2 Chronicles 14

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1ครั้นอะบียาล่วงลับแล้ว, จึงได้เชิญพระศพไปยังไว้กับเชื้อวงศ์ปู่ย่าตายายในเมืองดาวิด: อาซาราชบุตรได้ครอบครองแทน. ในรัชชกาลของอาซาแผ่นดินก็มีความสงบเงียบถึงสิบปี.

2อาซาได้ประพฤติเรียบร้อยเป็นที่ชอบธรรมต่อพระเนตรพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน:

3ด้วยว่าแท่นสำหรับพระเทียมเท็จกับที่เนินสูงสำหรับนมัสการนั้นอาซาได้กวาดไป, หักทำลายรูปเคารพ, และฟันรูปพระอัศธะโรธเสีย;

4จึงมีรับสั่งให้พวกยูดาแสวงหาพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งปู่ย่าตายาย, ให้ประพฤติตามพระบัญญัติและข้อบังคับ.

5ที่นมัสการ ณ บนเนินสูง, และรูปพระอาทิตย์ทั่วบ้านเมืองยูดา, ท่านได้กวาดทำลายเสียหมด, แผ่นดินก็มีความสงบเงียบเพราะความเกรงกลัวท่าน.

6แล้วท่านได้สร้างเมืองเข้มแข็งขึ้นหลายเมืองในเขตต์ยูดา: ด้วยแผ่นดินมีความสงบเงียบ, การศึกสงครามไม่มีตลอดปีเหล่านั้น; เพราะพระยะโฮวาทรงโปรดพระราชทานให้ท่านมีความสุขสำราญ.

7ท่านได้ตรัสแก่ตระกูลยูดาว่า, ให้เราทั้งหลายสร้างเมืองเหล่านั้นให้มีกำแพงล้อมรอบ, กับหอคอย, ประตู, และกลอน, และทำในเวลาที่แผ่นดินยังสงบเงียบไม่มีอะไรขัดขวาง, เพราะเราทั้งหลายได้แสวงหาพระยะโฮวาพระเจ้าของเรา, พระองค์ได้ทรงโปรดพระราชทานให้พวกเรามีความสงบเงียบทั่วไป. เขาจึงได้พากันสร้างขึ้นเป็นการเจริญดี.

8อาซามีทหารแต่ตระกูลยูดาที่ถือโล่ห์ใหญ่กับทวนสามแสนคน; เกณฑ์ทหารแต่ตระกูลเบ็นยามิน, ที่ถือโล่ห์เล็กกับธนูสองแสนแปดหมื่นคน: ทหารเหล่านั้นล้วนเป็นคนชำนาญและแกล้วกล้า

9ฝ่ายเซราเจ้าแผ่นดินอายธิโอบได้ยกกระบวนศึก, มีพลทหารล้านคน, กับรถสามร้อยเล่ม, ขึ้นมาเพียงเมืองมาเรซา.

10อาซาได้ยกไปต้านทาน, เตรียมรี้พลไว้ที่ซอกเขาชื่อซะฟาทาใกล้เมืองมาเรซา.

11อาซาจึงได้อธิษฐานทูลพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านว่า, ข้าแต่พระยะโฮวา, มีฉะเพาะแต่พระองค์ผู้เดียวที่จะทรงสงเคราะห์ในระหว่างพวกที่มีฤทธิ์กับผู้ที่หามีกำลังไม่เลย: ข้าแต่พระยะโฮวา, พระเจ้าของพวกข้าพเจ้า, ขอพระองค์ทรงโปรดช่วย, เพราะข้าพเจ้ายึดถือพระองค์เป็นที่พึ่ง, และได้ออกมาต่อสู้หมู่คณะใหญ่นี้ในพระนามของพระองค์. ข้าแต่พระยะโฮวา, พระเจ้าของพวกข้าพเจ้า, ขออย่าให้มนุษย์ได้ชัยชะนะต่อพระองค์เลย.

12พระยะโฮวาจึงทรงปราบปรามพวกอายธิโอบต่อหน้าอาซากับกองทัพยูดา; และกองทัพอายธิโอบก็แตกหนีไป.

13ฝ่ายอาซากับกองทัพที่อยู่กับท่านก็ได้ไล่ติดตามพวกนั้นจนถึงเมืองฆะราร: ชนชาติอายธิโอบได้ล้มตายเพียงจะตั้งตัวอีกไม่ได้; ด้วยแตกหนีไปฉะเพาะพระยะโฮวา, และต่อหน้ากระบวนศึกของพระองค์; แล้วพวกอาซาได้เก็บทรัพย์สิ่งของมาเป็นอันมาก.

14เขาได้ตีทุกบ้านเมืองที่อยู่ล้อมรอบเมืองฆะราร; เพราะความกลัวเกรงพระยะโฮวาก็ได้แผ่ไปทั่วชาวเมืองนั้น: เขาได้ตีปล้นบรรดาเมืองด้วยที่เมืองเหล่านั้นมีทรัพย์สิ่งของมาก.

15กับได้ตีกะท่อมไว้ฝูงสัตว์ริบเอาแกะและอูฐเป็นอันมาก, แล้วกลับไปยังกรุงยะรูซาเลม

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →