู่ที่เมืองไว้ราชรถบ้าง, และอยู่กับกษัตริย์ที่กรุงยะรูซาเลมบ้าง.

26ท่านทรงแผ่อำนาจเหนือกษัตริย์ทั้งปวง, ตั้งแต่แม่น้ำใหญ่จนถึงแผ่นดินฟะลิศตีม, และจนถึงเขตต์แดนแผ่นดินอายฆุบโต.

27กษัตริย์องค์นี้ได้ทรงกระทำให้เงินที่กรุงยะรูซาเลมมากขึ้นดุจหิน, และกระทำให้ต้นสนมากเท่าต้นซิกกะโมร, ที่อยู่ตามที่ราบต่ำนั้น.

28และพวกพ่อค้าได้หาม้าจากอายฆุบโต, และจากประเทศทั้งปวงมาถวายซะโลโม

29ฝ่ายกิจการอื่นๆ ของซะโลโมทั้งเบื้องต้นเบื้องปลาย, ก็มีเขียนไว้ในหนังสือของนาธานผู้ทำนาย, และในหนังสือทำนายของอะฮียาชาวเมืองซีโรน, และในคำอีโดได้นิมิตต์เห็นด้วยยาราบะอามีบุตรชายของนะบาตมิใช่หรือ?

30ซะโลโมได้ครอบครองพวกยิศราเอลทั่วกันที่กรุงยะรูซาเลมถึงสี่สิบปี.

31แล้วท่านซะโลโมล่วงลับไปตามปู่ย่าตายายของท่าน, และเขาจึงเชิญพระศพไปฝังไว้ในเมืองดาวิดราชบิดาของท่าน, ระฮับอามราชบุตรจึงได้ขึ้นเสวยราชย์สมบัติแทนราชบิดาต่อไป

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →