Luke 11

Thai Tok

1คำ อธิษฐาน ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ต่อ มา เมื่อ พระองค์ ทรง อธิษฐาน อยู่ ใน ที่ แห่ง หนึ่ง พอ จบ แล้ว สาวก ของ พระองค์ คน หนึ่ง ทูล พระองค์ ว่า " พระองค์เจ้า ข้า ขอ สอน พวก ข้าพระ องค์ ให้ อธิษฐาน เหมือน ยอ ห์น ได้ สอน พวก ศิษย์ ของ ตน "

2พระองค์ จึง ตรัส กับ เขา ว่า " เมื่อ ท่าน อธิษฐาน จง ว่า ` ข้า แต่ พระ บิดา ของ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ผู้ สถิต ใน สวรรค์ ขอ ให้ พระ นาม ของ พระองค์ เป็น ที่ เคารพ สักการะ ขอ ให้ อาณาจักร ของ พระองค์ มา ตั้ง อยู่ น้ำ พระทัย ของ พระองค์ สำเร็จ ใน สวรรค์ อย่างไร ก็ ให้ สำเร็จ บน แผ่นดิน โลก เหมือน กัน อย่าง นั้น

3ขอ ทรง โปรด ประทาน อาหาร ประจำ วัน แก่ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ทุกๆ วัน

4ขอ ทรง โปรด ยก บาป ผิด ของ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ด้วยว่า ข้าพระ องค์ ยก ความ ผิด ของ ทุก คน ที่ ทำ ผิด ต่อ ข้าพระ องค์ นั้น ขอ อย่า ทรง นำ ข้าพระ องค์ เข้าไป ใน การ ทดลอง แต่ ขอ ให้ ข้าพระ องค์ พ้น จาก ความ ชั่ว ร้าย ' "

5คำ สอน อื่นๆ เกี่ยว กับ การ อธิษฐาน พระองค์ ตรัส แก่ เขา ว่า " ผู้ ใด ใน พวก ท่าน มี มิตรสหาย คน หนึ่ง และ จะ ไป หา มิตรสหาย นั้น ใน เวลา เที่ยง คืน พูด กับ เขา ว่า ` เพื่อน เอ๋ย ขอ ให้ ฉัน ยืม ขนมปัง สาม ก้อน เถิด

6เพราะ เพื่อน ของ ฉัน คน หนึ่ง เพิ่ง เดินทาง มา หา ฉัน และ ฉัน ไม่ มี อะไร จะ ให้ เขา รับประทาน '

7ฝ่าย มิตรสหาย ที่ อยู่ ข้าง ใน จะ ตอบ ว่า ` อย่า รบกวน ฉัน เลย ประตู ก็ ปิด เสีย แล้ว ทั้ง พวก ลูก ก็ นอน ร่วม เตียง กับ ฉัน แล้ว ฉัน จะ ลุก ขึ้น หยิบ ให้ท่า น ไม่ ได้ '

8เรา บอก ท่าน ทั้งหลาย ว่า แม้ เขา จะ ไม่ ลุก ขึ้น หยิบ ให้ คน นั้น เพราะ เป็น มิตรสหาย กัน แต่ว่า เพราะ วิงวอน มาก เข้า เขา จึง จะ ลุก ขึ้น หยิบ ให้ ตาม ที่ เขา ต้องการ

9เรา บอก ท่าน ทั้งหลาย ว่า จง ขอ แล้ว จะ ได้ จง หา แล้ว จะ พบ จง เคาะ แล้ว จะ เปิด ให้ แก่ ท่าน

10เพราะว่า ทุก คน ที่ ขอ ก็ จะ ได้ ทุก คน ที่ แสวง หา ก็ จะ พบ และ ทุก คน ที่ เคาะ ก็ จะ เปิด ให้ เขา

11มี ผู้ ใด ใน พวก ท่าน ที่ เป็น บิดา ถ้า บุตร ขอ ขนมปัง จะ เอา ก้อน หิน ให้ เขา หรือ หรือ ถ้า ขอ ปลา จะ เอา งู ให้ เขา แทน ปลา หรือ

12หรือ ถ้า เขา ขอ ไข่ จะ เอา แมง ป่อง ให้ เขา หรือ

13เพราะฉะนั้น ถ้า ท่าน ทั้งหลาย เอง ผู้ เป็น คน ชั่ว ยัง รู้จัก ให้ ของดี แก่ บุตร ของ ตน ยิ่ง กว่า นั้น สัก เท่าใด พระ บิดา ของ ท่าน ผู้ทรง สถิต ใน สวรรค์ จะ ทรง ประทาน พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ แก่ ผู้ ที่ ขอ ต่อ พระองค์ "

14พระ เยซู ทรง ถูก กล่าวหา ว่า ขับ ผี ออก โดย เบเอลเซบูล ( มธ 12 : 22 - 37 ) พระองค์ ทรง ขับ ผี ใบ้ อยู่ และ ต่อ มา เมื่อ ผี ออก แล้ว คน ใบ้ จึง พูด ได้ และ ประชาชน ก็ ประหลาด ใจ

15แต่ บาง คนใน พวก เขา พูด ว่า " คน นี้ ขับ ผี ออก ได้โดย ใช้ อำนาจ ของ เบเอลเซ บูลนาย ผี นั้น "

16คน อื่นๆ ทดลอง พระองค์ โดย ขอ จาก พระองค์ ให้ เห็น หมาย สำคัญ จาก สวรรค์

17แต่ พระองค์ ทรง ทราบ ความ คิด ของ เขา จึง ตรัส กับ เขา ว่า " ราช อาณาจักร ใดๆ ซึ่ง แตกแยก กันเอง ก็ จะ รกร้าง ไป ครัวเรือน ใดๆ ซึ่ง แตกแยก กับ ครัวเรือน ก็ จะ ล่ม สลาย

18และ ถ้า ซา ตาน แก่งแย่ง กัน ระหว่าง มัน เอง อาณาจักร ของ มัน จะ ตั้ง อยู่ อย่างไร ได้ เพราะ ท่าน ทั้งหลาย ว่า เรา ขับ ผี ออก โดย เบเอลเซบูล

19ถ้า เรา ขับ ผี ออก โดย เบเอลเซ บูลนั้น พวกพ้อง ของ ท่าน ทั้งหลาย ขับ มัน ออก โดย อำนาจ ของ ใคร เล่า เหตุ ฉะนั้น พวกพ้อง ของ ท่าน เอง จะ เป็น ผู้ ตัดสิน กล่าวโทษ พวก ท่าน

20แต่ ถ้า เรา ขับ ผี ออก ด้วย นิ้ว พระ หัตถ์ ของ พระเจ้า อาณาจักร ของ พระเจ้า ก็ มา ถึง ท่าน แล้ว

21เมื่อ ผู้ มี กำลัง มาก คน หนึ่ง ถือ อาวุธ เฝ้า บ้าน ของ ตน อยู่ สิ่งของ ของ เขา ก็ ปลอดภัย

22แต่ เมื่อ คน มี กำลัง มาก กว่า เขา มา ต่อสู้ ชนะ เขา คน นั้น ก็ ชิง เอา เครื่อง อาวุธ ที่ เขา ได้ วางใจ นั้น ไป เสีย แล้ว แบ่งปัน ของ ที่ เขา ได้ ริบ เอา ไป นั้น

23ผู้ ที่ ไม่ อยู่ ฝ่าย เรา ก็ เป็น ปฏิปักษ์ ต่อ เรา และ ผู้ ที่ ไม่ รวบรวม ไว้ กับ เรา ก็ เป็น ผู้ กระทำ ให้ กระจัดกระจาย ไป

24การก ลับ เนื้อ กลับ ตัว เป็น คน ดี แต่ ยัง ไม่ มีค วาม รอด ( มธ 12 : 43 - 45 ) เมื่อ ผี โสโครก ออก มา จาก ผู้ ใด แล้ว มัน ก็ ท่องเที่ยว ไป ใน ที่ กันดาร เพื่อ แสวง หา ที่ หยุด พัก และ เมื่อ ไม่ พบ มัน จึง กล่าว ว่า ` ข้า จะ กลับ ไป ยัง เรือน ของ ข้า ที่ ได้ ออก มา นั้น '

25และ เมื่อ มา ถึง ก็ เห็น เรือน นั้น กวาด และ ตกแต่ง ไว้ แล้ว

26มัน จึง ไป รับ เอา ผี อื่น อีก เจ็ด ผี ร้าย กว่า มัน เอง แล้ว ก็ เข้าไป อาศัย อยู่ ที่ นั่น และ ใน ที่สุด คน นั้น ก็ เลว ร้าย กว่า ตอน แรก "

27ต่อ มา เมื่อ พระองค์ ยัง ตรัส คำ เหล่า นั้น มี ผู้หญิง คน หนึ่ง ใน หมู่ ประชาชน ร้อง ทูล พระองค์ ว่า " ครรภ์ ซึ่ง ปฏิสนธิ พระองค์ และ หัวนม ที่ พระองค์ เสวย นั้น ก็ เป็น สุข "

28แต่ พระองค์ ตรัส ว่า " มิ ใช่ เช่น นั้น แต่ คน ทั้งหลาย ที่ ได้ยิน พระ วจนะ ของ พระเจ้า และ ได้ ถือ รักษา พระ วจนะ นั้น ไว้ ก็ เป็น สุข "

29หมาย สำคัญ ของ โยนาห์ ( มธ 12 : 39 - 42 ) เมื่อ คน ทั้งปวง ประชุม แน่น ขึ้น พระองค์ ตั้งต้น ตรัส ว่า " คน ยุค นี้ เป็น คน ชั่ว มี แต่ แสวง หา หมาย สำคัญ และ จะ ไม่ โปรด ให้ หมาย สำคัญ แก่ เขา เว้น ไว้ แต่ หมาย สำคัญ ของ โย นาห์ศาสดา พยากรณ์ เท่านั้น

30ด้วยว่า โย นาห์ได้ เป็น หมาย สำคัญ แก่ ชาว นีนะเวห์ฉันใด บุตร มนุษย์ จะ เป็น หมาย สำคัญ แก่ คน ยุค นี้ ฉันนั้น

31นาง กษัตริย์ ฝ่าย ทิศ ใต้ จะ ลุก ขึ้น ใน วัน พิพากษา พร้อม กับ คน ยุค นี้ และ จะ กล่าวโทษ คนใน ยุค นี้ ด้วยว่า พระนาง นั้น ได้ มา จาก ที่สุด ปลาย แผ่นดิน โลก เพื่อ จะ ฟัง สติปัญญา ของ ซา โลม อ น และ ดูเถิด ซึ่ง ใหญ่ กว่า ซา โลม อ น ก็ มี อยู่ ที่ นี่

32ชน ชาว นีนะเวห์จะ ลุก ขึ้น ใน วัน พิพากษา พร้อม กับ คน ยุค นี้ และ จะ กล่าวโทษ คนใน ยุค นี้ ด้วยว่า ชาว นีนะเวห์ได้ กลับ ใจ ใหม่ เพราะ คำ ประกาศ ของ โยนาห์ และ ดูเถิด ซึ่ง ใหญ่ กว่า โย นาห์มี อยู่ ที่ นี่

33จง ให้ แสงสว่าง ของ ตน ส่อง ออก ไป ( มธ 5 : 15 - 16 ; มก 4 : 21 - 22 ) ไม่ มี ผู้ ใด เมื่อ จุด เทียน แล้ว จะ ตั้ง ไว้ ใน ที่ กำบัง หรือ เอา ถัง ครอบ ไว้ แต่ ตั้ง ไว้ บน เชิง เทียน เพื่อ คน ทั้งหลาย ที่ เข้า มา จะ เห็น แสงสว่าง ได้

34ตา เป็น ประทีป ของ ร่างกาย เหตุ ฉะนั้น เมื่อ ตาขอ ง ท่าน ดี ทั้ง ตัว ก็ เต็ม ไป ด้วย ความ สว่าง แต่ เมื่อ ตาขอ ง ท่าน ชั่ว ทั้ง ตัว ของ ท่าน ก็ เต็ม ไป ด้วย ความ มืด

35เหตุ ฉะนั้น จง ระวัง ให้ ดี ไม่ ให้ ความ สว่าง ซึ่ง อยู่ ใน ท่าน เป็นความ มืด นั่นเอง

36เหตุ ฉะนั้น ถ้า กาย ทั้งสิ้น ของ ท่าน เต็ม ด้วย ความ สว่าง ไม่ มี ที่ มืด เลย ก็ จะ สว่าง ตลอด เหมือน อย่าง แสงสว่าง ของ เทียน ที่ ส่อง มา ให้ท่า น "

37เมื่อ พระองค์ ยัง ตรัส อยู่ คน หนึ่ง ใน พวก ฟาริสี อ้อนวอน พระองค์ ให้ เสวย กับ เขา พระองค์ จึง เสด็จ เข้าไป ทรง เอน พระ กาย ลง

38ฝ่าย คน ฟาริสี เมื่อ เห็น พระองค์ มิได้ ทรง ล้าง ก่อน เสวย ก็ ประหลาด ใจ

39รูป แบบ แห่ง ความชอบ ธรรม ที่ ปรากฏ เท่านั้น ก็ ยัง ไม่ เพียงพอ ( มธ 23 : 13 - 35 ) องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ เขา ว่า " เจ้า พวก ฟาริสี ย่อม ชำระ ถ้วย ชาม ภายนอก แต่ ภายใน ของ เจ้า เต็ม ไป ด้วย ความ โลภ และ ความ ชั่ว ร้าย

40คน โฉด เขลา ผู้ ที่ ได้ สร้าง ภายนอก ก็ได้ สร้าง ภายใน ด้วย มิ ใช่ หรือ

41แต่ จง ให้ ทาน ตาม ซึ่ง เจ้า มี อยู่ ภายใน และ ดูเถิด สิ่ง สารพัด ก็ บริสุทธิ์ แก่ เจ้า ทั้งหลาย

42แต่ วิบัติ แก่ เจ้า พวก ฟาริสี ด้วยว่า พวก เจ้า ถวาย สิบ ชัก หนึ่ง ของ สะระแหน่ และ ขมิ้น และ ผัก ทุก อย่าง และ ได้ ละเว้น การ พิพากษา และ ความ รัก ของ พระเจ้า เสีย สิ่ง เหล่า นั้น พวก เจ้า ควร ได้ กระทำ อยู่ แล้ว แต่ สิ่ง อื่น นั้น ก็ ไม่ ควร ละเว้น ด้วย

43วิบัติ แก่ เจ้า พวก ฟาริสี ด้วยว่า พวก เจ้า ชอบ ที่นั่ง อัน มี เกียรติ ใน ธรรม ศาลา และ ชอบ ให้ เขา คำนับ ที่ กลาง ตลาด

44วิบัติ แก่ เจ้า พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ฟาริสี คน หน้า ซื่อ ใจ คด ด้วยว่า เจ้า ทั้งหลาย เป็น เหมือน ที่ ฝัง ศพ ซึ่ง มิได้ ปรากฏ และ คน ที่ เดิน เหยียบ ที่ นั่น ก็ ไม่ รู้ ว่า มี อะไร "

45ทรง ตำหนิ นัก กฎหมาย การ พิพากษา แก่ คน ยุค นี้ นัก กฎหมาย คน หนึ่ง ทูล พระองค์ ว่า " อาจารย์ เจ้าข้า ซึ่ง ท่าน ว่า อย่าง นั้น ท่าน ก็ ติเตียน พวก เรา ด้วย "

46พระองค์ ตรัส ว่า " วิบัติ แก่ เจ้า พวก นัก กฎหมาย ด้วย เพราะ พวก เจ้า เอา ของ หนัก ที่ แบก ยาก นัก วาง บน มนุษย์ แต่ ส่วน พวก เจ้า เอง ก็ ไม่ จับ ต้อง ของ หนัก นั้น เลย แม้แต่ นิ้ว เดียว

47วิบัติ แก่ เจ้า ทั้งหลาย เพราะ เจ้า ก่อ อุโมงค์ ฝัง ศพ ของ พวก ศาสดา พยากรณ์ และ บรรพบุรุษ ของ เจ้า เอง ก็ได้ ฆ่า ศาสดา พยากรณ์ นั้น

48ดังนั้น พวก เจ้า จึง เป็น พยาน ว่า เจ้า เห็น ชอบ ใน การ ของ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ด้วยว่า เขา ได้ ฆ่า พวก ศาสดา พยากรณ์ นั้น แล้ว พวก เจ้า ก็ ก่อ อุโมงค์ ฝัง ศพ ให้

49เหตุ ฉะนั้น พระ ปัญญา ของ พระเจ้า ก็ ตรัส ด้วยว่า ` เรา จะ ใช้ พวก ศาสดา พยากรณ์ และ อัครสาวก ไป หา เขา และ เขา จะ ฆ่า เสีย บ้าง และ ข่มเหง บ้าง '

50เพื่อ คน ยุค นี้ แหละ จะ ต้อง รับผิดชอบ ใน เรื่อง โลหิต ของ บรรดา ศาสดา พยากรณ์ ซึ่ง ต้อง ไหล ออก ตั้งแต่ แรก สร้าง โลก

51คือ ตั้งแต่ โลหิต ของ อา แบล จนถึง โลหิต ของ เศคาริ ยาห์ที่ ถูก ฆ่า ตาย ระหว่าง แท่น บูชา กับ พระ วิหาร เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า คน ยุค นี้ จะ ต้อง รับผิดชอบ ใน โลหิต นั้น

52วิบัติ แก่ เจ้า พวก นัก กฎหมาย ด้วยว่า เจ้า ได้ เอา ลูก กุญแจ แห่ง ความ รู้ ไป เสีย คือ พวก เจ้า เอง ก็ ไม่ เข้าไป และ คน ที่ กำลัง เข้าไป นั้น เจ้า ก็ได้ ขัดขวาง ไว้ "

53เมื่อ พระองค์ ยัง ตรัส คำ เหล่า นั้น แก่ เขา พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ฟาริสี ก็ ตั้งต้น ยั่วเย้า พระองค์ อย่าง รุนแรง หมาย ให้ ตรัส ต่อ ไป หลาย ประการ

54คอย หวัง จับผิด ใน พระ ดำรัส ของ พระองค์ เพื่อ เขา จะ ฟ้อง พระองค์ ได้

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →